Το πραγματικό στοίχημα για ένα πολιτικό κίνημα αντίστασης, Εθνικής Σωτηρίας και γεωπολιτικής ανάταξης της χώρας

Τα κόμματα που διαχειρίστηκαν εξουσία, φροντίζουν να έχουν απλωμένο τον τραχανά με μέτρα και ημίμετρα, σε μια προσπάθεια να εμφανίζουν έργο, παρεμβάσεις πολιτικές, επίπλαστες αντιπαραθέσεις και κυρίως μια πολιτική ατζέντα γύρω από την οποία επιδιώκουν να στοιχίζεται και η κοινωνία, στο περιβάλλον μιας σχετικά ανώδυνης και πολιτικά διαχειρίσιμης αντιπαράθεσης η οποία δεν οδηγεί πουθενά...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πραγματικό πρόβλημα ωστόσο, δεν αφορά στο περιεχόμενο της πολιτικής διαχείρισης, αλλά στον σκληρό πυρήνα της ασκούμενης πολιτικής, στα πρωτογενή φυσιογνωμικά της χαρακτηριστικά και συνακόλουθα στον ίδιο τον στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας.

Πρόκειται για ένα κρίσιμο διακύβευμα, που ακόμη και το γεγονός ότι ορισμένοι επιμένουν πεισματικά να το προσπερνούν, πιστοποιεί τόσο την κρισιμότητα, όσο το πραγματικά επείγον του χαρακτήρα του.

Με άλλα λόγια, μιλάμε για μια πολιτική εξίσωση, μέσα από την οποία -και για πρώτη φορά  μεταπολεμικά- η φυσιογνωμία της πολιτικής, αναγορεύεται σε κρίσιμη παράμετρος που θα προσδιορίσει εν πολλοίς ΚΑΙ την γεωπολιτική υπόσταση της χώρας. Κι αυτή η διαπίστωση ΔΕΝ είναι αυθαίρετη… ΔΕΝ είναι υπερβολική.

Στην μνημονιακή Ελλάδα, η «κανονικότητα» έχει ανασταλεί επ’ αόριστον, ακόμη και στα ζητήματα που...

Η οικονομική κρίση ΜΕΤΑΛΛΑΣΣΕΤΑΙ σε γεωπολιτικό Αρμαγεδδώνα

Οι προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας κλιμακώνονται… Η φυσιογνωμία τους διαφοροποιείται ποιοτικά, και αυτό συνιστά μια εξέλιξη που καθιστά περισσότερο σύνθετη την διαχείρισή τους…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σημαντικά διαφοροποιημένη εμφανίζεται και η ταυτότητα των ενορχηστρωτών αυτών των προκλήσεων, πράγμα που περιπλέκει ακόμη περισσότερο την κατάσταση, και παράλληλα καταδεικνύει το σοβαρότατο έλλειμμα στρατηγικής, στο περιβάλλον του οποίου αναπαράγονται κρίσιμα εθνικά και πολιτικά αδιέξοδα.

Η πολιτική ελίτ, είναι από μόνη της μια παράμετρος που προσαυξάνει τις δυσκολίες, όχι μονάχα εξ αιτίας της απροθυμίας της να συγκρουστεί με τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές εκείνων που απαιτούν μια άβουλη και πλήρως υποταγμένη χώρα…

Ούτε φυσικά επειδή καταδεικνύει καθημερινά μια πρωτοφανή απροθυμία να οριοθετήσει κόκκινες γραμμές και να διαμηνύσει -έμπρακτα και έναντι πάντων- την αποφασιστικότητά της να υπερασπιστεί το απαραβίαστο γραμμών και κανόνων.

Η ελληνική πολιτική ελίτ, είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης του, κυρίως γιατί επιλέγει συνειδητά να επενδύσει στον διχασμό. Επιλέγει να πριονίσει οτιδήποτε θα μπορούσε να εμπνεύσει την στρατηγική ενότητα του λαού μας. Επιλέγει να συντηρεί μια παράλληλη αποσυνθετική ατζέντα, που...

Το "σύνδρομο της Βαβέλ"... η πολιτική ανατροπή και η Δημοκρατική πατριωτική Εξουσία

Από κάποιους προσδιορίζεται ως «σύνδρομο της Βαβέλ», και υπάρχουν κι εκείνοι που προσεγγίζουν χαιρέκακα το σκορποχώρι στο οποίο έχει μεταμορφωθεί το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ, μετά τις αλλεπάλληλες τερατογενείς συγκολλήσεις του με διάφορες κομματικές αποφύσεις του σοσιαλδημοκρατικού αχταρμά, και υπό την ηγεσία της Φώφης Γεννηματά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πρόβλημα ωστόσο είναι πολυσύνθετο… Δεν αφορά μονάχα στο ερμαφρόδιτο και πολλαπλά μεταλλαγμένο ΚΙΝΑΛ, αλλά στις συνολικότερες διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, και σχετίζονται με τη γενικευμένη ανασύνταξη του πολιτικού συστήματος.

Πρόκειται για ένα περιβάλλον του οποίου η έντονη κινητικότητα, αυτό το οποίο έρχεται να υπηρετήσει ως πρώτιστη ανάγκη, είναι την προσαρμογή των πρωταγωνιστών στις απαιτήσεις της διαχείρισης του χρεωκοπημένου και έξωθεν επιβληθέντος μοντέλου πολιτικής διακυβέρνησης, με τρόπο που να το οχυρώνει έναντι του κινδύνου της πολιτικής του ανατροπής.

Επομένως, τόσο η κρίση στρατηγικής που αντιμετωπίζουν οι θεσμικοί του πρωταγωνιστές, όσο και η διαρκής αναζήτηση ρόλων από το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό που το υπηρέτησε, καταδεικνύουν τρία πράγματα, που...

Αυθεντικό λαϊκό πατριωτικό κίνημα και Δημοκρατική – Πατριωτική Εξουσία

Ήταν το 1972 όταν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Νίξον στην Κίνα, ο Χένρι Κίσινγκερ ζήτησε από τον Τσου εν Λάι, Κινέζο πρωθυπουργό και κορυφαίο πολιτικό Διεθνούς κύρους, να του πει τη γνώμη του για την Γαλλική Επανάσταση...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η επική απάντηση που εισέπραξε τότε από τον Τσού εν Λάι, ήταν πως: «Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να την κρίνουμε».

Σύμφωνα με κάποιες μεταγενέστερες ερμηνείες, ο σπουδαίος αυτός στρατηγιστής πολιτικός, μπέρδεψε την Γαλλική Επανάσταση του 1789 με τον Μάη του 1968 στη Γαλλία.

Κατ’ άλλους ωστόσο, δεν επρόκειτο για λάθος, αλλά για την πεμπτουσία μιας στρατηγικής αντίληψης, σύμφωνα με την οποία οφείλουμε όλοι μας να προσεγγίζουμε την ιστορία με σεβασμό, συνεκτιμώντας την διαλεκτική σχέση που έχουν με το χρόνο τα κρίσιμα ιστορικά διακυβεύματα της εποχής.

Στην Ελλάδα του 2018, στρατηγικά μυαλά στην πολιτική όπως αυτό του Τσου εν Λάι, προφανώς και δεν υφίστανται. Ενδεχομένως, τέτοια μυαλά δεν υφίστανται καν σήμερα σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Στρατηγικοί αντίπαλοι ωστόσο, με μακροχρόνιους σχεδιασμούς και στοχεύσεις, προφανώς και υφίστανται. Και το μεγάλο δυστύχημα για τη χώρα μας, είναι πως...