Η Απλή Αναλογική δίνει... ενισχυμένες αυτοδυναμίες

Πάμε λοιπόν από την αρχή…

Α. Η Ν.Δ θριάμβευσε στις εκλογές της 21^ης Μαΐου. Αυτό όμως, δεν συνιστά θρίαμβο της πολιτικής και των επιλογών της στην συνείδηση των πολιτών. Το έδειξαν οι οργανωμένες κοινωνικές αντιδράσεις που κλιμακώθηκαν ακόμη και τις παραμονές των εκλογών… Θα το επιβεβαιώσουν και οι κινητοποιήσεις που θα ακολουθήσουν, στο δύσκολο από οικονομική και εθνική άποψη μετεκλογικό τοπίο που ήδη διαμορφώνεται…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην εκλογική υπερενίσχυση της Ν.Δ, οδήγησαν η έκρηξη της ανασφάλειας, του φόβου, της αβεβαιότητας για την διαφαινόμενη πολιτική αστάθεια, αλλά και η καθολική πολιτική απαξίωση ενός πολιτικού εσμού που ενώ διέπρεψε για τον καιροσκοπισμό και την πολιτική ανικανότητά του ως αντιπολίτευση, εμφανίστηκε να διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στο μετεκλογικό σκηνικό, απειλώντας να επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την ήδη δεινή θέση της χώρας με τις ολέθριες επιλογές του.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η απροσδόκητη υπερενίσχυση της Ν.Δ, αντικατοπτρίζει και το επίπεδο της συζητήσιμης πολιτικής ωριμότητας μιας κοινωνίας, που έκανε τις επιλογές της επηρεασμένη από την ρητορική της «κυβερνησιμότητας» και της πιθανής «μήνιδος των αγορών»  σε περίπτωση «ακυβερνησίας». Τις έκανε επηρεασμένη από την λαγνεία των επιδομάτων που απετέλεσαν πολύτιμο «εργαλείο» κατά την διάρκεια της ευρείας προεκλογικής περιόδου. Και φυσικά τις έκανε επηρεασμένη από την ρητορική «ασφαλείας» που...

Κυβέρνηση ειδικού σκοπού - Η επιθετική Ελληνική απάντηση στις περιφερειακές εξελίξεις

Οι εκλογές στην γειτονική Τουρκία, αντιμετωπίζονται ως ένα κρίσιμο ορόσημο με ευρύτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον, αφού τόσο η δυναμική του αποτελέσματός τους, όσο και οι διεργασίες που ενδέχεται να πυροδοτήσουν οι νέοι πολιτικοί συσχετισμοί, θα καθορίσουν εν πολλοίς ΚΑΙ την φυσιογνωμία αλλά ΚΑΙ το ειδικό βάρος που θα προσλάβουν οι γεωπολιτικοί της προσανατολισμοί στο σκηνικό της επόμενης μέρας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτός είναι και ο λόγος που οι Τουρκικές εκλογές αλλά και οι συνακόλουθες εξελίξεις, συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον, όχι μονάχα των περιφερειακών μικρών και μεγαλύτερων δρώντων, αλλά και των κορυφαίων κέντρων ισχύος του πλανήτη.

Στην Ελλάδα, η προεκλογική διεργασία ολοκληρώνεται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας το οποίο εγκαινιάστηκε με το άτυπο ελληνοτουρκικό μορατόριουμ που παραμέρισε προσωρινά τις εντάσεις, γεγονός που επεδίωξε και η Ελληνική αλλά και η Τουρκική πολιτική ελίτ.

Η Τουρκική πολιτική ελίτ το επεδίωξε προκειμένου να αξιοποιήσει την προεκλογική περίοδο, ασχολούμενη όχι με τις παραδοσιακές διμερείς εντάσεις και αντιπαραθέσεις κατατριβής, αλλά για να τονίσει στους ισχυρούς ότι είναι παρούσα, ότι ΔΕΝ είναι δεδομένη και ότι επιμένει να διεκδικεί αυξημένο ρόλο στην νέα Αρχιτεκτονική της Ισχύος.

Η Ελληνική πολιτική ελίτ από την άλλη, επεδίωξε να εξασφαλίσει αυτό το μορατόριουμ, για να μπορεί να επιδοθεί απερίσπαστη στην παραδοσιακή πολιτική Κατινιά, στην μικρότητα και στην κενολογία μιας φαιδρής πολιτικής αντιπαράθεσης που αποσκοπεί στο να φανατίσει και να συσπειρώσει κομματικά κουκιά με περιορισμένη έως ανύπαρκτη ικανότητα πολιτικής σκέψης, που...

"Φίλε μου Μεβλούτ"… "Αδελφέ μου Νίκο"...

Τα σαλιαρίσματα όπως ήταν αναμενόμενο έχουν κόστος και αυτό το κόστος θα είναι Εθνικό και δυσβάστακτο…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ελλάδα παγιδεύτηκε στο δίχτυ της μετασεισμικής αγαπησιάρικης ρητορικής την οποία εργαλειοποίησε τεχνηέντως η Τουρκία (χωρίς όμως να υποστείλει ούτε κατ’ ελάχιστο τις ευρύτερες αναθεωρητικές της διεκδικήσεις) και ακύρωσε πλήρως το συγκριτικό πλεονέκτημα της προηγούμενης περιόδου, τόσο στο περιβάλλον των αμφιλεγόμενων «συμμάχων» της, όσο και απέναντι σε μια Διεθνή κοινότητα η οποία δυσανασχετούσε από την διαρκή κλιμάκωση της Τουρκικής επιθετικής ρητορικής και τοποθετούταν ευνοϊκά έως και υποστηρικτικά απέναντι στην χώρα μας…

Τώρα, οι πάντες μιλούν για επικείμενη ανάληψη Αμερικανογερμανικής μετεκλογικής πρωτοβουλίας, που θα αποσκοπεί στην εδραίωση της αποκλιμάκωσης της έντασης μεταξύ των δύο χωρών και στην ενεργοποίηση ενός οδικού χάρτη «επίλυσης» των Ελληνοτουρκικών διαφορών. Όλοι αυτοί που πάσχιζαν να αποδυναμώσουν κάθε συζήτηση για επιβολή κυρώσεων σε βάρος της προκλητικά επιθετικής και θρασύτατης Τουρκίας, τρίβουν τα χέρια τους με αυτήν την απροσδόκητη εξέλιξη την οποία προφανώς τροφοδότησαν οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της Ελληνικής Εξωτερικής πολιτικής.

Πρακτικά η Ελλάδα έχει διολισθήσει ανεπιστρεπτί σε μια λογική πολλαπλών συμβιβασμών, αλλά και έμπρακτων υπαναχωρήσεων, μέσα από τις οποίες είναι διάχυτη πλέον η πρόθεση του πολιτικού προσωπικού να...

Οι εκλογές… Ο Περικλής… Ο Αριστοτέλης… Και ο οπαδός…

Μια και έρχονται εκλογές, ας πάρω κι εγώ θέση. Πολίτης είμαι κι εγώ. Έχω άποψη. Και την εκφράζω όσο μου επιτρέπεται. Αν και, κατά την άποψή μου, μού επιτρέπεται στον βαθμό που δεν θίγω τα κατεστημένα…

γράφει ο Γιώργος Ιεροδιάκονος

Ας ξεκαθαρίσουμε όμως πρώτα. Είναι οι εκλογές δημοκρατική διαδικασία; Ναι ή όχι; Η απάντηση, όσο κι αν εκπλήσσει τους πολλούς είναι ΟΧΙ. Ακριβώς το αντίθετο ισχύει. Καθότι η ειδοποιός διαφορά της δημοκρατίας έναντι των αριστοκρατικών πολιτευμάτων είναι ακριβώς αυτές ταύτες οι εκλογές. Στην μεν δημοκρατία οι διοικούντες αναδεικνύονται με κλήρωση, ενώ στην αριστοκρατία με εκλογή. Αυτό μπορεί να σοκάρει τους απληροφόρητους ψηφοφόρους-τηλεθεατές, αλλά ο Αριστοτέλης ορίζει αυτή την ειδοποιό διαφορά μεταξύ των δύο πολιτευμάτων με τον πλέον σαφή ορισμό «Λέγω δ’ οίον δοκεί δημοκρατικόν μεν το κληρωτάς είναι τας αρχάς, το δ’ αιρετάς ολιγαρχικόν» : (Πολιτικά, Δ, 1294b, 8-9).

Ορίζεται ρητά και στον Επιτάφιο του Περικλή: «και όνομα μεν κέκληται δημοκρατία διά το μη οικείν εν ολίγους αλλ’ ες πλείονας», δηλαδή, το πολίτευμά μας ονομάζεται δημοκρατία επειδή η διοίκηση ασκείται από τους πολλούς και όχι από τους λίγους.

Με ποιο τρόπο επιτυγχάνεται αυτό; Το αποσαφηνίζει ο Ηρόδοτος στον διάλογο μεταξύ του Μεγάβυζου (υποστηριχτή της ολιγαρχίας), του Δαρείου (υποστηριχτή της μοναρχίας) και του... 

Το εθνικό πένθος και το «νέο Γουδί»

Είναι εφικτή η ανάταξη της πατρίδας και του Ελληνισμού;;;

Η μεταπολίτευση ιστορικά έχει χρεοκοπήσει. Η υποτιθέμενη αποκατάσταση της Δημοκρατίας, δεν αποτέλεσε το σημείο καμπής για την οριστική εγκατάλειψη του φαύλου μετεμφυλιακού καθεστώτος που οικοδομήθηκε στην πατρίδα μας, καρπός του οποίου υπήρξε μεταξύ άλλων ΚΑΙ η Δικτατορία αλλά ΚΑΙ οι εθνικές τραγωδίες που ακολούθησαν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πολιτικό προσωπικό που έσπευσε να καπηλευτεί την προσδοκία των πολιτών για περισσότερη Ελευθερία, για ουσιαστική Δημοκρατία, αλλά και για μια συνολικά καλύτερη ζωή, ασέλγησε με τρόπο αδίστακτο στις αυταπάτες τους αλλά και στην πολιτική ανοχή που επέδειξαν, προσβλέποντας στις καλύτερες ημέρες που τελικά δεν ήρθαν ποτέ. Έτσι…

• Η μετεμφυλιακή φαυλότητα διατηρήθηκε και επικαιροποιήθηκε…
• Οι ευκαιρίες για την συγκρότηση ενός σύγχρονου και σοβαρού κράτους, εκφυλίστηκαν σε επικοινωνιακά τερτίπια πάνω στα οποία δομήθηκαν οι πολιτικές καριέρες της νέας γενιάς των πρόθυμων πολιτικών διαχειριστών…

Και φυσικά, κάθε φορά που οι περιστάσεις απαιτούν να κάνουμε ταμείο σ αυτήν την χώρα, αυτό που καταγράφεται σταθερά είναι ελλείμματα. Ελλείμματα μέχρι να σβήσει ο Ήλιος.

Ελλείμματα τα οποία δεν είναι μονάχα δημοσιονομικά. Επεκτείνονται και αφορούν στα κρίσιμα δημοκρατικά διακυβεύματα που συρρικνώνονται σταθερά, στην σταθερά απαξιωνόμενη Εθνική μας κουλτούρα ως συνέπεια επιλογών που αναγορεύουν σε αρετή και προτέρημα την Εθνική αμορφωσιά, στην ανυπαρξία ολοκληρωμένης Εθνικής στρατηγικής σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά σύνθετων προκλήσεων και απειλών, στο μηδενικό περιφερειακό όραμα, στην φαιδρότητα της πολιτικής διαχείρισης, στην ανυπαρξία αναπτυξιακής φιλοδοξίας  στον προκλητικό τρόπο με τον οποίο...

Το βαρύ αποτύπωμα της διαχρονικής δουλοπρέπειας και τα κρίσιμα διλήμματα της επόμενης μέρας

Το πολιτικό σύστημα παραμένει πεισματικά προσκολλημένο στην επικοινωνιακή διαχείριση των συνεπειών και σε μια περί διαγραμμάτων συζήτηση για τα αίτια της σιδηροδρομικής τραγωδίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την ίδια στιγμή, αρνείται επίμονα να αγγίξει τα πολυδαίδαλα διαχειριστικά καρκινώματα που το ίδιο δημιουργεί με πρόσχημα την εύρυθμη λειτουργία του κράτους, αλλά στην πράξη τα προορίζει για να ξεπλένει τα ανομήματά του, να εκβιάζει ή και να παραδίδει στην πυρά τους αναλώσιμους όταν τα προβλήματα οδηγούνται σε ένα σημείο οριακό και για να καθιστά «αποτελεσματικότερο» το νοσηρό πελατειακό καθεστώς το οποίο χρησιμοποιεί διαχρονικά ως λειτουργικό και πολιτικό του δεκανίκι.

Στο σκηνικό που διαμορφώνεται μετά το πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών, η εικόνα που κυριαρχεί στο επίπεδο της πολιτικής και διαχειριστικής διεργασίας, δεν αφήνει τα περιθώρια για αισιόδοξες πολιτικές αναγνώσεις.

Η κυβέρνηση είναι εμφανώς θορυβημένη, διότι αντιλαμβάνεται ότι τα απόνερα της δικαιολογημένης οργής, θα επιδράσουν καταλυτικά στο εκλογικό αποτέλεσμα, αφού έχουν αποδομήσει πλήρως το αφήγημα με βάση το οποίο σχεδίασε τον εκλογικό της οδικό χάρτη. Η διερεύνηση των αιτιών, οι αποζημιώσεις και η στήριξη των οικογενειών των θυμάτων, η απονομή Δικαιοσύνης, το βάθος και το εύρος της ερευνητέας ύλης, είναι μερικές μόνο κρίσιμες παράμετροι που συνθέτουν μια δύσκολη εξίσωση, την οποία ουδείς είναι διατεθειμένος να επιλύσει οριστικά… Οι πάντες προσβλέπουν σε μια αποτελεσματική γι’ αυτούς επικοινωνιακή διαχείριση… Και ο χρόνος που έχουν στην διάθεσή τους, συνειδητοποιούν ότι «δεν χωρά» και εν τέλει δεν προσφέρεται για ευέλικτα πολιτικά τερτίπια.

Η «κυβερνώσα» αντιπολίτευση, κρατά προς το παρόν χαμηλούς τόνους, αλλά αυτό δεν το κάνει από...