Και στην Ελλάδα δυστυχώς το περιεχόμενο της Ιστορίας, δεν είναι αποτυπωμένο σε ένα ενιαίο υλικό. Τα βιβλία της είναι διπλά, όπως ακριβώς συμβαίνει και σε κάθε παραμάγαζο στο οποίο κάνει πάρτι η φορολογική εξαπάτηση…
Εδώ η εξαπάτηση είναι πολιτική, μιας και οι αποφάσεις στα κορυφαία ζητήματα, δεν λαμβάνονται με γνώμονα τις αδιαπραγμάτευτες εθνικές μας προτεραιότητες, οι οποίες πολλές φορές δεν είναι καν αποτυπωμένες με την απαραίτητη σαφήνεια και δεν οχυρώνονται από την απαιτούμενη ομοψυχία. Η μοναδική σταθερή αξία είναι η κολυμβήθρα του εξαγνισμού, μέσα στην οποία το υπαγορευόμενο βαφτίζεται εθνικά επωφελές και οι συνέπειες αυτών των επιλογών, κατά κανόνα επισφραγίζονται με εθνικές τραγωδίες.
Το αυθεντικό βιβλίο της Ελληνικής Ιστορίας, το έγραψε με τα έπη του, με τις θυσίες του αλλά και με το αίμα του ο Ελληνικός λαός, γι αυτό και οι πολίτες έχουν την απαίτηση να είναι διακριτή, πριν απ’ όλα η αποτίμηση των ιστορικών λαθών, τα οποία σηματοδότησαν αυτές ακριβώς τις τραγωδίες.
Η πολιτική τάξη της χώρας όμως, έχει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση, την οποία διατηρεί αμετάβλητη εις το διηνεκές. Πρόκειται στην ουσία για έναν ιδιότυπο «κώδικα τιμής», ο οποίος μεταβιβάζεται από τους απερχόμενους στους επερχόμενους και αποτελεί μέρος των πολιτικών τους διαπιστευτηρίων.
Σύμφωνα με αυτόν τον «κώδικα τιμής»...
