Οι περιστάσεις μας θέλουν εδώ… Κανείς δεν δικαιούται
να σφυρίζει αδιάφορα λίγο παραπέρα αναπαράγοντας συνθήματα, ευχές, προτροπές
και εικασίες, σε ένα περιβάλλον ατολμίας και αναποφασιστικότητας...
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
μέλους της ΠΓ του "Μετώπου ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"
και της "Πανελλαδικής πρωτοβουλίας για την
υπεράσπιση της Δημοκρατίας και της Πατρίδας μας"
Στην πολιτική οι λέξεις δεν επιτρέπεται να χάνουν το νόημά
τους, πρωτίστως όταν τις επικαλούνται όσοι ευαγγελίζονται μια διαφορετική σχέση
με την κοινωνία και υπονοούν έναν διαφορετικό – αδιαμφισβήτητα πρωταγωνιστικό –
ρόλο της κοινωνίας στην πολιτική διεργασία.
Προφανώς δεν μπορούμε και να επιτρέπουμε λέξεις με
σημαντικό νοηματικό φορτίο να μεταπηδούν στον αστερισμό της γραφικότητας, γιατί
τότε...
- Εκφυλίζονται ιδέες…
- Αποδομούνται οράματα…
- Αποκοινωνικοποιούνται αιτήματα…
- Ανακυκλώνεται πολιτική
μιζέρια…
- Θριαμβεύουν
αδιέξοδα… αποστρατεύσεις…
- Και
η απογοήτευση γενικεύεται.
Όσοι λοιπόν τολμούμε να διατυπώνουμε την άποψη, πως στη
συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία αυτό που απαιτείται είναι «να
συγκροτήσουμε ένα νέο ΕΑΜ», οφείλουμε πριν απ’ όλα να έχουμε επίγνωση
της βαρύτητας αυτού του στόχου.
Το «νέο ΕΑΜ» δεν θα συγκροτηθεί επειδή απλώς επαναλαμβάνουμε
τη διαπίστωση για το πόσο αναγκαίο είναι. Και φυσικά όταν συγκροτηθεί, θα
πρέπει… Η δομική του υπόσταση… Η πολιτική του φυσιογνωμία… Και
η...
