Οι συμφωνίες για την συμπαραγωγή και την πώληση Ισπανικών οπλικών συστημάτων στην Τουρκία, ΔΕΝ είναι και ΔΕΝ θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένα απλό διακρατικό deal…
Είναι πολλές και κρίσιμες οι ιδιαιτερότητες που αφορούν στο συγκεκριμένο «πακέτο», γι' αυτό και επιβάλλεται να αναδειχτούν στις πραγματικές διαστάσεις τους, αφού ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια ακόμη και μιας ηθικά απαράδεκτης στρατηγικής συμφωνίας μεταξύ των δύο μερών…
Για την Ισπανική κυβέρνηση…
Η Τουρκία αντιμετωπίζεται ως μια ενδιαφέρουσα χρηματοοικονομική πιάτσα, που εξασφαλίζει σημαντικές ευκαιρίες επέκτασης - μέσω και εξαγορών – του Ισπανικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή, ο όγκος των παραγγελιών που δέχεται η Ισπανική πολεμική βιομηχανία, πιστοποιεί ότι η Τουρκία αναδεικνύεται ΚΑΙ στον εξοπλιστικό τομέα, ως ένας πολύ σημαντικός πελάτης – εταίρος, για όποιον επιχειρήσει να αποτιμήσει αυτήν την σχέση με όρους εμπορικούς. Έτσι, η Ισπανία αδυνατώντας να «δραπετεύσει» από την παραδοσιακή κακοδαιμονία των Ευρωενωσιακών χαρτογιακάδων, εγκλωβίζεται στην λαγνεία των μεγάλων εμπορικών συμφωνιών, με αποτέλεσμα να αποσυνδέει τους οικονομικούς της σχεδιασμούς από την υποτιθέμενα κοινή Ευρωπαϊκή στρατηγική ατζέντα, να προκαλεί σοβαρά ρήγματα στην ενιαία της έκφραση και εν τέλει να μετατρέπεται σε απροκάλυπτο διπλωματικό σύμμαχο (βλέπε μακρύ χέρι) της Άγκυρας, που...
