Είναι φανερό ότι το κεφάλαιο «ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση», έχει κλείσει οριστικά. Το άθλιο κυβερνητικό του παρελθόν, η ανάδειξη του Κασσελάκη στην ηγεσία αυτού του μορφώματος και ο καθολικός αξιακός εκφυλισμός στον οποίο πρωτοστατεί, αναγορεύοντας σε υπέρτατη αξία τον τρόπο με τον οποίο βιώνει τον έρωτα και τους αλλεπάλληλους γάμους του μετά του καλού του, μετέτρεψαν το συγκεκριμένο πολιτικό μαγαζί σε ένα χαλαρό απολιτίκ κλαμπ χαβαλετζήδων, που συσπειρώνει γύρω του διάφορους περίεργους και αυτοκαταστροφικούς τύπους, οι οποίοι, εν είδει λαού, φαίνεται ότι απολαμβάνουν την πολιτική υπεραξία που μπορεί να παράξει ένα δίευρο, όταν χρησιμοποιηθεί για να αγοράσει δικαίωμα ψήφου από το πανέρι της λαϊκής…
Στον αντίποδα αυτού του πολιτικού ξεπεσμού και πάντα μέσα σε αυτό το πολυδιασπασμένο συνονθύλευμα παρκαρισμένων πολιτικών καιροσκόπων, γεννιέται και ευδοκιμεί η Πολακιάδα. Είναι η συστηματική και επίμονη προσπάθεια, μέσω της οποίας επιχειρείται εν είδει πολιτικού αχταρμά, να αναβιώσει ένας ιδιότυπος Αυριανισμός, κομμένος και ραμμένος στην ρεβανσιστική ψυχοπαθολογία του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αποκλείεται από αυτήν την προσπάθεια να προκύψει μια γραφική σέχτα που...





