Άναρχη πολιτική τερατογένεση... Θερμοκοιτίδα του πολιτικού εκφασισμού

Το μοναδικά καινούριο και πραγματικά καινοτόμο το οποίο φέρνει στην φαρέτρα της η κυρία Καρυστιανού, είναι η φιλοδοξία της να ασκήσει πολιτική, χωρίς να διαθέτει πολιτική…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η προσδοκία της δε να αποκτήσει την πολιτική που ΔΕΝ διαθέτει, συναρμολογώντας ιδέες ατάκτως ερριμμένες, τις οποίες θα της παραδώσει (κάποια στιγμή) η Επιτροπή Σοφών, ΔΕΝ είναι συνταγή επιτυχίας. Είναι το manual της καταστροφής, που θα σαρώσει οτιδήποτε έχει απομείνει όρθιο σε αυτήν την χώρα…

Αλλά και διαφορετικά να ήταν, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι, σε έναν άνθρωπο παντελώς άσχετο με την πολιτική, που ανακαλύπτει την πολιτική σπρωγμένος κυριολεκτικά από την οργή του και τους επιτήδειους ενός καθ΄ όλα αμφιλεγόμενου περιβάλλοντος και που θεωρεί ότι η πολιτική που ανακαλύπτει, εξαντλείται σε πέντε πιασάρικα συνθήματα, εάν του δώσεις ακόμη και τα καλύτερα εργαλεία για να διαχειριστεί ένα πρόβλημα το οποίο δεν γνωρίζει, τότε το μοναδικό που θα καταφέρει, θα είναι να καταστρέψει ΚΑΙ τα εργαλεία ΚΑΙ το περιβάλλον, χωρίς βεβαίως να...

Ας μην αναγορεύσουμε την βλακεία και την παπάτζα σε αξίωμα για να δικαιώσουμε την ψέκα

Εν τω μεταξύ, επιστρατεύονται διάφορα ναυάγια (από γυρολόγους του χαβαλέ μέχρι και αγαθοβιόλικα κοριτσάκια με βιντεάκια στο τικ τοκ και αλλού) για να «επιχειρηματολογήσουν» υπέρ της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κοινό χαρακτηριστικό όλων, η απροκάλυπτη υποκρισία ή εάν θέλετε η καραμπινάτη ανοησία (ας διαλέξουν οι ίδιοι τι από τα δύο θεωρούν ότι τους αφορά). Και το λέμε αυτό, διότι μέσα από τις φαιδρές παρεμβάσεις τους, επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται (ή να παριστάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται το απλούστερο. Και ποιο είναι αυτό…

Το δικαίωμα της κυρίας Καρυστιανού να παριστάνει την πολιτικό, είναι αυτονόητο και ουδείς το αμφισβήτησε. Όπως αυτονόητο είναι και το δικαίωμά της να νομίζει ότι πολλοί από αυτούς που μοστράρουν ως συνεργάτες ή ως επικοινωνιακά και άλλα δεκανίκια της, δεν έχουν παρελθόν και ότι όλοι εμείς δεν διαθέτουμε μνήμη και κρίση…

Δεν είναι όμως επίσης αυτονόητο και το δικό μας δικαίωμα να θεωρούμε ότι μια χώρα ΔΕΝ μπορεί να κυβερνηθεί με παπάτζες;;; Για να κυβερνηθεί απαιτούνται πολιτικές. Όπως απαιτούνται και άνθρωποι ικανοί να διαχειριστούν πολιτικές σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε αυτό της περιφερειακής και διεθνούς σκακιέρας. Και φυσικά για να λειτουργήσει όλος αυτός ο μηχανισμός, απαιτούνται...

Γοητεύτηκαν από το τυρί αλλά καταπίνουν αμάσητη την φάκα...

Όχι αγαπητοί… Προφανώς και ΔΕΝ θα ήταν το ίδιο, εάν η κυρία Καρυστιανού αποφάσιζε να ασχοληθεί με την πολιτική, εντασσόμενη σε κάποιο πολιτικό κόμμα και ο λόγος είναι απλός… Το συγκεκριμένο κόμμα – όποιο και εάν ήταν – θα διέθετε πολιτική, μηχανισμούς που την διαμορφώνουν, επιτελείο, συγκεκριμένες θέσεις  για τα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν την χώρα και την κοινωνία, κριτήρια για την επιλογή και την ανάδειξη των στελεχών του…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ταυτόχρονα, το αυτοαποκαλούμενο «κίνημα των Τεμπών», θα διατηρούσε αναλλοίωτη την διακριτή φυσιογνωμία του,  θα μπορούσε να ισχυροποιηθεί περεταίρω, να διευρυνθεί, να αναβαθμίσει τον ρόλο του και να υπηρετήσει με μεγαλύτερο δυναμισμό και αποφασιστικότητα τον σκοπό του…

Σε κάθε περίπτωση, ΔΕΝ θα φυλλορροούσε, θυσιάζοντας την ικμάδα του ως χορηγία   για να εξυπηρετηθούν πολιτικές φιλοδοξίες και άλλες αμφιλεγόμενες σκοπιμότητες.

Έτσι λοιπόν, μέσα σε ένα πλαίσιο απολύτως ξεκάθαρο, θα κρινόταν ΚΑΙ το συγκεκριμένο κόμμα ΚΑΙ φυσικά η ίδια η κυρία Καρυστιανού για την επιλογή της να ενταχθεί σε αυτό, είτε ΘΕΤΙΚΑ είτε ΑΡΝΗΤΙΚΑ, από τους ψηφοφόρους, ενώ ουδείς θα μπορούσε να της προσάψει το παραμικρό και φυσικά ουδείς από τους περιφερόμενους κυνηγούς ευκαιριών, θα μπορούσε να «γαντζωθεί» δίπλα της για να «κάνει παιγνίδι»…

Καμία σχέση όμως με όλα τα παραπάνω, που συνιστούν πολιτική επιλογή με ξεκάθαρη ταυτότητα, δεν έχει ο «προσεχώς» αχταρμάς και η «μαρίδα» των καιροσκόπων που...

Σαν την μύγα στο skatό…

Το πολυδαίδαλο σύστημα που λειτουργεί ως στυλοβάτης της εξουσίας, ΔΕΝ φοβάται την κυρία Καρυστιανού. Χαμογελά μαζί της και την χρησιμοποιεί. Την χρειάζεται για να εκφυλίσει πλήρως την έννοια της πολιτικής αντιπολίτευσης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την χρειάζεται για να υπονομεύσει πλήρως τον πολιτικό αντίλογο, αφήνοντας ζωτικό χώρο στον καιροσκοπισμό που υποκαθιστά την πολιτική και αναπαράγει κραυγές οργής, διαμαρτυρίας και προτροπής σε τιμωρία, με τον όχλο καθηλωμένο, αλαλάζοντα και πολιτικά ευνουχισμένο, στο περιθώριο των εξελίξεων...

Αυτό το σύστημα – στυλοβάτης της εξουσίας, χρειάζεται το φαιδρό «πολιτικό» εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού, για να επιβεβαιώσει το «αναντικατάστατο» και την «μοναδικότητα» του δεδομένου πρωθυπουργού, μέσα από την πολιτική ανικανότητα της συγκεκριμένης αλαζονικής - όπως καταγγέλλεται - κυρίας, να τον αμφισβητήσει εμπράκτως και κυρίως μέσα από την επιβεβαιωμένη πολιτική ανεπάρκειά της να διατυπώσει σοβαρό πολιτικό λόγο – αντίλογο για τα κρίσιμα εθνικά ζητήματα και για τα προβλήματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα του πολίτη.

Ως κοινωνία όμως, οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι… 

Το μεγάλο πολιτικό φιάσκο, στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας…

Προσωπικά ΔΕΝ θα με αιφνιδιάσει, ακόμη και εάν ακούσω «τρανταχτά» ονόματα (πολιτικών, ακαδημαϊκών, διπλωματών και άλλων) να έχουν πλαισιώσει στο παρασκήνιο το πολιτικό εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε… Και το σαράκι της (αυτό)επιβεβαίωσης παραμένει πάντα ενεργό, ακόμη και σε ανθρώπους που θα έπρεπε να είχαν συμφιλιωθεί και κυρίως να έχουν συμβιβαστεί με ότι μπορεί να έχει καταγράψει μέχρι χθες η διαδρομή τους στην δημόσια σφαίρα και να μην δηλώνουν πρόθυμοι να αρπάξουν βουλιμικά, το πρώτο δόλωμα που θα εμφανιστεί μπροστά τους, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες …

Παράλληλα… Το παιγνίδι των δημοσκοπήσεων, είναι καλά στημένο. Αφυπνίζει πόθους, επαναφέρει ανεκπλήρωτα ονείρατα, θεριεύει κάθε λογής φαντασιώσεις, που ΔΕΝ χαλιναγωγούνται εύκολα στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας. Είναι φανερό άλλωστε ότι όλοι αυτοί που οσονούπω θα αρχίσουν να «αποκαλύπτονται» με το ονοματεπώνυμό τους ως επίδοξοι νυμφίοι, θεώρησαν ότι σε αυτό το ιδιότυπο αλισβερίσι, που είναι βέβαιο ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, κουβαλάνε ιδιαίτερα προσαυξημένη προσωπική προστιθέμενη αξία και άρα δικαιωματικά μπορούν να παζαρέψουν την πολιτική τους αποκατάσταση στοχεύοντας ψηλά. Κούνια που τους κούναγε…

Την ίδια στιγμή, η πολιτικά ανώριμη και άπειρη (και αυτά είναι πολιτικοί χαρακτηρισμοί και όχι ύβρεις) κυρία Καρυστιανού, έχοντας παραδοθεί σούμπητη στην λαγνεία των δημοσκοπήσεων και αδυνατώντας πλήρως να διαβάσει πίσω από την κουρτίνα, είναι πιθανό έως και αναμενόμενο ότι θα έχει πλειοδοτήσει και θα συνεχίσει να πλειοδοτεί σε υποσχέσεις, απέναντι σε κάθε ενδιαφερόμενο, αλλά θα επιδιώξει ΚΑΙ η ίδια να αναβαθμίσει το ηγετικό τη προφίλ, αφήνοντας κάποιους από αυτούς να περιμένουν μάταια, στο...

Το brand «Καρυστιανού» ως φλουρί Κωνσταντινάτο και ο «ακρωτηριασμός» των κοψοχέρηδων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ας σοβαρευτούμε κύριοι… Εάν αυτό που επιχειρούν να δημιουργήσουν οι κύκλοι που χρησιμοποιούν το brand «Καρυστιανού», εκμεταλλευόμενοι την μεγαλομανία και τις πολιτικές φιλοδοξίες της συγκεκριμένης κυρίας, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών και όχι ένα πυροτέχνημα ευκαιρίας, τότε ΔΕΝ θα ήταν ένα ετερόκλητο πολιτικό συνονθύλευμα χωρίς αρχές, χωρίς κανόνες, χωρίς φυσιογνωμία ξεκάθαρη και με ορθάνοικτες τις κερκόπορτες για να μπορούν να κάνουν πάρτι σε αυτό μάγισσες, χαρτορίχτρες, γερόντισσες που μιλούν άπταιστα Αραμαϊκά, περιφερόμενοι πολιτικοί καιροσκόποι και διάφορα ναυάγια της πολιτικής, που αναζητούν εναγωνίως όχημα για να τους «πετάξει μια βόλτα μέχρι παρακάτω»…

Εάν αυτό το πράγμα, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών, τότε σίγουρα ΔΕΝ θα ήταν ένα μονοθεματικό εξάμβλωμα της πολιτικής που αναζητεί εναγωνίως πολιτική ταυτότητα βγάζοντας δίσκο στον ρεφενέ, για να μαζέψει ότι μπορεί από το «υστέρημα» των ναυαγισμένων, που έχουν την ευχαρίστηση να προσφέρουν…

Εάν αυτό το πράγμα, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών, τότε το πρώτο πράγμα που θα εξασφάλιζε, θα ήταν την στήριξη των υπολοίπων γονέων και συγγενών των θυμάτων, οι οποίοι δυστυχώς βιώνουν τον δικό τους πόνο ως συμπρωταγωνιστές στην ίδια απερίγραπτη τραγωδία και όχι την αποστροφή, την καθολική και...

ΚΑΙ αιχμάλωτος λαθών, αστοχιών και σκοπιμοτήτων… ΚΑΙ Αρχάγγελος της κάθαρσης και της τιμωρίας;;; Πώς;;;

Ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει στο διαδίκτυο, αναφορικά με το εν αναμονή κομματικό εγχείρημα της κ. Καρυστιανού, είναι πρωτοφανής, αλλά και αποκαλυπτικός για το επίπεδο πολιτικής ωριμότητας της Ελληνικής κοινωνίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σε αυτήν την ιδιότυπη αντιπαράθεση, η έννοια του πολιτικού αντιλόγου επί της ουσίας εξοβελίζεται και αυτά που κυριαρχούν είναι οι επιλεκτικές αναγνώσεις, οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί, η υποβάθμιση της πολιτικής σκέψης και κρίσης και η συνακόλουθη καταφυγή σε συμπεριφορές που θυμίζουν αγέλη…

Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη. Και θα πρέπει να πούμε ότι, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς κάποιων, σε αυτό το νοσηρό όσο και επικίνδυνο κλίμα που καταγράφεται, εκείνοι που πρωταγωνιστούν, είναι οι υποστηρικτές του εγχειρήματος και αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο. Πρόκειται για μια συμπεριφορά και στάση, η οποία έχει εκκολαφθεί μέσα στο περιβάλλον που γέννησε αυτό το περιώνυμο «κίνημα» και ανατροφοδοτείται από την εμμονική ανάγκη συγκεκριμένων, ακόμη και αυτόκλητων, «συντελεστών» του, που επιδιώκουν να το δουν να τελεσφορεί και να τους ανοίγει επιτέλους την πόρτα για την ένταξή τους στο μισθολόγιο του κοινοβουλίου.

Έτσι… Η πολιτική κριτική που διατυπώνεται, στοχοποιείται ως επιθετική και δήθεν υπονομευτική στάση, ενώ ο πολιτικός αντίλογος γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί ως προσωπική συκοφάντηση της κ. Καρυστιανού, πράγμα το οποίο στο σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων και πλην ελαχίστων ίσως εξαιρέσεων, δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την αλήθεια.

Ο λόγος που στοχοποιείται η πολιτική κριτική είναι προφανής και έχει να κάνει πρωτίστως, με την αμφιλεγόμενη πολιτική συγκρότηση του ακροατηρίου στο οποίο απευθύνεται το όλον εγχείρημα και το οποίο ακροατήριο, επιδιώκουν κάποιοι να χαλιναγωγήσουν, να συσπειρώσουν, να φανατίσουν και εν τέλει να...

Το «ρεύμα»… Ο όχλος… Ο στείρος ρεβανσισμός και το πάρτι του πολιτικού τσαρλατανισμού

Δυστυχώς κύριοι, αλλά ως κοινωνία δεν έχουμε καταφέρει να χειραφετήσουμε πολιτικά την σκέψη μας, ούτε βεβαίως να αποδεσμεύσουμε την πολιτική και κυρίως την εκλογική μας συμπεριφορά από τις λογικές του «αντί», που επιβιώνουν, μόνο και μόνο επειδή ετεροκαθορίζονται και όχι επειδή έχουν οι ίδιες κάτι σημαντικό να προτείνουν. Κάτι που θα μπορούσε ίσως να εμπνεύσει μια διαφορετική διαδρομή τόσο για την επόμενη μέρα στην πατρίδα μας, όσο και για την καθημερινότητα των ανθρώπων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο το γεγονός ότι, πολιτικές συμπεριφορές επιπέδου όχλου παραμένουν ενεργές και διάχυτες, ενώ σε ότι αφορά στην συλλογική πολιτική μας έκφραση, δεν έχουμε καταφέρει να αποστασιοποιηθούμε από την λαγνεία του ιδιότυπου πολιτικού «ρεβανσισμού» που αναπαράγεται και ανατροφοδοτεί με την σειρά του ένα περιβάλλον θυμού, οργής και αναθέματος, μέσα στο οποίο ανακυκλώνονται αδιέξοδα, κάνει πάρτι η κοντή μνήμη και ευδοκιμούν οι κοψοχέρηδες όλων των αποχρώσεων.

Το φαινόμενο αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερη έξαρση, σε περιόδους κατά τις οποίες κυριαρχεί η πολιτική ένταση ή η απροκάλυπτη καθεστωτική συμπεριφορά εκ μέρους των κρατούντων. Εμφανίζεται και κυρίως πλασάρεται ως δήθεν αντισυστημική απάντηση, ενώ στην ουσία πρόκειται για μια κατ’ εξοχήν συστημική συμπεριφορά, απολύτως χειραγωγούμενη αλλά και απολύτως ελεγχόμενη από τους γνωμηγήτορες της συγκεκριμένης εποχής, που επενδύει σε μια ανώδυνη ψευδαίσθηση διάχυσης, μέσα στην κοινωνία, ενός ρόλου δήθεν πρωταγωνιστικού, ο οποίος θα καταστήσει και τον τελευταίο αφελή...

Των πισινών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν…

Με εντολή της κυβέρνησης, ο ΑΔΜΗΕ αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να ασκήσει επί της ουσίας εξωτερική πολιτική και να παγώσει τις πληρωμές στην ΝΕΧΑΝS με αποτέλεσμα η ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης – Κύπρου να τινάζεται στον αέρα. (Πάγωμα λέμε αυτήν την εξέλιξη στην γλώσσα της υποκρισίας)… Γιατί συνέβη αυτό;;;

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Διότι η Τουρκία αποθρασυνόμενη από την γλίτσα και την προδιάθεση μειοδοσίας την οποία αποπνέει η «Διακήρυξη των Αθηνών», καταφεύγει σε πρακτικές προβολής ισχύος, ενεργοποιεί τα παραδοσιακά Ελληνικά φοβικά σύνδρομα και τελικά ΔΕΝ επιτρέπει στην Ελλάδα να ασκήσει στοιχειωδώς τα κυριαρχικά της δικαιώματα, ακόμη και έξω από την Κάσο…

Η Ελληνική κυβέρνηση από την άλλη μεριά, αντί να ορθώσει το απαραίτητο Εθνικό ανάστημα και να σπεύσει να αξιοποιήσει την Ευρωπαϊκή συγκυρία απαιτώντας από τους πάντες να πράξουν τα δέοντα, τιμώντας την υπογραφή τους απέναντι σε ένα εμβληματικό Ευρωπαϊκό πρόγραμμα, επιλέγει να πλειοδοτεί σε φιλοουκρανική μπουρδολογία, χωρίς να απαιτεί εδώ και τώρα το αυτονόητο πέπλο Ευρωπαϊκής προστασίας σε απειλούμενο αλλά και σε κατεχόμενο Ευρωπαϊκό έδαφος και τελικά υποκύπτει στην προκλητική τουρκική απαίτηση, αφού πρώτα ψευδολόγησε ασύστολα δια του Υπουργού της των Εξωτερικών, παραμυθιάζοντας τους Έλληνες πολίτες ότι ΔΗΘΕΝ ασκεί απρόσκοπτα την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας, χωρίς να υποτάσσεται και να ενδίδει στις τουρκικές απειλές.

Με απλά λόγια, επέλεξε συνειδητά τον δρόμο του αυτοεξευτελισμού, καταρρακώνοντας και το τελευταίο ίχνος της αξιοπρέπειάς της. Αναστέλλει - ουσιαστικά επ’ αόριστον - τον ενεργειακό της σχεδιασμό και...

Ορισμένες σκέψεις για την τραγωδία των Τεμπών

Για όλους εμάς που ΔΕΝ έχουμε εμπλακεί σε αυτό το άθλιο παιγνίδι της συγκάλυψης, των εντυπώσεων ή ακόμη και των ανίερων σκοπιμοτήτων, αυτό που έχει σημασία είναι να αποκαλυφτεί ΟΛΗ η αλήθεια για το έγκλημα των Τεμπών. Διότι…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

• ΚΑΙ ο διορισμός ενός ανεπαρκέστατου και πιθανότατα πλημμελώς εκπαιδευμένου σταθμάρχη… 
• ΚΑΙ ο συντεχνιακός ωχαδερφισμός και κυρίως η ανευθυνότητα ως προς την υπηρεσιακή συνέπεια κάποιων εργαζομένων… 
• ΚΑΙ οι ασφαλιστικές δικλείδες που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την τραγωδία αλλά τελικώς δεν λειτούργησαν… ΚΑΙ το διαρκές πάρτι που στήνεται με την αλόγιστη σπατάλη του δημοσίου χρήματος και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας… 

ΚΑΙ όποιοι λοιποί παράγοντες συνέδραμαν σε αυτόν τον τραγικό απολογισμό, ΕΓΚΛΗΜΑ συνιστούν και το αποτέλεσμά τους μόνο ως έγκλημα μπορεί να προσεγγίζεται…

Εγκληματική επίσης είναι και η όποια απόπειρα συγκάλυψης αλλά και η όποια ολιγωρία έχει επιδειχτεί, ακόμη και εάν δεν αποσκοπούσε στην συγκάλυψη των ενόχων (που είναι το κορυφαίο) αλλά στόχευε στην...

Δεν αρκεί να αντικαταστήσουμε το λιβάνισμα στο σύστημα Μητσοτάκη, με ξόρκια και αφορισμούς

Κάθε φορά που δίνει συνέντευξη ο Έλληνας πρωθυπουργός, το πρώτο σοβαρό πλήγμα το δέχεται η αξιοπιστία του συνεντευξιαζόμενου… Αυτήν την φορά όμως τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα και τώρα οι πάντες τρέχουν να τα συμμαζέψουν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η εξευτελιστική συνέντευξη του Έλληνα πρωθυπουργού για την πολύνεκρη τραγωδία στα Τέμπη, δεν έριξε στα τάρταρα μονάχα την έτσι κι αλλιώς κλονισμένη προσωπική του αξιοπιστία. Αυτή η συνέντευξη, υπήρξε ο καταλύτης που οδήγησε στο ξεμπρόστιασμα ενός ολόκληρου συστήματος - μιντιακού και θεσμικού - το οποίο έδωσε τα ρέστα του κατά την διάρκεια της προηγούμενης περιόδου, προκειμένου να διευκολύνει την ΜΗ αποκάλυψη της αλήθειας και την προστασία των υπαιτίων προσώπων και πολιτικών… Αυτό, είναι κάτι που δεν πρόκειται να του το συγχωρήσουν ποτέ οι θεραπαινίδες αυτού του συστήματος και όπως όλα δείχνουν η απόλυτη μεταστροφή όλων, στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζονται πλέον οι εξελίξεις γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα, είναι ΟΡΙΣΤΙΚΗ και η έναρξη των διαδικασιών που θα οδηγήσει στην ταπεινωτική πολιτική του αποκαθήλωση είναι ΔΕΔΟΜΕΝΗ…

Η Ελληνική κοινωνία εμφανίζεται ικανοποιημένη από αυτήν την εξέλιξη, θεωρώντας - και ίσως όχι άδικα - ότι πρόκειται για μια δική της σημαντική νίκη. Κατά την άποψή μας όμως, αυτή η προσέγγιση, δεν αρκεί. Είναι μια εντελώς λαθεμένη προσέγγιση και...