Ο τυχοδιωκτισμός ενός ανιστόρητου, θα χαρίσει στρατηγική νίκη στους μουλάδες;

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η σύγκρουση στην ευρύτερη περιοχή του Ιράν, έχει ήδη μεταλλαχθεί φυσιογνωμικά. Επί της ουσίας έχει εξελιχθεί σε ένα ιδιότυπο bras de fer μεταξύ των ΗΠΑ και των «Φρουρών της Επανάστασης», με τους δεύτερους να είναι αυτοί οι οποίοι κατά κανόνα προσδιορίζουν την ατζέντα της αντιπαράθεσης ΤΟΣΟ στο διπλωματικό ΟΣΟ και στο επιχειρησιακό επίπεδο και με τον Αμερικανό πρόεδρο, να επιδίδεται σε ανούσιες επικοινωνιακές πιρουέτες, αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες, σε ευτελείς θεατρινισμούς αλλά και σε αυτοκαταστροφικές αντιδράσεις έναντι όλων, επιβεβαιώνοντας έτσι εμπράκτως τα πολλαπλά αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει, εξ αιτίας της ανερμάτιστης, επιπόλαιας και προσωποπαγούς διαχείρισης που επέλεξε να εφαρμόσει, στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει εντός των ορίων της δικής του αντίληψης, μια σύνθετη πρόκληση με ευρύτερες γεωστρατηγικές προεκτάσεις.

Η συγκεκριμένη διαχείριση, δικαιολογημένα δέχεται τα πυρά σύμπαντος του συστημικού μιντιακού κατεστημένου των ΗΠΑ και αυτό δεν συνιστά, ΟΥΤΕ τυχαία εξέλιξη, ΟΥΤΕ βεβαίως αποσπασματική αντιπολιτευτική αντιμετώπιση από μερίδα του πολιτικού κόσμου. Είναι δε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ΔΕΝ διατυπώνεται, από καμία άλλη πλευρά, κάποιος σοβαρός και επαρκώς στοιχειοθετημένος συστημικός αντίλογος, ικανός να αντικρούσει την ασκούμενη κριτική και να θωρακίσει με συστημική εμπιστοσύνη αυτόν τον τραγέλαφο της ανερμάτιστης προεδρικής θητείας. Την ίδια στιγμή, η πολιτική και κοινωνική βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε το πολλά υποσχόμενο εγχείρημα Τραμπ, τελούν υπό κατάρρευση και αυτή η διαδικασία θεωρείται πλέον ΜΗ αναστρέψιμη, από κάθε σοβαρό και αμερόληπτο αναλυτή.

Καμία σχέση με την νέα στρατηγική Εθνικής ασφάλειας και άμυνας…

Στην χώρα της υπερβολής ωστόσο (και μιλάμε εδώ για την δική μας πατρίδα) υπάρχουν στρατευμένες φωνές που αρνούνται πεισματικά να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα και επιμένουν να ταυτίζουν τον ανερμάτιστο και καταστροφικό τακτικισμό ενός ανιστόρητου και εξαιρετικά επικίνδυνου προέδρου, με τον σκληρό πυρήνα της νέας στρατηγικής Εθνικής ασφάλειας και άμυνας των ΗΠΑ, ενώ επιμένουν να αντιμετωπίζουν αυτόν τον τυχάρπαστο τσαρλατανισμό, ως δήθεν μεθοδολογική αποφασιστικότητα, απολύτως εναρμονισμένη με την συλλογική στρατηγική σκέψη του βαθέως Αμερικανικού κράτους. Ουδέν αναληθέστερον αυτού, αφού… 

Να σταματήσουμε να ξορκίζουμε την προοπτική της δημιουργίας ενός νέου Ιράν

Άφησαν επί χρόνια το καθεστώς των μουλάδων «ήσυχο» να οργανώσει απερίσπαστα τους διοικητικούς μηχανισμούς του και την επιχειρησιακή του επάρκεια. Το καθεστώς απέδειξε αυτό, ότι μπορεί να το κάνει και οι Αμερικανοί εισπράττουν τώρα το τίμημα αυτής της εσφαλμένης τους επιλογής… 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με τον Τραμπ να κυνηγά σήμερα εναγωνίως την όποια λύση, μετά από μια αλληλουχία απερίσκεπτων και καταγέλαστων χειρισμών που αποθράσυναν το Ιράν και ροκάνιζαν σταθερά την σοβαρότητα των ΗΠΑ, είναι φανερό ότι, αυτήν την φορά, οδηγούμαστε σε μια νέα κατάσταση, κατά την οποία η ιστορία θα επαναληφθεί ως επικίνδυνη φάρσα…

Το καθεστώς των μουλάδων, εάν αφεθεί και πάλι «ανενόχλητο», είναι βέβαιο ότι θα επιταχύνει τους ρυθμούς της επιχειρησιακής του ανασύνταξης, όπως και την διαδικασία επιτυχούς ολοκλήρωσης των επικίνδυνων σχεδιασμών του, γεγονός που θα αναβαθμίσει το σκοταδιστικό καθεστώς σε εξαιρετικά επικίνδυνη συστημική απειλή, η αντιμετώπιση της οποίας θα καταστεί εξαιρετικά δύσκολη…

Επιμένουμε και θα συνεχίσουμε να επιμένουμε, ότι η διεθνής κοινή γνώμη και κυρίως οι Αμερικανοί επιτελείς, δεν θα πρέπει και αυτήν την φορά να καθηλωθούν στην...

Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν φταίει το γεγονός ότι δήθεν «σύρθηκε» πίσω από τις απαιτήσεις του Ισραήλ. Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του, η καραμπινάτη ιστορική αμορφωσιά του. Φταίει η ακατάσχετη φλυαρία του, που ενώ την οπλοποιούσε καθημερινά, γοητευμένος με την θέα της πορτοκαλί μούρης του στον καθρέφτη, εκείνη τον εξέθετε πέρα από τα όρια του προσωπικού του εξευτελισμού. 

Δεν φταίει λοιπόν που δήθεν «σύρθηκε» πίσω από το Ισραήλ. Φταίει που δεν στήριξε με επιχειρησιακή συνέπεια τις επιλογές που του πρότεινε ο Νετανιάχου. Φταίει η αμετροέπεια στην γελοιότητα…

Τώρα οι μουλάδες τον έχουν στο χέρι και θα τον εκβιάζουν κανονικά. Πήραν αυτό που ήθελαν... Το απέσπασαν με τους όρους που ήθελαν... Και έχουν την στρατηγική ωριμότητα να το αξιοποιήσουν αποτελεσματικά. Οι ΗΠΑ θα συρθούν στον εξευτελισμό και στην περιφερειακή αποδυνάμωση. Η επικοινωνιακή φούσκα Τραμπ τελείωσε, από την στιγμή που το σόου μετατοπίστηκε από τα πόντιουμ του Λευκού Οίκου στο μέτωπο των επιχειρήσεων…

Όχι γιατί οι ΗΠΑ δεν είχαν την δύναμη να επιβάλουν την ανατροπή, αλλά διότι αυτή η δύναμη παραδόθηκε στα χέρια ενός ανίκανου κορτάκια με αποτέλεσμα να αχρηστευτεί, ανοίγοντας τον δρόμο στην ταπείνωση ΚΑΙ του ιδίου αλλά...

Στρατηγική σκέψη Τραμπ… Το πιο σύντομο ανέκδοτο στην ιστορία των ΗΠΑ

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Προκειμένου να είναι επιτυχημένη η έκβαση της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη από δυο πράγματα:

• Α. Ισχυρές στρατηγικές συμμαχίες, ικανές να διαχειριστούν πολιτικές στρατηγικού απομονωτισμού της Κίνας, γεγονός που θα προωθείται αποτελεσματικά, πρωτίστως μέσα από την σφυρηλάτηση της δικής τους στρατηγικής ενότητας και συνοχής. Και…
• Β. Στοχευμένες και συνδυαστικές περιφερειακές πολιτικές, επικεντρωμένες στην προώθηση της κεντρικής στρατηγικής επιδίωξης της ανακατανομής της ισχύος, με τρόπο και σε έκταση ικανή να αναμορφώσει και να αναπροσαρμόσει πλήρως, την νέα Αρχιτεκτονική στο διεθνές σύστημα…

Η διοίκηση Τραμπ, κατάφερε ήδη από τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας της:

• Α. Να αποδομήσει πλήρως τις στρατηγικές συμμαχίες των ΗΠΑ, τόσο σε συστημικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο…
• Β. Να αποπολιτικοποιήσει πλήρως το συστημικό οπλοστάσιο της παραδοσιακής δυτικής συμμαχίας, στοιχιζόμενη πίσω από έναν...

Τραμπ: Επικίνδυνο σύμπτωμα πολιτικού εκφυλισμού ανίκανος να σκεφτεί πέρα από τα όρια των εμμονών του

Ο Τραμπ, δεν είναι προϊόν συγκεκριμένης ιδεολογίας και πολύ περισσότερο δεν είναι ο πολιτικός εκφραστής μιας συγκροτημένης στρατηγικής αντίληψης αναφορικά με το παρόν και το μέλλον του διεθνούς συστήματος, αλλά και των κρίσιμων παραμέτρων που το αφορούν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η αντιληπτική του ικανότητα είναι εξαιρετικά επιφανειακή και εξαντλείται στα αυτονόητα. Στην απλή καταγραφή δηλαδή των αδιεξόδων και του καθεστώτος μιας ιδιότυπης ανακύκλωσης που τα ανατροφοδοτεί, χωρίς όμως ο ίδιος να διαθέτει την πολιτική επάρκεια, την ιστορική γνώση και φυσικά το στρατηγικό υπόβαθρο που θα του επέτρεπε να καταδείξει με τρόπο δομημένο, ενιαίο, επαρκή και κυρίως συνεκτικό, το ολοκληρωμένο σύστημα των απαντήσεων που απαιτούνται. Οι επικοινωνιακές πιρουέτες στις οποίες καταφεύγει μέσα από την καθημερινή, επαναλαμβανόμενη και κατά κανόνα αλληλοαναιρούμενη και παραληρηματική φλυαρία του, δεν προκαλούν απλώς την θυμηδία των πάντων. Αυτό που πρωτίστως επιβεβαιώνουν περίτρανα, είναι την απόλυτη ακαταλληλότητά του.

Έτσι… Παρά τις ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες των φανατικών υποστηρικτών του, οι οποίοι επιδιώκουν να τον παρουσιάσουν εν πολλοίς, ως πρωτομάστορα και εμπνευστή συγκροτημένων πολιτικών και μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής ατζέντας με αδιαμφισβήτητη προοπτική υπεραξία, που υποτίθεται ότι θα αναβαθμίσει και θα ενισχύσει περαιτέρω το μερίδιο της δύναμης που εκπροσωπεί, μέσα στον ανελέητο συστημικό ανταγωνισμό ισχύος, ο οποίος διαπερνά το Διεθνές Σύστημα στο σύνολό του, αυτό το οποίο επιβεβαιώνεται καθημερινά είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, αποτελεί ένα δεύτερης, εξαιρετικά κακής ποιότητας υποπροϊόν της οργής, του νοσηρού εγωκεντρισμού, της καραμπινάτης αμορφωσιάς, του λαϊκισμού και...

Η στρατηγική της νέας Αμερικανικής διοίκησης σε ένα εξαιρετικά συγκρουσιακό διεθνές περιβάλλον

Προφανώς και είναι χρήσιμο να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις στρατηγικές στοχεύσεις μιας Υπερδύναμης, η οποία επιχειρεί να τροποποιήσει τους κανόνες του παιγνιδιού και ιδιαίτερα αυτούς που διέπουν την κορυφαία συστημική σύγκρουση, προσβλέποντας σε συγκεκριμένα τακτικά ή και ευρύτερα στρατηγικά οφέλη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι όμως απαραίτητο να συνυπολογίζουμε ότι, το έδαφος επί του οποίου ξεδιπλώνεται η συγκεκριμένη στρατηγική, δεν είναι παρθένο. Υπάρχουν δυνάμεις στρατηγικά ανταγωνιστικές. Με τις δικές τους στοχεύσεις. Με το δικό τους πλαίσιο αξιολόγησης της στρατηγικής του αντιπάλου. Με ευρύτερες φιλοδοξίες για ρόλους που φαντασιώνονται ή και διεκδικούν να διαδραματίσουν, στο πλαίσιο του διεθνούς συστήματος…

Επομένως, οι στρατηγικές στοχεύσεις μιας υπερδύναμης, δεν είναι ένα μέγεθος στατικό, αμετάβλητο και ανεπηρέαστο, το οποίο αρκεί και μόνο να κατανοήσουμε, για να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι έχουμε κάνει σωστά την δουλειά μας…

Κάθε στρατηγική επιδίωξη που στοχεύει να αλλάξει την διαφαινόμενη τάση στο διεθνές σύστημα, ενεργοποιεί δυνάμεις συνεργατικές, ανταγωνιστικές αλλά και μια πλειάδα παράπλευρων ρόλων και φιλοδοξιών από μικρότερους δρώντες, που δεν μπορούν να αγνοηθούν και δεν βγαίνουν με επιπόλαιους ετσιθελισμούς από το παιγνίδι…

Να κατανοήσουμε λοιπόν τα νέα επίπεδα ισορροπίας στα οποία επιδιώκει να σύρει το διεθνές σύστημα η διοίκηση Τραμπ. Αλλά θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι τόσο οι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, όσο και οι στρατηγικοί ανταγωνιστές τους, κατανοούν ότι...

Η Τουρκία διεκδικεί ρόλο… Στην Ελλάδα κυνηγάμε το χειροκρότημα και τα ζήτω…

Προφανώς οι εξελίξεις που δρομολογούνται στα ενεργειακά με την οριστικοποίηση του κάθετου διαδρόμου τροφοδοσίας της Ευρώπης με LNG, η δυναμική την οποία εμφανίζει ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της ExxonMobil σε θαλάσσια οικόπεδα Ελληνικού και Κυπριακού ενδιαφέροντος και κυρίως η αναβίωση του σχήματος 3+1, είναι εξαιρετικά σημαντικές, κινούνται σε θετική κατεύθυνση και τροφοδοτούν μια αλυσίδα πολυδύναμων ευκαιριών την οποία πρέπει να σπεύσει να αξιοποιήσει στο έπακρο η Ελληνική πολιτική τάξη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η επανένταξη του αγωγού EastMed στην περιφερειακή Ημερήσια Διάταξη και η αυτονόητη οργανική του σύνδεση με τον IMEC, είναι το ισχυρό ταυτοτικό στοιχείο της νέας υπό διαμόρφωση περιφερειακής Αρχιτεκτονικής και η Ελλάδα οφείλει να κατανοήσει επαρκώς την σημασία της συγκεκριμένης εξέλιξης, η οποία ΔΕΝ έχει διάσταση μόνον οικονομική, αλλά ένα ευρύτερο γεωστρατηγικό αποτύπωμα, σε ένα περιβάλλον με πολλούς πρωταγωνιστές και με πλήρως επικαιροποιημένους ρόλους. Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο κλειδί…

Η ανάγκη δηλαδή να κατανοήσουμε ότι, το Διατλαντικό Ενεργειακό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο με τις άκρως ενδιαφέρουσες ειδήσεις που τροφοδότησε, ΔΕΝ συνιστά επιβράβευση της έτσι κι αλλιώς ανερμάτιστης πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι υπουργοί της οποίας αλλά και ο ίδιος προσωπικά, μέχρι πριν από ελάχιστο καιρό κινούνταν στην γραμμή Βαρουφάκη, εκτοξεύοντας αναθέματα και αφορισμούς για τον ενεργειακό πλούτο της χώρας, αλλά την επίσημη πρώτη της κλιμάκωσης επί του πεδίου, του περιφερειακού σχεδιασμού των ΗΠΑ μέσα από τον οποίο επιδιώκεται μια ιδιότυπη αναβίωση του δόγματος το οποίο εμφύσησε στο ΝΑΤΟ ο πρώτος Γενικός Γραμματέας του, ο Αγγλος λόρδος Χέιστινγκς Ισμέι. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την αναθεωρημένη εκδοχή, ο συγκεκριμένος περιφερειακός σχεδιασμός των ΗΠΑ επιδιώκει...

Ώρα ευθύνης για τους Αμερικανούς επιτελείς...

Η Μονοπρόσωπη Αμερικανική διοίκηση, διαψεύδει ταχύτατα τις προσδοκίες όλων αυτών που την στήριξαν, προσβλέποντας σε ευρύτερες γεωπολιτικές και άλλες ανατροπές σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. Οι επιμέρους στοχεύσεις του προέδρου Τραμπ, καταρρέουν η μία μετά την άλλη με πάταγο και όλα δείχνουν ότι πλέον οι ΗΠΑ, χάνουν και το κορυφαίο τους στοίχημα, με ρυθμούς σταθερά επιταχυνόμενους…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αιτία: Ο υπερφίαλος Ναρκισσισμός του Αμερικανού προέδρου, η πλήρης κατάλυση της συλλογικότητας στο κυβερνητικό μαγαζί και η ανυπαρξία κάθε έννοιας  συλλογικής επεξεργασίας, στον στρατηγικό σχεδιασμό που σχετίζεται με την διεθνή παρουσία και παρέμβαση της Υπερδύναμης, στην διαχείριση των περιφερειακών υποθέσεων… Η εικόνα που εκπέμπει αυτήν την στιγμή η Αμερική, ΔΕΝ αποπνέει σοβαρότητα… ΔΕΝ εμπνέει ούτε καν τον στοιχειώδη σεβασμό… Και φυσικά ΟΥΔΕΙΣ μπορεί να πάρει στα σοβαρά τις προεδρικές παρεμβάσεις…

Οι επιτελείς του Αμερικανού προέδρου, οφείλουν να σταματήσουν αμέσως τα θυμιατά και τις κολακείες, να αφυπνιστούν άμεσα αδιαφορώντας για το όποιο προσωπικό κόστος και να αναλάβουν πρωτοβουλίες, πριν τα πράγματα οδηγηθούν σε σημείο που δεν θα υπάρχει πλέον επιστροφή. Οι πρωτοβουλίες που επείγει να αναληφθούν, κατά την άποψη του γράφοντος, θα πρέπει να στοχεύσουν σε δύο πράγματα πρωτίστως:

Αν υπάρχει πολιτικό επιτελείο στην Αμερικανική διοίκηση θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του...

Καλό θα είναι να συγκρατηθούμε άπαντες, με τα λιβανιστήρια και τα καθημερινά θυμιατά στον Αμερικανό πρόεδρο. Τον στηρίξαμε ως φορέα μιας διαφορετικής αντίληψης που έθετε επί τάπητος κρίσιμα ζητήματα φυσιογνωμίας του παραπέοντος δυτικού κόσμου, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί...  

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι ηγέτες, δεν κρίνονται μόνο από τα διαφορετικά πρωτόκολλα με τα οποία προσεγγίζουν τον σύγχρονο κόσμο και τις προκλήσεις του. Κρίνονται πάνω απ' όλα, από την ικανότητά τους να μετουσιώσουν την συγκεκριμένη αντίληψη σε επίσης συγκεκριμένο πολιτικό έργο, ικανό να παράξει αποτελέσματα και να τροποποιήσει στην ουσία τους, τους κανόνες του παιχνιδιού...

Ο Αμερικανός πρόεδρος, ως προς αυτό δυστυχώς αποδεικνύεται εξαιρετικά ανεπαρκής και ανίκανος να δουλέψει με όρους επιτελείου, προσβλέποντας σοβαρά σε συγκεκριμένες ανατροπές και σε δυναμικές ικανές να τροποποιήσουν τον ρου της ιστορίας. Ας σοβαρευτούμε λοιπόν άπαντες...

• Κανέναν πόλεμο δεν τερμάτισε και καλό θα είναι να τελειώσει το παραμύθι με τους "επτά"... 
• Καμία ουσιαστική στρατηγική ανατροπή δεν δρομολόγησε με τις επιλογές του... 

Αυτό που κάνει, είναι να αναζητεί εναγωνίως ένα προσωπικό αφήγημα, για να...

Το πραγματικό γεωστρατηγικό αποτύπωμα στο σόου της Τιεν Αν Μεν

Η συνάντηση της Σαγκάης και η μεγαλοπρεπής παρέλαση στην πλατεία Τιεν Αν Μεν, με την ταυτόχρονη επίδειξη νέων οπλικών συστημάτων εκ μέρους της Κίνας, έβαλαν την σφραγίδα τους στην εβδομάδα που πέρασε, τροφοδοτώντας παράλληλα την έναρξη της συζήτησης για την δυναμική εμφάνιση ενός νέου πόλου ισχύος που απειλεί να μεταβάλει δραστικά όλα τα δεδομένα στο διεθνές σύστημα...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 

Δεν υποτιμούμε τίποτε. Αλλά δεν θα πρέπει να πέσουμε και στην παγίδα μιας βεβιασμένης ανάγνωσης, που απολυτοποιεί παραμέτρους με τρόπο, κατά το μάλλον ή ήττον, αναντίστοιχο με τα πραγματικά δεδομένα. Τρεις κρίσιμες επισημάνσεις... 

Πρώτον: Η τάση ενίσχυσης του πόλου της Ανατολής, είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη. Αυτό που την τροφοδοτεί και την ενδυναμώνει όμως, δεν είναι μια πρωτογενώς καταγεγραμμένη ενότητα συμφερόντων, στόχων και επιδιώξεων μεταξύ των μερών.  

Είναι η σταθερή επιδίωξη και βεβαίως η αδιαμφισβήτητη ικανότητα της Κίνας να ηγηθεί σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον που αποδέχεται κριτικά και με ισχυρές επιφυλάξεις αυτόν τον ρόλο, από δυνάμεις που φαίνεται ότι επενδύουν πρωτίστως στον τακτικισμό... 

Είναι επίσης η πασιφανής ανάγκη της Ρωσίας να "μετακομίσει" ταχύτατα από την θέση του πρωταγωνιστή σε...

Στα συντρίμμια του Ουκρανικού, θεμελιώνεται το εγχειρίδιο της νέας διεθνούς τάξης. Αλλά ημείς… άδωμεν.

Το Ουκρανικό, ξεκίνησε ως μια περιφερειακή σύγκρουση περιορισμένης εμβέλειας και διάρκειας στον συγκεκριμένο ιστορικό χρόνο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των περισσοτέρων αναλυτών. Σύντομα όμως αναβαθμίστηκε σε καταλύτη ευρύτερων διεργασιών, αλλά και μιας σειράς αλυσιδωτών ανατροπών, αμιγώς συστημικού χαρακτήρα, που βρίσκονται πλέον σε πλήρη εξέλιξη και που όλα δείχνουν ότι την επόμενη περίοδο, θα κλιμακωθούν έτι περαιτέρω…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην κορύφωση όλων αυτών των ανατροπών, η ανθρωπότητα αναμένεται να βρεθεί αντιμέτωπη με μια συνολικά νέα κατάσταση που θα αποτυπώνεται πρακτικά με μια πλήρως αναμορφωμένη Αρχιτεκτονική στο διεθνές σύστημα. Νέοι δυναμικοί προσεταιρισμοί βρίσκονται στα σκαριά, όχι μονάχα σε επίπεδο περιφερειακό αλλά και ευρύτερα, νέοι ρόλοι διεκδικούνται στο πλαίσιο ενός ιδιότυπου και διαρκούς μπρα ντε φερ, μεταξύ των ισχυρών αλλά και των μικρότερων περιφερειακών δρώντων που βρίσκονται σε καθεστώς αυξημένης κινητικότητας, ένα πλήρως επικαιροποιημένο περιβάλλον ανταγωνισμών διαμορφώνεται ταχύτατα και αναζητά εναγωνίως τα νέα επίπεδα της ισορροπίας του και φυσικά ένα νέο ισοζύγιο ισχύος, πολυπαραγοντικά διαμορφωνόμενο, βρίσκεται στα σκαριά.  

Με το ξέσπασμα αυτού του πολέμου, η Ρωσία μπήκε σε μια παρατεταμένη και χωρίς ορατή διέξοδο επιχείρηση κατατριβής και αυτό είναι κάτι που αιφνιδίασε τους πάντες. Με την συγκεκριμένη εξέλιξη, απομυθοποιήθηκαν πλήρως οι μεγαλοστομίες των επιτελών της, ενώ διαψεύστηκαν  κατηγορηματικά και με πάταγο οι προσδοκίες όλων εκείνων, που μέχρι εκείνην την στιγμή επέμειναν να προσεγγίζουν με δέος τις πολυδιαφημισμένες συμβατικές επιχειρησιακές της δυνατότητες. Η εμετική ανάσυρση του Μεντβέντεφ από την αφάνεια και η εμμονή του στην...

Όλα σε ένα... Παστρικά και νοικοκυρεμένα… Ποια εθνοκάθαρση… Ποια γενοκτονία… Ποια υπερσυστημική συμφωνία…

Είναι καιρός να κατανοήσουμε ότι η εποχή που η παρέμβαση του ισχυρού, θα μπορούσε να συμβάλει στην διευθέτηση ενός περιφερειακού προβλήματος, με αποκλειστικό ίσως γνώμονα την εξυπηρέτηση της εθνικής ατζέντας ενός εκ των εμπλεκομένων μερών, έχει παρέλθει οριστικά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σήμερα οι παρεμβάσεις κάθε υπερσυστημικού δρώντα για την διευθέτηση ενός περιφερειακού προβλήματος, γίνονται με αποκλειστικό γνώμονα τον σχεδιασμό και τις επιδιώξεις του σχετικά με την διαχείριση του ισοζυγίου της ισχύος στο πλαίσιο του ευρύτερου συστημικού ανταγωνισμού.

Τρία πράγματα έχει σημασία να τονίσουμε κατά την προσέγγιση αυτού του ζητήματος:

Πρώτον: Ο κατά κανόνα ωφελημένος από την διαμεσολάβηση του ισχυρού στην διευθέτηση του περιφερειακού ζητήματος, είναι αυτός που απαιτεί, αυτός που διαθέτει διεκδικητική ατζέντα, αυτός που έχει φωνή και διατυπώνει αιτήματα με τρόπο ξεκάθαρο και χωρίς διάθεση συμβιβασμού. Ο δεδομένος, ο άβουλος, ο συγκαταβατικός, ο υποτιθέμενα συνετός και μειλίχιος, είναι ο χαμένος. Χαμένος σε κύρος, σε ρόλο, σε αξιοπρέπεια, σε κυριαρχία. Χαμένος στα πάντα.

Δεύτερον: Η παρέμβαση κάθε υπερσυστημικού δρώντα στην διευθέτηση ενός περιφερειακού ζητήματος, έχει συγκεκριμένες προτεραιότητες και ακολουθεί μια συγκεκριμένη λογική, μέσα από την οποία επιδιώκονται τρία πράγματα πρωτίστως:... 

Γιατί η υπερδοσολογία «Τραμπισμού», απονευρώνει σταθερά το νέο Αμερικανικό αφήγημα

Στο επίπεδο των πολιτικών παραδοχών, ο σκληρός πυρήνας όλων όσων σηματοδότησαν την πολιτική αλλαγή στις ΗΠΑ με την επανεκλογή Τραμπ στην προεδρία, είναι στην βάση του υπαρκτός, απολύτως ρεαλιστικός και η δυνητική επίδρασή του στον μετασχηματισμό του διεθνούς συστήματος, αναμένεται να είναι καταλυτική σε θεσμικό και πολιτικό επίπεδο, αλλά και στα ζητήματα τα οποία σχετίζονται με την φυσιογνωμία της νέας γενιάς συμμαχιών, ανταγωνισμών και αντιπαραθέσεων, που θα συνθέσουν την νέα Γεωγραφία της ισχύος…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ωστόσο, όσο απομακρυνόμαστε από το σημείο μηδέν – και ως τέτοιο ορίζεται, ως υπόθεση εργασίας, η ημέρα κατά την οποία ο πρόεδρος Τραμπ ανέλαβε τυπικά και ουσιαστικά την διακυβέρνηση των ΗΠΑ – στο επίπεδο της πολιτικής τουλάχιστον, καταγράφονται ορισμένες κρίσιμες διαπιστώσεις, η ύπαρξη των οποίων καθιστά μάλλον ασαφές το αφήγημα, προβληματική την τελική έκβασή του (αν και ουδέποτε αναμενόταν πως θα είναι εύκολη και απροβλημάτιστη) και απροσδιόριστη την συμμαχία των γεωπολιτικών δρώντων που θα αναλάβουν να διαχειριστούν τις εξαιρετικά σύνθετες και πρωτόγνωρες προκλήσεις που ανακύπτουν αντικειμενικά στο νέο συγκρουσιακό περιβάλλον.

Στο πλαίσιο αυτών των διαπιστώσεων, οφείλουμε να καταγράψουμε το γεγονός ότι, από το «πρώτα η Αμερική», οδηγηθήκαμε σχετικά σύντομα - και χωρίς να διαφαίνεται ότι υπάρχει κάποιο επιτελείο το οποίο να σταθμίζει σοβαρά το πραγματικό εύρος των συνεπειών αυτής της μεταστροφής και να παρεμβαίνει διορθωτικά εκεί όπου εμφανίζονται εκτροπές και μη επιθυμητές αποκλίσεις, σε μια νέα κατάσταση η οποία τοποθετεί την «Αμερική μόνη απέναντι σε όλους».

Πρόκειται για μια εξέλιξη, ή οποία δεν...

Η στρατηγική ήττα των Δημοκρατικών και το δίδυμο στοίχημα της διοίκησης Τραμπ

Μετά την ανατροπή που συντελέστηκε στις ΗΠΑ, πολιτικοί αναλυτές και αρθρογράφοι από ολόκληρο τον πλανήτη, έχουν επιδοθεί σε μια φρενήρη προσπάθεια, προκειμένου να καταδείξουν τις αιτίες της εκλογικής συντριβής της Κάμαλα Χάρις και των Δημοκρατικών, αλλά και την σχέση αυτών των αιτιών με τις αντίστοιχες αιτίες που άνοιξαν και πάλι, για λογαριασμό του Τραμπ και των Ρεπουμπλικανών, διάπλατες τις πόρτες του Λ. οίκου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η ντετερμινιστική αντίληψη η οποία φαίνεται να κυριαρχεί στην πλειοψηφία αυτών των αναλύσεων, δεν είναι μονάχα εύκολη και απλουστευτική στην χρήση της ως κλασικό ερμηνευτικό εργαλείο. Στην πράξη, συνιστά και ένα βολικό καταφύγιο για την προσπάθεια όλων εκείνων που ΔΕΝ θα ήθελαν να θέσουν το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων αλλά ΚΑΙ των δικών τους πολιτικών ευθυνών, για λογικές και αντιλήψεις που στήριξαν, συντηρώντας ένα ψευδεπίγραφο κλίμα δήθεν αποδοχής εκ μέρους των κοινωνιών, των καταστροφικών πολιτικών που κυριάρχησαν στις ΗΠΑ και στον Δυτικό κόσμο κατά την διάρκεια των προηγούμενων χρόνων.

Και βεβαίως, στην πιο ακραία εκδοχή της ερμηνευτικής λαθροχειρίας που επιστρατεύεται από συγκεκριμένα πολιτικά και μιντιακά κέντρα, υπάρχουν και εκείνοι οι δήθεν αναλυτές που από την πρώτη στιγμή έχουν επιδοθεί σε ένα κυνήγι μαγισσών, στην προσπάθειά τους να καταγράψουν τις κατηγορίες των ψηφοφόρων που καταψήφισαν τον Τράμπ κατά την διάρκεια της πρόσφατης εκλογικής αναμέτρησης. Και το κάνουν, υπερτονίζοντας το ειδικό πολιτικό βάρος εκείνων που τον καταψήφισαν, αδιαφορώντας όμως πλήρως… ΚΑΙ για το κίνητρο… ΚΑΙ για την έκταση, αλλά ΚΑΙ για τον δυναμισμό εκείνων που τον υπερψήφισαν.

Φυσικά όλη αυτή η περί διαγραμμάτων συζήτηση, δεν γίνεται για να φωτίσει το πρόβλημα, ούτε βεβαίως για να τοποθετηθεί ανοικτά πάνω στα καινούρια δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί. Γίνεται για να συγκαλύψει κορυφαία στοιχήματα και κρίσιμα διακυβεύματα που καθόρισαν την εκλογική συμπεριφορά των Αμερικανών και που όλα δείχνουν ότι θα αποτελέσουν την θερμοκοιτίδα για την εμφάνιση και την εφαρμογή νέων επιθετικών πολιτικών που θα απορυθμίσουν εύθραυστες περιφερειακές ισορροπίες (με πολλές προκλήσεις αλλά και με όλους τους κινδύνους που ενσωματώνονται σε μια τέτοια εξέλιξη) και συνακόλουθα θα...

Όχι… Δεν είναι όλα ρόδινα με την επίσκεψη του Ν. Χριστοδουλίδη στις ΗΠΑ

 Δεν συμμερίζομαι τους πανηγυρισμούς που εκδηλώνονται με αφορμή την επίσκεψη του προέδρου της Κύπρου στις ΗΠΑ και την συνάντησή του με τον πρόεδρο Μπάιντεν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Προφανώς το ίδιο το γεγονός, σηματοδοτεί την απαρχή μιας καινούριας κατάστασης την οποία οφείλουν οι πάντες να πάρουν υπ’ όψιν τους πάρα πολύ σοβαρά. Πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη την οποία ουδείς δικαιούται να παραβλέψει η πολύ περισσότερο να υποτιμήσει την σημασία της και να ασχοληθεί επιφανειακά με τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται.

Πρωτίστως όμως, αυτός που οφείλει να αντιμετωπίσει την νέα κατάσταση με την δέουσα σοβαρότητα και ευθύνη, είναι ή ίδια η κυπριακή πολιτική ηγεσία, η οποία θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει τις ευκαιρίες που δημιουργούνται να περνούν αναξιοποίητες. Κυρίως όμως θα πρέπει να ξεκαθαρίσει προς πάσαν κατεύθυνση, εάν αυτό που διεκδικεί για την χώρα την οποία εκπροσωπεί, είναι ένας πρωταγωνιστικός ρόλος στα περιφερειακά δρώμενα ή εάν η ίδια είναι διατεθειμένη να συμβιβαστεί με ορισμένες γκλαμουράτες τουφεκιές στον αέρα, που όμως δεν δημιουργούν υποθήκες και δεν αναβαθμίζουν ουσιαστικά, πραγματικά και πάνω απ’ όλα ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ, την γεωστρατηγική της υπόσταση εν όψει των εξελίξεων της επόμενης μέρας.

Ας γίνουμε λοιπόν σαφέστεροι…  

Α. Στον περιφερειακό σχεδιασμό της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, η γεωπολιτική υπόσταση της Κύπρου, φαίνεται ότι... 

Το παίγνιο των Αμερικανών και το δράμα των ομήρων με την μπάλα να βρίσκεται πλέον στα χέρια της Μοσάντ

Οι Αμερικανοί, χρειάζονται οπωσδήποτε μια συμφωνία για την Γάζα. Την χρειάζονται προκειμένου να σπεύσουν την αμέσως επόμενη στιγμή οι Δημοκρατικοί, να την εξαργυρώσουν πολιτικά στο δικό τους προεκλογικό χρηματιστήριο, ως ένα δήθεν κορυφαίο επίτευγμα της Αμερικανικής διπλωματίας που συντελέστηκε υπό την αιγίδα και την πολιτική καθοδήγησή τους…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι πάντες όμως γνωρίζουν ότι μια τέτοια συμφωνία, ακόμη και εάν οψέποτε επιτευχθεί, ΔΕΝ θα μπορεί να δώσει την λύση, ΟΥΤΕ στο πρόβλημα των ομήρων, ΟΥΤΕ πολύ περισσότερο στο διαρκές στοίχημα που σχετίζεται με την διασφάλιση μιας βιώσιμης ειρήνευσης στην περιοχή. Και φυσικά, οι πάντες γνωρίζουν, ότι μια τέτοια συμφωνία, θα είναι από την φύση της όμηρος και η ίδια των προσχημάτων. Ως εκ τούτου, θα είναι μια συμφωνία ουσιαστικά και πρακτικά ΜΗ βιώσιμη.

Η Χαμάς επί της ουσίας επιχειρησιακά έχει καταρρεύσει. Τα εναπομείναντα ρετάλια της όμως, τα οποία λειτουργούν εξ ονόματος και για λογαριασμό της, θα συνεχίσουν ΚΑΙ να εκβιάζουν αλλά ΚΑΙ να συντηρούν την αποσταθεροποίηση. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν, διότι έτσι ανατροφοδοτείται με πολιτικό καύσιμο η θεσμική αναβάθμιση της οργάνωσης, την οποία θεσμική αναβάθμιση - ειρήσθω εν παρόδω - της την προσέφερε αφειδώς και φυσικά ανοήτως η δυτική ανοχή, συμπεριφορά και προπαγάνδα.

ΚΥΡΙΩΣ όμως θα συνεχίσουν να το κάνουν, διότι έτσι ροκανίζεται το πολιτικό κεφάλαιο του Ισραήλ έναντι της Διεθνούς κοινότητας, γεγονός στο οποίο συμβάλλει και η απερίσκεπτη πολιτική συμπεριφορά των κοντόφθαλμων της Ισραηλινής πολιτικής αντιπολίτευσης.

Κακά τα ψέματα, αλλά οι όμηροι, είναι το πολυτιμότερο εργαλείο που έχουν αυτήν την στιγμή στα χέρια τους οι τρομοκράτες και ως εκ τούτου...

Τα νέα δεδομένα στην πολεμική εξίσωση του Ισραήλ - Αμφιλεγόμενος ο ρόλος των Αμερικανών

Στα λίγα 24ωρα που μεσολάβησαν μετά από την ευρείας έκτασης Ιρανική πυραυλική επίθεση εναντίον του Ισραήλ, αυτό που καταγράφεται είναι μια υπερπληθώρα προθύμων να καταθέσουν μια αντίστοιχη υπερπροσφορά συμβουλών, αναφορικά με το εάν και με ποιόν τρόπο θα πρέπει τελικά να απαντήσει το Ισραήλ, στην συγκεκριμένη επίθεση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στο σύνολό τους, δημοσιολογούντες, αναλυτές αλλά και εκπρόσωποι κυβερνήσεων, αυτό που κάνουν είναι να στοιχίζονται κατά κανόνα πίσω από την απόλυτα προβλέψιμη ισορροπιστική εκδοχή περί του «μη αναγκαίου» της απάντησης, γεγονός που είναι αναμενόμενο εάν κρίνει κανείς από την μονομέρεια και την αποσπασματικότητα με την οποία προσεγγίζονται τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, από το σύνολο σχεδόν του Δυτικού κόσμου.

Για το Ισραήλ πάντως, η εξίσωση είναι πολύ πιο σύνθετη, είναι πολυπαραμετρική και η πολεμική φυσιογνωμία την οποία έχει προσλάβει αντικειμενικά, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για χαλαρή και κοντόφθαλμη αντιμετώπιση. Ποια είναι τα δεδομένα…

Πρώτον: Στο εσωτερικό μέτωπο, μόνο το 25% των Ισραηλινών δεν θέλουν να υπάρξει απάντηση στο Ιράν. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών θέλει να υπάρξει απάντηση και η όποια διαφοροποίηση μεταξύ αυτών, σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο με τον χρόνο.

Δεύτερον: Στην δυναμική αντίληψη μιας έτσι προσανατολισμένης κοινωνίας, συγκροτήθηκε, στηρίζεται και λειτουργεί συλλογικά ένας ευρύτατος πολιτικός συνασπισμός σε συνθήκες πολέμου. Η συνεκτικότητα αυτού του συνασπισμού θα πρέπει να διαφυλαχτεί πάση θυσία, διότι με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα, η στρατηγική επιβίωση του Ισραήλ δεν σχετίζεται μονάχα με το μακράς διαρκείας τσαλάκωμα του Ιρανικού τσαμπουκά αλλά περνά αναγκαστικά μέσα από το...

Ιράν - Εγκλωβισμένο στην περιδίνηση ενός θεμελιώδους κανόνα του πολέμου και της γεωστρατηγικής

Προφανώς δεν τελεί υπό την δική μας έγκριση η απόφαση των Ιρανών επιτελών αναφορικά με τον τρόπο, το εύρος και την βαρύτητα της αντίδρασης που θα επιλέξουν ως απάντηση στην πυραυλική επίθεση του Ισραήλ που έπληξε την Ιρανική πρεσβεία στην Δαμασκό, με τα γνωστά αποτελέσματα. Από αυτήν την άποψη, καλό θα είναι να αποφύγουμε τον πειρασμό που επιμένει να περιστρέφει τις σκέψεις μας γύρω από το «ΕΑΝ» θα υπάρξει απάντηση με την άμεση και ευθεία εμπλοκή του Ιράν σε αυτήν και να προσπαθήσουμε να δούμε καλύτερα και κυρίως λεπτομερέστερα την μεγάλη εικόνα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η πυραυλική επίθεση του Ισραήλ, ήταν μια στοχευμένη και στρατηγικά σταθμισμένη πρωτοβουλία, η οποία έδωσε την δυνατότητα και στο ίδιο αλλά και στους Αμερικανούς, να τροποποιήσουν ριζικά την δομή και την σύνθεση της Μεσανατολικής ατζέντας. Η Γάζα πέρασε στο περιθώριο της ειδησεογραφίας ακολουθώντας κατά πόδας την ειδησεογραφική υποβάθμιση του Ουκρανικού και το Ιράν αναβαθμίζεται σε πρωταγωνιστής της, με τα σενάρια για τις προθέσεις και τους σχεδιασμούς των επιτελών του, να εναλλάσσονται και να «υπηρετούν» στο επίπεδο της «ανάλυσης» όλα τα γούστα.

Στην ουσία, αυτό που συνέβη με αφορμή την πυραυλική επίθεση του Ισραήλ, ήταν η ενεργοποίηση του παραδοσιακού προεπιχειρησιακού τρίπτυχου το οποίο συνίσταται στα εξής: ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ και ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ /  ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΔΥΝΗΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΩΝ ΣΕΝΑΡΙΩΝ / ΠΙΘΑΝΟΛΟΓΟΥΜΕΝΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ του ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟΥ.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρισκόμαστε σήμερα. Με τις μυστικές υπηρεσίες να επιδίδονται σε έναν αγώνα δρόμου στην προσπάθειά τους να αξιολογήσουν κάθε πραγματική ή και σκοπίμως διοχετευμένη πληροφορία αναφορικά με...

Συγκρουσιακή εξίσωση με προσαυξημένο το ειδικό βάρος του τυχοδιωκτισμού

Η Κίνα έχει κάθε λόγο να προσπαθήσει να βάλει σε περιπέτεια κατατριβής, φθοράς και περαιτέρω στρατηγικής αποδυνάμωσης τις ΗΠΑ και προφανώς ένας τέτοιος "πειρασμός" θα πρέπει να απασχολεί πολύ σοβαρά τα πολιτικά και διπλωματικά της επιτελεία. Καλό θα είναι λοιπόν να μην δέσουμε και κόμπο ότι θα εισακουστεί η παράκληση Μπάιντεν στον Σι Τζινπίνγκ, με την οποία ζήτησε από τους Κινέζους να προτρέψουν τους Ιρανούς να αποφύγουν ένα θεαματικό χτύπημα σε βάρος του Ισραήλ, σε βαθμό και σε έκταση που θα μπορούσε να καταστήσει αναπόφευκτη την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η σκακιέρα της Ευρασίας την συγκεκριμένη ιστορική εποχή, ΔΕΝ παράγει αυτοτελή περιστατικά αποκομμένα από το δυναμικό ντόμινο των ευρύτερων γεωπολιτικών ανατροπών, γι’ αυτό και δεν θα πρέπει να θεωρείται προβλέψιμη σε γενικές γραμμές η διαχείρισή τους από τους ισχυρούς διεθνείς και περιφερειακούς δρώντες. Το ειδικό βάρος των εξελίξεων που διαδραματίζονται στην ευρύτερη περιοχή, είναι εξαιρετικά προσαυξημένο και η επίδρασή του στην διαμόρφωση της νέας ισορροπίας ισχύος στο Διεθνές σύστημα θα είναι καταλυτική…

Η Κίνα επίσης, έχει αντικειμενικά μια προσαυξημένη δυνατότητα να διαχειριστεί επιθετικά κρίσιμες στρατηγικές της επιδιώξεις (μηδέ εξαιρουμένων και αυτών που σχετίζονται με το στοίχημα της Ταϊβάν και ευρύτερα στα σχετιζόμενα με την Σινική θάλασσα) σε ένα περιβάλλον πολλαπλής εμπλοκής των Αμερικανών σε περιφερειακές κρίσεις, οι οποίες...

Βαρέλι δίχως πάτο…

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Οι ΗΠΑ διαθέτουν όλα εκείνα τα στοιχεία που τους δίνουν την δυνατότητα να συντρίψουν τον τυχοδιώκτη Ερντογάν και το περιβάλλον του και φυσικά να φέρουν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση το κράτος συμμορία, εξαναγκάζοντάς το να βρεθεί σε αδυναμία, προκειμένου να μην μπορεί πλέον να υποστηρίξει ουσιαστικά τις τυχοδιωκτικές και ευρύτερα τις αναθεωρητικές επιδιώξεις και σχεδιασμούς του…

Δυστυχώς γι’ αυτές, αλλά και για την περιφερειακή σταθερότητα, οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν την απαραίτητη στρατηγική αυτοπεποίθηση που θα τους επιτρέψει να επανεξετάσουν και να αναθεωρήσουν την παραδοσιακή τους ανασφάλεια και αυτός είναι ο λόγος που επιμένουν να σύρονται κατεξευτελιζόμενες πίσω από τους εκβιασμούς του Ερντογάν, ενώ παράλληλα με αυτό, δεν διστάζουν να απαιτούν την ταπείνωση χωρών όπως...