Διαβάζω ότι η Μαρίνα Σάτι, είναι λέει ερμηνεύτρια υψηλών προδιαγραφών και απαιτήσεων. Μπορεί και να είναι, με βάση την κυρίαρχη αξιολογική αντίληψη που διαχέεται στα σαλόνια και στις αίθουσες των μιντιακών και άλλων συστημικών μηχανισμών...
Προσωπικά πάντως, λειτουργώντας αποκλειστικά και μόνο με το δικό μου αισθητήριο και χωρίς να δηλώνω ειδικός στην συγκεκριμένη αξιολογική διαδικασία, διαφωνώ απολύτως όταν προσάπτονται τέτοιες «θορυβώδεις» και βαρύγδουπες ιδιότητες, σε μια μάλλον μονοτονική και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον φωνητική παρουσία. Παρ’ όλα αυτά, είναι βέβαιο ότι για τα επικαιροποιημένα και εν πολλοίς κυρίαρχα Γιουροβυζιονιστικά πρότυπα, το συγκεκριμένο πολιτισμικό προϊόν, θεωρείται από φωνή… κορμάρα. Ας μείνουμε όμως σε αυτό. Θα ήταν άλλωστε περισσότερο τίμιο…
Διότι κάθε προσπάθεια που επιδιώκει να μεγιστοποιήσει το ειδικό πολιτισμικό και αξιακό βάρος της συγκεκριμένης καλλιτέχνιδας, είναι τουλάχιστον ατυχής, αφού πρακτικά δεν δικαιώνεται, ΟΥΤΕ από τα τριτοκλασάτα έντεχνα χαρακτηριστικά του άσματος που επέλεξε να απαγγείλει στην γνωστή Ευρωπαϊκή «πολιτισμική» εμποροπανήγυρι, ΟΥΤΕ βεβαίως από τους φτηνούς μορφασμούς με τους οποίους επέλεξε να υποδεχτεί την παρουσία της εκπροσώπου του Ισραήλ…
Προφανώς αυτές ήταν οι οδηγίες που είχε ή εν λόγω κορασίδα, ούτως ώστε να είναι διακριτή μεν, αλλά αξιακά υποβαθμισμένη η έκφραση της αποδοκιμασίας που της υπαγορεύτηκε, υπό τον φόβο των πιθανών συνεπειών. Καλό θα είναι όμως, οι πανηγιουρίζοντες κλακαδόροι (και ιδιαίτερα οι «αριστεροί» που...
