Υποκλοπές - Η ευρωπαϊκή διάσταση μιας βρώμικης συστημικής χορογραφίας

Καθοριστικής σημασίας ζήτημα, η βαρύτητα του οποίου υπερβαίνει ακόμη και αυτήν καθ’ εαυτήν την αποκάλυψη του νέου σκανδάλου με τις υποκλοπές, είναι η ανωριμότητα, η πολιτική ευτέλεια αλλά και η ηθική φτήνια με την οποία προσπαθούν να εμπλακούν στην διαχείριση των συνεπειών και των κρίσιμων παραμέτρων αυτού του αίσχους, τόσο η κυβέρνηση και ο καθ’ όλα ένοχος πρωθυπουργός, όσο και η αντιπολίτευση στο σύνολό της.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Για τους μεν, αυτό που προέχει είναι η συγκάλυψη, ο αποπροσανατολισμός των όποιων ερευνών, η επένδυση στην λήθη, ο συμψηφισμός στην αθλιότητα και φυσικά η ανάκτηση της χαμένης πρωθυπουργικής αξιοπιστίας μετά το φιάσκο του «διαγγέλματος», ούτως ώστε να αποκατασταθεί ένα πολιτικό περιβάλλον ικανό να εξασφαλίσει μια ψευδαίσθηση κυβερνησιμότητας και μέσω αυτής να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια σχετικά αξιοπρεπή πορεία της ΝΔ προς τις εκλογές, πολύ δε περισσότερο τώρα που το πλεονέκτημα του εκλογικού αιφνιδιασμού, έχει χαθεί οριστικά από την πρωθυπουργική φαρέτρα.

Για την αντιπολίτευση, και στο περιβάλλον της εξαιρετικά κοντόφθαλμης προσέγγισης ενός κατά τα λοιπά κορυφαίου προβλήματος Δημοκρατίας και δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών, αυτό που φαίνεται να προέχει, είναι η πολιτική αξιοποίηση του σκανδάλου με τα μάτια στραμμένα στις εκλογές και στο κυβερνητικό ισοζύγιο της επόμενης μέρας.

Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα στο σύνολό του (αφού στο ανούσιο καταγγελτικό θέατρο συμμετέχουν πλέον και κυβερνητικοί βουλευτές αλλά και άλλα κυβερνητικά στελέχη), παραμένει προσκολλημένο σε κραυγές, αφορισμούς και αναθέματα, τοποθετώντας απέναντί του έναν ανεπαρκέστατο, χειραγωγούμενο και εν τέλει εξαιρετικά επικίνδυνο πρωθυπουργό που αυτήν την φορά πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη. Τον τοποθετεί απέναντί του, όχι για να τεθεί επί τάπητος η ουσία του προβλήματος και να απαιτηθούν μέτρα για την ουσιαστική, οριστική και άμεση αντιμετώπισή του. Τον τοποθετεί απέναντί του, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας μέσα από την οποία επιδιώκει ν’ αναβαθμίσει την δική του ιδιαίτερη πολιτική θέση, εν όψει εξελίξεων και ανακατατάξεων στο πολιτικό σκηνικό.

Να τονίσουμε πάντως εδώ πως η ευθύνη για την κατάντια μιας ΕΥΠ που ουδέποτε θεσμοθετήθηκε και κυρίως ουδέποτε αντιμετωπίστηκε στην πράξη ως πραγματικά «ΕΘΝΙΚΗ», βαρύνει τα...

Η Πελόζι ως χρήσιμη ηλίθια και η Ταϊβάν σε ρόλο μεταουκρανικού τυχοδιώκτη

Ο τυχοδιωκτισμός των Αμερικανών με την προκλητική επίσκεψη της Ν. Πελόζι στην Ταϊβάν, διαμορφώνει ένα νέο εξαιρετικά απρόβλεπτο περιβάλλον στις Σινοαμερικανικές σχέσεις και είναι βέβαιο ότι θα επιταχύνει μια σειρά από εξελίξεις που θα τροποποιήσουν δραματικά, τόσο το περιφερειακό status όσο και τους όρους που διέπουν την κορυφαία στρατηγική σύγκρουση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Να ξεκαθαρίσουμε προκαταβολικά ότι ανεξάρτητα από την τακτική των αποστάσεων, του σκεπτικισμού και της δήθεν μη συμφωνίας, με την οποία επέλεξαν οι επιτελείς του Λ. Οίκου να εμφανιστούν αρχικά ότι αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο εγχείρημα, είναι βέβαιο πως η «πρωτοβουλία Πελόζι» δεν είναι προϊόν απερισκεψίας ενός κυβερνητικού στελέχους που αίφνης παρανόησε, αυτονομήθηκε και αποφάσισε να ασκήσει προσωπική Εξωτερική πολιτική και μάλιστα σε αυτό το επίπεδο. Είναι μια πρωτοβουλία με ισχυρό γεωστρατηγικό αποτύπωμα, η οποία χορογραφήθηκε πλήρως και έχει την απόλυτη έγκριση της κυβέρνησης των ΗΠΑ και του προεδρικού επιτελείου.

Σε επίπεδο διμερών σχέσεων μεταξύ δυο Υπερδυνάμεων άλλωστε, ΚΑΝΕΝΑ κυβερνητικό στέλεχος δεν έχει την δυνατότητα να αυτονομηθεί κατά τρόπο ικανό να θέσει σε κίνδυνο την διεθνή θέση της χώρας του και την παγκόσμια Ειρήνη. Πολύ δε περισσότερο δεν έχει το περιθώριο να προαναγγείλει με τυμπανοκρουσίες τις επικίνδυνες προθέσεις του και οι πάντες γύρω του να σιωπούν και να αντιμετωπίζουν το όλον ζήτημα με αμηχανία. Ένα τέτοιο κυβερνητικό στέλεχος, καθαιρείται… Συλλαμβάνεται… Εκτελείται… Αλλά σίγουρα ΔΕΝ ΑΥΤΟΝΟΜΕΙΤΑΙ εάν...

Στην κόψη του Ξυραφιού

Το παιχνίδι στην Ταϊβάν γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνο. Το Πεκίνο ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη των αντιδράσεων στους Αμερικανικούς σχεδιασμούς και εάν κάνει πίσω, τότε το κεφάλαιο της Ταϊβάν θα ανοίξει με τρόπο εκρηκτικό και απρόβλεπτο…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι επιλογές που έχει είναι δύο. Σκληρές επιλογές ΚΑΙ οι δύο, αλλά είναι οι μόνες στις οποίες δυνητικά μπορεί να καταφύγει...

Η πρώτη είναι να καταρρίψει το κυβερνητικό αεροσκάφος με την ανεκδιήγητη, προκλητική και ανεύθυνη Αμερικανίδα. Όμως όλοι αντιλαμβάνονται ότι αυτό σημαίνει πόλεμος με απρόβλεπτες προεκτάσεις.

Η δεύτερη επιλογή είναι να το παρενοχλήσει σοβαρά χωρίς να αποτρέψει την προσγείωσή του στο έδαφος της Ταϊβάν. Τότε θα έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και θα πρέπει να είναι αποφασισμένο να "καταπιεί" την Ταϊβάν τροποποιώντας οριστικά τα δεδομένα...

Ο Αμερικανός πρόεδρος και το επιτελείο του, επέδειξαν εξαιρετική ανωριμότητα όσο και ανευθυνότητα στην διαχείριση μιας κορυφαίας διεθνούς πρόκλησης και αν δεν βρεθεί κάποιος αποφασισμένος να...

Ενεργός γεωστρατηγικός ρεφενές

Ορισμένες κρίσιμες παρατηρήσεις με αφορμή την επίσκεψη του ηγέτη της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ενδιαφέροντα από την σκοπιά της δρομολογούμενης γεωστρατηγικής ανασύνταξης αλλά και των σύγχρονων προκλήσεων που σχετίζονται με την Γεωοικονομία, θεωρούνται τα διμερή σχήματα στα οποία συμμετέχει η χώρα. Και είναι ενδιαφέροντα, πρωτίστως διότι η Ελλάδα οφείλει να έχει ενεργή και γιατί όχι πρωταγωνιστική παρουσία και ρόλο, στο νέο μοντέλο περιφερειακής ασφάλειας και ανάπτυξης που διαμορφώνεται... Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται στην θεωρητική προσέγγιση μιας επικαιροποιημένης πρόκλησης που εμφανίζεται να έχει έναν ιδιαίτερο δυναμισμό...

Τα κρίσιμα ερωτήματα, σχετίζονται με το εάν και κατά πόσον η πολιτική ηγεσία του τόπου μας, συνειδητοποιεί επαρκώς ότι:

Πρώτον: Οι χώρες της Μ. Ανατολής, είτε κατά μόνας είτε στο πλαίσιο περιφερειακών συνεργασιών και συνευρέσεων, δεν ανακάλυψαν σήμερα και αιφνίδια την ύπαρξη της πατρίδας μας σε αυτήν την γωνιά του χάρτη. Αυτό που κάνουν, είναι να σπεύδουν να αξιοποιήσουν (βλέπε να οικειοποιηθούν) ένα σημαντικό γεωπολιτικό μέρισμα από...

Μύθοι και πραγματικότητα της «πράσινης μετάβασης» - Το παράδειγμα του LNG

Οι διαδικασίες για την επιτάχυνση κατασκευής των υποδομών πλωτής μονάδας αποθήκευσης και αεριοποίησης (FSRU) υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Αλεξανδρούπολη, καθώς και τα σχέδια για νέα μονάδα που προωθούνται, εγείρουν βάσιμες ανησυχίες σχετικά με τους κινδύνους για την ασφάλεια των κατοίκων, για το περιβάλλον, την τοπική οικονομία. (...)

της Εύης Γεωργιάδου

Μεγάλοι οι κίνδυνοι για την ασφάλεια και το περιβάλλον

Οσοι προσπαθούν να μας καθησυχάσουν για τους κινδύνους, επικαλούνται την ύπαρξη κανονισμών ασφαλείας. Είναι πράγματι έτσι;

Τα ατυχήματα που έχουν συμβεί διεθνώς, μήπως συνέβησαν σε χώρες που δεν είχαν σε εφαρμογή κανονισμούς;

Μόλις πριν έναν μήνα, για παράδειγμα, έγινε σοβαρό ατύχημα με πυρκαγιά και έκρηξη σε μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις LNG στις ΗΠΑ, στο Τέξας, που προκάλεσε σοβαρές ζημιές και έθεσε εκτός τις εγκαταστάσεις.

Αντίστοιχο ατύχημα είχε γίνει το 2020 στη Νορβηγία, που...

Ισορροπία συμβιβασμών στο νοσηρό και εξαιρετικά επικίνδυνο καθεστώς του ΜΗ πολέμου

Η Ελλάδα, ίσως είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει απέναντί της έναν δεδηλωμένο αντίπαλο με έμπρακτα διακηρυγμένες τις ευρύτατα αναθεωρητικές του προθέσεις, αλλά παρ’ όλα αυτά, η ίδια επιμένει να «διαβάζει» την τουρκική στρατηγική, κυρίως ως ένα απλό επικοινωνιακό αφήγημα, που μπορεί άλλοτε να το αγνοεί και άλλοτε να το προσαρμόζει στα μέτρα των δικών της ανοχών, ούτως ώστε να ταιριάζει πάντα, σε ένα κακώς νοούμενο «Ελληνικό μοντέλο» ερμηνείας, κατανόησης και διαχείρισης των περιφερειακών εξελίξεων και προκλήσεων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο αυτού του «Ελληνικού μοντέλου» ανάλυσης και στρατηγικής διαχείρισης των προκλήσεων, είναι η συλλογιστική ποικιλομορφία με την οποία εκδηλώνεται στον δημόσιο λόγο και πρακτικά καλύπτει όλο το φάσμα των δυνητικών προσεγγίσεων. Από την διαχρονική φοβική διπλωματική και επιχειρησιακή ατολμία, στην οποία παραμένει καθηλωμένη η κυβερνητική πολιτική εδώ και κάμποσες δεκαετίες, έως και την νηφάλια εθνοκεντρική προσέγγιση που θεωρεί – και σωστά – πως εάν η πατρίδα μας δεν αλλάξει ρότα, δόγμα και αντίληψη, θα οδηγηθεί μοιραία στον γεωπολιτικό της ακρωτηριασμό.

Αυτή η συλλογιστική και ερμηνευτική ποικιλομορφία, παρά τα φαινόμενα, δεν παραπέμπει σε ένα περιβάλλον ευφορίας και παραγωγικού οργασμού για την στρατηγική σκέψη. Πρωτίστως διότι η ύπαρξη αυτής της ποικιλομορφίας, επιβεβαιώνει ότι η κυρίαρχη και επομένως η συστημική στρατηγική σκέψη στην χώρα μας, αδυνατεί να εμπνεύσει τους ανθρώπους που πραγματικά ανησυχούν και που εντέλει αρνούνται να αποδεχτούν ότι η σφραγίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ, μπορεί να επικυρώσει επιλογές στρατηγικής επιβίωσης για τον Ελληνισμό. Έτσι, ο αδιαμφισβήτητος πλούτος στην παραγωγή ιδεών και προτάσεων που καταγράφεται καθημερινά στον Δημόσιο διάλογο, παραμένει κατά βάσην εξωσυστημικός και συχνότατα στοχοποιείται από συγκεκριμένα συστημικά πολιτικά και ακαδημαϊκά κέντρα, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες γίνεται προσπάθεια ακόμη και για την απροκάλυπτη ποινικοποίησή του. Όλα τα παραπάνω, παραπέμπουν σε μια καταφανή συστημική ένδεια, απόλυτα αναντίστοιχη με τις πραγματικές δυνατότητες, με τις ανάγκες του τόπου μας, αλλά και με τις προκλήσεις της εποχής.

Θεμελιώδης επίπτωση αυτής της κραυγαλέας αναντιστοιχίας ανάμεσα στην φύση των προκλήσεων από την μια και στην «εθνική συστημική» απάντηση από την άλλη, είναι η ανυπαρξία ενός πλαισίου εντός του οποίου η...

Η στρατηγική της Τουρκίας απέναντι σε "τρομοκρατικά" εχθρικά κράτη που υποκινούν και υποστηρίζουν την τρομοκρατία

Το άρθρο που ακολουθεί, είναι του Μπουλέντ Ορακόγλου. Δημοσιεύεται στην Yeni Safak και είναι αποκαλυπτικό της κυρίαρχης αντίληψης με την οποία προσεγγίζει η Τουρκική πολιτική τάξη τα διαδραματιζόμενα στις Ευρωνατοϊκές δομές και την στρατηγική με την οποία η Τουρκία διαχειρίζεται την συμμετοχή της σε αυτά... Το αναδημοσιεύουμε για ενημέρωση όλων...

Κ.Κ

Η Τουρκία ενεργοποίησε τη διαδικασία απολογισμού με τους τρομοκράτες υποστηρικτές και υποστηρικτές της τρομοκρατίας, που είναι η πιο σημαντική φάση της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, ως στρατηγική στην 32η σύνοδο ηγετών του ΝΑΤΟ που διοργανώθηκε στη Μαδρίτη. Έτσι, η Τουρκία έδωσε μια σημαντική κατεύθυνση στο ΝΑΤΟ, το οποίο συγκεντρώθηκε στη Μαδρίτη για να αναθεωρήσει τη στρατηγική προοπτική του ΝΑΤΟ για το 2030, όσον αφορά τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Το FETO, το PKK, το PYD, το YPG, το DAESH και οι οπαδοί τους αναφέρονται συλλογικά ως «τρομοκρατική οργάνωση» σε έγγραφο του ΝΑΤΟ για πρώτη φορά. Όπως είναι γνωστό, οι νούμερο 1 υποκινητές των τρομοκρατικών οργανώσεων PKK/YPG, FETO και DAESH είναι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Γερμανία, η Γαλλία και υπάρχουν χώρες πιόνια ή χτυπητές όπως η Σουηδία, η Φινλανδία και η Ελλάδα που χρησιμοποιούνται από αυτές τις χώρες. Αυτές οι χώρες, που οδήγησαν την Τουρκία σε πολιτική αστάθεια και πραξικοπήματα χρησιμοποιώντας τρομοκρατικές οργανώσεις, είναι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ!

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ERDOĞAN ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έδειξε στους ηγέτες της συνόδου για την τρομοκρατία στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής των Ηγετών του ΝΑΤΟ, ένα βίντεο που ετοίμασε η Προεδρία των Επικοινωνιών, στο οποίο εξηγείται ο...