Τετάρτη 22 Απριλίου 2026

Γελοιότητες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όσο η διοίκηση Τραμπ παραδέρνει σε αλλεπάλληλες γελοιότητες, συμπαρασύροντας την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στην απαξίωση και στην απόλυτη ανυποληψία, τόσο πληθαίνουν - ΚΑΙ στην Ελλάδα - οι φωνές των επίδοξων «αναλυτών» που επιμένουν να ερμηνεύουν - δήθεν βαθυστόχαστα - την ρηχή έως παντελώς ανύπαρκτη στρατηγική σκέψη του Αμερικανού προέδρου. Έτσι, μετά από τον διασυρμό που του επιφυλάσσουν καθημερινά οι αποθρασυνόμενοι μουλάδες, αυτό που καταγράφεται είναι η πραγματικά απέλπιδα προσπάθεια των στρατευμένων «αναλυτών», οι οποίοι επιδιώκουν να μας πείσουν ότι ουδέποτε ήταν στις προθέσεις της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής (επί διοικήσεως Τραμπ) η ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν…

Υποθέτουμε ότι για να επιμένουν τόσο φορτικά στην αναπαραγωγή αυτής της εξυπνάδας, προφανώς η Αμερικανική διοίκηση σε χρόνο ανύποπτο, έσπευσε να τους ενημερώσει λεπτομερώς, για τον στρατηγικό της σχεδιασμό αναφορικά με την συγκεκριμένη σύγκρουση. Έτσι θα είναι εάν έτσι φαντασιώνονται. Περί ορέξεως… Κολοκυθόπιτα που λένε και στο χωρίο μου. Υπάρχει όμως μια κρίσιμη λεπτομέρεια…

Όλοι αυτοί που επιμένουν να αναπαράγουν απίστευτες ομορφιές, στο πλαίσιο της εμμονικής προσπάθειάς τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, πουλώντας στους ευκολόπιστους ως πρωτοποριακό προϊόν την σκορδαλιά ΧΩΡΙΣ σκόρδο, μας έχουν πει τα πάντα. Ένα πράγμα δεν μας είπαν…

Κυριακή 19 Απριλίου 2026

Να σταματήσουμε να ξορκίζουμε την προοπτική της δημιουργίας ενός νέου Ιράν

Άφησαν επί χρόνια το καθεστώς των μουλάδων «ήσυχο» να οργανώσει απερίσπαστα τους διοικητικούς μηχανισμούς του και την επιχειρησιακή του επάρκεια. Το καθεστώς απέδειξε αυτό, ότι μπορεί να το κάνει και οι Αμερικανοί εισπράττουν τώρα το τίμημα αυτής της εσφαλμένης τους επιλογής… 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με τον Τραμπ να κυνηγά σήμερα εναγωνίως την όποια λύση, μετά από μια αλληλουχία απερίσκεπτων και καταγέλαστων χειρισμών που αποθράσυναν το Ιράν και ροκάνιζαν σταθερά την σοβαρότητα των ΗΠΑ, είναι φανερό ότι, αυτήν την φορά, οδηγούμαστε σε μια νέα κατάσταση, κατά την οποία η ιστορία θα επαναληφθεί ως επικίνδυνη φάρσα…

Το καθεστώς των μουλάδων, εάν αφεθεί και πάλι «ανενόχλητο», είναι βέβαιο ότι θα επιταχύνει τους ρυθμούς της επιχειρησιακής του ανασύνταξης, όπως και την διαδικασία επιτυχούς ολοκλήρωσης των επικίνδυνων σχεδιασμών του, γεγονός που θα αναβαθμίσει το σκοταδιστικό καθεστώς σε εξαιρετικά επικίνδυνη συστημική απειλή, η αντιμετώπιση της οποίας θα καταστεί εξαιρετικά δύσκολη…

Επιμένουμε και θα συνεχίσουμε να επιμένουμε, ότι η διεθνής κοινή γνώμη και κυρίως οι Αμερικανοί επιτελείς, δεν θα πρέπει και αυτήν την φορά να καθηλωθούν στην...

Παρασκευή 17 Απριλίου 2026

Η «γοητεία» του αντισημιτισμού.... Ένας αλαφροΐσκιωτος πρόεδρος και μια χαμένη ιστορική ευκαιρία

Είναι πολλά και ανατροφοδοτούμενα τα προβλήματα και οι ευρύτερες επιπτώσεις τους που έχει δημιουργήσει ο πόλεμος στην Μ. Ανατολή. Κατά την άποψη του γράφοντος όμως, κάθε πιθανή «λύση», όσο και αν φαντάζει αναγκαία με την πρώτη ματιά, όταν δομείται με βάση μια αμιγώς δυτική λογική και προσέγγιση, χωρίς να συνυπολογίζει κρίσιμες και διαχρονικές περιφερειακές ιδιαιτερότητες, είναι αυθαίρετη, επισφαλής έως και δυνητικά επικίνδυνη και καλό θα είναι να μην καλλιεργούνται αυταπάτες αναφορικά με το αποτέλεσμα

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κάθε τέτοια «λύση», επί της ουσίας συνιστά ΜΗ λύση, πρωτίστως διότι αποσυνδέει το ευρύτατο πλέγμα των περιφερειακών προβλημάτων που ανατροφοδοτούν αυτήν την σύγκρουση, από την μεσανατολική κουλτούρα η οποία συντηρεί και αναπαράγει αυτά τα προβλήματα και φυσικά επισκιάζει τα πάντα. Ας γίνουμε όμως σαφέστεροι

ΠρώτονΗ σύγκρουση με το Ιράν, ΔΕΝ είναι μεμονωμένο γεγονός. Είναι η κορύφωση μιας αλυσίδας συγκρούσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή, ενώ το ίδιο το Ιράν, ως ισχυρός περιφερειακός δρων, υπήρξε τροφοδότης και ενορχηστρωτής αυτών των συγκρούσεων, τουλάχιστον κατά την διάρκεια των τελευταίων 50 χρόνων. Είναι λοιπόν φανερό ότι ακόμη και εάν επέλθει (και θα επέλθει με τα μυαλά που κουβαλάει ο πρόεδρος Τραμπ) συμφωνία και κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις ΗΠΑ και στο Ιράν, η πολυπόθητη ειρήνευση στην ευρύτερη περιοχή, είναι βέβαιο ότι ΔΕΝ πρόκειται να επέλθει.

Δεύτερον: Η ίδια η συμφωνία, θα είναι επί της ουσίας ένα ισοζύγιο συμβιβασμών μεταξύ των δύο, που για μεν τους Αμερικανούς (έτσι όπως τα έκαναν) θα σηματοδοτήσει μια ολιγότερο επώδυνη δυνατή απεμπλοκή από την πολεμική εξίσωση, σε ένα καταφανώς δυσμενέστερο γι’ αυτούς περιβάλλον, που θα τους εξασφαλίζει ωστόσο την σχετική πολυτέλεια για μια διαχειρίσιμη επικοινωνιακή «μεταπώληση». Για το καθεστώς των μουλάδων όμως (το οποίο επιβιώνει ως μέρος της ανεκπλήρωτης λύσης μιας πολεμικής εξίσωσης), η συγκεκριμένη εξέλιξη θα είναι μια ευκαιρία επιχειρησιακής, εξοπλιστικής και...

Σάββατο 11 Απριλίου 2026

Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν φταίει το γεγονός ότι δήθεν «σύρθηκε» πίσω από τις απαιτήσεις του Ισραήλ. Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του, η καραμπινάτη ιστορική αμορφωσιά του. Φταίει η ακατάσχετη φλυαρία του, που ενώ την οπλοποιούσε καθημερινά, γοητευμένος με την θέα της πορτοκαλί μούρης του στον καθρέφτη, εκείνη τον εξέθετε πέρα από τα όρια του προσωπικού του εξευτελισμού. 

Δεν φταίει λοιπόν που δήθεν «σύρθηκε» πίσω από το Ισραήλ. Φταίει που δεν στήριξε με επιχειρησιακή συνέπεια τις επιλογές που του πρότεινε ο Νετανιάχου. Φταίει η αμετροέπεια στην γελοιότητα…

Τώρα οι μουλάδες τον έχουν στο χέρι και θα τον εκβιάζουν κανονικά. Πήραν αυτό που ήθελαν... Το απέσπασαν με τους όρους που ήθελαν... Και έχουν την στρατηγική ωριμότητα να το αξιοποιήσουν αποτελεσματικά. Οι ΗΠΑ θα συρθούν στον εξευτελισμό και στην περιφερειακή αποδυνάμωση. Η επικοινωνιακή φούσκα Τραμπ τελείωσε, από την στιγμή που το σόου μετατοπίστηκε από τα πόντιουμ του Λευκού Οίκου στο μέτωπο των επιχειρήσεων…

Όχι γιατί οι ΗΠΑ δεν είχαν την δύναμη να επιβάλουν την ανατροπή, αλλά διότι αυτή η δύναμη παραδόθηκε στα χέρια ενός ανίκανου κορτάκια με αποτέλεσμα να αχρηστευτεί, ανοίγοντας τον δρόμο στην ταπείνωση ΚΑΙ του ιδίου αλλά...

Πέμπτη 9 Απριλίου 2026

Στρατηγική σκέψη Τραμπ… Το πιο σύντομο ανέκδοτο στην ιστορία των ΗΠΑ

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Προκειμένου να είναι επιτυχημένη η έκβαση της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη από δυο πράγματα:

  • Α. Ισχυρές στρατηγικές συμμαχίες, ικανές να διαχειριστούν πολιτικές στρατηγικού απομονωτισμού της Κίνας, γεγονός που θα προωθείται αποτελεσματικά, πρωτίστως μέσα από την σφυρηλάτηση της δικής τους στρατηγικής ενότητας και συνοχής. Και
  • Β. Στοχευμένες και συνδυαστικές περιφερειακές πολιτικές, επικεντρωμένες στην προώθηση της κεντρικής στρατηγικής επιδίωξης της ανακατανομής της ισχύος, με τρόπο και σε έκταση ικανή να αναμορφώσει και να αναπροσαρμόσει πλήρως, την νέα Αρχιτεκτονική στο διεθνές σύστημα…

Η διοίκηση Τραμπ, κατάφερε ήδη από τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας της:

  • Α. Να αποδομήσει πλήρως τις στρατηγικές συμμαχίες των ΗΠΑ, τόσο σε συστημικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο…
  • Β. Να αποπολιτικοποιήσει πλήρως το συστημικό οπλοστάσιο της παραδοσιακής δυτικής συμμαχίας, στοιχιζόμενη πίσω από έναν...

Παρασκευή 3 Απριλίου 2026

Νέες προκλήσεις και νέες δυνατότητες για μια ολοκληρωμένη και επιθετική περιφερειακή στρατηγική

Η φαιδρότητα με την οποία διαχειρίζεται προσωπικά ο πρόεδρος Τραμπ την Αμερικανική εμπλοκή στον πόλεμο της Μ. Ανατολής, δημιουργεί μη αναστρέψιμα ρήγματα στην δυτική συμμαχία, ενώ το πρώτο πράγμα το οποίο οδηγεί στην απόλυτη απαξίωση, είναι η σοβαρότητα και η αξιοπιστία των ΗΠΑ…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο πόλεμος αυτός, αργά η γρήγορα θα τελειώσει και όλα δείχνουν ότι το μεταπολεμικό πλέγμα των προκλήσεων με τις οποίες θα βρεθεί αντιμέτωπη η Αμερική, ΔΕΝ θα είναι εύκολα διαχειρίσιμο… Δεν πρόκειται για επιμέρους δευτερεύουσας σημασίας και μειωμένης βαρύτητας προκλήσεις…

Πρόκειται για το κορυφαίο στοίχημα που αφορά στην ικανότητα των ΗΠΑ, να ηγηθούν της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης και σχετίζεται πρωτίστως με την επιθυμία τους να βγουν από αυτήν την σύγκρουση κερδισμένες και με επιβεβαιωμένο το «δικαίωμα» να ηγηθούν στον δυτικό συνασπισμό της επόμενης μέρας…

Η ιστορική αμορφωσιά και η απόλυτη διαχειριστική ανικανότητα του προέδρου Τραμπ, η οποία έχει πλέον καταφανείς επιπτώσεις και στην δραματική υποχώρηση των ποσοστών της αποδοχής του ακόμη και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, θέτει πλέον τα πάντα υπό σοβαρή αμφισβήτηση

Το κρεσέντο της προχειρότητας και της ανατροφοδοτούμενης ανυποληψίας από το οποίο χαρακτηρίστηκε η διαχείριση των προκλήσεων με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η Υπερδύναμη, λειτουργεί αντικειμενικά ως ένας...

Σάββατο 21 Μαρτίου 2026

Τραμπ: Επικίνδυνο σύμπτωμα πολιτικού εκφυλισμού ανίκανος να σκεφτεί πέρα από τα όρια των εμμονών του

Ο Τραμπ, δεν είναι προϊόν συγκεκριμένης ιδεολογίας και πολύ περισσότερο δεν είναι ο πολιτικός εκφραστής μιας συγκροτημένης στρατηγικής αντίληψης αναφορικά με το παρόν και το μέλλον του διεθνούς συστήματος, αλλά και των κρίσιμων παραμέτρων που το αφορούν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η αντιληπτική του ικανότητα είναι εξαιρετικά επιφανειακή και εξαντλείται στα αυτονόητα. Στην απλή καταγραφή δηλαδή των αδιεξόδων και του καθεστώτος μιας ιδιότυπης ανακύκλωσης που τα ανατροφοδοτεί, χωρίς όμως ο ίδιος να διαθέτει την πολιτική επάρκεια, την ιστορική γνώση και φυσικά το στρατηγικό υπόβαθρο που θα του επέτρεπε να καταδείξει με τρόπο δομημένο, ενιαίο, επαρκή και κυρίως συνεκτικό, το ολοκληρωμένο σύστημα των απαντήσεων που απαιτούνται. Οι επικοινωνιακές πιρουέτες στις οποίες καταφεύγει μέσα από την καθημερινή, επαναλαμβανόμενη και κατά κανόνα αλληλοαναιρούμενη και παραληρηματική φλυαρία του, δεν προκαλούν απλώς την θυμηδία των πάντων. Αυτό που πρωτίστως επιβεβαιώνουν περίτρανα, είναι την απόλυτη ακαταλληλότητά του.

Έτσι… Παρά τις ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες των φανατικών υποστηρικτών του, οι οποίοι επιδιώκουν να τον παρουσιάσουν εν πολλοίς, ως πρωτομάστορα και εμπνευστή συγκροτημένων πολιτικών και μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής ατζέντας με αδιαμφισβήτητη προοπτική υπεραξία, που υποτίθεται ότι θα αναβαθμίσει και θα ενισχύσει περαιτέρω το μερίδιο της δύναμης που εκπροσωπεί, μέσα στον ανελέητο συστημικό ανταγωνισμό ισχύος, ο οποίος διαπερνά το Διεθνές Σύστημα στο σύνολό του, αυτό το οποίο επιβεβαιώνεται καθημερινά είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, αποτελεί ένα δεύτερης, εξαιρετικά κακής ποιότητας υποπροϊόν της οργής, του νοσηρού εγωκεντρισμού, της καραμπινάτης αμορφωσιάς, του λαϊκισμού και...