Η σχέση της Αριστεράς με την Δημοκρατία... Μια επικίνδυνη φαρσοκωμωδία που δεν πρέπει να βρει αφελείς

Η φαρσοκωμωδία την οποία παρακολούθησε όλη η Ελλάδα, κατά την διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν η εξαίρεση του κανόνα. Αυτός είναι ο κανόνας για την Αριστερά, σε όλες τις φυσιογνωμικές ή διαχειριστικές της παραλλαγές. Από την κομμουνιστική μέχρι και την λάιτ εκδοχή… Από τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται ότι δικαιούται να ασκεί κυβερνητική ή κρατική εξουσία, μέχρι την συμπεριφορά της στο μαζικό κίνημα αλλά και σε ότι αφορά στον σεβασμό που θα έπρεπε να επιδεικνύει αλλά δυστυχώς ΔΕΝ επιδεικνύει, απέναντι στις επιλογές, στις υποδείξεις και στις προτεραιότητες των πολιτών…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτή είναι η σχέση της Αριστεράς με την Δημοκρατία… Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται την έννοια της συντροφικότητας. Αυτή είναι η μοίρα που επιφυλάσσεται κατά κανόνα στην αντίθετη άποψη και πολύ περισσότερο στην συγκροτημένη και ευρεία διαφωνία με την άποψη που κυριαρχεί ή που θα ήθελαν οι πολιτικοί της εκφραστές να την καταστήσουν κυρίαρχη στα όργανα, στα κομματικά επιτελεία και εν τέλει στην ίδια την κοινωνία.

Υβρις, χλευασμός, στοχοποίηση, περιθωριοποίηση, εχθρική αντιμετώπιση, πολεμική και εξοβελισμός της αντίθετης άποψης και των ανθρώπων που την ενστερνίζονται. Η συντροφικότητα, η συντεταγμένη πορεία και η περιβόητη οργανωτική ενότητα, αποδεικνύεται ότι είναι φούμαρα για τους αφελείς. Ισχύουν μόνον όταν υπάρχει συμφωνία με την κυρίαρχη άποψη ή εάν θέλετε ισχύουν μόνον, όταν και για όσο διάστημα δεν εκδηλώνεται διαφωνία.

Όταν η συμφωνία ή η σχετική ταυτοσημία των απόψεων διαρραγεί, ακόμη και για τα απλούστερα, τότε η περίφημη συντροφικότητα πάει περίπατο. Αντικαθίσταται από την αποστροφή, αλλά ακόμη και από το μίσος απέναντι στον διαφωνούντα, έστω και εάν αυτός είναι πατέρας, αδελφός...

Το αληθινό πρόσωπο του εφιάλτη - Αλήθειες και ψέματα για την μετά covid εποχή

Με την covid αργά ή γρήγορα θα ξεμπερδέψουμε. Με κόστος σημαντικό σε ανθρώπινες ζωές και με πολλές και κρίσιμες ανατροπές στην καθημερινότητά μας, αλλά όπως και να έχει θα ξεμπερδέψουμε…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ωστόσο, ο πραγματικός εφιάλτης της μετά covid εποχής, που δρομολογείται πάνω στο έδαφος της μαζικής κοινωνικής αποστράτευσης, είναι μια σύνθετη εξίσωση με αναφορές στον σκληρό πυρήνα της πολιτικής, της γεωπολιτικής και της οικονομίας, που δεν επιδέχεται απλουστευτικές προσεγγίσεις.

Η θερμοκοιτίδα που τον συντήρησε αυτόν τον εφιάλτη, θα πρέπει να αναζητηθεί στα πρώτα μεταψυχροπολεμικά χρόνια. Τότε που η επίπλαστη παντοδυναμία ενός εξαμβλωματικού μοντέλου ανάπτυξης, «τύφλωσε» τις κοινωνίες, μετατρέποντας τις ψευδαισθήσεις και την ανοχή τους σε συνενοχή για το νεο-ολοκληρωτικό έκτρωμα που μόλις είχε αρχίσει να διαμορφώνεται.

Η Δημοκρατία κατέρρεε. Όχι γενικά και αόριστα, αλλά ως ένα περιβάλλον εδραίωσης και διεύρυνσης κεκτημένων μέσα ΚΑΙ από την αγωνιστική διεκδίκηση και αυτή εξέλιξη σταδιακά οδήγησε στον εκφυλισμό την πολιτειακή φυσιογνωμία που οικοδομήθηκε κατά την διάρκεια ολόκληρης της μεταπολεμικής περιόδου.

Τα συνδικάτα αποδυναμώθηκαν επειδή δεν ενέπνευσαν και δεν επικαιροποίησαν το πλαίσιο των αιτημάτων τους. Έτσι, το διεκδικητικό DNA των ανθρώπων σταδιακά τροποποιήθηκε και ατόνησε μέσα στο...

“Το επόμενο θύμα του κορωνοϊού θα είναι η δημοκρατία;”

Το επόμενο θύμα του κορονοϊού θα είναι η δημοκρατία; Η πανδημία εξακολουθεί να προκαλεί καταστροφές σε όλο τον πλανήτη, ήδη όμως τίθεται το ερώτημα των πολιτικών συνεπειών που θα έχει ένα σοκ για το οποίο οι κοινωνίες μας δεν ήταν προετοιμασμένες...

Του Pierre Haski (*) 

Κάθε κοινωνία αντιδρά με τον τρόπο της και δεν υπάρχουν πολλά κοινά σημεία ανάμεσα στον ένοπλο διαδηλωτή του Μίσιγκαν που ζητά το τέλος της καραντίνας στο όνομα των ατομικών ελευθεριών και τον ινδό εργάτη που...

Κρίσιμη προειδοποίηση για την υβριδική μεταδημοκρατία του εργαστηρίου στην "μετά ιόν" εποχή

Η επόμενη μέρα θα βρει τις κοινωνίες αδύναμες, κουρασμένες, καχύποπτες και με ναρκοθετημένο τον σκληρό πυρήνα της συνοχής τους, σε ένα περιβάλλον στο οποίο θα έχουν περισταλεί δικαιώματα… αυτονόητα… συνήθειες… δουλειές… αδιαπραγμάτευτες μέχρι πρότινος αξίες…

Ο πλανήτης έχει παραδοθεί στον ρυθμό των ρίχτερ του κορωνοϊού, αλλά οι κοινωνίες οφείλουν να αντισταθούν, να επιμείνουν στην λογική των πραγμάτων προσέγγιση, και να μην αφήσουν τις σκέψεις τους να γλιστρήσουν στα σκοτεινά μονοπάτια του μεταφυσικού ή της συνομωσιολογίας, διότι εκεί είναι που η μπάλα θα χαθεί εντελώς…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μια πρώτη αποτίμηση δεδομένων, τάσεων αλλά και συνεπακόλουθων προβλημάτων, είναι απαραίτητο να γίνει, έτσι ώστε να έχουμε άπαντες μια γενική αντίληψη για την σύγχρονη βιολογική κατάρα που ανέκυψε αίφνης στην μέση του πουθενά, και που ήδη τροποποιεί δραματικά και με ρυθμούς ανεξέλεγκτους την καθημερινότητα και κυρίως τους όρους ζωής των ανθρώπων.

Ορισμένες κρίσιμες παράμετροι…

Πέρα λοιπόν από τις δηλώσεις, και από όλα όσα επιχειρεί να προβάλει το σύγχρονο διεθνές πολιτικό μάρκετινγκ στο περιβάλλον των ασυμβίβαστων οικονομικών και γεωστρατηγικών ανταγωνισμών, φαίνεται πως υπάρχουν ορισμένες θεμελιώδεις παραδοχές, που ουδείς δικαιούται να παραβλέψει…

1. Η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βιολογική κατάρα που δεν «την έφερε ο Θεός», αλλά είναι δημιούργημα εργαστηρίου. Την εμπνεύστηκαν και την παρασκεύασαν νοσηροί εγκέφαλοι που κατά τα λοιπά κυκλοφορούν ανάμεσά μας και διαχειρίζονται τις τύχες μας…

2. Προφανώς αυτοί που το κατασκεύασαν, έχουν στα χέρια τους και τον κώδικα της λύσης. Ωστόσο... Οι λόγοι για τους οποίους αυτός ο κώδικας δεν περνά (ή δεν του επιτρέπουν ακόμη να περάσει) στην «κατανάλωση», ΔΕΝ φαίνεται να είναι...