Την δεκαετία του 1830 τα τεράστια οικονομικά προβλήματα της
χώρας την οδήγησαν το 1842 σε ένα βαρύ μνημόνιο με ασήκωτη φορολογία, απολύσεις
δημόσιων υπαλλήλων, μειώσεις μισθών, αναστολή των δημοσίων έργων, εφόσον δεν
υπήρχαν πλέον καθόλου χρήματα. Έπρεπε επίσης να γίνει και περικοπή των
στρατιωτικών δαπανών, και αυτό διότι οι μεγάλες δυνάμεις δεν έδιναν όχι μόνο
δάνεια, αλλά αρνήθηκαν και να καταβάλουν και την τελευταία δόση, από το
δάνειο που είχα πάρει ο Όθωνας (μήπως αυτό σας θυμίζει κάτι?).
Του Σπύρου Καμπιώτη
Ο Μονάρχης τότε,
θέλοντας να ανεβάσει την δημοτικότητά του, συνεργάζεται με το Ρωσικό κόμμα (να
θυμίσουμε πως τότε τα τρία μεγάλα κόμματα ήταν το Αγγλικό το Γαλλικό και το
Ρωσικό).
Το 1839 λοιπόν οι μεγάλες δυνάμεις δυσαρεστούνται και υποδαυλίζουν την
κρίση που ήδη έχει ξεσπάσει και έτσι οι πολίτες συνεχίζουν να υποφέρουν από την
βαριά φτώχεια που τους επιβάλλουν (μήπως αυτό σας ξαναθυμίζει κάτι?). Μετά από
αυτά λοιπόν ξέσπασε η κρίση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843.
Η χώρα βρισκόταν
πλέον σε άθλια οικονομική κατάσταση, οι μεγάλες δυνάμεις απαιτούσαν την
αποπληρωμή των δανείων, και καθυστερούσαν την τρίτη δόση από δάνειο των 60 εκ.
φράγκων (τι πρωτότυπο ε??).
Ο Όθωνας παρ΄ότι κάλεσε τους εκπροσώπους των
δανειστών και τους είπε πως...
