Ο Σαμαράς και το στοίχημα του εξορθολογισμού και της ιδεολογικοπολιτικής εξυγίανσης του πατριωτικού χώρου

Ο πρωθυπουργός, προσπάθησε κατά την διάρκεια της πρόσφατης συνέντευξής του, να απαξιώσει και πάλι την δυναμική που θα τροφοδοτήσει η επανεμφάνιση του Α. Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή... 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτήν την φορά μάλιστα, δεν δίστασε να καταφύγει ακόμη και σε στοχευμένες - συναισθηματικού χαρακτήρα - αναφορές, προκειμένου να ενεργοποιήσει συγκεκριμένα παραταξιακά αντανακλαστικά της εκλογικής βάσης στην οποία απευθύνεται παραδοσιακά η Ν.Δ. επιδιώκοντας να οικειοποιηθεί την όποια ευνοϊκή τους επίδραση και να εξασφαλίσει έτσι το καλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα και μια ακόμη πρωθυπουργική θητεία για τον ίδιο…

Η αγωνία ωστόσο η οποία διαπερνά την συγκεκριμένη παρέμβαση ήταν εμφανής, αφού πέρα από τα δημοσίως λεγόμενα και τους επίσημους ισχυρισμούς, ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι, η επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού, η σωστή διαχείριση του διαθέσιμου πολιτικού του χρόνου και κυρίως η προσεκτική επένδυση του Α. Σαμαρά, στο προφίλ ενός ηγέτη έμπειρου και ικανού να αποσυνδέσει πλήρως τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά της δικής πολιτικής επανεμφάνισης από το εκφυλιστικό πολιτικό περιβάλλον που φαίνεται να κυριαρχεί και να ευνουχίζει πλήρως την πολιτική αντιπαράθεση, είναι ένας συνδυασμός προκλήσεων, η επιτυχημένη διαχείριση των οποίων, μπορεί να οδηγήσει σε μια πραγματικά νέα κατάσταση που θα την χαρακτηρίζει ο δυναμικός εξορθολογισμός του συντηρητικού και δη του πατριωτικού χώρου, τον οποίο αυτήν την περίοδο λυμαίνονται ασύδοτα οι πάσης φύσεως πολιτικοί καιροσκόποι. Πρόκειται για μια διεργασία που θα ανακόψει πλήρως...

Ο Α. Σαμαράς ως αναπόσπαστο μέρος της κυβερνητικής λύσης

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο πρώην πρωθυπουργός, έσπευσε γι’ ακόμη μια φορά να δηλώσει «ΠΑΡΩΝ» στις εξελίξεις και να αποσαφηνίσει προς πάσαν κατεύθυνση, ότι συναρτά απολύτως τον βηματισμό και τις εν δυνάμει πρωτοβουλίες που πρόκειται να αναλάβει, με όλα όσα τον ανησυχούν και σχετίζονται με την πορεία της χώρας σε ένα περιβάλλον αυξημένων κινδύνων και πολυσύνθετων απειλών, αλλά και με το φαινόμενο της ανατροφοδοτούμενης έκπτωσης των θεσμικών λειτουργιών, που φαίνεται να προσλαμβάνει πλέον απροκάλυπτα καθεστωτικά χαρακτηριστικά. Όμως - όπως άλλωστε ήταν και αναμενόμενο - ο Α. Σαμαράς, ούτε αυτήν την φορά άνοιξε όλα τα χαρτιά του και κατά την άποψή μας έπραξε ορθά…

Πριν απ’ όλα διότι μετά από την ανακοίνωση του αμφιλεγόμενου εγχειρήματος Καρυστιανού, αλλά και μετά από την ανάληψη της γνωστής πρωτοβουλίας Τσίπρα (και πάντα με την αμέριστη στήριξη των ΜΜΕ) η κυρίαρχη πολιτική συζήτηση έχει εγκλωβιστεί προσωρινά στην αναπαραγωγή μιας εκφυλιστικής ατζέντας, που ΔΕΝ θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τα μεγάλα προβλήματα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας, αλλά την ίντριγκα και τον πολιτικό αποπροσανατολισμό, επιδιώκοντας να εκπαιδεύσει την κοινωνία στην ιδέα της πολιτικοποίησης της κατινιάς και να την καθηλώσει σε μια αδιέξοδη κομματοκεντρική εσωστρέφεια που την παροπλίζει και που εν τέλει ακυρώνει τον ρόλο της ως κρίσιμη συνιστώσα της Εθνικής μας ισχύος.

Εάν λοιπόν ο πρώην πρωθυπουργός θέλει πραγματικά να αποστασιοποιηθεί από αυτήν την επικίνδυνη νοσηρότητα και κυρίως εάν θέλει να αποσυνδέσει πλήρως...

Κάποιος να μας φασκελώσει... Έτσι για να μην μας ματιάσουν ντε...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από τις εκλογές, αποθεώνουμε τις δημοσκοπήσεις και φυσικά πανηγυρίζουμε αυτοσχεδιάζοντας με την κινητικότητα και τις εναλλαγές των συσχετισμών που καταγράφονται και αφορούν πρωτίστως στον χώρο της ευρύτερης αντιπολίτευσης...

Μετά τις εκλογές, συνειδητοποιούμε ότι αυτή η κινητικότητα, οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό, στην ανικανότητά μας να συνειδητοποιήσουμε την πολιτική γύμνια των επιλογών που μας γοήτευσαν και ότι ένας ιδιότυπος πολιτικός ρεβανσισμός ήταν αυτός που κατά κανόνα καθόριζε το εύρος των επιλογών μας. Έτσι, οι ρόλοι τροποποιούνται άρδην... Κάπως έτσι δηλαδή…

Εμείς οι μέχρι χθες τετραπέρατοι, γινόμαστε εν μια νυκτί κοψοχέρηδες, αφού γι' ακόμη μια φορά συνειδητοποιήσαμε, μετά την απομάκρυνση βεβαίως από την κάλπη, ότι υπήρξαμε καραμπινάτα αφελείς...

Από την άλλη, αυτοί που καρπώθηκαν τα ωφελήματα της αφέλειάς μας, πανηγυρίζουν για την ανοησία που μας δέρνει και πίνουν στην υγεία των κορόιδων, απολαμβάνοντας αυτά που αφειδώς τους προσφέραμε, την εποχή που επιμέναμε να παριστάνουμε τα αστροπελέκια, καμαρώνοντας για το ακαταμάχητο των εκλογικών μας επιλογών...

Και όλοι μαζί, γευόμαστε τα επίχειρα των επιλογών μας, αφού πρακτικά η ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής, ουδέποτε μας απασχόλησε σοβαρά την ώρα της κάλπης, αφού συνήθως επιλέγαμε...

Εντός... Επί τα αυτά... Κι άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε

Οι διεργασίες που φαίνεται να ενεργοποιούνται, τόσο με την εμφάνιση του μορφώματος Καρυστιανού, όσο και με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, είναι απολύτως προβλέψιμες και εν πολλοίς αναμενόμενες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Συνοπτικά, μπορούν να ορίζονται ως μια «εντός και επί τα αυτά» προσπάθεια ανασύνταξης συγκεκριμένων συνιστωσών του πολιτικού συστήματος, με στόχο την πολιτική τους μακροημέρευση και με το βλέμμα των πρωταγωνιστών τους, σταθερά στραμμένο στην νομή της εξουσίας. Θα μπορούσαν αυτές οι εξελίξεις να δρομολογήσουν διαφορετικές πολιτικές διεργασίες ικανές να προσδώσουν διαφορετική πολιτική δυναμική στην πορεία της χώρας; Η απάντηση είναι απλή: ΟΧΙ δεν θα μπορούσαν. Και να γιατί…

Α. Το κόμμα Τσίπρα, παρά τα όποια επικοινωνιακά ρετούς τα οποία υιοθέτησε ο πρώην πρωθυπουργός, από το όνομα μέχρι το σκηνικό σόου, παραμένει ένας σχηματισμός που κατά δήλωση του ιδρυτή του, επιμένει να στηρίζεται σε δυνάμεις (από την Αριστερά μέχρι την πολιτική οικολογία) η πολιτική έκφραση των οποίων έχει εξαντλήσει προ πολλού τα δυνητικά πολιτικά της όρια.

Επομένως, το μοναδικό πράγμα το οποίο μπορεί να ανακυκλωθεί μέσα από αυτό το πολιτικό σχήμα, είναι το φαιδρό παρελθόν πολιτικών και εμμονών που γνωρίσαμε, αλλά και συστημικές εργολαβίες που...

Ο «αντισυστημισμός» ως ακραιφνώς συστημικό δημιούργημα του πολιτικού marketing…

Το πολιτικό marketing έχει εισβάλει αμετάκλητα και με ιδιαίτερο δυναμισμό στην καθημερινότητά μας και ο λόγος είναι απλός…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι νεολογισμοί τους οποίους ανέδειξε και επιμένει να συντηρεί, ασκούν μια δυναμική γοητεία σε πολιτικούς χώρους στους οποίους κυριαρχεί η πολιτική ρηχότητα. Παράλληλα, αυτοί οι νεολογισμοί, προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες εργαλειοποίησής τους, από δυνάμεις αλλά και από πολιτικούς μηχανισμούς, που έχουν την ικανότητα να τους αναπαράγουν και να επενδύουν επικοινωνιακά σε αυτούς, προκειμένου να «κατασκευάζουν» ελεγχόμενα άλλοθι και να παγιδεύουν σε παραλυτικά πολιτικά αδιέξοδα διάφορους περιφερόμενους ηγετίσκους που διακατέχονται από τα γνωστά σύνδρομα του πολιτικού μικρομεγαλισμού…

Η επιδίωξη είναι ξεκάθαρη. Αυτό που θέλουν οι μηχανισμοί οι οποίοι διαθέτουν την τεχνογνωσία, την δυνατότητα και τα μέσα να εργαλειοποιούν αυτούς τους νεολογισμούς, είναι να ευνουχίσουν την κοινωνική αγανάκτηση και οργή, προκειμένου να την εκτρέψουν σε αδιέξοδες και ανώδυνες πολιτικές αναζητήσεις, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον εκφυλισμό και στην σταδιακή αυτοκατάργησή της. Και ενώ συντελείται όλο αυτό, οι πρωταγωνιστές της πολιτικής αφέλειας, έχουν την εντύπωση ότι κάνουν κάτι περισπούδαστο και πολιτικά σημαντικό, που θα τους το αναγνωρίσει η ιστορία.

Η έννοια του «αντισυστημισμού», θεωρείται πλέον η ναυαρχίδα στο φασονάδικο του πολιτικού marketing, διότι μπορεί να... 

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους Πόντιους Πιλάτους της υποκρισίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Θα ξεκαθαρίσουμε για μια ακόμη φορά σε όλους εκείνους που επιμένουν να ενοχλούνται με την κριτική μας τοποθέτηση, ορισμένες αυτονόητες αλήθειες:

Α. Σε αντίθεση με όσους επέλεξαν να λιβανίζουν νυχθημερόν και προσωπικά την κυρία Καρυστιανού, με λογικές και «επιχειρήματα» που δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με σοβαρή πολιτική αποτίμηση, η δική μας η κριτική και η στάση απέναντι στην κυρία Καρυστιανού και απέναντι στο πολιτικό της εγχείρημα ήταν και παραμένει πολιτική κατ’ αποκλειστικότητα… Δεν έχουμε τίποτε προσωπικό με την κυρία… Δεν την γνωρίζουμε προσωπικά και δεν έχουμε καμιά απολύτως φιλοδοξία να την γνωρίσουμε στο μέλλον…

Β. Σε ότι αφορά στην διαχείριση της δημόσιας εικόνας της, την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, ή ίδια φιλοτέχνησε με συγκεκριμένο τρόπο και σε συγκεκριμένη κατεύθυνση, θεωρούμε ότι αυτό το οποίο κατάφερε η κυρία Καρυστιανού, είναι να επιβεβαιώνει καθημερινά, ότι ΔΕΝ είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να συσπειρώσει και να ενώσει. Η κυρία Καρυστιανού, είναι μια βαθιά διχαστική προσωπικότητα, που κατάφερε το πρωτοφανές. Κατάφερε να...

Οι σουρεάλ παραστάσεις επιπέδου φτηνής επιθεώρησης, δεν παράγουν πολιτική…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν υπάρχει κόφτης στον αυτοσχεδιασμό κύριοι. Ειδικά όταν "ο καλλιτέχνης" επιχειρεί αυθαίρετα να δώσει προστιθέμενη πολιτική αξία σε μια σουρεάλ παράσταση, η οποία κατά τα φαινόμενα είχε τα πάντα, εκτός από σοβαρή πολιτική… 

Από ψέκια και παραδοσιακούς γυρολόγους του πολιτικού καιροσκοπισμού, έως και μερικές δεκάδες περιφερόμενου, αφιονισμένου και αλαλάζοντος πρωτογενούς υλικού, μερικοί των οποίων επιδίδονται (όπως καταμαρτυρούν και σχετικά βίντεο) σε συμπεριφορές αρμοδιότητας ειδικού επιστήμονος. Αλλά αυτά θα πει κάποιος, συνιστούν παραπολιτική γι αυτό και δεν θα μείνουμε εκεί…

Το ότι κατά την διάρκεια αυτής της παράστασης, απαριθμήθηκαν μερικοί επιλεκτικά συλλεχθέντες και γενικώς διατυπωμένοι και ευρέως αποδεκτοί πολιτικοί στόχοι, δεν σημαίνει ότι αυτό το γονατογράφημα παραπέμπει σε φυσιογνωμία πολιτικού σχηματισμού που έχει την ικανότητα να επεξεργαστεί συλλογικά πολιτικές θέσεις και να τις μετατρέψει σε εργαλείο πολιτικής ζύμωσης και πολύ περισσότερο σοβαρής πολιτικής δράσης…

Άλλωστε οι πρώτες συνεντεύξεις που έφεραν κάποιους από τους «σοφούς»;;; του εγχειρήματος, αντιμέτωπους με συγκεκριμένες ερωτήσεις δημοσιογράφων, παραπέμπουν μάλλον σε τρία πουλάκια κάθονταν παρά σε σοβαρή πολιτική παρουσία. Αναθέστε σε αυτούς τους ανθρώπους να διαχειριστούν υποθέσεις της χώρας και...

Το πολιτικό κεφάλαιο βγαίνει στο σφυρί και η ματαιοδοξία στις ρούγες

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η εικόνα είναι πραγματικά θλιβερή... Υπάρχουν άνθρωποι - ευτυχώς είναι ελάχιστοι αλλά ωστόσο υπάρχουν - που διαθέτουν ένα επιστημονικό επίπεδο, κάποιοι δε ακόμη και εξειδικευμένες γνώσεις και σπεύδουν να στοιχηθούν πίσω από την "φούσκα" Καρυστιανού, όχι γιατί γοητεύτηκαν από την ανύπαρκτη πολιτική της πρόταση, αλλά επειδή σαγηνεύτηκαν, όπως όλα δείχνουν, από την ισχυρή πιθανότητα να αρπάξουν την ευκαιρία του κύματος της οργής και να μπουν στο μισθολόγιο του κοινοβουλίου...

Πρόκειται για μια σχέση ηθικά και πολιτικά ετεροβαρή, αφού η μεν κυρία Καρυστιανού, έβγαλε στις ρούγες μια και μόνο ιδιότητα, αυτήν της μητέρας θύματος, ενώ οι δε, επέλεξαν δυστυχώς να βγάλουν στο σφυρί την διαδρομή τους, το όποιο πολιτικό τους κεφάλαιο και κυρίως επέλεξαν να ρευστοποιήσουν...

Άναρχη πολιτική τερατογένεση... Θερμοκοιτίδα του πολιτικού εκφασισμού

Το μοναδικά καινούριο και πραγματικά καινοτόμο το οποίο φέρνει στην φαρέτρα της η κυρία Καρυστιανού, είναι η φιλοδοξία της να ασκήσει πολιτική, χωρίς να διαθέτει πολιτική…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η προσδοκία της δε να αποκτήσει την πολιτική που ΔΕΝ διαθέτει, συναρμολογώντας ιδέες ατάκτως ερριμμένες, τις οποίες θα της παραδώσει (κάποια στιγμή) η Επιτροπή Σοφών, ΔΕΝ είναι συνταγή επιτυχίας. Είναι το manual της καταστροφής, που θα σαρώσει οτιδήποτε έχει απομείνει όρθιο σε αυτήν την χώρα…

Αλλά και διαφορετικά να ήταν, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι, σε έναν άνθρωπο παντελώς άσχετο με την πολιτική, που ανακαλύπτει την πολιτική σπρωγμένος κυριολεκτικά από την οργή του και τους επιτήδειους ενός καθ΄ όλα αμφιλεγόμενου περιβάλλοντος και που θεωρεί ότι η πολιτική που ανακαλύπτει, εξαντλείται σε πέντε πιασάρικα συνθήματα, εάν του δώσεις ακόμη και τα καλύτερα εργαλεία για να διαχειριστεί ένα πρόβλημα το οποίο δεν γνωρίζει, τότε το μοναδικό που θα καταφέρει, θα είναι να καταστρέψει ΚΑΙ τα εργαλεία ΚΑΙ το περιβάλλον, χωρίς βεβαίως να...

Ένα μάθημα που ΔΕΝ προβλημάτισε τους σύγχρονους πολιτικούς χαβαλετζήδες

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η αντιπαράθεση μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, είναι ιστορική και αποτελεί το θεμελιώδες δομικό στοιχείο του αμερικανικού πολιτικού συστήματος διαχρονικά. Η δεύτερη εκλογή Τραμπ, υπήρξε καταλυτική για τις ΗΠΑ, μιας και η αντισυμβατική παρουσία και στάση του, συνέβαλε σε θεμελιώδεις ανατροπές που σχετίζονται με την θεώρηση κρίσιμων παραμέτρων του διεθνούς συστήματος, το οποίο προσέγγισε επιστρατεύοντας την προσωπική επιχειρηματική του ευστροφία και την αποφασιστικότητά του ως πολιτικός διαχειριστής ισχύος για λογαριασμό της Υπερδύναμης. Κάπου εκεί όμως, τελειώνουν τα «καλά» στο επίπεδο των σχεδιασμών και στοχεύσεων και εγκαινιάζεται ένας σοβαρός προβληματισμός για όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, σε έναν φαύλο κύκλο ανατροφοδοτούμενων αδιεξόδων που έχει ήδη ενεργοποιηθεί…

Ο Τραμπ, λειτούργησε με αυταρχισμό, καταλύοντας κάθε έννοια συλλογικότητας στην επεξεργασία των πολιτικών αποφάσεων και επιστρατεύοντας ένα τουπέ ισχυρού, προκειμένου να καλύψει πίσω από αυτό την νηπιακή και ανερμάτιστη πολιτική του σκέψη, τα κραυγαλέα ιστορικά του ελλείμματα και την διάχυτη γεωστρατηγική του αμορφωσιά. Οι συνέπειες δεν άργησαν να έρθουν… 

Ας μην αναγορεύσουμε την βλακεία και την παπάτζα σε αξίωμα για να δικαιώσουμε την ψέκα

Εν τω μεταξύ, επιστρατεύονται διάφορα ναυάγια (από γυρολόγους του χαβαλέ μέχρι και αγαθοβιόλικα κοριτσάκια με βιντεάκια στο τικ τοκ και αλλού) για να «επιχειρηματολογήσουν» υπέρ της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κοινό χαρακτηριστικό όλων, η απροκάλυπτη υποκρισία ή εάν θέλετε η καραμπινάτη ανοησία (ας διαλέξουν οι ίδιοι τι από τα δύο θεωρούν ότι τους αφορά). Και το λέμε αυτό, διότι μέσα από τις φαιδρές παρεμβάσεις τους, επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται (ή να παριστάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται το απλούστερο. Και ποιο είναι αυτό…

Το δικαίωμα της κυρίας Καρυστιανού να παριστάνει την πολιτικό, είναι αυτονόητο και ουδείς το αμφισβήτησε. Όπως αυτονόητο είναι και το δικαίωμά της να νομίζει ότι πολλοί από αυτούς που μοστράρουν ως συνεργάτες ή ως επικοινωνιακά και άλλα δεκανίκια της, δεν έχουν παρελθόν και ότι όλοι εμείς δεν διαθέτουμε μνήμη και κρίση…

Δεν είναι όμως επίσης αυτονόητο και το δικό μας δικαίωμα να θεωρούμε ότι μια χώρα ΔΕΝ μπορεί να κυβερνηθεί με παπάτζες;;; Για να κυβερνηθεί απαιτούνται πολιτικές. Όπως απαιτούνται και άνθρωποι ικανοί να διαχειριστούν πολιτικές σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε αυτό της περιφερειακής και διεθνούς σκακιέρας. Και φυσικά για να λειτουργήσει όλος αυτός ο μηχανισμός, απαιτούνται...

Γοητεύτηκαν από το τυρί αλλά καταπίνουν αμάσητη την φάκα...

Όχι αγαπητοί… Προφανώς και ΔΕΝ θα ήταν το ίδιο, εάν η κυρία Καρυστιανού αποφάσιζε να ασχοληθεί με την πολιτική, εντασσόμενη σε κάποιο πολιτικό κόμμα και ο λόγος είναι απλός… Το συγκεκριμένο κόμμα – όποιο και εάν ήταν – θα διέθετε πολιτική, μηχανισμούς που την διαμορφώνουν, επιτελείο, συγκεκριμένες θέσεις  για τα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν την χώρα και την κοινωνία, κριτήρια για την επιλογή και την ανάδειξη των στελεχών του…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ταυτόχρονα, το αυτοαποκαλούμενο «κίνημα των Τεμπών», θα διατηρούσε αναλλοίωτη την διακριτή φυσιογνωμία του,  θα μπορούσε να ισχυροποιηθεί περεταίρω, να διευρυνθεί, να αναβαθμίσει τον ρόλο του και να υπηρετήσει με μεγαλύτερο δυναμισμό και αποφασιστικότητα τον σκοπό του…

Σε κάθε περίπτωση, ΔΕΝ θα φυλλορροούσε, θυσιάζοντας την ικμάδα του ως χορηγία   για να εξυπηρετηθούν πολιτικές φιλοδοξίες και άλλες αμφιλεγόμενες σκοπιμότητες.

Έτσι λοιπόν, μέσα σε ένα πλαίσιο απολύτως ξεκάθαρο, θα κρινόταν ΚΑΙ το συγκεκριμένο κόμμα ΚΑΙ φυσικά η ίδια η κυρία Καρυστιανού για την επιλογή της να ενταχθεί σε αυτό, είτε ΘΕΤΙΚΑ είτε ΑΡΝΗΤΙΚΑ, από τους ψηφοφόρους, ενώ ουδείς θα μπορούσε να της προσάψει το παραμικρό και φυσικά ουδείς από τους περιφερόμενους κυνηγούς ευκαιριών, θα μπορούσε να «γαντζωθεί» δίπλα της για να «κάνει παιγνίδι»…

Καμία σχέση όμως με όλα τα παραπάνω, που συνιστούν πολιτική επιλογή με ξεκάθαρη ταυτότητα, δεν έχει ο «προσεχώς» αχταρμάς και η «μαρίδα» των καιροσκόπων που...

Σαν την μύγα στο skatό…

Το πολυδαίδαλο σύστημα που λειτουργεί ως στυλοβάτης της εξουσίας, ΔΕΝ φοβάται την κυρία Καρυστιανού. Χαμογελά μαζί της και την χρησιμοποιεί. Την χρειάζεται για να εκφυλίσει πλήρως την έννοια της πολιτικής αντιπολίτευσης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την χρειάζεται για να υπονομεύσει πλήρως τον πολιτικό αντίλογο, αφήνοντας ζωτικό χώρο στον καιροσκοπισμό που υποκαθιστά την πολιτική και αναπαράγει κραυγές οργής, διαμαρτυρίας και προτροπής σε τιμωρία, με τον όχλο καθηλωμένο, αλαλάζοντα και πολιτικά ευνουχισμένο, στο περιθώριο των εξελίξεων...

Αυτό το σύστημα – στυλοβάτης της εξουσίας, χρειάζεται το φαιδρό «πολιτικό» εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού, για να επιβεβαιώσει το «αναντικατάστατο» και την «μοναδικότητα» του δεδομένου πρωθυπουργού, μέσα από την πολιτική ανικανότητα της συγκεκριμένης αλαζονικής - όπως καταγγέλλεται - κυρίας, να τον αμφισβητήσει εμπράκτως και κυρίως μέσα από την επιβεβαιωμένη πολιτική ανεπάρκειά της να διατυπώσει σοβαρό πολιτικό λόγο – αντίλογο για τα κρίσιμα εθνικά ζητήματα και για τα προβλήματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα του πολίτη.

Ως κοινωνία όμως, οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι… 

Το μεγάλο πολιτικό φιάσκο, στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας…

Προσωπικά ΔΕΝ θα με αιφνιδιάσει, ακόμη και εάν ακούσω «τρανταχτά» ονόματα (πολιτικών, ακαδημαϊκών, διπλωματών και άλλων) να έχουν πλαισιώσει στο παρασκήνιο το πολιτικό εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε… Και το σαράκι της (αυτό)επιβεβαίωσης παραμένει πάντα ενεργό, ακόμη και σε ανθρώπους που θα έπρεπε να είχαν συμφιλιωθεί και κυρίως να έχουν συμβιβαστεί με ότι μπορεί να έχει καταγράψει μέχρι χθες η διαδρομή τους στην δημόσια σφαίρα και να μην δηλώνουν πρόθυμοι να αρπάξουν βουλιμικά, το πρώτο δόλωμα που θα εμφανιστεί μπροστά τους, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες …

Παράλληλα… Το παιγνίδι των δημοσκοπήσεων, είναι καλά στημένο. Αφυπνίζει πόθους, επαναφέρει ανεκπλήρωτα ονείρατα, θεριεύει κάθε λογής φαντασιώσεις, που ΔΕΝ χαλιναγωγούνται εύκολα στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας. Είναι φανερό άλλωστε ότι όλοι αυτοί που οσονούπω θα αρχίσουν να «αποκαλύπτονται» με το ονοματεπώνυμό τους ως επίδοξοι νυμφίοι, θεώρησαν ότι σε αυτό το ιδιότυπο αλισβερίσι, που είναι βέβαιο ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, κουβαλάνε ιδιαίτερα προσαυξημένη προσωπική προστιθέμενη αξία και άρα δικαιωματικά μπορούν να παζαρέψουν την πολιτική τους αποκατάσταση στοχεύοντας ψηλά. Κούνια που τους κούναγε…

Την ίδια στιγμή, η πολιτικά ανώριμη και άπειρη (και αυτά είναι πολιτικοί χαρακτηρισμοί και όχι ύβρεις) κυρία Καρυστιανού, έχοντας παραδοθεί σούμπητη στην λαγνεία των δημοσκοπήσεων και αδυνατώντας πλήρως να διαβάσει πίσω από την κουρτίνα, είναι πιθανό έως και αναμενόμενο ότι θα έχει πλειοδοτήσει και θα συνεχίσει να πλειοδοτεί σε υποσχέσεις, απέναντι σε κάθε ενδιαφερόμενο, αλλά θα επιδιώξει ΚΑΙ η ίδια να αναβαθμίσει το ηγετικό τη προφίλ, αφήνοντας κάποιους από αυτούς να περιμένουν μάταια, στο...

Το brand «Καρυστιανού» ως φλουρί Κωνσταντινάτο και ο «ακρωτηριασμός» των κοψοχέρηδων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ας σοβαρευτούμε κύριοι… Εάν αυτό που επιχειρούν να δημιουργήσουν οι κύκλοι που χρησιμοποιούν το brand «Καρυστιανού», εκμεταλλευόμενοι την μεγαλομανία και τις πολιτικές φιλοδοξίες της συγκεκριμένης κυρίας, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών και όχι ένα πυροτέχνημα ευκαιρίας, τότε ΔΕΝ θα ήταν ένα ετερόκλητο πολιτικό συνονθύλευμα χωρίς αρχές, χωρίς κανόνες, χωρίς φυσιογνωμία ξεκάθαρη και με ορθάνοικτες τις κερκόπορτες για να μπορούν να κάνουν πάρτι σε αυτό μάγισσες, χαρτορίχτρες, γερόντισσες που μιλούν άπταιστα Αραμαϊκά, περιφερόμενοι πολιτικοί καιροσκόποι και διάφορα ναυάγια της πολιτικής, που αναζητούν εναγωνίως όχημα για να τους «πετάξει μια βόλτα μέχρι παρακάτω»…

Εάν αυτό το πράγμα, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών, τότε σίγουρα ΔΕΝ θα ήταν ένα μονοθεματικό εξάμβλωμα της πολιτικής που αναζητεί εναγωνίως πολιτική ταυτότητα βγάζοντας δίσκο στον ρεφενέ, για να μαζέψει ότι μπορεί από το «υστέρημα» των ναυαγισμένων, που έχουν την ευχαρίστηση να προσφέρουν…

Εάν αυτό το πράγμα, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών, τότε το πρώτο πράγμα που θα εξασφάλιζε, θα ήταν την στήριξη των υπολοίπων γονέων και συγγενών των θυμάτων, οι οποίοι δυστυχώς βιώνουν τον δικό τους πόνο ως συμπρωταγωνιστές στην ίδια απερίγραπτη τραγωδία και όχι την αποστροφή, την καθολική και...

ΚΑΙ αιχμάλωτος λαθών, αστοχιών και σκοπιμοτήτων… ΚΑΙ Αρχάγγελος της κάθαρσης και της τιμωρίας;;; Πώς;;;

Ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει στο διαδίκτυο, αναφορικά με το εν αναμονή κομματικό εγχείρημα της κ. Καρυστιανού, είναι πρωτοφανής, αλλά και αποκαλυπτικός για το επίπεδο πολιτικής ωριμότητας της Ελληνικής κοινωνίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σε αυτήν την ιδιότυπη αντιπαράθεση, η έννοια του πολιτικού αντιλόγου επί της ουσίας εξοβελίζεται και αυτά που κυριαρχούν είναι οι επιλεκτικές αναγνώσεις, οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί, η υποβάθμιση της πολιτικής σκέψης και κρίσης και η συνακόλουθη καταφυγή σε συμπεριφορές που θυμίζουν αγέλη…

Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη. Και θα πρέπει να πούμε ότι, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς κάποιων, σε αυτό το νοσηρό όσο και επικίνδυνο κλίμα που καταγράφεται, εκείνοι που πρωταγωνιστούν, είναι οι υποστηρικτές του εγχειρήματος και αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο. Πρόκειται για μια συμπεριφορά και στάση, η οποία έχει εκκολαφθεί μέσα στο περιβάλλον που γέννησε αυτό το περιώνυμο «κίνημα» και ανατροφοδοτείται από την εμμονική ανάγκη συγκεκριμένων, ακόμη και αυτόκλητων, «συντελεστών» του, που επιδιώκουν να το δουν να τελεσφορεί και να τους ανοίγει επιτέλους την πόρτα για την ένταξή τους στο μισθολόγιο του κοινοβουλίου.

Έτσι… Η πολιτική κριτική που διατυπώνεται, στοχοποιείται ως επιθετική και δήθεν υπονομευτική στάση, ενώ ο πολιτικός αντίλογος γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί ως προσωπική συκοφάντηση της κ. Καρυστιανού, πράγμα το οποίο στο σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων και πλην ελαχίστων ίσως εξαιρέσεων, δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την αλήθεια.

Ο λόγος που στοχοποιείται η πολιτική κριτική είναι προφανής και έχει να κάνει πρωτίστως, με την αμφιλεγόμενη πολιτική συγκρότηση του ακροατηρίου στο οποίο απευθύνεται το όλον εγχείρημα και το οποίο ακροατήριο, επιδιώκουν κάποιοι να χαλιναγωγήσουν, να συσπειρώσουν, να φανατίσουν και εν τέλει να...

Το «ρεύμα»… Ο όχλος… Ο στείρος ρεβανσισμός και το πάρτι του πολιτικού τσαρλατανισμού

Δυστυχώς κύριοι, αλλά ως κοινωνία δεν έχουμε καταφέρει να χειραφετήσουμε πολιτικά την σκέψη μας, ούτε βεβαίως να αποδεσμεύσουμε την πολιτική και κυρίως την εκλογική μας συμπεριφορά από τις λογικές του «αντί», που επιβιώνουν, μόνο και μόνο επειδή ετεροκαθορίζονται και όχι επειδή έχουν οι ίδιες κάτι σημαντικό να προτείνουν. Κάτι που θα μπορούσε ίσως να εμπνεύσει μια διαφορετική διαδρομή τόσο για την επόμενη μέρα στην πατρίδα μας, όσο και για την καθημερινότητα των ανθρώπων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο το γεγονός ότι, πολιτικές συμπεριφορές επιπέδου όχλου παραμένουν ενεργές και διάχυτες, ενώ σε ότι αφορά στην συλλογική πολιτική μας έκφραση, δεν έχουμε καταφέρει να αποστασιοποιηθούμε από την λαγνεία του ιδιότυπου πολιτικού «ρεβανσισμού» που αναπαράγεται και ανατροφοδοτεί με την σειρά του ένα περιβάλλον θυμού, οργής και αναθέματος, μέσα στο οποίο ανακυκλώνονται αδιέξοδα, κάνει πάρτι η κοντή μνήμη και ευδοκιμούν οι κοψοχέρηδες όλων των αποχρώσεων.

Το φαινόμενο αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερη έξαρση, σε περιόδους κατά τις οποίες κυριαρχεί η πολιτική ένταση ή η απροκάλυπτη καθεστωτική συμπεριφορά εκ μέρους των κρατούντων. Εμφανίζεται και κυρίως πλασάρεται ως δήθεν αντισυστημική απάντηση, ενώ στην ουσία πρόκειται για μια κατ’ εξοχήν συστημική συμπεριφορά, απολύτως χειραγωγούμενη αλλά και απολύτως ελεγχόμενη από τους γνωμηγήτορες της συγκεκριμένης εποχής, που επενδύει σε μια ανώδυνη ψευδαίσθηση διάχυσης, μέσα στην κοινωνία, ενός ρόλου δήθεν πρωταγωνιστικού, ο οποίος θα καταστήσει και τον τελευταίο αφελή...

Κοινοβουλευτικός τουρισμός για μαθητευόμενους μάγους της πολιτικής στου Κασίδη το κεφάλι

Από τις πρώτες κιόλας ημέρες, όταν είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται η πρόθεση της κυρίας Καρυστιανού να εμπλακεί ενεργά με την πολιτική και μάλιστα από την ιδιαίτερη θέση του αρχηγού ενός νεοσύστατου κόμματος, τοποθετηθήκαμε με σκεπτικισμό έως και απολύτως αρνητικά απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όχι γιατί τυπικά δεν έχει το δικαίωμα αυτής της επιλογής ως Ελληνίδα πολίτης η κυρία Καρυστιανού, αλλά για πολύ συγκεκριμένους πολιτικούς και μόνον λόγους που σχετίζονται ευθέως με την ουσία, την σοβαρότητα και την πολιτική αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος. Ας γίνουμε λοιπόν σαφέστεροι… Τοποθετηθήκαμε αρνητικά απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο διότι:

Πρώτον: Το ίδιο το εγχείρημα είναι πρωθύστερο και αυτή του η ιδιότητα το καθιστά εκ των πραγμάτων θνησιγενές. Το μοναδικό «ίδιον κεφάλαιο» το οποίο φαίνεται ότι καταθέτει η κυρία Καρυστιανού για την εξυπηρέτηση αυτού του εγχειρήματος, είναι η ιδιότητά της ως χαροκαμένη μητέρα. Δεν είναι ΟΥΤΕ η πολιτική της επάρκεια, την ύπαρξη της οποίας δεν μας έδωσε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε, ΟΥΤΕ βεβαίως η πολιτική της εμπειρία, η οποία δεν προκύπτει και δεν επιβεβαιώνεται από την συνολική πολιτική της παρουσία. Καταθέτει απλώς μια ιδιότητα που είναι όντως εξαιρετικά ευαίσθητη στο επίπεδο της ανθρωπιάς και ως τέτοια απαιτεί τον σεβασμό όλων μας χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά μέχρι εκεί...

Αυτή η ιδιότητα, ΔΕΝ συνιστά επ’ ουδενί, την ολοκληρωμένη πολιτική απάντηση στις θεσμικές, πολιτικές και εθνικές προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας, η διαχείριση των οποίων αυτήν την στιγμή, έχει εκχωρηθεί σε μια φαύλη έως και επικίνδυνη πολιτική εξουσία.

Η κυρία Καρυστιάνου λοιπόν, μπορεί να έχει ως άνθρωπος, την όποια ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση που ενδεχομένως την κατευθύνει στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται το προσωπικό της δράμα, αλλά όλα δείχνουν ότι στην πολιτική της συμπεριφορά, ΔΕΝ αυτενεργεί. Η κυρία Καρυστιανού, φαίνεται ότι λειτουργεί «σπρωγμένη» ΚΑΙ από έναν περίγυρο ανθρώπων που διέκριναν τις όποιες προσωπικές πολιτικές της  φιλοδοξίες, έσπευσαν να την πλαισιώσουν επενδύοντας και οι ίδιοι σ’ αυτές και...

Η ανικανότητα της αντιπολίτευσης είναι συστημική - Οι κοινοβουλευτικές φαιδρότητες το επιβεβαιώνουν

Το πολιτικό κεφάλαιο του Μητσοτάκη, επί της ουσίας έχει ήδη αναλωθεί. Ενώ στο περιβάλλον αυτής της ιδιότυπα απολυταρχικού χαρακτήρα σχέσης που διατηρεί με το κόμμα του, συντηρώντας και ανατροφοδοτώντας ακραία δομικά και φυσιογνωμικά εκφυλιστικά φαινόμενα στο εσωτερικό του, καταγράφεται μια εξόχως ανταγωνιστική, αντιφατική αλλά και αδιέξοδη, μια φαύλη και κυρίως μια αυτοκαταστροφική πολιτική δυναμική, την οποία δεν μπορούμε και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Από την μια μεριά, στην ηγεσία του κυβερνητικού κόμματος και δυστυχώς και στην πρωθυπουργία της χώρας, βρίσκεται ένας πολιτικός άνδρας ανίκανος, εμπαθής, φοβικός, συμβιβασμένος με όλα όσα δεν θα έπρεπε να είναι και εν τέλει πλήρως αναντίστοιχος με τις απαιτήσεις της εποχής, αλλά και παντελώς ακατάλληλος να διαχειριστεί τις κρίσιμες προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα…

Ένας πολιτικός απολύτως προβλέψιμος, απολύτως χειραγωγούμενος, απολύτως επιρρεπής στην διαχείριση – με κάθε κόστος – των προτεραιοτήτων της προσωπικής του ατζέντας, ή οποία βρίσκεται σε απόλυτη διάσταση με την ατζέντα των εθνικών μας προτεραιοτήτων…

Ένας πολιτικός ο οποίος στα χρόνια της πρωθυπουργίας του, ροκάνισε και συνεχίζει να ροκανίζει με τους ανεύθυνους, απερίσκεπτους και καιροσκοπικούς χειρισμούς του, κρίσιμο γεωπολιτικό κεφάλαιο της χώρας. Την απαξίωσε διεθνώς, ευθύνεται προσωπικά για την ουσιαστική περιθωριοποίηση και την δραματική υποβάθμιση της βαρύτητας του λόγου της σε όλα τα διεθνή φόρα, αχρήστεψε με τις φαύλες επιλογές και τους εθνικά ανεύθυνους προσωπικούς χειρισμούς του, σημαντικές ευκαιρίες που δόθηκαν και που η στοχευμένη αξιοποίησή τους, θα μπορούσε να πυροδοτήσει την δυναμική αναβάθμιση του ρόλου της αλλά και ευρύτερα της περιφερειακής της θέσης.

Αυτός ο πολιτικός που, κατά την εμφάνισή του, πλασαρίστηκε από συγκεκριμένα κέντρα τα οποία τον στήριξαν, ως το μεγάλο asset της παράταξής του και της χώρας, εξελίχτηκε σύντομα σε μια φαιδρή και πλήρως απαξιωμένη παρουσία στην διεθνή σκηνή, σε επικίνδυνη μαύρη τρύπα που...

Ποιο είναι το διακύβευμα και τι είναι αυτό που κατέστησε αυτονόητη την εμπλοκή του ονόματος Σαμαρά…

Προσχήματα επιστρατεύτηκαν πολλά από όλους εκείνους που επιχείρησαν να απαξιώσουν το πολιτικό εγχείρημα των 91. Σε αυτήν την χώρα άλλωστε, το μόνο που περίσσευε διαχρονικά, ήταν τα προσχήματα… ΚΑΙ για τις πολιτικές που υιοθετήθηκαν και οδήγησαν τον τόπο μας στην καταστροφή, αλλά ΚΑΙ για όλα όσα θα έπρεπε να γίνουν και τελικά δεν έγιναν, αφού οι περισσότεροι εξ ημών συμβιβαστήκαμε με αυτούς που μας καλούσαν συστηματικά να παραμείνουμε απλοί θεατές της καταστροφής μας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η πρωτοβουλία των 91, θα έπρεπε να τροφοδοτήσει διεργασίες, αλλά και έναν υγιή δυναμισμό μέσα στην κοινωνία. Έναν δυναμισμό που θα μπορούσε να απαιτήσει και εν τέλει να επιβάλει το αυτονόητο. Την επαναφορά δηλαδή της έννοιας της ΕΘΝΙΚΗΣ αξιοπρέπειας και της αδιαπραγμάτευτης στοχοπροσήλωσης στην υπεράσπιση του ΕΘΝΙΚΟΥ συμφέροντος, κατά την διαχείριση κρίσιμων περιφερειακών προκλήσεων και όχι μόνο…

Αντί αυτού, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ενεργοποίησε - άθελά της - την παραδοσιακή εθνική μας μιζέρια, χάρη στην οποία καταφέρνουμε πάντα να βλέπουμε μπροστά μας το δάκτυλο και να χάνουμε το φεγγάρι. Δυστυχώς όμως αλλά μαζί με αυτό, να χάνουμε ευκαιρίες, δυνατότητες και κυρίως χάνουμε δεκαετίες βουτηγμένες στην αναποφασιστικότητα, στην αδράνεια και στην πολιτική απραξία, από την οποία όταν υποτίθεται ότι αφυπνιζόμαστε, το κάνουμε για να ενισχύσουμε δημοσκοπικά την Ζωή, ή για να ξανακοιμηθούμε ήσυχοι θεωρώντας ότι είναι πολιτικά ευφυές το...