Στο οργισμένο του ξέσπασμα κατά την διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας, ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες προειδοποίησε για την “εποχή του χάους” που έρχεται, αποδοκίμασε τις πρωτοφανείς διαιρέσεις που καταγράφονται στο Συμβούλιο Ασφαλείας, αναγνώρισε τα πολλαπλά αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει εξ αιτίας των ανατροφοδοτούμενων διχασμών και μίλησε ευθέως για βαθιά και επικίνδυνη δυσλειτουργία, αλλά και για το τεράστιο κόστος που αναμένεται να έχει αυτή η συνολικά άσχημη κατάσταση, σε ότι αφορά στην διαφύλαξη της παγκόσμιας Ειρήνης…
Φυσικά - όπως ήταν αναμενόμενο – ο κ. Γκουτέρες δεν έκανε καμία απολύτως αναφορά στις δικές του προσωπικές ευθύνες αναφορικά με την ερμαφρόδιτη τακτική των «ήξεις – αφήξεις» την οποία υιοθέτησε κατά την διάρκεια της θητείας του, μετατρέποντας έτσι ουσιαστικά τον θεσμό του ΓΓ, σε Πόντιο Πιλάτο της σύγχρονης εποχής. Πρόκειται για μια παράμετρο, η οποία προφανώς δεν είναι καθόλου ήσσονος σημασίας, αφού εναρμονίζεται απόλυτα με την ενεργή διεργασία της επιταχυνόμενης αξιακής σήψης και αποσύνθεσης του Διεθνούς Οργανισμού, στα μάτια των κοινωνιών αλλά και κάθε σοβαρού γεωπολιτικού δρώντα. Πολύ δε περισσότερο σήμερα που οι αποκαλύψεις για τον βρώμικο ρόλο των μηχανισμών του στην Γάζα, ξεπερνούν κάθε προσδοκία, ενώ εξαιρετικά προβληματικός θα πρέπει να θεωρείται ο απολογισμός της συνεισφοράς του οργανισμού, τόσο στα σχετιζόμενα με την Κύπρο και την αντιμετώπιση του Κατοχικού καθεστώτος, όσο και ευρύτερα στην Βαλκανική (για να μείνουμε στα καθ’ ημάς και να μην επεκταθούμε περεταίρω)…
Αυτό που αξίζει ωστόσο να προσεχτεί, είναι το γεγονός ότι στην παρέμβασή του ο ΓΓ, εν μέσω φλυαριών για την «κλιματική αλλαγή», τόνισε μεταξύ άλλων την ανάγκη για μείζονες μεταρρυθμίσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας, αποφεύγοντας ωστόσο, διόλου τυχαία και κυρίως διόλου αθώα, να αποσαφηνίσει το ταυτοτικό στίγμα που...
