Η Κίνα δεν είναι απλώς μια μεγάλη δύναμη με όρους τυπικής γεωπολιτικής αποτίμησης του ειδικού της βάρους και του μεγέθους της. Είναι η δύναμη εκείνη που απειλεί πλέον σοβαρά να παραγκωνίσει οριστικά τις ΗΠΑ από την πλανητική πρωτοκαθεδρία…
Δεν πρόκειται για μια διαδικασία διεκπεραιωτική κατά την οποία η σκυτάλη απλώς αλλάζει χέρια μεταξύ επίδοξων πρωταγωνιστών, αλλά για κάτι πολύ ευρύτερο που τροποποιεί ολοκληρωτικά τους όρους που διέπουν την ισορροπία ισχύος στον πλανήτη, αλλά και ευρύτερα τους κανόνες του παιχνιδιού σε έναν κόσμο εξόχως ανταγωνιστικό και όπως δείχνουν τα πράγματα πλήρως απορυθμισμένο.
Ήταν λοιπόν απολύτως αναμενόμενο, στο 20ο Συνέδριο του ΚΚΚ, το οποίο ουσιαστικά συμπίπτει με την συμπλήρωση και των 100 χρόνων από την ίδρυσή του, η εναρκτήρια ομιλία του Κινέζου ηγέτη να αποπνεύσει τον δυναμισμό μιας αποφασισμένης υπερδύναμης που ξέρει πολύ καλά τι ζητά και να μην αναλωθεί σε ιδεοληπτικές και ατελεύτητες φλυαρίες. Έτσι και έγινε…
Σε μια ιστορική εποχή που η φυσιογνωμία του Διεθνούς συστήματος επαναπροσδιορίζεται και το ισοζύγιο της Ισχύος θα καθορίσει με αρμοδιότητα πρωταγωνιστική τα διακυβεύματα της επόμενης μέρας, ο Σι Τζινπινγκ δεν έκανε παρά το αυτονόητο. Προσδιόρισε το τετράπτυχο πίσω από το οποίο οφείλει να στοιχηθεί αυτή η μεγάλη χώρα, αν θέλει «να πάρει κεφάλι» στο περιβάλλον της συστημικής σύγκρουσης που προδιαγράφεται ανελέητη.
- Ανάπτυξη…
- Ποιότητα…
- Αυτονομία…
- Ισχύς…
Και όλα αυτά ενταγμένα σε ένα εθνικό όραμα εφάμιλλο του παρελθόντος της και...
