Η έκρηξη της μεταναστευτικής κρίσης στα σύνορα της Πολωνίας, προφανώς είναι κατευθυνόμενη και απολύτως χορογραφημένη…
Ωστόσο, δεν έχει καμία απολύτως αξία να συνεχίσουμε να συζητούμε για το προφανές, αφού το πραγματικά ανησυχητικό - ανησυχητικότερο ίσως ακόμη και από αυτήν καθ’ εαυτή την εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης, που φαντάζει μάλλον αβέβαιη - είναι η εμμονική άρνηση της Ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ να αντιμετωπίσει την συγκεκριμένη πρόκληση με την ενδεδειγμένη σοβαρότητα και να βγάλει τα αναγκαία συμπεράσματα για την αποτελεσματική διαχείριση όλων όσων πρόκειται να ακολουθήσουν.
Η Ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία, έσπευσε ατυχώς να τοποθετηθεί με μυωπική μονομέρεια απέναντι στο δίπολο Ρωσία – Λευκορωσία, την στιγμή που οι πάντες γνωρίζουν ότι η «τεχνογνωσία», το «υλικό» και η ακαταμάχητη πρόθεση της γεωπολιτικής εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού, έχει ενσωματωθεί αμετάκλητα στην στρατηγική «κουλτούρα» της Τουρκίας. Το γνωρίζει βεβαίως ΚΑΙ η Πολωνία και ας μην τολμά - σε αυτήν την φάση τουλάχιστον - να την κατονομάσει και να τοποθετηθεί απέναντι στο ευκαιριακό στρατηγικό της δεκανίκι, αν και είναι αυτή η οποία δέχεται ισχυρότατη πίεση στα σύνορά της, με ότι μπορεί αυτό να σημαίνει για την επόμενη μέρα στο εσωτερικό της αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Ήδη παρατηρείται ανησυχητική συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων και από τις δύο πλευρές των συνόρων και αυτή η εξέλιξη καθιστά προς το παρόν ιδιαίτερα δύσκολη την διαχείριση της κατάστασης.
Η Ρωσία και η Λευκορωσία προφανώς δεν απενοχοποιούνται για την κλιμάκωση της μεταναστευτικής κρίσης στα Πολωνικά σύνορα. Είναι λογικό, αλλά και με όρους ψυχρής γεωπολιτικής προσέγγισης, θεωρείται ταυτόχρονα ΚΑΙ αναμενόμενο, το να επιδιώκουν αμφότερες την πολιτική και κοινωνική αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, αφού στο πλαίσιο του διαμορφωθέντος μεταψυχροπολεμικού στρατηγικού ανταγωνισμού, υφίστανται και οι δύο, Ευρωπαϊκές κυρώσεις, αντιμετωπίζουν και οι δύο ένα...
