Η νέα συμφωνία της ΕΕ για το μεταναστευτικό, θα έπρεπε να είναι - αλλά δυστυχώς ΔΕΝ είναι - μια σοβαρή πολιτική διακήρυξη με αποδέκτες τους χορογράφους, τον ΟΗΕ και τα πολιτικά κυκλώματα που ενέχονται θεσμικά αλλά και εξωθεσμικά στην συστηματική εργαλειοποίησή του…
Η Ευρωπαϊκή πολιτική τάξη για μια ακόμη φορά δεν θέλησε να σπάσει αυγά, αν και η Ευρωπαϊκή Ήπειρος βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διαρκούς και πολυπαραμετρικού υβριδικού πολέμου που απειλεί να τροποποιήσει την πολιτική φυσιογνωμία της και τα πολιτισμικά της χαρακτηριστικά.
Η νέα συμφωνία είναι μια ακόμη θνησιγενής αλληλουχία από ευχολόγια και εξαργυρώσιμους συμβιβασμούς, που διατυπώνονται έτσι ώστε να μπορούν να ικανοποιούν όλα τα γούστα. Ως τέτοια, αυτή η συμφωνία μοιραία ανακυκλώνει το πρόβλημα, ανατροφοδοτεί με νέα πολύπλοκα αδιέξοδα την αποσπασματική διαχείρισή του, διευκολύνει επικοινωνιακά την διαχείριση μέρους των εκλογικών προκλήσεων με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η κυρίαρχη ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ, με την ελπίδα ότι θα καταστεί έτσι δυνατόν να ανακοπεί η ακροδεξιά προέλαση και η διαφαινόμενη σαρωτική αλλαγή σκυτάλης στην κυβερνητική εξουσία.
Η νέα συμφωνία, όπως και όλες εκείνες που προηγήθηκαν, συνιστά μια ακόμη εκδήλωση καραμπινάτου πολιτικού συμβιβασμού με το πρόβλημα και τις επιπτώσεις του, αρνείται να υιοθετήσει πολιτικές που να αποσκοπούν σταθερά και μακροπρόθεσμα στην ουσιαστική αντιμετώπισή του και αντί αυτού, επιδιώκει να...
