Το στοίχημα της 7ης Οκτωβρίου, η σύγκρουση που κακοφόρμισε και ο IMEC ως κορυφαία στρατηγική πρόκληση…

Από την πρώτη στιγμή που επιβεβαιώθηκε το μέγεθος της κτηνώδους δολοφονικής επίθεσης της Χαμάς την 7^η του περασμένου Οκτωβρίου, που είχε ως συνέπεια την μαζική δολοφονία περισσοτέρων των 1200 νέων, αθώων και ανυποψίαστων ανθρώπων, άρχισε να γίνεται φανερό ότι ο πλανήτης έμπαινε πλέον οριστικά και αμετάκλητα σε μια νέα εποχή…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η κλιμάκωση των επομένων ημερών, μας υπενθύμισε με τον πιο τραγικό τρόπο, ότι τα απαραίτητα ερμηνευτικά και μεθοδολογικά εργαλεία που οφείλουμε όλοι μας να επιστρατεύσουμε για την προσέγγιση των εξελίξεων που είχαν ήδη πυροδοτηθεί, δεν θα μπορούσαν να έχουν πλέον καμία απολύτως σχέση με τις παραδοσιακές απλοϊκές και μονοδιάστατες συναρτήσεις και παραδοχές στις οποίες καταφεύγαμε κατά το παρελθόν, προκειμένου να αξιολογήσουμε κρίσιμες παραμέτρους μιας περιφερειακής σύγκρουσης, έστω και εάν ενίοτε είχαν εμπλοκή σε αυτήν, ακόμη και περισσότεροι των δύο δρώντες.

Άλλωστε δεν χρειάστηκε να περάσουν παρά μονάχα ελάχιστες ημέρες, για να αποδειχτεί ότι, αυτό που άρχιζε να ξετυλίγεται μπροστά μας με αφορμή την συγκεκριμένη επίθεση, αλλά και όλα όσα έμελλε να ακολουθήσουν, μόνο τύποις και μόνο για λίγο, θα μπορούσε να εκλαμβάνεται ως μια...

‘’Περί πολέμου’’ – Μια συζήτηση που θα πρέπει να δραπετεύσει οριστικά απ’ τον αστερισμό της αυταπάτης

Θεμιτό αλλά και άκρως απαραίτητο το να έχουμε γνώμη οι πάντες για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας και αφορούν άμεσα ή έμμεσα την ζωή και την καθημερινότητα των ανθρώπων. Στα κρίσιμα και κορυφαία ζητήματα όμως, καλό θα είναι η γνώμη να διατυπώνεται με παράλληλη επίγνωση της ευθύνης, αλλά και με την απαραίτητη αίσθηση του μέτρου αναφορικά με τα προτεινόμενα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η ‘’περί πολέμου’’ συζήτηση, αναντίρρητα είναι ένα από αυτά τα κρίσιμα και τα κορυφαία ζητήματα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπος ολόκληρος ο πλανήτης και φυσικά η εγγύς γεωπολιτική μας γειτονιά, με δύο πολέμους (Ουκρανία και Γάζα) να βρίσκονται ήδη σε πλήρη εξέλιξη, με μια έντονα αποσταθεροποιητική προσπάθεια (βλ. Χούθι και Ερυθρά θάλασσα) να προκαλεί μια αλυσίδα επιπτώσεων η σωρρευτική διαχείριση των οποίων συνιστά ήδη μια δύσκολη και πολυπαραμετρική εξίσωση για ολόκληρη την Ευρασία, με σμπαραλιασμένες κρατικές οντότητες (βλ. Λιβύη, Συρία κλπ) να τροφοδοτούν περιφερειακή αποσταθεροποίηση και να αναγορεύονται σε εκκολαπτήρια περίεργων, ετερόκλητων και ανησυχητικών προσεταιρισμών, με την πολεμική ρητορική να αναβιώνει από Ευρωπαίους πολιτικούς (βλ. Τούσκ) και να εκτραχύνεται (βλ. επαναλαμβανόμενο πυρηνικό παραλήρημα Μεντβέντεφ), με μια πλειάδα ακήρυκτων ή παγωμένων ασύμμετρων πολέμων (βλ. λαθρομεταναστευτικό, Βαλκάνια, Αιγαίο και Ν.Α Μεσόγειο) να συντηρούν το γκρίζο χρώμα μιας υποβόσκουσας περιφερειακής ανάφλεξης και φυσικά με την ανθρώπινη ανησυχία όλων μας να είναι στα κόκκινα και να τροφοδοτεί το αυτονόητο μείγμα αγανάκτησης και εκκλήσεων για τον τερματισμό των συγκρούσεων και του δράματος των αμάχων.

Θα πρέπει ωστόσο να είναι ξεκάθαρο στο μυαλό μας, ότι τόσο η ‘’περί πολέμου’’ συζήτηση που διατυπώνεται από τα στόματα των επιτελών και των πολιτικών εκπροσώπων των άμεσα ή έμμεσα εμπλεκομένων, όσο και ο ίδιος ο πόλεμος αλλά και η αγριότητα με την οποία εκδηλώνεται στο πεδίο, είναι συνισταμένη πολλών παραμέτρων, που δεν ακολουθούν τον απλουστευτικό κώδικα των ανθρωπίνων συναισθημάτων και...

Ο γιαλατζή "ανθρωπισμός" τους ξεχειλίζει υποκρισία

Βεβαίως υπάρχει ΚΑΙ δίκαιο του πολέμου… Όπως υπάρχουν ΚΑΙ κανόνες που θα πρέπει να διέπουν την διεξαγωγή ενός πολέμου. Προφανέστατα αυτοί οι κανόνες και αυτό το δίκαιο, θα πρέπει να έχουν καθολική ισχύ και να μην υπόκεινται σε ελαστικές ερμηνείες, ανάλογα με την σκοπιμότητα που καλούνται να εξυπηρετήσουν κάθε φορά, αυτοί οι οποίοι τους επικαλούνται…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτό που παρατηρούμε να ξεχωρίζει όμως στην λογική όλων εκείνων που επιχειρούν να αποτιμήσουν φλυαρώντας, την φρίκη που διαδραματίζεται αυτήν την περίοδο στην Μέση Ανατολή,  είναι ένα κρεσέντο αυθαιρεσίας, χωρίς κανόνες, χωρίς αρχές στην συλλογιστική, χωρίς το ελάχιστο ψήγμα ορθολογισμού στην προσέγγιση των γεγονότων. Και δυστυχώς, όλο αυτό συμβαίνει την ώρα που τα θύματα μεταξύ των αμάχων πολλαπλασιάζονται και οι εικόνες της καταστροφής δεν έχουν τέλος…

Από αυτήν την άποψη, θα πρέπει να είμαστε απόλυτοι αλλά και ασυμβίβαστοι στην κριτική μας, απέναντι σε όλους αυτούς που, ενώ στα λόγια ισχυρίζονται ότι τοποθετούνται με κατηγορηματικότητα απέναντι στον πόλεμο και στην καταστροφή, αυτό που κάνουν στην πράξη, είναι να εργαλειοποιούν επιλεκτικά τις εικόνες της φρίκης, προκειμένου να «κατασκευάσουν» πολιτικό και καταγγελτικό λόγο ικανό να εξυπηρετήσει συγκεκριμένο πολιτικό αφήγημα και όχι την αδιαπραγμάτευτη αλήθεια. Σε όλους αυτούς τους κυρίους που επιμένουν να αντικαθιστούν την πολιτική με τον πολιτικαντισμό και την ανεύθυνη δημοκοπία, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε τα εξής:... 

Το ισοζύγιο ενός πολέμου

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Παιδιά μην το κουράζετε… Κλακαδόρους μεταξύ των πολιτών και των κυβερνήσεων που να αρκούνται στην επιφανειακή προσέγγιση των γεγονότων και να αναφωνούν ένα «καταδικάζω την εισβολή των Ρώσων» ψάχνει και ο Ζελένσκι... 

Γι’ αυτό και πήρε σβάρνα τις κοινοβουλευτικές ρούγες κατ’ εντολή των Αμερικανών. Άλλωστε η βρώμικη δουλειά, ιστορικά πάντα χτίζεται στο έδαφος της ανοχής των «θλιμμένων», που ΔΕΝ κουράζουν ιδιαίτερα την σκέψη τους και ΔΕΝ αναζητούν τις κρίσιμες απαντήσεις, εκεί που επιβάλλεται να δοθούν. Εάν θέλετε να ανήκετε σε αυτήν την συμπαθή κατά τα λοιπά κατηγορία, κάντε το. Είναι δικαίωμά σας…

Αλλά μην νομίζετε ότι υπάρχει σοβαρός άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη, που να μένει στο ανάθεμα για όλα τούτα και να μην κάνει σοβαρή δουλειά με την διαχείριση των αιτιών που οδηγούν στον πόλεμο και στην καταστροφή. Και κυρίως μην νομίζετε ότι υπάρχει σοβαρός άνθρωπος που μένει στο ανάθεμα χωρίς να σκέφτεται σοβαρά τις παραμέτρους που θα προσδιορίσουν την φυσιογνωμία της επόμενης μέρας.

Και φυσικά βγάλτε από το μυαλό σας την ψευδαίσθηση, πως...

Απάντηση σε ιδεολογήματα ηττοπάθειας και λιποψυχίας

Η απάντηση των ορθόδοξων χριστιανών στο ερώτημα γιατί σε περίοδο πολέμου δεν εφαρμόζεται η κύρια εντολή του Θεού: « αγαπάτε τους εχθρούς σας», έχει δοθεί με τη στάση των μαχόμενων χριστιανών διαχρονικά, όταν αποφασίζει το κάθε μέλος της κοινότητας να θυσιάσει τη ζωή του το ένα για το άλλο, εκπληρώνοντας τη σπουδαιότερη έκφραση αγάπης που είναι αυτή ακριβώς η αυτοθυσία που στοχεύει στην αποτροπή κάθε ανεπιθύμητης υποδούλωσης...

γράφει η Βασιλική Αλεξάκη

μέλος της ΠΓ της ΔΗ.ΠΟ.Σ "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"

Συνεπώς  το πρόταγμα «σφάξε με αγά,  να αγιάσω» φαίνεται να αποτελεί απλώς, μια προσφιλή ψευδαίσθηση των απανταχού αγάδων που προσβλέπουν σε αυτού του είδους την παρεξηγημένη, δήθεν κυρίαρχη στα χριστιανικά πιστεύω, θεώρηση των πραγμάτων.

Ο πόλεμος βέβαια, δεν παύει να είναι ακραία έκφραση σύγκρουσης συμφερόντων, όμως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποβαθμίζεται  η διάσταση της αυτοθυσίας και αντιθέτως να αναδεικνύεται το μάταιο ή το περιττό δήθεν, της υπεράσπισης των αξιών (υπέρ βωμών και εστιών), ρίχνοντας ενίοτε και τη ρετσινιά του εθνικιστικού, με την αιτιολογία του ότι το κεφάλαιο κινώντας τα νήματα της κάθε σύγκρουσης , κατά βάση, ακυρώνει κάθε πράξη φιλοπατρίας προβάλλοντάς την σαν κενή περιεχομένου, από τη στιγμή που το διακύβευμα δεν εστιάζει στα...