Όλα όσα διαδραματίστηκαν την χθεσινή μέρα κατά την διάρκεια της επίσκεψης του Έλληνα ΥΠΕΞ στην Τρίπολη της Λιβύης, αφορούν στην εθνική εκπροσώπηση. Ως τέτοια λοιπόν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται στην κριτική μας, μαζί με τα όποια λάθη ενδεχομένως καταγράφονται, χωρίς φυσικά να παρασυρόμαστε από τις γνωστές αδιέξοδες και αυτοκτονικές αντιπολιτευτικές λογικές που δεν οδηγούν πουθενά…
Ποια είναι τα δεδομένα…
Πρώτον: Ο Έλληνας υπουργών Εξωτερικών παγιδεύτηκε. Και το κρίσιμο ζήτημα είναι να κατανοήσουμε ότι η παγίδευση αυτή, είχε θεσμικά χαρακτηριστικά. Αυτοί που την ενορχήστρωσαν, επιδίωξαν να καταγραφεί η συνάντησή του με την Λίβυα Υπουργό των Εξωτερικών. Δεν τους ενδιέφερε ούτε η ταυτότητα ούτε η προγενέστερη συνολική στάση της Λίβυας αξιωματούχου. Αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να καταγραφεί η συνάντηση με ένα πρόσωπο το οποίο επιτελεί συγκεκριμένο θεσμικό ρόλο, αντίστοιχο με αυτόν του κ. Δένδια. Μια τέτοια καταγραφή, τροποποιούσε άρδην τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά της συνάντησης και αυτό ακριβώς είναι που ήθελαν οι ενορχηστρωτές…
Δεύτερον: Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι οι ενορχηστρωτές αυτής της δολιότητας, θα ήταν τόσο αφελείς ώστε να ακυρώσουν το όποιο κέρδος από την εξασφάλιση της πολυπόθητης εικόνας, με το να δώσουν την ευκαιρία (ή την πάσα) στον κ. Δένδια να «ταπώσει» κατά το κοινώς λεγόμενο την Λίβυα ΥΠΕΞ. Αυτοί που έστησαν το συγκεκριμένο σκηνικό, το έστησαν για να πάρουν ΚΑΙ όχι για να δώσουν. Και η μοναδική εκδοχή που δεν θα μπορούσε να είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο των διοργανωτών, ήταν αυτή που επέλεξε ο Δένδιας με το να μην αποβιβαστεί από το αεροσκάφος. Όσοι λοιπόν πιστεύουν ότι ο Έλληνας Υπουργός θα έπρεπε να αποβιβαστεί και να...
