Επειδή οι καιροί επιβάλλουν ένα οριστικό
ξεκαθάρισμα διλλημάτων του είδους: «Υπάρχει ή δεν υπάρχει συνέχεια στο σημερινό
ελληνικό έθνος με το ελληνικό έθνος της αρχαίας Ελλάδας;», λόγω της ιστορικής
κρισιμότητας των εποχών που ζούμε όπου φαίνεται το παγκόσμιο γίγνεσθαι να
πιέζεται να κινηθεί σε όρους εκχυδαϊσμένης και εκφασισμένης πολιτικής της
αγοράς, σε αντίθεση με τους όρους της δημοκρατικής διακυβέρνησης που τέθηκαν στην
αρχαία Ελλάδα για πρώτη φορά, όπου προτάσσεται η πολιτική με ήθος και
ανθρωπισμό.
Της Βασιλικής Αλεξάκη –Χρονάκη
Καταρχήν η θεώρηση ότι το Έθνος είναι
δημιούργημα των αστικών επαναστάσεων του 18ου και του 19ου αιώνα ανήκει αρχικά
μάλλον στον Ι. Στάλιν. Στη μελέτη του «Μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα» του
1912-13 ταυτίζει τα Έθνη και την εθνική συνείδηση με τη δημιουργία των «Εθνών
–κρατών» σε ορισμένες δυτικοευρωπαϊκές χώρες με αφετηρία τη γαλλική επανάσταση.
Αξίζει να γραφεί η άποψη του Στάλιν γιατί έχει υιοθετηθεί σήμερα από μελετητές
και πολιτικούς χώρους γενικευμένα και άκριτα, τολμώ να πω ,συγκεκριμένα: «Το Έθνος
δεν είναι απλώς μια ιστορική κατηγορία ,μα μια κατηγορία μιας ορισμένης εποχής, της εποχής του αναπτυσσόμενου καπιταλισμού. Το προτσές της διάλυσης της
φεουδαρχίας και της ανάπτυξης του καπιταλισμού είναι ταυτόχρονα και προτσές
συγκρότησης των ανθρώπων σε έθνη. Αυτό έγινε π.χ. στη Δυτική Ευρώπη. Οι Άγγλοι, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, Ιταλοί και άλλοι συγκροτήθηκαν σε έθνη, στο διάστημα
της νικηφόρας πορείας του καπιταλισμού που θριάμβευσε ενάντια στο φεουδαρχικό
σύστημα.
Εκεί όμως ο σχηματισμός των εθνών, σήμαινε ταυτόχρονα...
