Γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, έχει επί της ουσίας καταρρεύσει πριν ακόμη σχηματιστεί…

Οι κάλπες έκλεισαν και το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών από τεχνική άποψη, συνιστά συντριπτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Πρωθυπουργού της χώρας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η τεχνική αυτή προσέγγιση του αποτελέσματος, τροφοδότησε με το απαραίτητο υλικό την βιομηχανία της επικοινωνίας, και ήδη, ελάχιστες ώρες μετά την απομάκρυνση των παραβάν, στο πολιτικό επίπεδο όλα δείχνουν πως έχουμε χάσει την μπάλα.

Τα ποιοτικά πολιτικά χαρακτηριστικά της εκλογικής συμπεριφοράς του πληθυσμού, είναι βέβαια ένα διαχρονικό πρόβλημα. Και όσο αυτή η εκλογική συμπεριφορά προσδιορίζεται κυρίως ως «αντί» συμπεριφορά, ΚΑΙ ΟΧΙ ως θετική μαχητική στάση μιας κοινωνίας που απαιτεί και επιβάλει πραγματικές ανατροπές στην πολιτική, τόσο η ίδια η ψήφος θα συνεχίσει να εργαλειοποιείται ως πλυντήριο μερικής αποσυμφόρησης ανομημάτων, αλλά και ως η κατ’ εξοχήν δημοκρατική μέθοδος πολιτικού αυτοχειριασμού των ανθρώπων.

Προφανώς και αυτές οι εκλογές, δεν μπορούν να τοποθετηθούν έξω από αυτό το πολιτικό περίγραμμα.

• Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε… 
• Η ΝΔ κέρδισε… 
• Κάποιες μικρότερες, απολιτίκ αλλά απολύτως ερμηνεύσιμες πολιτικές τράμπες συντελέστηκαν στα τσικό του πολιτικού στερεώματος, και το βολικό περιβάλλον για να οδηγηθεί η χώρα σε εθνικές εκλογές, έχει ήδη στηθεί.

Ο Τσίπρας όμως, δεν πέρασε από την πρωθυπουργία της χώρας για να εγγράψει μια επιπλέον ιδιότητα στο βιογραφικό του (αυτήν του πρωθυπουργού) που θα συμβάλει στην μεταγενέστερη αποκατάστασή του σε κάποια από τις βρώμικες θέσεις του συστήματος.

Ο Τσίπρας έγινε πρωθυπουργός, σε μια χώρα της οποίας το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό προφίλ διαμόρφωσαν οι ανταγωνιστές και προκάτοχοί του, και φυσικά το «λιθαράκι» που αφήνει πίσω του, είναι ένα ΟΛΕΘΡΙΟ ΕΡΓΟ στο οποίο συμπεριλαμβάνονται:

• Ένα μνημόνιο…
• Μια συμφωνία με χαρακτηριστικά εθνικής μειοδοσίας…
• Ένα πακέτο μυστικής διπλωματίας τα συμπεφωνηθέντα του οποίου σπεύδουν να καταμαρτυρήσουν πολύ δυσάρεστες εξελίξεις σε ολόκληρη την εθνική ατζέντα…
• Μια ανάλγητη βιομηχανία πλειστηριασμών…
• Την ύπουλη εθνοαποδομητική στρατηγική του με την οποία... 

Να αποσυνδέσουμε την ψυχή μας από τις καρικατούρες του καιροσκοπισμού

Αυτή τη φορά, η Ελληνική κοινωνία δεν πρέπει με την ανοχή της να κατασκευάσει νέους "Ποτάμηδες"...Νέους Βαρουφάκηδες... Νέους Τσακαλώτους... Νέους Τσαρλατάνους κάθε λογής, που δεν διστάζουν να εμπορευματοποιήσουν τον σημαντικότερο αγώνα αξιοπρέπειας που καλείται να δώσει μεταπολεμικά ο Λαός μας στο σύνολό του...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

μέλους της ΠΓ του "Μετώπου ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"

Για τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του, η υπερψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών, αναγορεύεται σε ένα μάλλον εύκολο στοίχημα, που εναρμονίζεται απόλυτα με τις δεσμεύσεις του έναντι τρίτων, και αντιστοιχίζεται πλήρως με το νοσηρά εκφυλιστικό περιβάλλον στο οποίο έχει παραδοθεί η πολιτική ζωή του τόπου μας.

Για όλους εμάς, η σθεναρά και αταλάντευτα αντίθετη στάση απέναντι σε αυτό, δεν είναι απλά ένα στοίχημα αξιοπρέπειας, αλλά η οφειλόμενη στάση του πολίτη μιας χώρας που μετασχηματίζεται σε γεωπολιτική Ιφιγένεια μέσα από τη δόλια συμπεριφορά των πολιτικών της ηγετών, και αυτή η εξέλιξη την ενσωματώνει σε ένα περιβάλλον αποσταθεροποίησης, από το οποίο το μόνο που έχει να καταμετρήσει είναι απώλειες.

Με την πολιτική ζωή να κινείται ήδη στη λογική της ‘’τελικής ευθείας’’, το πρώτο πράγμα το οποίο υποχρεούμαστε άπαντες, είναι να έχουμε πλήρη επίγνωση των πραγματικών δεδομένων. Ας τα απαριθμήσουμε:

Η υπογραφή της μειοδοσίας: Θα φέρει στη διαδρομή των αιώνων, ανάγλυφο το ονοματεπώνυμο του Ν. Κοτζιά, ο οποίος την προσέφερε αφειδώς, υπό την υψηλή εποπτεία του πολιτικού του προϊστάμενου και πρωθυπουργού της χώρας. Η συνενοχή και των δυο, είναι καταφανής και αδιαίρετη.

Η πολιτική της επικύρωση: Θα καταγραφεί ιστορικά στις μαύρες σελίδες, με πρωταγωνιστή ένα... 

Και μετά την "Μπουταριάδα" τι???

Προφανώς δεν θα κάνουμε το ψυχογράφημα των πρωταγωνιστών… Και προφανώς δεν πρόκειται να ζητήσουμε πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων τους, επειδή ακριβώς δεν πρόκειται να προσδώσουμε μέσα από αυτά, την πρέπουσα ταυτότητα στην πρακτική που επέλεξαν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι πράξεις οφείλουν να κρίνονται μόνο πολιτικά… Οφείλουν να κρίνονται μέσα στο συγκεκριμένο ιστορικό χρόνο στον οποίο συντελούνται… Προφανώς συνυπολογίζοντας και τη φυσιογνωμία των αφορμών… Και βεβαίως σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποσυνδεθούν από το πολιτικό αποτέλεσμα που παράγουν.

Το γεγονός πάντως ότι τη χθεσινή μέρα, πέρα από τις αυτονόητα αναμενόμενες και με μέτρο εκπεφρασμένες απόψεις (θετικές ή αρνητικές εξ ίσου αποδεκτές) για τον προπηλακισμό του Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη, υπήρξε μια πλειοδοσία απερισκεψίας από τη γνωστή γραφικούρα του διαδικτύου, αυτό συνιστά ένα φαινόμενο νοσηρό, και...