Είμαστε οι μόνοι που κάνουμε παντού όπου υπάρχει Ελληνισμός, όλα όσα δεν κάνουν αυτοί που τον επιβουλεύονται

Δυστυχώς κύριοι… Υπάρχουν στην χώρα μας πολιτικές δυνάμεις αλλά και μεμονωμένοι επίδοξοι γνωμηγήτορες, που θεωρούν ότι το περιστατικό στην Φλώρινα, δημιουργήθηκε και εξαντλήθηκε στα όρια της πολιτισμικής ελευθερίας και του συνακόλουθου δικαιώματος της καλλιτεχνικής έκφρασης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΥΤΕ το περιεχόμενο των στίχων, που παραπέμπει σε συγκεκριμένο ιστορικό αναθεωρητικό ορόσημο, ΟΥΤΕ η επωνυμία του συγκροτήματος «ENTOPICA», που επιλογή του συνιστά πράξη προκλητικής εθνικής καπηλείας με επίσης αμιγώς αναθεωρητικό πρόσημο, θεωρούνται επαρκή για να προβληματίσουν τους πάσης φύσεως ελευθεριάζοντες. Όμως όπως τονίσαμε ήδη από χθες…

Α). Το "αθώο" τραγουδάκι το οποίο το "έστειλε κουβά" ο υποτιθέμενα "κακός" δήμαρχος της Φλώρινας, ΔΕΝ είναι διόλου μα ΔΙΟΛΟΥ αθώο... Είναι ένα στρατευμένο, πλήρως εργαλειοποιημένο από την αναθεωρητική (και όχι απλά αλυτρωτική) προπαγάνδα των Σκοπιανών, που επιδιώκει να νομιμοποιήσει και κυρίως να αποκαθάρει στις συνειδήσεις του ντόπιου πληθυσμού, τους συμβολισμούς της μαύρης επετείου της βουλγαροϋποκινούμενης εξέγερσης του Ίλιντεν, που υιοθετήθηκε από τους Σκοπιανούς πλιατσικολόγους της ιστορίας. Και…

Β). Διόλου αθώα... Αντιθέτως εξαιρετικά προκλητική θα πρέπει να θεωρείται ακόμη και η απλή παρουσία της ομάδας των "ENTOPICA", αφού και η ίδια η επωνυμία τους, συνιστά πρόκληση που δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Η επωνυμία "ENTOPICA" παραπέμπει στους "ΕΝΤΟΠΙΟΥΣ", στην ιδιότητα δηλαδή με την οποία επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται οι φορείς του Βαλκανικού αναθεωρητισμού, που... 

Συνασπισμένοι δρώντες, ικανοί να τσαλακώσουν τα νεοσουλτανικά ξεράσματα - Η Αριστερά απέναντι...

Η Αριστερά στην Ελλάδα, εναντιώνεται στην στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ, η οποία διαμορφώνει ένα περιβάλλον ισχύος για την χώρα μας αλλά και για την Κύπρο, διευρύνοντας όμως ταυτόχρονα και το εύρος των προκλήσεων στο οποίο μοιραία η Ελλάδα και η Κύπρος οφείλουν και να ανταποκριθούν, χωρίς ταλαντεύσεις, συμβιβασμούς και πισωγυρίσματα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ, αναβαθμίζει την θέση που κατέχει η έννοια της ισχύος, στην ρητορική που σχετίζεται με τον σκληρό πυρήνα του εθνικού επιχειρησιακού μας σχεδιασμού. Κυρίως όμως τονίζει, την υποχρέωση της σοβαρής πλέον ενασχόλησης των Ελλήνων επιτελών, με την διαμόρφωση της αναγκαίας υψηλής στρατηγικής, γεγονός που φαίνεται να «τρομάζει», όλους όσους υποχρεούνται πλέον να δουν, πίσω από την ξεφτισμένη κουρτίνα της Αθηναϊκής Διακήρυξης και κυρίως όλους εκείνους που επιμένουν να γοητεύονται από την αδιέξοδη λογική του κατευνασμού. Προφανώς αυτή η εξέλιξη, μοχλεύει και εν πολλοίς αναπροσδιορίζει τους όρους που διαμορφώνουν το κυρίαρχο κλίμα στα Ελληνοτουρκικά.

Η πρώτη αντίδραση της Τουρκίας, υπήρξε εξαιρετικά νευρική και θρασύτατη. Είναι φανερό όμως ότι, δεν σκοπεύει να αναζητήσει ακροατήριο μεταξύ των επιτελών του Ισραήλ, διότι γνωρίζει καλά ότι η πολιτική και στρατιωτική του ηγεσία, δεν υπολογίζει και κυρίως «δεν μασάει» τα αγοραία νεοσουλτανικά ξεράσματα. Επιδιώκει όμως να βρει ευήκοα ώτα στην Ελληνική πολιτική ελίτ, προσβλέποντας στον άμεσο και βίαιο αποσυντονισμό της από το πνεύμα της τριμερούς. Αυτό που επιδιώκει, είναι να αποτρέψει πάση θυσία την...

ΚΑΙ αιχμάλωτος λαθών, αστοχιών και σκοπιμοτήτων… ΚΑΙ Αρχάγγελος της κάθαρσης και της τιμωρίας;;; Πώς;;;

Ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει στο διαδίκτυο, αναφορικά με το εν αναμονή κομματικό εγχείρημα της κ. Καρυστιανού, είναι πρωτοφανής, αλλά και αποκαλυπτικός για το επίπεδο πολιτικής ωριμότητας της Ελληνικής κοινωνίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σε αυτήν την ιδιότυπη αντιπαράθεση, η έννοια του πολιτικού αντιλόγου επί της ουσίας εξοβελίζεται και αυτά που κυριαρχούν είναι οι επιλεκτικές αναγνώσεις, οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί, η υποβάθμιση της πολιτικής σκέψης και κρίσης και η συνακόλουθη καταφυγή σε συμπεριφορές που θυμίζουν αγέλη…

Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη. Και θα πρέπει να πούμε ότι, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς κάποιων, σε αυτό το νοσηρό όσο και επικίνδυνο κλίμα που καταγράφεται, εκείνοι που πρωταγωνιστούν, είναι οι υποστηρικτές του εγχειρήματος και αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο. Πρόκειται για μια συμπεριφορά και στάση, η οποία έχει εκκολαφθεί μέσα στο περιβάλλον που γέννησε αυτό το περιώνυμο «κίνημα» και ανατροφοδοτείται από την εμμονική ανάγκη συγκεκριμένων, ακόμη και αυτόκλητων, «συντελεστών» του, που επιδιώκουν να το δουν να τελεσφορεί και να τους ανοίγει επιτέλους την πόρτα για την ένταξή τους στο μισθολόγιο του κοινοβουλίου.

Έτσι… Η πολιτική κριτική που διατυπώνεται, στοχοποιείται ως επιθετική και δήθεν υπονομευτική στάση, ενώ ο πολιτικός αντίλογος γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί ως προσωπική συκοφάντηση της κ. Καρυστιανού, πράγμα το οποίο στο σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων και πλην ελαχίστων ίσως εξαιρέσεων, δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την αλήθεια.

Ο λόγος που στοχοποιείται η πολιτική κριτική είναι προφανής και έχει να κάνει πρωτίστως, με την αμφιλεγόμενη πολιτική συγκρότηση του ακροατηρίου στο οποίο απευθύνεται το όλον εγχείρημα και το οποίο ακροατήριο, επιδιώκουν κάποιοι να χαλιναγωγήσουν, να συσπειρώσουν, να φανατίσουν και εν τέλει να...

Η στρατηγική της νέας Αμερικανικής διοίκησης σε ένα εξαιρετικά συγκρουσιακό διεθνές περιβάλλον

Προφανώς και είναι χρήσιμο να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις στρατηγικές στοχεύσεις μιας Υπερδύναμης, η οποία επιχειρεί να τροποποιήσει τους κανόνες του παιγνιδιού και ιδιαίτερα αυτούς που διέπουν την κορυφαία συστημική σύγκρουση, προσβλέποντας σε συγκεκριμένα τακτικά ή και ευρύτερα στρατηγικά οφέλη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι όμως απαραίτητο να συνυπολογίζουμε ότι, το έδαφος επί του οποίου ξεδιπλώνεται η συγκεκριμένη στρατηγική, δεν είναι παρθένο. Υπάρχουν δυνάμεις στρατηγικά ανταγωνιστικές. Με τις δικές τους στοχεύσεις. Με το δικό τους πλαίσιο αξιολόγησης της στρατηγικής του αντιπάλου. Με ευρύτερες φιλοδοξίες για ρόλους που φαντασιώνονται ή και διεκδικούν να διαδραματίσουν, στο πλαίσιο του διεθνούς συστήματος…

Επομένως, οι στρατηγικές στοχεύσεις μιας υπερδύναμης, δεν είναι ένα μέγεθος στατικό, αμετάβλητο και ανεπηρέαστο, το οποίο αρκεί και μόνο να κατανοήσουμε, για να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι έχουμε κάνει σωστά την δουλειά μας…

Κάθε στρατηγική επιδίωξη που στοχεύει να αλλάξει την διαφαινόμενη τάση στο διεθνές σύστημα, ενεργοποιεί δυνάμεις συνεργατικές, ανταγωνιστικές αλλά και μια πλειάδα παράπλευρων ρόλων και φιλοδοξιών από μικρότερους δρώντες, που δεν μπορούν να αγνοηθούν και δεν βγαίνουν με επιπόλαιους ετσιθελισμούς από το παιγνίδι…

Να κατανοήσουμε λοιπόν τα νέα επίπεδα ισορροπίας στα οποία επιδιώκει να σύρει το διεθνές σύστημα η διοίκηση Τραμπ. Αλλά θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι τόσο οι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, όσο και οι στρατηγικοί ανταγωνιστές τους, κατανοούν ότι...

Το «ρεύμα»… Ο όχλος… Ο στείρος ρεβανσισμός και το πάρτι του πολιτικού τσαρλατανισμού

Δυστυχώς κύριοι, αλλά ως κοινωνία δεν έχουμε καταφέρει να χειραφετήσουμε πολιτικά την σκέψη μας, ούτε βεβαίως να αποδεσμεύσουμε την πολιτική και κυρίως την εκλογική μας συμπεριφορά από τις λογικές του «αντί», που επιβιώνουν, μόνο και μόνο επειδή ετεροκαθορίζονται και όχι επειδή έχουν οι ίδιες κάτι σημαντικό να προτείνουν. Κάτι που θα μπορούσε ίσως να εμπνεύσει μια διαφορετική διαδρομή τόσο για την επόμενη μέρα στην πατρίδα μας, όσο και για την καθημερινότητα των ανθρώπων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο το γεγονός ότι, πολιτικές συμπεριφορές επιπέδου όχλου παραμένουν ενεργές και διάχυτες, ενώ σε ότι αφορά στην συλλογική πολιτική μας έκφραση, δεν έχουμε καταφέρει να αποστασιοποιηθούμε από την λαγνεία του ιδιότυπου πολιτικού «ρεβανσισμού» που αναπαράγεται και ανατροφοδοτεί με την σειρά του ένα περιβάλλον θυμού, οργής και αναθέματος, μέσα στο οποίο ανακυκλώνονται αδιέξοδα, κάνει πάρτι η κοντή μνήμη και ευδοκιμούν οι κοψοχέρηδες όλων των αποχρώσεων.

Το φαινόμενο αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερη έξαρση, σε περιόδους κατά τις οποίες κυριαρχεί η πολιτική ένταση ή η απροκάλυπτη καθεστωτική συμπεριφορά εκ μέρους των κρατούντων. Εμφανίζεται και κυρίως πλασάρεται ως δήθεν αντισυστημική απάντηση, ενώ στην ουσία πρόκειται για μια κατ’ εξοχήν συστημική συμπεριφορά, απολύτως χειραγωγούμενη αλλά και απολύτως ελεγχόμενη από τους γνωμηγήτορες της συγκεκριμένης εποχής, που επενδύει σε μια ανώδυνη ψευδαίσθηση διάχυσης, μέσα στην κοινωνία, ενός ρόλου δήθεν πρωταγωνιστικού, ο οποίος θα καταστήσει και τον τελευταίο αφελή...