Ποιά "Λευτεριά"... Σε ποιά "Παλαιστίνη"... Τι μας θυμίζουν οι Σοβιετικές ομορφιές...

Στις  17/12/2023, ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει το 4^ο μέρος ενός αφιερώματος στο Παλαιστινιακό το οποίο θα βρείτε ΕΔΩ. Πέρα και πάνω από τον παραδοσιακό φλύαρο και ιδεοληπτικό τρόπο αξιολόγησης των δεδομένων και προσέγγισης των πραγματικών περιστατικών, ακόμη και ο απλός αναγνώστης του συγκεκριμένου αφιερώματος. θα καταγράψει ορισμένες απλές και αδιαμφισβήτητες αλήθειες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρώτον: Ότι η «Παλαιστίνη» είναι γεωγραφική περιοχή, όπως κατ’ αντιστοιχία με τα δικά μας δεδομένα, είναι η Μακεδονία, η Θεσσαλία ή η Πελοπόννησος . Ουδέποτε ήταν κράτος αυτοτελές και δομημένο και ουδέποτε σε αυτήν την περιοχή κατοικούσε Παλαιστινιακό «Έθνος» διότι απλούστατα τέτοιο Έθνος δεν υπήρξε ποτέ. Στην γεωγραφική περιοχή της Παλαιστίνης κατοικούν Εβραίοι και Άραβες γενικώς, οι οποίοι Άραβες είναι κατά κανόνα περιφερόμενοι νομάδες από την ευρύτερη περιοχή που κάποια στιγμή βρίσκονται και στο έδαφος της γεωγραφικής Παλαιστίνης.

Δεύτερον: Ότι οι Εβραίοι της γεωγραφικής Παλαιστίνης απεδέχθησαν την απόφαση του ΟΗΕ με πανηγυρισμούς αν και ήταν απόφαση με πολλά εγγενή προβλήματα. Εκείνοι που δεν την απεδέχθησαν ήσαν οι Άραβες (και όχι «Παλαιστίνιοι») της Παλαιστίνης.

Τρίτον: Ότι Σιωνιστικές οργανώσεις βεβαίως υπήρξαν, αλλά αυτό ιστορικά δεν είναι διόλου κατακριτέο. Ο Σιωνισμός ήταν η εθνική «ιδεολογία» ενός κατατρεγμένου λαού και έγινε πολιτικό κίνημα από τον εμπνευσμένο Ούγγρο δημοσιογράφο Τέοντορ Χερτσλ. Το συγκεκριμένο κίνημα αποσκοπούσε στον...

Παιδιά το τερματίσατε…

Είναι άλλο πράγμα η επίγνωση που οφείλουμε να έχουμε όλοι μας για τον τρόπο με τον οποίο η Δύση χρησιμοποιεί την Ουκρανία σε έναν πόλεμο «δι΄ αντιπροσώπου» προκειμένου να επιτύχει τις ευρύτερες στρατηγικές της επιδιώξεις, προσβλέποντας σε γενικότερες ανατροπές που σχετίζονται με το ισοζύγιο της Ισχύος στο πλαίσιο της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι σαφώς άλλο πράγμα η αυτονόητη όσο και θεμιτή προσπάθεια όλων μας, να προσεγγίζουμε τα γεωπολιτικά τεκταινόμενα με γνώμονα την άποψή μας για την διασφάλιση της αναγκαίας ισορροπίας ισχύος σε ένα Διεθνές Σύστημα πολλαπλά αποσταθεροποιημένο…

Και είναι εντελώς διαφορετικό ζήτημα, το να τολμούμε να αμφισβητήσουμε το δικαίωμα ενός λαού να υπερασπιστεί τα σύνορα της πατρίδας του, όταν αυτή δέχεται εισβολή από μια άλλη χώρα που επιδιώκει ομολογημένα να τροποποιήσει τον περιφερειακό χάρτη…

Και φυσικά είναι γελοία και από κάθε άποψη προκλητική για την νοημοσύνη και το συναίσθημα του μέσου ανθρώπου, η τακτική όλων εκείνων που θεωρούν ότι το δικαίωμα και η υποχρέωση ενός Έθνους στην υπεράσπιση των συνόρων της πατρίδας του, θα πρέπει να συναρτάται κάθε φορά από το πολιτικό πρόσημο της κυβέρνησης που διαχειρίζεται τις τύχες του τόπου του.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά;;;

Διότι μέσα σε όλα τα κωμικοτραγικά όσο και παράλογα που ακούσαμε και διαβάσαμε τον τελευταίο καιρό, είδαμε να διατυπώνεται και μια περισπούδαστη άποψη από κάποιους καθηγητές, η οποία...

Είναι εθνικιστική ή αυθεντικά πατριωτική η στάση των Ρώσων κομμουνιστών;;;

Εκτεταμένο αφιέρωμα έχει εκπονήσει το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, με προφανή στόχο να καταδείξει τις ουσιώδεις διαφορές που καταγράφονται ανάμεσα στις προσεγγίσεις του ιδίου από την μια και του ΚΚ της Ρωσίας από την άλλη, σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν, από τις γενικότερες ιδεολογικοπολιτικές προσεγγίσεις για τα τεκταινόμενα, έως και τα προβλήματα που σχετίζονται με την πολιτική διακυβέρνηση της Ρωσίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όπως ήταν αναμενόμενο, η καταγραφή αυτών των διαφορών επεκτείνεται και στα αφορώντα τον Ρωσοουκρανικό πόλεμο ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Δυο λόγια να πούμε απλώς, επειδή κάποια στιγμή σε αυτόν τον τόπο θα πρέπει επιτέλους να συνεννοηθούμε…

Πρώτον: Η καταγραφή των όποιων διαφορών στις ιδεολογικοπολιτικές προσεγγίσεις δυο διαφορετικών κομμάτων τα οποία δρουν σε δυο εντελώς διαφορετικά εθνικά και γεωγραφικά περιβάλλοντα, είναι μια διαδικασία θεμιτή, ανοικτή, ελεύθερη, διαρκής, ενίοτε και με έκδηλη την φιλολογική της διάσταση και ως τέτοια μπορεί να αποτυπώνεται σε μια λίστα όπου οι εκπρόσωποι και των δύο, μπορούν να προσθέτουν αδιάλειπτα κάθε καινούριο επεισόδιο που θα εντοπίζεται και θα τελειοποιεί την «ωδή στην διαφορετικότητά» τους. 

Άλλωστε από την στιγμή που τα πολιτικά τους επιτελεία αισθάνονται την ανάγκη να ομφαλοσκοπούν σταθερά και να καταδεικνύουν αυτήν την διαφορετικότητα, όλοι οι υπόλοιποι δεν έχουν παρά να...