Να ξεκαθαρίσουμε κατ’ αρχήν ότι είναι άλλο πράγμα η ανάγκη επίλυσης μιας χρονίζουσας διαφοράς μεταξύ δύο χωρών (εν προκειμένω μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας για τις θαλάσσιες ζώνες) και εντελώς διαφορετικό ζήτημα οι επιπόλαιοι πανηγυρισμοί που συνοδεύουν την συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών για παραπομπή στην Χάγη, και οι οποίοι εμφανίζουν αυτήν την εξέλιξη, ως δήθεν σοβαρή νίκη της Ελληνικής διπλωματίας.
Για όσους λοιπόν βιάστηκαν να λησμονήσουν γεγονότα και πρακτικές, είναι απαραίτητο να θυμίσουμε ότι η προσφυγή στην Χάγη γίνεται ενώ έχει προηγηθεί η απόρριψη από το Αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο της προγενέστερης διμερούς συμφωνίας του 2009, με την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη είχαν επιλύσει το πρόβλημα.
Με δεδομένο λοιπόν ότι η Αλβανία ήταν αυτή που ΔΕΝ επικύρωσε την συγκεκριμένη συμφωνία και επιδόθηκε στη συνέχεια σε σειρά εκβιασμών και προκλητικών συμπεριφορών με την αβάντα και πιθανότατα την προτροπή της Τουρκίας, από που προκύπτει ότι η προσφυγή στην Χάγη συνιστά σοβαρή νίκη της Ελληνικής και όχι της Αλβανικής Διπλωματίας;
Για όσους επίσης βιάζονται να πανηγυρίσουν για την...


