Η Τουρκία προφανώς επενδύει και στην διασπορά ψευδών ειδήσεων. Και το κάνει γιατί γνωρίζει καλά ότι αυτή η τακτική, αποτελεί μια ακόμη κρίσιμη λειτουργική παράμετρο, που μπορεί κάλλιστα να ενσωματώνεται στο παζλ ενός στρατηγικά σχεδιασμένου παιχνιδιού…
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Στο πλαίσιο αυτής της τακτικής, αυτό που επιδιώκεται είναι η πρόκληση βεβιασμένων, αψυχολόγητων, άστοχων και λαθεμένων αντιδράσεων μεταξύ των εμπλεκομένων μερών, οι οποίες μπορούν με την σειρά τους να δημιουργήσουν μια καινούρια κατάσταση, που δεν ενισχύει απλώς την αστάθεια μέσα σε έτσι κι αλλιώς ρευστά γεωπολιτικά περιβάλλοντα, αλλά παράλληλα με αυτό, αποκαλύπτει ρήγματα και κατασκευάζει ευκαιρίες για εμβόλιμες παρεμβάσεις τρίτων, που θα μπορούσαν να τροποποιήσουν δυναμικά τα δεδομένα αλλά και την δυναμική των πραγμάτων εξέλιξη. Ακόμη και το φαινόμενο της ηχηρότατης σιωπής ή της περί διαγραμμάτων τοποθέτησης κάποιου εμπλεκόμενου μέρους που η Τουρκία επιχειρεί να ενσωματώσει στο αφήγημα του ψεύδους, μπορεί να συνιστά μια αρνητικά αξιοποιήσιμη εξέλιξη, που θα πρέπει να προβληματίσει.
Όσοι λοιπόν σπεύδουν να επιδείξουν ανακούφιση, επειδή ορισμένες αποσπασματικές δηλώσεις αξιωματούχων ή κάποιες από τις «αναλύσεις» έγκυρων μεν αλλά μη κυβερνητικών εντεταλμένων (πρακτική που χρησιμοποιείται από το Ισραήλ) αποκαλύπτουν το ανακριβές των Τουρκικών ισχυρισμών, καλό θα είναι να εγκαταλείψουν την πατροπαράδοτη Νιρβάνα και να ασχοληθούν καλύτερα με την...


