Πολιτική ελίτ που ανοίγει Κερκόπορτες και ναρκοθετεί την ίδια την υπόσταση της Ευρώπης

Στην Ευρώπη, ΔΕΝ έχουμε την πολυτέλεια να παρακολουθούμε αποσπασματικά τις παρεμβάσεις των Αμερικανών αξιωματούχων και κυρίως ΔΕΝ έχουμε την πολυτέλεια να παραβλέπουμε, ότι η νέα Αμερικανική διοίκηση, λειτούργησε συνειδητά ως καταλύτης και επιταχυντής ανατροφοδοτούμενων - τεκτονικού χαρακτήρα - ανατροπών στο διεθνές σύστημα, που επαναπροσδιορίζουν ταχύτατα την φυσιογνωμία του, το νέο περιβάλλον των ανταγωνισμών στο επίπεδο της στρατηγικής και της γεωοικονομίας, αλλά και την νέα Αρχιτεκτονική της ισχύος σε τελευταία ανάλυση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι Αμερικανοί άλλωστε, φαίνεται ότι έχουν πάρει τις αποφάσεις τους και αυτές οι αποφάσεις, πέρα και ανεξάρτητα από τους ανερμάτιστους λεονταρισμούς του αστοιχείωτου Τραμπ, ΔΕΝ υπαγορεύονται από υπερσυσσώρευση ισχύος, αλλά από το καταφανές και δυσαναπλήρωτο στρατηγικό της έλλειμμά, γεγονός που απαιτεί μέτρα στην κατεύθυνση της αποτροπής μια άτακτης όσο και ανεξέλεγκτης αποκαθήλωσης των ΗΠΑ, από την πρωτοκαθεδρία της συστημικής πυραμίδας ισχύος.

Έτσι… Πίσω από το φαίνεσθαι μιας επίπλαστης αυτοπεποίθησης και ενός προκλητικά καυχησιάρικου ηγεμονισμού, υπάρχει η ανάγκη ενός ευρύτερου «στρατηγικού νοικοκυρέματος», το οποίο επιδιώκεται να  θωρακίσει τις ΗΠΑ έναντι πραγματικών ή φαντασιακών απειλών και να μετατρέψει την εγγύς γεωπολιτική τους περιφέρεια, σε ζώνη αποκλειστικής νομής πλούτου (βλέπε σχεδιασμό πίσω από την επέμβαση στην Βενεζουέλα), ελεγχόμενης παραγωγικής δραστηριότητας (βλέπε σχεδιασμό για μετατροπή της Λατινικής Αμερικής σε φασονάδικο των Αμερικανικών επιχειρήσεων, που θα αντικαταστήσει σταδιακά τον ρόλο της Άπω Ανατολής) και σταδιακής ενσωμάτωσής της στον ευρύτερο σχεδιασμό τη Αμερικανικής Εθνικής ασφαλείας (Βλέπε επιθετική ρητορική απέναντι σε Γροιλανδία, Παναμά, Καναδά κλπ). Παράλληλα... 

ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ και ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ… Ο θρίαμβος των αυταπατών σε μια Ευρώπη που έχει ήδη τελειώσει

Η ακροδεξιά σε ολόκληρη την Ευρώπη ενισχύεται θεαματικά. Το πολιτικό καύσιμο που δυναμώνει τα ακροδεξιά κόμματα, είναι η προκλητικά φιλομεταναστευτική πολιτική που κυριάρχησε στο Ευρωπαϊκό πολιτικό κατεστημένο, το οποίο προκειμένου να δικαιολογήσει αυτήν την καταστροφική επιλογή του, δεν δίστασε να χαρακτηρίσει συλλήβδην ως «ξενοφοβικά» τα κόμματα που την αμφισβητούν, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, την αμφισβητούν απολύτως στοιχειοθετημένα, με λογικά επιχειρήματα, χωρίς κραυγές και χωρίς ακρότητες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η επιλογή του Ευρωπαϊκού πολιτικού κατεστημένου, να απαντά με χαρακτηρισμούς στην πολιτική επιχειρηματολογία αυτών που αμφισβητούν την ανεξέλεγκτη και επικίνδυνη φιλομεταναστευτική πολιτική του, είναι μια σαφής ομολογία καραμπινάτης πολιτικής αδυναμίας για έναν ουσιαστικό αντίλογο, η οποία όμως  στην πράξη, τροφοδοτεί και με πρόσθετο πολιτικό καύσιμο τις ακροδεξιές δυνάμεις στην διαδρομή τους για την κατάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας…

Φυσικά, αυτός ο άθλιος επικοινωνιακός αντιπερισπασμός, επινοήθηκε για να αποτελεί ταυτόχρονα και το βολικό άλλοθι όλων εκείνων που, ενώ βλέπουν στην πράξη τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν οι ολέθριες επιλογές τους, εν τούτοις επιμένουν να παραμένουν αταλάντευτα προσκολλημένοι στην ίδια πολιτική, αδιαφορώντας πλήρως για το μακροπρόθεσμο πολιτικό και κυρίως για το βαρύτατο Εθνικό κόστος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι η πρόσφατη απόφαση του...

Η τριπλή γεωπολιτική παγίδα για την Ευρώπη της αποβιομηχάνισης και του μαρασμού

Από κυρώσεις πάντως πάμε καλά. Η κρίσιμη λεπτομέρεια όμως, είναι πως αυτοί που πληρώνουν το μάρμαρο αυτής της περίεργης ιστορίας, είναι οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες οι πολιτικές ηγεσίες των οποίων πλειοδότησαν σε δουλοπρέπεια και παίζοντας το παιχνίδι των Αμερικανών, αυτό που κατάφεραν ήταν να ανοίξουν διάπλατα την πόρτα του φρενοκομείου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο αναγκαστικός περιορισμός της κατανάλωσης Φυσικού αερίου κατά 60 δισ κυβικά μέτρα και η συνακόλουθη μείωση των εισαγωγών από την Ρωσία κατά 70 δις κυβικά μέτρα, εκτίναξε στον Θεό τις δαπάνες για το πανάκριβο LNG, έθεσε εκτός τροχιάς τις τιμές των προϊόντων, οδήγησε τις βιομηχανίες σε κλείσιμο ή στην καλύτερη περίπτωση σε δραστική μείωση της παραγωγής και εγκαινιάζει μια επίπονη διαδικασία εκτεταμένης αποβιομηχάνισης με απρόβλεπτες προεκτάσεις. Να σημειώσουμε εδώ ότι οι περιορισμοί των εισαγωγών σε ρωσικά προϊόντα πετρελαίου που ξεκινούν από τον Φλεβάρη, δεν έχουν αρχίσει ακόμη να επιβαρύνουν αυτό το ισοζύγιο της καταστροφής. Η συνέχεια λοιπόν αναμένεται να είναι δραματική…

Η Ευρώπη αυτήν την στιγμή στο επίπεδο της Οικονομίας τουλάχιστον, είναι το μεγάλο θύμα των επιλογών των πολιτικών της ηγεσιών, οι οποίες αγνόησαν θεμελιώδεις κανόνες που διέπουν την σκληρά ανταγωνιστική καπιταλιστική Οικονομία, υποτίμησαν τους αμείλικτους νόμους των καπιταλιστικών αντιθέσεων και έσυραν τις χώρες τους στην παγίδα που έστησαν οι Αμερικανοί οι οποίοι επιχειρούν να...

Η συστημική "αντισυστημικότητα" και ιδιότυπη υβριδική επίθεση που μόλις ξεκινά

Το μόνο βέβαιο είναι πως στην Ευρώπη εγκαινιάζεται μια νέα περίοδος κοινωνικών αναταράξεων. Το στοίχημα της δημοσιονομικής προσαρμογής, ροκανίζει δικαιώματα, φτωχοποιεί μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και τροφοδοτεί αντιδράσεις. Υπάρχουν ωστόσο δύο στοιχεία που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

μέλους της ΠΓ του "Μετώπου ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"

Το πρώτο σχετίζεται με το μύθο της «αντισυστημικότητας» που επιχειρείται να χτιστεί γύρω από συγκεκριμένους ηγέτες. Οι μαζικές κινητοποιήσεις ωστόσο «εισέβαλαν» ΚΑΙ στην Ουγγαρία, με την κοινωνία να τοποθετείται απέναντι στο διόλου αντισυστημικό πακέτο μέτρων για τα εργασιακά που υιοθέτησε ο «αντισυστημικός» Ορμπάν, και αυτό συνιστά μια καινούρια αλλά απολύτως αναμενόμενη εξέλιξη.

Η ρητορική της «αντισυστημικότητας» που δεν αμφισβητεί στην ουσία τους τους δομημένους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τις κομβικές δημοσιονομικές κατευθύνσεις,  είναι μια γιαλαντζί ρητορική, μια απολύτως συστημική κατά τα λοιπά πρακτική, η οποία απλά αγοράζει χρόνο πριν αποκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο των εκφραστών της.

Το δεύτερο αφορά στο ακέφαλο ή "αδέσποτο" των κινητοποιήσεων, που σπεύδει να γοητεύσει κάθε λογής καιροσκόπους από τη μια, ενώ από την άλλη καταδεικνύει την αφόρητη πολιτική και συνδικαλιστική γύμνια, σε μια κρίσιμη ιστορική εποχή.

Έχουμε τονίσει από την πρώτη στιγμή, πως είναι άλλο πράγμα ο σεβασμός απέναντι σε μια κοινωνία που... 

Αφήστε την Ευρώπη στην ΗΣΥΧΙΑ ΤΗΣ...!

"Διεθνιστικό", "πανευρωπαϊκό" και "πατριωτικό", δεν πάνε αντάμα Γιάνη μου...

Δεν στο 'πε κανείς...;

Γιατί, ποια θε να 'ναι η πατρίδα σου "πατριώτη" μου...;

Τα έθνη; Για τάχα 'μ' η (παν)Ευρώπη...;

Ουχί η Ελλάς...;;;

Διάβασε βρε κουτό τι σημαίνει η λέξη πατρίδα...:

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΛΙΦΕΡΗ

"...Πατρίδα ονομάζεται η χώρα στην οποία γεννήθηκε κάποιος ή από την οποία κατάγεται ο ίδιος και η οικογένειά του ή το χωριό ή η περιοχή γέννησης ή καταγωγής του. Οι άνθρωποι που ζουν στην πατρίδα έχουν ως κοινά τη γλώσσα, τα έθιμα και συμφέροντα που στις σύγχρονες κοινωνίες καθορίζονται από κοινό νόμισμα και κοινή πολιτική για σχεδόν όλα τα θέματα (πχ κοινό σύνταγμα και νόμους), κώδικες επικοινωνίας και κοινά συμφέροντα."