Η μεταπολίτευση ιστορικά έχει χρεοκοπήσει. Η υποτιθέμενη αποκατάσταση της Δημοκρατίας, δεν αποτέλεσε το σημείο καμπής για την οριστική εγκατάλειψη του φαύλου μετεμφυλιακού καθεστώτος που οικοδομήθηκε στην πατρίδα μας, καρπός του οποίου υπήρξε μεταξύ άλλων ΚΑΙ η Δικτατορία αλλά ΚΑΙ οι εθνικές τραγωδίες που ακολούθησαν…
Το πολιτικό προσωπικό που έσπευσε να καπηλευτεί την προσδοκία των πολιτών για περισσότερη Ελευθερία, για ουσιαστική Δημοκρατία, αλλά και για μια συνολικά καλύτερη ζωή, ασέλγησε με τρόπο αδίστακτο στις αυταπάτες τους αλλά και στην πολιτική ανοχή που επέδειξαν, προσβλέποντας στις καλύτερες ημέρες που τελικά δεν ήρθαν ποτέ. Έτσι…
- Η μετεμφυλιακή φαυλότητα διατηρήθηκε και επικαιροποιήθηκε…
- Οι ευκαιρίες για την συγκρότηση ενός σύγχρονου και σοβαρού κράτους, εκφυλίστηκαν σε επικοινωνιακά τερτίπια πάνω στα οποία δομήθηκαν οι πολιτικές καριέρες της νέας γενιάς των πρόθυμων πολιτικών διαχειριστών…
Και φυσικά, κάθε φορά που οι περιστάσεις απαιτούν να κάνουμε ταμείο σ αυτήν την χώρα, αυτό που καταγράφεται σταθερά είναι ελλείμματα. Ελλείμματα μέχρι να σβήσει ο Ήλιος.
Ελλείμματα τα οποία δεν είναι μονάχα δημοσιονομικά. Επεκτείνονται και αφορούν στα κρίσιμα δημοκρατικά διακυβεύματα που συρρικνώνονται σταθερά, στην σταθερά απαξιωνόμενη Εθνική μας κουλτούρα ως συνέπεια επιλογών που αναγορεύουν σε αρετή και προτέρημα την Εθνική αμορφωσιά, στην ανυπαρξία ολοκληρωμένης Εθνικής στρατηγικής σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά σύνθετων προκλήσεων και απειλών, στο μηδενικό περιφερειακό όραμα, στην φαιδρότητα της πολιτικής διαχείρισης, στην ανυπαρξία αναπτυξιακής φιλοδοξίας στον προκλητικό τρόπο με τον οποίο...
