Δυο λόγια για την περίφημη έκθεση της ΕΥΠ και την εμπλοκή του ονόματος του Α/ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρου…

Εν πρώτοις να ξεκαθαρίσουμε, ότι το χέρι μας στην φωτιά, δεν μπορούμε να το βάλουμε για κανέναν. Ούτε βεβαίως για τον κ. Φλώρο. Ούτε για κείνους που στήριξαν τον κ. Φλώρο μόλις γνωστοποιήθηκε η εμπλοκή του ονόματός του στην υπόθεση των υποκλοπών, αλλά ούτε για τις πραγματικές προθέσεις όσων έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να τον στήσουν στον τοίχο, για όλα όσα βάσιμα ή ενδεχομένως και αβάσιμα φαίνεται να ενοχοποιείται και να του καταλογίζονται… 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οφείλουμε όμως να τονίσουμε, πως η όλη διαχείριση, δείχνει προχειρότητα, παντελή έλλειψη ευθύνης και πολιτικό καιροσκοπισμό. Ως εκ τούτου, αυτή η διαχείριση, γεννά συγκεκριμένα και πολύ σοβαρά ερωτηματικά και όλα δείχνουν πως τελικά δεν θα είναι χωρίς κόστος για την πατρίδα μας. Γιατί το λέμε αυτό…

Πρώτον: Διότι ο κ. Φλώρος, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ιδιώτης ή απλό πολιτικό στέλεχος ενώ είναι Α/ΓΕΕΘΑ. Αυτή η τακτική δεν συνιστά θρίαμβο της διαφάνειας και της Δημοκρατίας, αλλά εγκληματική ανευθυνότητα πρώτου μεγέθους και αυτό θα πρέπει να προβληματίσει ιδιαίτερα, αν μη τι άλλο για την πολιτική επάρκεια όλων όσων επέτρεψαν να φτάσουν τα πράγματα μέχρι εδώ .

Δεύτερον: Διότι η διερεύνηση των υποθέσεων στις οποίες φέρεται να εμπλέκεται ο κ. Φλώρος, είναι μια λεπτή και κρίσιμη διαδικασία, οι διαχειριστές της οποίας οφείλουν να συνυπολογίζουν το περιβάλλον των σοβαρών εθνικών απειλών μέσα στο οποίο διαδραματίζεται, γεγονός που δεν επιτρέπει αυτή η διαχείριση να γίνεται με όρους life style.

Τρίτον: Διότι οι εκθέσεις της ΕΥΠ, θα πρέπει να παραγγέλλονται με ευθύνη και να απαιτείται να έχουν αυστηρά στοχευμένο προσανατολισμό, που οφείλει να...

Αφήστε την ΕΥΠ έξω από τους καιροσκοπικούς τυχοδιωκτισμούς του πολιτικού συστήματος

Υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο το οποίο προσδιορίζει το εύρος των δυνατοτήτων που παρέχονται στην ΕΥΠ, όπως υπάρχουν και Συνταγματικές προβλέψεις για το απόρρητο και την ιδιωτικότητα στην ζωή των πολιτών. Βεβαίως υπάρχει και σχετική με το συγκεκριμένο ζήτημα, νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου…

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κυρίως όμως υπάρχει μια πλειοδοσία στην φλυαρία και στην υπερβολή, κάθε φορά που ανοίγει αυτό το κεφάλαιο, με αποτέλεσμα, τόσο στην Βουλή όσο και στα ΜΜΕ, να συζητάμε τα πάντα, να συζητάμε ωσάν να βρισκόμαστε σε αποστειρωμένο περιβάλλον, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα και αυτιά και φυσικά να συζητάμε αδιαφορώντας πλήρως για το γεγονός πως αυτού του είδους η συζήτηση, εξευτελίζει την χώρα και προσφέρει ένα πρώτης τάξεως υλικό σε αντιπάλους που δεν παίζουν ως σχολιαρόπαιδα το παιχνίδι του δικαιωματισμού, αλλά φροντίζουν να αξιοποιήσουν προς όφελός τους την διάχυτη πολιτική μας αφέλεια και  όχι μόνο.

Την τελευταία περίοδο, η κατάσταση δείχνει να έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, όχι μονάχα εξ αιτίας της πρωτοφανούς νοσηρότητας και της ανασφάλειας από την οποία διακατέχεται ο παντελώς απαράδεκτος πρωθυπουργός της χώρας, αλλά και εξ αιτίας της ευκολίας με την οποία κυκλοφορούν στον τύπο υποκλαπέντες διάλογοι υπουργών και Κύριος οίδε τι άλλο πρόκειται να ακολουθήσει στο μέλλον. Αχαρακτήριστη βέβαια θεωρείται και η προσέγγιση την οποία επιχειρούν στο συγκεκριμένο ζήτημα, όλα - χωρίς εξαίρεση - τα κόμματα του κοινοβουλίου.

Δυστυχώς είναι αρκετοί σε αυτήν την χώρα που επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται τον ρόλο που καλείται να φέρει σε πέρας η ΕΥΠ, ως σημαντικός κρίκος στο σύστημα Ασφαλείας που διαθέτει η πατρίδα μας και επιμένουν να την αντιμετωπίζουν ως μηχανισμό παραγωγής γαργαλιστικών ειδήσεων που...

Υποκλοπές - Η ευρωπαϊκή διάσταση μιας βρώμικης συστημικής χορογραφίας

Καθοριστικής σημασίας ζήτημα, η βαρύτητα του οποίου υπερβαίνει ακόμη και αυτήν καθ’ εαυτήν την αποκάλυψη του νέου σκανδάλου με τις υποκλοπές, είναι η ανωριμότητα, η πολιτική ευτέλεια αλλά και η ηθική φτήνια με την οποία προσπαθούν να εμπλακούν στην διαχείριση των συνεπειών και των κρίσιμων παραμέτρων αυτού του αίσχους, τόσο η κυβέρνηση και ο καθ’ όλα ένοχος πρωθυπουργός, όσο και η αντιπολίτευση στο σύνολό της.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Για τους μεν, αυτό που προέχει είναι η συγκάλυψη, ο αποπροσανατολισμός των όποιων ερευνών, η επένδυση στην λήθη, ο συμψηφισμός στην αθλιότητα και φυσικά η ανάκτηση της χαμένης πρωθυπουργικής αξιοπιστίας μετά το φιάσκο του «διαγγέλματος», ούτως ώστε να αποκατασταθεί ένα πολιτικό περιβάλλον ικανό να εξασφαλίσει μια ψευδαίσθηση κυβερνησιμότητας και μέσω αυτής να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια σχετικά αξιοπρεπή πορεία της ΝΔ προς τις εκλογές, πολύ δε περισσότερο τώρα που το πλεονέκτημα του εκλογικού αιφνιδιασμού, έχει χαθεί οριστικά από την πρωθυπουργική φαρέτρα.

Για την αντιπολίτευση, και στο περιβάλλον της εξαιρετικά κοντόφθαλμης προσέγγισης ενός κατά τα λοιπά κορυφαίου προβλήματος Δημοκρατίας και δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών, αυτό που φαίνεται να προέχει, είναι η πολιτική αξιοποίηση του σκανδάλου με τα μάτια στραμμένα στις εκλογές και στο κυβερνητικό ισοζύγιο της επόμενης μέρας.

Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα στο σύνολό του (αφού στο ανούσιο καταγγελτικό θέατρο συμμετέχουν πλέον και κυβερνητικοί βουλευτές αλλά και άλλα κυβερνητικά στελέχη), παραμένει προσκολλημένο σε κραυγές, αφορισμούς και αναθέματα, τοποθετώντας απέναντί του έναν ανεπαρκέστατο, χειραγωγούμενο και εν τέλει εξαιρετικά επικίνδυνο πρωθυπουργό που αυτήν την φορά πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη. Τον τοποθετεί απέναντί του, όχι για να τεθεί επί τάπητος η ουσία του προβλήματος και να απαιτηθούν μέτρα για την ουσιαστική, οριστική και άμεση αντιμετώπισή του. Τον τοποθετεί απέναντί του, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας μέσα από την οποία επιδιώκει ν’ αναβαθμίσει την δική του ιδιαίτερη πολιτική θέση, εν όψει εξελίξεων και ανακατατάξεων στο πολιτικό σκηνικό.

Να τονίσουμε πάντως εδώ πως η ευθύνη για την κατάντια μιας ΕΥΠ που ουδέποτε θεσμοθετήθηκε και κυρίως ουδέποτε αντιμετωπίστηκε στην πράξη ως πραγματικά «ΕΘΝΙΚΗ», βαρύνει τα...