Η Διεθνής Κοινότητα οφείλει να απορρίψει την πρωτοφανή προκλητική γεωπολιτική ατιμία…

Το ότι τα πράγματα θα κατέληγαν με την ήττα της Ουκρανίας, ήταν μαθηματικά βέβαιο. Ουδείς σοβαρός αναλυτής άλλωστε θα μπορούσε να περιμένει ότι, μετά από τον τερματισμό αυτού του πολέμου, η Ουκρανία θα μπορούσε να συνεχίσει να υπάρχει με την μορφή και το μέγεθος που είχε όταν εισήλθε σε αυτόν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτός ο πόλεμος, υπήρξε αυτονόητα άνισος κατ΄αρχήν ως προς τους αριθμούς, με την τεράστια πολεμική και στρατιωτική μηχανή της Ρωσίας, αποφασισμένη να εισβάλει με σκοπό να κατακτήσει μέρος μιας κυρίαρχης και ανεξάρτητης χώρας. Τα περί αντιδραστικού καθεστώτος και περί δήθεν αποναζιστικοποίησης, της Ουκρανίας, ήταν απλώς το πρόσχημα. Αλλοίμονο άλλωστε εάν η εδαφική κυριαρχία μιας χώρας καταλύεται, επειδή η πολιτική φυσιογνωμία της κυβέρνησής της, δεν αρέσει ή δεν συνάδει με την κυρίαρχη αντίληψη του περιβάλλοντός της. Άλλωστε και η ίδια η Ρωσία, που δεν δίστασε να καταφύγει σε χιτλερικές μεθόδους, με φερετζέ την «αποναζιστικοποίηση», δεν αποτελεί υπόδειγμα ούτε καν στοιχειώδους δημοκρατικής πολιτικής διαχείρισης και από αυτήν την άποψη, ΔΕΝ διαθέτει ούτε τυπικά ούτε ουσιαστικά το ηθικό ανάστημα προκειμένου να αυτοαναγορεύεται σε τιμητή και υπέρμαχο του αντιναζισμού. Η πρωταρχική αιτία αυτού του κατακτητικού πολέμου, ήταν η επιμονή της Ρωσίας να πατήσει για τα καλά πόδι, στην απεριόριστη πρόσβαση στον Εύξεινο Πόντο και στον ορυκτό πλούτο της ευρύτερης περιοχής του Ντονμπάς. Όλα τα υπόλοιπα, είναι απλώς παραμύθια για ευκολόπιστους…

Υπήρξε όμως άνισος αυτός ο πόλεμος και στα ζητήματα που σχετίζονται με...

Η παγίδα του Ντονμπάς, μπούμερανγκ για την σταθερότητα και την συνοχή της Ρωσίας

Στο περιβάλλον της μετά την Αλάσκα εποχής, η Ουκρανία, πιέζεται από την δύναμη της Ρωσικής ισχύος, αλλά και από την πιθανότητα της εγκατάλειψής της από τους Αμερικανούς, προκειμένου να εκχωρήσει εδάφη της στην Ρωσία, ως μέρος μιας συνολικής συμφωνίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στον τερματισμό του πολέμου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Για το γεωπολιτικό κεφάλαιο άλλωστε που άνοιξε και τυπικά στην Αλάσκα, το Ουκρανικό δεν είναι παρά μια μαύρη τρύπα που πρέπει να κλείσει το συντομότερο, προκειμένου να ανοίξουν τα σημαντικά κεφάλαια που σχετίζονται με τον ευρύτερο σχεδιασμό ανακατανομής της ισχύος, στο περιβάλλον της νέας εποχής στην οποία έχει εισέλθει πλέον δυναμικά το διεθνές σύστημα.

Προφανώς η εκχώρηση εδαφών, με όποιο δημοψηφισματικό ή άλλο περιτύλιγμα και εάν παρουσιαστεί προκειμένου να τελεσιδικήσει, συνιστά και θα συνεχίσει να συνιστά μια νομικά ΜΗ ΑΠΟΔΕΚΤΗ πράξη, αφού ανεξαρτήτως προσχημάτων και λοιπών επικλήσεων, συντελείται υπό το κράτος πολεμικής σύγκρουσης ή απειλής πολεμικής σύγκρουσης και εν γένει χρήσης βίας. Αυτό προβλέπει μεταξύ άλλων η Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, η οποία καταρτίστηκε στις 23/5/1969.

Με την Ουκρανία πάντως το πρόβλημα είναι περισσότερο σύνθετο και η συνθετότητά του δεν συνίσταται μόνο στο πλαίσιο των τετελεσμένων που...

Όλα σε ένα... Παστρικά και νοικοκυρεμένα… Ποια εθνοκάθαρση… Ποια γενοκτονία… Ποια υπερσυστημική συμφωνία…

Είναι καιρός να κατανοήσουμε ότι η εποχή που η παρέμβαση του ισχυρού, θα μπορούσε να συμβάλει στην διευθέτηση ενός περιφερειακού προβλήματος, με αποκλειστικό ίσως γνώμονα την εξυπηρέτηση της εθνικής ατζέντας ενός εκ των εμπλεκομένων μερών, έχει παρέλθει οριστικά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σήμερα οι παρεμβάσεις κάθε υπερσυστημικού δρώντα για την διευθέτηση ενός περιφερειακού προβλήματος, γίνονται με αποκλειστικό γνώμονα τον σχεδιασμό και τις επιδιώξεις του σχετικά με την διαχείριση του ισοζυγίου της ισχύος στο πλαίσιο του ευρύτερου συστημικού ανταγωνισμού.

Τρία πράγματα έχει σημασία να τονίσουμε κατά την προσέγγιση αυτού του ζητήματος:

Πρώτον: Ο κατά κανόνα ωφελημένος από την διαμεσολάβηση του ισχυρού στην διευθέτηση του περιφερειακού ζητήματος, είναι αυτός που απαιτεί, αυτός που διαθέτει διεκδικητική ατζέντα, αυτός που έχει φωνή και διατυπώνει αιτήματα με τρόπο ξεκάθαρο και χωρίς διάθεση συμβιβασμού. Ο δεδομένος, ο άβουλος, ο συγκαταβατικός, ο υποτιθέμενα συνετός και μειλίχιος, είναι ο χαμένος. Χαμένος σε κύρος, σε ρόλο, σε αξιοπρέπεια, σε κυριαρχία. Χαμένος στα πάντα.

Δεύτερον: Η παρέμβαση κάθε υπερσυστημικού δρώντα στην διευθέτηση ενός περιφερειακού ζητήματος, έχει συγκεκριμένες προτεραιότητες και ακολουθεί μια συγκεκριμένη λογική, μέσα από την οποία επιδιώκονται τρία πράγματα πρωτίστως:... 

Μ. Ανατολή: Ανατροπές στην φυσιογνωμία και την ταυτότητα των πρωταγωνιστών στο νέο ισοζύγιο ισχύος

Τονίσαμε από την πρώτη στιγμή, ότι την επόμενη μέρα της Ρωσοουκρανικής σύγκρουσης, η θέση της Ρωσίας στο Διεθνές σύστημα, ΔΕΝ θα κριθεί ούτε αυτοτελώς, ούτε βεβαίως κατ’ αποκλειστικότητα από τον έλεγχο που θα καταφέρει τελικά να διασφαλίσει πάνω στο καταπατημένο οικόπεδο της Ουκρανίας. Πολύ δε περισσότερο, που το τίμημα για την ίδια την Ρωσία, θα είναι εξαιρετικά βαρύ…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η περίφημη «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση», η οποία, με καθαρά επιχειρησιακούς όρους μιλώντας, θα έπρεπε να ήταν υποδειγματική ως προς τα θεμελιώδη της, δηλαδή ως προς τον σχεδιασμό, την ευστοχία της, την αποτελεσματικότητά της, την επιβεβαίωση της εικόνας υπεροχής την οποία φιλοτέχνησε επιμελώς για λογαριασμό της η Ρωσία κατά την διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών και κυρίως ως προς τον βαθμό της ουσιαστικής ενσωμάτωσής της στο στρατηγικό αφήγημα μιας Υπερδύναμης που θα έπρεπε να διαμηνύει την ακλόνητη αποφασιστικότητά της να διατηρήσει ρόλο πρωταγωνιστικό στο ισοζύγιο ισχύος του διεθνούς συστήματος…

Εν τούτοις, αυτή η επιχείρηση εξελίχθηκε σε μια επιχείρηση κατατριβής, που αποδόμησε σταδιακά την εικόνα της Ρωσίας και απομυθοποίησε πλήρως τις πραγματικές δυνατότητές της να διαχειριστεί αποτελεσματικά, ακόμη και παραδοσιακές προκλήσεις επί του πεδίου και μάλιστα σε ένα πεδίο απολύτως γνώριμο και επιχειρησιακά οικείο στους σχεδιασμούς των επιτελών. Είναι λοιπόν φανερό, ότι η πραγματική σχέση «κόστους – οφέλους», έτσι όπως αυτή αποτιμάται στην πράξη, με την «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» να εξελίσσεται πλέον σε...

Ας σοβαρευτούμε πια... Καμιά Ρωσία δεν προστατεύει την κυριαρχία της χώρας

Παίρνουμε την είδηση... Μοστράρουμε την σάλτσα... Και σερβίρουμε παραμύθι τους αφελείς... Πάμε να το δούμε όλο αυτό στην πράξη...

Η Ρωσική άσκηση που διεξάγεται αυτές τις ημέρες στην Α. Μεσόγειο, συμπεριλαμβάνει και χρήση πυραυλικών συστημάτων... 

Για τον λόγο αυτόν ο Γκερασίμοφ ενημέρωσε εκτενώς τον Αμερικανό στρατηγό Μπράουν για τον σχεδιασμό της άσκησης, προκειμένου να αποφευχθεί πιθανό ατύχημα στο οποίο δυνητικά θα μπορούσαν να εμπλακούν Αμερικανικές μονάδες που πλέουν στην περιοχή, οι οποίες αποτελούνται από τα τρία αμφίβια πλοία με 2.200 πεζοναύτες, καθώς και από  τα αντιτορπιλικά που παρέχουν αντιπυραυλική άμυνα για το Ισραήλ…

Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης άσκησης, οι Ρώσοι με σχετική τους ανακοίνωση γνωστοποίησαν ότι: «Από καθορισμένη περιοχή στις ακτές της Μεσογείου, πλήρωμα του παράκτιου πυραυλικού συστήματος Bastion εκτόξευσε έναν πύραυλο κρουζ Onyx».

Αν και το σημείο της εκτόξευσης δεν αποκαλύφθηκε, ο πύραυλος κρουζ εκτοξεύτηκε πιθανώς από τη βάση της Ρωσίας στην Ταρσό της Συρίας, τη μοναδική άλλωστε ναυτική βάση της Ρωσίας στο εξωτερικό…

Να τονίσουμε εδώ ότι, ο σχεδιασμός και τα οπλικά συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν κατά την διάρκεια αυτής της άσκησης, απαιτούσαν...

Παραγωγικό παρασκήνιο που προαναγγέλλει εξελίξεις

Ουδείς μπορεί να είναι βέβαιος για τις ενδόμυχες σκέψεις που κυριαρχούν στα πολιτικοστρατιωτικά κέντρα που λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις, αλλά κατά την γνώμη του γράφοντος η αιφνίδια ένταση που παρατηρείται με την απειλή ευθείας εμπλοκής του ΝΑΤΟ στο Ουκρανικό, δεν είναι παρά ένα πρόδρομο φαινόμενο που θα οδηγήσει εξ ίσου αιφνίδια σε διπλωματική αποκλιμάκωση και θα οριοθετήσει ένα ειρηνευτικό μεταπολεμικό στάτους πολλαπλών εγγυήσεων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι πάντες έχουν επίγνωση των κινδύνων που ελλοχεύουν, πίσω από οποιανδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων… Το ΝΑΤΟ έχοντας διαπιστώσει τις σοβαρές επιχειρησιακές αδυναμίες της Ρωσίας στο επίπεδο της συμβατικής σύγκρουσης, κατά την γνώμη του γράφοντος δεν θα επιχειρήσει να επενδύσει στην κλιμάκωση ενός ανταγωνισμού εγωισμών, διότι γνωρίζει ότι το τελευταίο καταφύγιο της Ρωσικής πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας εάν κληθεί υπό την πίεση των εξελίξεων να περισώσει τα προσχήματα και την αξιοπρέπειά της, θα είναι η προσφυγή στην χρήση τακτικών πυρηνικών. Μια τέτοια εξέλιξη όμως θα απαιτήσει απάντηση, αυτή με την σειρά της θα οδηγήσει σε ανταπάντηση και σε αυτήν την περίπτωση είναι βέβαιο ότι ο έλεγχος θα χαθεί. Αυτό κανείς δεν το θέλει, ενώ οι πάντες αναζητούν την αξιοπρεπή διέξοδο από τα πολλαπλά αδιέξοδα που έχουν δημιουργηθεί…

Ο Ουκρανός πρόεδρος, γι’ ακόμη μια φορά εμφανίζεται ως λαγός που προαναγγέλλει εξελίξεις, αφού κατά την διάρκεια της τοποθέτησής του στο πάνελ του ετήσιου φόρουμ του Σάγκρι Λα για την άμυνα που διεξάγεται στη Σιγκαπούρη, έσπευσε να δηλώσει μεταξύ άλλων ότι:...

Κρίσιμα ερωτήματα και περίεργα συμβάντα που θα πρέπει να απαντηθούν από την στρατευμένη αρθρογραφία

Λέγονται και γράφονται πολλά. Άλλωστε κατά κανόνα σε συνθήκες ισχυρής πόλωσης, ένα από τα στοιχεία που συνήθως ευδοκιμούν είναι μεταξύ άλλων ΚΑΙ η στρατευμένη αρθρογραφία που υπηρετεί μάλλον τον φανατισμό, παρά την αλήθεια. Για να έχουν όμως οι ισχυρισμοί που επιστρατεύονται και μια στοιχειώδη σοβαρότητα, καλό θα είναι να φροντίζουμε ούτως ώστε να διατηρούν μια αρμονική σχέση με τα πραγματικά περιστατικά και να αντιστοιχίζονται λογικά με την αλληλουχία των γεγονότων μέσα στον χρόνο…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σε ότι μας αφορά, αυτό που πρωτίστως μας ενδιαφέρει, είναι να κρατήσουμε όρθια την λογική και να παραμείνουμε προσηλωμένοι στην βασιμότητα της πολιτικής αξιολόγησης των δεδομένων. Φυσικά, μας ενδιαφέρει επίσης να προσεγγίζουμε κατά το δυνατόν την αλήθεια απροκατάληπτα και χωρίς να περιφρονούμε την κριτική ικανότητα αλλά και την νοημοσύνη των ανθρώπων και φυσικά των αναγνωστών.

Αυτός είναι και ο λόγος που στην διαδρομή των 2+ ετών που μεσολάβησαν από την Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μέχρι και σήμερα, η προσέγγισή μας δεν χαρακτηρίστηκε από εμμονική μονομέρεια, αλλά παρουσίασε διακυμάνσεις και προσαρμογές, που έπαιρναν ή που προσπαθούσαν πάντα να παίρνουν υπ’ όψιν τους ΚΑΙ τις σκοπιμότητες… ΚΑΙ τις ενεργές ιστορικές προκλήσεις… ΚΑΙ την γεωπολιτική ταυτότητα της εποχής, αλλά ΚΑΙ τις διαφαινόμενες (αιτιολογημένες και μη) γεωστρατηγικές προτεραιότητες των δρώντων, των ισχυρών, των άμεσα αλλά και των έμμεσα εμπλεκομένων. Όσοι τουλάχιστον παρακολουθούν την αρθρογραφία μας, θα διακρίνουν εύκολα αυτήν την αιτιολογημένη προσαρμογή, που συναρτάται πάντα με τα πραγματικά δεδομένα και όχι με εικασίες αυθαίρετες.

Πάμε τώρα και στα σχετιζόμενα με την φρίκη της Ισλαμιστικής τρομοκρατικής επίθεσης στην Μόσχα, που άφησε πίσω της εκατόμβη νεκρών και τραυματιών, περίεργες ως προς την διαδικασία τους συλλήψεις, περίεργες ερμηνείες, περίεργες συμπεριφορές των αρχών και μια διάχυτη νοσηρότητα με την οποία...

Τρομοκρατική επίθεση - Αντιμέτωπη με νέα κρίσιμα διλήμματα στρατηγικού χαρακτήρα η σύγχρονη Ρωσία

Και όμως… Η Ρωσία θα μπορούσε αυτήν την στιγμή να γυρίσει το παιχνίδι, να «κλειδώσει» το εξαιρετικά κοστοβόρο - σε πόρους αλλά και σε ανθρώπινο δυναμικό - αποτέλεσμα που της έχει εξασφαλίσει ο μακροχρόνιος πολέμος στην Ουκρανία τον οποίο η ίδια ξεκίνησε και να διεκδικήσει την δυναμική επαναπροσέγγισή της με το Ευρωπαϊκό σύστημα αξιών, αλλά και μια αξιόλογη επανακατάταξη σε ένα Διεθνές σύστημα, το οποίο αναζητεί εναγωνίως καινούρια επίπεδα ισορροπίας και μια πιο αποτελεσματική φόρμουλα συνεννόησης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το τρομοκρατικό χτύπημα στις παρυφές της Ρωσικής πρωτεύσουσας, θα μπορούσε να αφυπνίσει την ηγεσία του Κρεμλίνου και εν τέλει να λειτουργήσει λυτρωτικά απέναντι στα πολλαπλά αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει, πολύ δε περισσότερο σήμερα που μια εκρηκτική και ενδεχομένως ανεξέλεγκτη προβολή του αισθήματος ανασφάλειας των Ρώσων πολιτών και μάλιστα σε συνθήκες ξέφρενης πολεμικής καχεξίας, ενδέχεται να τροφοδοτήσει ισχυρές τάσεις πολιτικής αλλά και γεωπολιτικής αποσταθεροποίησης με απρόβλεπτες προεκτάσεις.

Η πολύνεκρη Ισλαμική τρομοκρατική επίθεση, παραμέρισε προσωρινά ΚΑΙ μέσα στις Δυτικές κοινωνίες αλλά ΚΑΙ στα περιβάλλοντα των Δυτικών ηγεσιών, τα αισθήματα της αποστροφής που κυριάρχησαν εξ αιτίας της συνεχιζόμενης πολεμικής επιχείρησης στην Ουκρανία και τα αντικατέστησε, επίσης προσωρινά, με συναισθήματα συμπάθειας απέναντι σε μια χώρα που έδωσε γι’ ακόμη μια φορά, νέα εκατόμβη θυμάτων στο τέρας του Ισλαμικού φονταμενταλισμού.

Η Ρωσική πολιτική ηγεσία, θα πρέπει να ξεπεράσει τον εαυτό της, να σταματήσει να ασχολείται με φτηνές "τηλεοπτικές παραγωγές" κατασκευής επιθυμητών ενόχων και να αξιοποιήσει το timing που την ευνοεί αντικειμενικά, προκειμένου να...

Ρωσική πολιτική ηγεσία: Μέρος της λύσης ή ενορχηστρωτής μιας υπαγορευμένης εκδοχής

Σύμφωνα με όλα όσα βλέπουν μέχρι στιγμής το φως της δημοσιότητας, η Ρωσία θα είναι αυτή που ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ αναφορικά με το ΠΟΙΟΣ οργάνωσε ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ήταν αυτοί που εξετέλεσαν την μαζική δολοφονική - τρομοκρατική επίθεση στην αίθουσα συναυλιών του ΚΡΟΚΟΥΣ. Και θα το αποφασίσει, ανεξάρτητα από το τι καταδεικνύουν οι πραγματικές ομολογίες και τα πραγματικά περιστατικά, για την πραγματική ταυτότητα των ενόχων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Προφανώς αυτή η εξέλιξη, ΔΕΝ είναι μια εποικοδομητική εξέλιξη, ΔΕΝ παραπέμπει σε μια δύναμη η οποία έχει συνείδηση του Διεθνούς της ρόλου, ενώ στην πράξη ισοδυναμεί με διαχείριση συνενοχής της Ρωσικής πολιτικής ηγεσίας στο διαπραχθέν έγκλημα αφού, ΤΟΣΟ η εργαλειοποίησή του με σκοπό την στοχοποίηση δρώντων που ή ίδια θα ήθελε να στοχοποιήσει προκειμένου να εξυπηρετηθεί συγκεκριμένο πολιτικό της αφήγημα, ΟΣΟ και η προσχηματική επίκλησή του, προκειμένου να δικαιολογηθούν πράξεις και χειρισμοί που εν πολλοίς έχουν προαναγγελθεί και μοιάζουν να αναζητούν εναγωνίως το κατάλληλο περιβάλλον για να «ευδοκιμήσουν» επιχειρησιακά, είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε μια ραγδαία και γενικευμένη αποσταθεροποίηση την συνολική Ευρωρωσική εξίσωση η οποία είναι ήδη εξαιρετικά ασταθής, με...

Ημερήσιο δελτίο ανοησιών Μεντβέντεφ... Υψηλή πυρηνική στρατηγική ή παραλήρημα μιας σέχτας ανασφαλών σφετεριστών της εξουσίας;

Η πυρηνική απειλή είναι μια υπαρκτή απειλή, όχι μονάχα επειδή είναι υπαρκτό ένα εξαιρετικά σημαντικό οπλοστάσιο που την καθιστά εκ των πραγμάτων ενεργή και ιδιαίτερα ανησυχητική ως προς το πραγματικό εύρος των συνεπειών της… Αλλά πρωτίστως διότι η παράνοια, ως ανθρώπινη «αρετή», παραμένει παρούσα και καθορίζει σε σημαντικό βαθμό τις εξελίξεις αλλά και τις ασταθείς ισορροπίες στο διεθνές σύστημα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι λοιπές προσεγγίσεις, οι οποίες επιχειρούν να σκιαγραφήσουν για λογαριασμό των υπηρεσιών και των πολιτικοστρατιωτικών επιτελείων την πιθανολογούμενη μεταπυρηνική πραγματικότητα, είναι μονάχα θεωρίες, οι οποίες συνυπολογίζουν κατά την διατύπωσή τους, συγκεκριμένες σταθερές «εργαστηρίου» και κυρίως συγκεκριμένες μεταβλητές από μια λίστα αυθαίρετων παραμέτρων που αφορούν στην πιθανή ανθρώπινη διαχείριση. Δεν παύουν όμως να είναι προσαρμοσμένες απόλυτα στην οπτική του εκάστοτε δρώντα, γεγονός που τις καθιστά εκ των πραγμάτων αυθαίρετες αλλά και εξαιρετικά επισφαλείς.

Είναι φανερό ότι διαφορετικά είναι τα δεδομένα που σταθμίζονται όταν ένας πυρηνικός δρων επεξεργάζεται πυρηνική στρατηγική από την σκοπιά του δυνητικά επιτιθέμενου… Διαφορετικά εάν η φαντασία του «διαχειριστή» κατακλύζεται από νοσηρά σενάρια στα οποία πιθανολογείται ότι οι πάντες εποφθαλμιούν και επιβουλεύονται την υπόστασή του, οπότε συμπεριφέρεται ως επιθετικά αμυνόμενος προκειμένου να εξυπηρετηθούν σκοπιμότητες και σχεδιασμοί που ανατροφοδοτούνται από την νοσηρότητα της σκέψης των επιτελών του… Και εντελώς διαφορετικά, εάν οι απαντήσεις που...

Το μεταπολεμικό γεωστρατηγικό καλάθι για την Ρωσία δεν θα είναι αμιγές και μονοδιάστατο

Όχι βέβαια… Η διαφαινόμενη νίκη της Ρωσίας επί της Ουκρανίας, όταν προκύψει τελεσίδικα και με οριστικοποιημένες πλέον τις όποιες ανατροπές επί του πεδίου, προφανώς και δεν θα συνιστά λόγο θριαμβολογίας και πανηγυρισμών και φυσικά δεν μπορεί να τροποποιήσει, ούτε κατ’ ελάχιστον, τις εκτιμήσεις που έχουμε διατυπώσει κατά το παρελθόν, αναφορικά με την ουσιαστική αποτίμηση της Ρωσοουκρανικής σύγκρουσης και πιο ιδιαίτερα με το πραγματικό περιεχόμενο που θα καταγραφεί στο δυναμικά μεταβαλλόμενο Ρωσικό γεωστρατηγικό καλάθι…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρώτον: Γιατί σε ότι μας αφορά, από την αρχή θεωρήσαμε δεδομένη την στρατιωτική νίκη της Ρωσίας επί της Ουκρανίας (αυτό δα έλειπε… Να μην ήταν και δεδομένη). Αυτό που κάναμε ήταν να μιλήσουμε καθαρά για στρατηγική και όχι για στρατιωτική ήττα στις εκτιμήσεις μας και εμμένουμε σ αυτές…

Δεύτερον: Διότι η στρατιωτική νίκη της Ρωσίας επί της Ουκρανίας, μπορεί μεν να συνδυάζεται με σημαντικές ανατροπές στους σχεδιασμούς της Δυτικής συμμαχίας που δεν ευοδώθηκαν, καθώς και με συγκεκριμένα ωφελήματα αλλά και επιδόσεις που σχετίζονται με τις αντοχές της Ρωσικής Οικονομίας, η οποία τελικά δεν εκάμφη ως ήταν επιδιωκόμενο από τις πολλαπλές Δυτικές κυρώσεις, ωστόσο οι ευρύτερες γεωστρατηγικές ανατροπές που έχουν συντελεστεί, διαμορφώνουν μια καινούρια κατάσταση που σε καμία περίπτωση ΔΕΝ διευρύνει και ΔΕΝ ισχυροποιεί το ρωσικό γεωστρατηγικό κεφάλαιο, σταθμισμένο φυσικά από την σκοπιά μιας Υπερδύναμης. Έτσι…

Α. Ο ηγεμονικός ρόλος που διαδραμάτισε η Ρωσία στον μετασοβιετικό χώρο των κεντρασιατικών Δημοκρατιών, αμφισβητήθηκε σοβαρά έως και αποδομήθηκε πλήρως σε...

Η Ρωσία σε αποσταθεροποίηση - Η αλήθεια πέρα από γραφικότητες…

Κακά τα ψέματα αλλά αυτό που διαδραματίζεται αυτές τις ώρες στην Ρωσία, ήταν μάλλον αναμενόμενο…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι άνδρες της WAGNER, μισθοφόροι όντες, προφανώς και δεν είναι κολλεγιόπαιδες ούτε βεβαίως Αρσακειάδες. Υπήρξαν όμως αυτοί που στήριξαν διαχρονικά το γεωπολιτικό πάτημα της Ρωσίας, ακόμη και στο εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον της Β. Αφρικής του Σαχέλ και αλλού. Προφανώς υπήρξαν αυτοί που ξελάσπωσαν από την συντριβή το Ρωσικό γόητρο στο Μπαχμούτ και όχι μόνο…

Τις διασυνδέσεις και τις αφανείς επικοινωνίες και κολεγιές του Πριγκόζιν δεν τις γνωρίζουμε. Και φυσικά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα, προϊόντος του χρόνου, να ακούσουμε και να μάθουμε πολλά. Αυτά όμως που λογικά μπορούμε να συμπεράνουμε, είναι τα εξής:

Πρώτον: Ουδείς θα αποτολμούσε αυτό που απετόλμησε η WAGNER, αν η επιχείρηση στην Ουκρανία ήταν νικηφόρα και επιτυχής για τις Ρωσικές ένοπλες δυνάμεις…

Δεύτερον: Ουδείς θα αποτολμούσε αυτό που απετόλμησε η WAGNER, αν οι επιτελείς του Ρωσικού στρατού, δεν είχαν να επιδείξουν στα μέτωπα του Ουκρανικού, προχειρότητα, αναποτελεσματικότητα, ερασιτεχνισμό και πρωτοφανή ανικανότητα να...

Κίνα: Συνολική στρατηγική αντεπίθεση χωρίς πολεμική εμπλοκή στην συγκρουσιακή εξίσωση της Ουκρανίας

Παρά τους περίεργους και σε κάθε περίπτωση αναπόδεικτους ισχυρισμούς των ΗΠΑ, η Κίνα δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να εμπλακεί σοβαρά στην τύποις Ρωσοουκρανική σύγκρουση και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να αναμένεται την επόμενη περίοδο, η παροχή σοβαρής και υπολογίσιμης πολεμικής υποστήριξης στην Μόσχα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Από τα κέντρα του Ευρωατλαντισμού, η δέσμη των προτάσεων την οποία δημοσιοποίησε η Κινεζική πολιτική ηγεσία, εκλαμβάνεται ως μια αιφνίδια παρέμβαση με αντιφατικά αφηγήματα και επιδιώξεις, ενώ δεν λείπουν εκείνοι που θεωρούν ότι η Κινεζική πρωτοβουλία, είναι ουσιαστικά η κατακλείδα των μυστικών διαπραγματεύσεων που έχουν ήδη συντελεστεί μεταξύ Πεκίνου και Μόσχας, με απώτερο στόχο την ενεργή και ουσιαστικότερη Κινεζική εμπλοκή.

Πρόκειται για ερμηνείες αυθαίρετες, οι οποίες κατά την γνώμη του γράφοντος επιστρατεύονται για να διασφαλίσουν την βιώσιμη διαχείριση εσωτερικών ισορροπιών αλλά και αντιθέσεων που υποβόσκουν στο εσωτερικό της Δυτικής Συμμαχίας, μιας και η κατάσταση βαίνει σταθερά επιδεινούμενη, όχι μονάχα για τους τυπικά εμπολέμους, αλλά και για την ίδια την ικανότητα του Δυτικού υποστηρικτικού μηχανισμού να συνεχίσει να τροφοδοτεί χωρίς παράπλευρο κόστος και ευρύτερες συνέπειες, έναν πόλεμο κατατριβής με απροσδιόριστο μέλλον και καθ’ όλα ασαφή εξέλιξη.

Η Κίνα δεν έχει κανέναν λόγο αυτήν την στιγμή να γίνει μέρος του προβλήματος. Όχι γιατί θα πρέπει να υπολογίσει το κόστος από την πιθανή επέκταση των Δυτικών κυρώσεων σε βάρος της. Άλλωστε μια τέτοια απόφαση της Ευρωατλαντικής ηγεσίας, θα ήταν μια κατ΄ εξοχήν ανόητη απόφαση, αφού είναι φανερό ότι οι συνέπειές της, θα ήσαν καταστροφικές για την Αμερικανική αλλά και για τις Δυτικές οικονομίες συνολικά, ενώ παράλληλα θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου που θα μπορούσε τροφοδοτήσει ένα...

Η Ρωσία... Οι στρατηγικές συμμαχίες... Πέντε περιφερόμενοι γραφικοί και πέντε- έξι πολιτικά αλαφροΐσκιωτοι

Η βιομηχανία των «αναλύσεων» που σχετίζονται με την ρωσοουκρανική σύγκρουση, είναι ιδιαίτερα «παραγωγική» αλλά και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ως προς την εμμονή σημαντικής μερίδας των πρωταγωνιστών της, με την αναπαραγωγή συγχύσεων αλλά και ανεπίτρεπτων μεθοδολογικών και ερμηνευτικών ατοπημάτων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Από την μία μεριά, η προσοχή των περισσότερων αναλυτών, επικεντρώνεται (και σωστά) στο γεγονός ότι στο πλαίσιο αυτής της σύγκρουσης, απέναντι στην Ρωσία βρίσκεται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και περισσότερο ή λιγότερο άμεσα, σύσσωμη η Δυτική συμμαχία, με την υλικοτεχνική και πολιτική στήριξη που προσφέρει στο καθεστώς Ζελένσκι, το οποίο με την σειρά του προσφέρει αφειδώς σε αυτόν τον πόλεμο τα πτώματα των Ουκρανών και τα ερείπια της Ουκρανικής επικράτειας.

Από την άλλη μεριά, οι παραπάνω αναλυτές (ή «αναλυτές»), την αμέσως επόμενη στιγμή «διαβλέπουν» πανηγυρίζοντας ότι η νίκη της Ρωσίας επί της Ουκρανίας θα είναι συντριπτική, ενώ οι περισσότερο «ρεαλιστές» εξ αυτών, σπεύδουν να προεξοφλήσουν πως με την λήξη αυτού του πολέμου, το 20% τουλάχιστον των Ουκρανικών εδαφών, θα περάσει οριστικά στην Ρωσική επικράτεια και κάπου εκεί τελειώνουν όλα στην απλοϊκή και κοντόφθαλμη συλλογιστική τους.

Όμως… Πέρα από την μπακαλίστικη λογική, η οποία ενδέχεται και να επιβεβαιωθεί στον ένα ή στον άλλο βαθμό από τα ίδια τα γεγονότα, υπάρχουν και ορισμένα κρίσιμα ζητήματα τα οποία ουδείς (πλην ίσως των ανωτέρω βαθυστόχαστων «αναλυτών») δικαιούται να προσπερνά αβασάνιστα.

Πρώτον: Από την στιγμή κατά την οποία σύσσωμη η Δυτική Συμμαχία βρίσκεται απέναντι στην Ρωσία στο περιβάλλον της συγκεκριμένης σύγκρουσης, δεν είναι αυτονόητο πως το στρατηγικό διακύβευμα δεν εξαντλείται σε ένα στοίχημα που αφορά στο μέλλον του 20% των Ουκρανικών εδαφών, αλλά έχει πολύ ευρύτερες προεκτάσεις που σχετίζονται ευθέως με την Αρχιτεκτονική και την ισορροπία ισχύος της νέας εποχής;;; Κατά την γνώμη μας είναι και παραείναι αυτονόητο. Εκτός πια εάν κάποιος πιστεύει στα σοβαρά, πως η γεωστρατηγική ανάταξη της μέχρι πρότινος παραπαίουσας Δυτικής Συμμαχίας, ενεργοποιήθηκε από...

Τα γεράκια του Πενταγώνου και οι Πολωνοί ρεβανσιστές ανοίγουν την πόρτα του φρενοκομείου

Το τελευταίο πράγμα που θα πρέπει να κάνουμε αποτιμώντας την φρίκη αυτού του πολέμου, είναι η καταγραφή και πολύ περισσότερο οι συγκρίσεις που σχετίζονται με τον αριθμό των ένθεν κακείθεν νεκρών…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όχι γιατί είναι ήσσονος σημασίας ζήτημα οι χαμένες ζωές των ανθρώπων. Κάθε άλλο… Αλλά διότι είναι εκ των ων ουκ άνευ, πως μια συστημική σύγκρουση όταν διαδραματίζεται στο πεδίο και εργαλειοποιεί πληθυσμούς, αυτό που θα παράξει κατ’ εξοχήν είναι εκατόμβες νεκρών από την κρίσιμη μάζα των αναλωσίμων. Αλλά και διότι το ισοζύγιο των νεκρών, με όποιον τρόπο και αν αποτιμηθεί, δεν αρκεί από μόνο του για να προσδιορίσει την ταυτότητα του νικητή και του ηττημένου.

Από την άποψη αυτή, οποιαδήποτε προσπάθεια σοβαρής γεωπολιτικής αποτίμησης, δεν μπορεί να εξαντλείται στην διαχείριση αριθμών, πολύ δε περισσότερο όταν αυτοί οι αριθμοί σχετίζονται με τα θύματα μιας πολεμικής σύγκρουσης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Και προφανώς δεν μπορεί να αναπαράγει εμμονικές προσεγγίσεις και αναθέματα, που επιμένουν να παραβλέπουν τα αυτονόητα και να αναπαράγουν ασάφειες γύρω από κρίσιμα ζητήματα που απαιτούν ξεκάθαρες απαντήσεις.

Η σύγκρουση στο έδαφος της Ουκρανίας ήταν μαθηματικά βέβαιο πως κάποια στιγμή θα ξεσπούσε. Όχι απλά γιατί οι «κακοί» της μιας πλευράς προκάλεσαν τους «καλούς» της άλλης πλευράς και κάποιος θα έπρεπε να αναλάβει την πρωτοβουλία να δώσει ένα τέλος σε μια περιφερειακή αταξία. Αλλά διότι η Ουκρανία και η ευρύτερη περιοχή,  έχει προσλάβει μια ιδιαίτερη γεωστρατηγική φυσιογνωμία στην μεταψυχροπολεμική ισορροπία ισχύος, η οποία αποδείχτηκε εξαιρετικά ασταθής, και με «μεταβλητή» την παράμετρο της αντιπυραυλικής ασπίδας, οδήγησε στην...

Πήγαν για μαλλί... Βγαίνουν κουρεμένοι...

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Προσέξτε αυτήν την εξέλιξη... Η ριζική μεταβολή των πραγματικών δεδομένων που αφορούν στην ευρύτερη περιοχή και συντελούνται με επίκεντρο την Ουκρανία, είναι κάτι για το οποίο αρχίσαμε να προειδοποιούμε ήδη από τον περασμένο Μάρτιο…

Ήταν τότε που είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται πως η τραγική ανικανότητα της Ρωσίας να ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις απαιτήσεις μιας συμβατικής στρατιωτικής επιχείρησης, την οποία χορογράφησε η ίδια και μάλιστα μέσα στην ίδια της την γειτονιά και σε ένα γενικά γνωστό επιχειρησιακό περιβάλλον, έστελνε τις αυξημένες προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν με το ξέσπασμα αυτής της επιχείρησης, στον γάμο του Καραγκιόζη...

Τότε και παρά το γεγονός ότι το ξυδάκι είναι προϊόν που τελεί εν αφθονία στην Ελλάδα, διάφοροι περιφερόμενοι εμμονικοί και απερίσκεπτοι, επέλεξαν να μην το πιούν για να προσγειωθούν στα δύσκολα. Αντίθετα μας εγκαλούσαν με ύφος σαράντα καρδιναλίων, διότι λέει εμείς κάτι πίναμε και δεν βλέπαμε ότι η Ρωσία είχε "κατακτήσει" ήδη το 20% του Ουκρανικού εδάφους…

Ήταν η εποχή που ενώ εμείς μιλούσαμε για την εν εξελίξει στρατηγική ήττα της Ρωσίας που διαφαινόταν στον ορίζοντα, όλοι αυτοί επέμεναν να...

Από την μάχη του Μποροντίνο στην κόλαση του Ουκρανικού, μια αυταπάτη δρόμος

Ο Κίσινγκερ επισείει τον κίνδυνο ενός παγκοσμίου πολέμου, στον οποίο δεν διστάζει να προσδώσει χαρακτηριστικά πυρηνικού χάους, ενώ θεωρεί ότι αυτός ο κίνδυνος είναι απολύτως υπαρκτός, όσο δεν εκβιάζονται διαδικασίες που θα οδηγήσουν σε μια διαπραγμάτευση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, προκειμένου να δοθεί ένα τέλος σε αυτήν την περιφερειακή σύγκρουση η οποία είναι κοινό μυστικό πλέον, ότι προσέλαβε με το ξέσπασμά της αμιγώς συστημικά χαρακτηριστικά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο 99χρονος Κίσινγκερ, φροντίζει επίσης να καταστήσει σαφές, πως όλοι όσοι επιδιώκουν την διάλυση της Ρωσίας, το μόνο που επιτυγχάνουν σε τελευταία ανάλυση, είναι να σύρουν τον πλανήτη ακόμη πιο κοντά στο ενδεχόμενο του πυρηνικού ολέθρου.

Αυτό που κάνει δηλαδή ο Κίσινγκερ, είναι να προειδοποιεί τους πάντες, ότι οι πυρηνικές δυνατότητες της Ρωσίας είναι σημαντικές και ότι αποτελούν το τελευταίο καταφύγιο στο οποίο θα προσφύγει η ανερμάτιστη πολιτικοστρατιωτική ηγεσία της η οποία, με τον πρωτοφανή ερασιτεχνισμό και την εξωφρενική επιχειρησιακή ανεπάρκεια που επέδειξε, εγκλώβισε αυτήν την μεγάλη χώρα στα αδιέξοδα του Ουκρανικού από τα οποία δεν είναι εύκολο να δραπετεύσει παρά τις αλλεπάλληλες ήττες και ταπεινώσεις τις οποίες υφίσταται στο πεδίο.

Την ίδια στιγμή, αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις στο μέτωπο των επιχειρήσεων, έχουν απομυθοποιήσει την αλήθεια για τις πραγματικές δυνατότητες των Ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, ενώ έχουν απομειώσει δραματικά και το ευρύτερο γεωστρατηγικό αποτύπωμα της Ρωσίας, τόσο έναντι των...

Η γεωστρατηγική υποβάθμιση ως αποτέλεσμα μιας αλυσίδας αποτυχιών στο πεδίο

Ουδείς μπορεί να προσυπογράψει ότι η μυστική διπλωματία σε συνδυασμό με το «ξορκισμένο» χτύπημα του πυραύλου στο έδαφος της Πολωνίας, θα φέρουν την αποκλιμάκωση στο μέτωπο του Ουκρανικού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Και φυσικά ακόμη και αν επιτευχθεί αυτή η αποκλιμάκωση, παραμένουν εξαιρετικά ασαφείς οι όροι που θα διέπουν το μεταπολεμικό status στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό όμως που σε κάθε περίπτωση είναι βέβαιο, είναι πως την φυσιογνωμία αυτού του μεταπολεμικού status, θα την προσδιορίσει κατά βάσην, η αλυσίδα των Ρωσικών αποτυχιών στο πεδίο, η οποία όχι μονάχα καθίσταται εκ των πραγμάτων μη αναστρέψιμη, αλλά επαναπροσδιορίζει στο σύνολό τους τους όρους με τους οποίους θα μπει η Ρωσία σε μια τέτοια συζήτηση και κυρίως την διαφαινόμενη πρόθεσή της να συμβιβαστεί με την μερικώς αξιοπρεπή λύση μιας μερικώς συρρικνωμένης εδαφικά Ουκρανίας, αφήνοντας έτσι το περιθώριο να τροφοδοτηθεί σταδιακά η «όρεξη» και των υπόλοιπων διεκδικητών που εποφθαλμιούν συγκεκριμένα εδάφη της…

Η αλυσίδα αυτών των αποτυχιών στο πεδίο, οι οποίες στο σύνολό τους σηματοδότησαν την στρατηγική της ήττα και την συνακόλουθη γεωστρατηγική της υποβάθμιση, καταγράφονται συνοπτικά σε μια...

Ουκρανικό... Ας μην "διαβάσουμε" επιπόλαια την πολιτική απόφαση των Αμερικανών

Όσο συνεχίζονται οι εκδηλώσεις… αυτοθαυμασμού από τους αυτόκλητους πολεμικούς «εμπειρογνώμονες» του διαδικτύου, που «όλα τα ήξεραν και για όλα φώναζαν» από την πρώτη στιγμή, καλό θα είναι όλοι οι υπόλοιποι και όσοι σοβαροί, να έχουμε υπ’ όψιν μας τα εξής, σεβόμενοι τον εαυτό μας, την λογική και φυσικά την ίδια την αλήθεια, σε αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη και αβέβαιη ως προς την έκβασή της γεωπολιτική συγκυρία:…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρώτον: Οι S-300 είναι πύραυλοι εδάφους - αέρος Ρωσικής κατασκευής, τους οποίους χρησιμοποιούν ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ πλευρές που αντιπαρατίθενται στον πόλεμο της Ουκρανίας…

Δεύτερον: Τα συντρίμμια στο Πολωνικό χωριό επιβεβαιώνουν ότι το συγκεκριμένο σημείο χτυπήθηκε από πύραυλο S-300, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί προκειμένου να πιστοποιηθεί και η ταυτότητα του χρήστη που τον εκτόξευσε. Αυτή η διαδικασία (πέραν των σειριακών αριθμών που από την στιγμή που θα βρεθούν θα μπορούν και να αποκαλύψουν σε ποιο οπλοστάσιο από τα δυό ανήκε ο συγκεκριμένος πύραυλος) είναι μια διαδικασία περισσότερο σύνθετη, εξαιρετικά πολυπαραμετρική και όλα όσα βεβιασμένα λέχθηκαν ή γράφτηκαν αναφορικά με το συγκεκριμένο ζήτημα, είναι απλώς φτηνές και ανάξιες λόγου κουταμάρες…

Τρίτον: Οι πύραυλοι S-300, πέραν του γεγονότος ότι δεν είναι και ιδιαίτερα ακριβείς... 

Δυο πράγματα που είναι απαραίτητο να αποσαφηνιστούν…

Ορισμένοι φίλοι δυσανασχετούν για την πολιτική αξιολόγηση που διατυπώνουμε αναφορικά με τις εξελίξεις στο μέτωπο της Ουκρανίας, αλλά και για την κατά γενική ομολογία αποτυχημένη επιχειρησιακή τακτική των Ρώσων επιτελών, η οποία υποδηλώνει καραμπινάτη προχειρότητα και ανεπίτρεπτο ερασιτεχνισμό, σε έναν ολέθριο συνδυασμό που, στο επίπεδο της γεωπολιτικής αποτίμησης, φιλοτεχνεί αργά αλλά σταθερά την στρατηγική ήττα της Ρωσίας με επιπτώσεις ευρύτερες. Κι αυτό, ανεξάρτητα από το πως θα διαμορφωθούν τελικά οι εξελίξεις στο θέατρο των επιχειρήσεων…

Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι οι παραδοσιακοί διαδικτυακοί γυρολόγοι, που περνούν μια βόλτα από την αρθρογραφία μας, κι επειδή τους έρχεται μια ξινίλα όταν διαβάζουν πράγματα που δεν θα ήθελαν να γράφονται, αμολάνε ένα αστείο διαδικτυακό χαμογελάκι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αναλαμβάνουν το ρίσκο να διατυπώσουν την γνώμη τους (εάν φυσικά έχουν γνώμη). Αλλά και όταν το επιχειρούν, κατά κανόνα αυτοί που κατά την άποψή τους ευθύνονται για όλα τα κακά αυτού του κόσμου, είναι οι Εβραίοι… Είναι οι Μασόνοι… Ενίοτε είναι και ο Χατζηπετρής, αλλά μέχρι εκεί. Η βαθυστόχαστη «ανάλυσή» τους δεν υπεισέρχεται σε μεγαλύτερο βάθος…

Ακούστε κύριοι… Θα θέλαμε κι εμείς τα μαντάτα να είναι διαφορετικά αλλά δυστυχώς δεν είναι. Θα το θέλαμε όχι απλώς για να αγαλλιάσει η ψυχούλα μας και να...