Το Ελληνοτουρκικό σύστημα στον αστερισμό ευκαιριών που οφείλουμε να αξιοποιήσουμε επιθετικά και με συνέχεια

Η Τουρκία, αισθάνεται έντονη ανασφάλεια και τελεί υπό την πίεση των εξελίξεων στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο. Συνεπεία αυτών, κλιμακώνει την προκλητικότητά της στο έπακρο, ενώ παράλληλα σχεδιάζει προσεκτικά τα επόμενα βήματα, τόσο διπλωματικά όσο και στο πεδίο, που σύμφωνα με τις επιδιώξεις της, θα συμβάλλουν καθοριστικά στην προώθηση της αναθεωρητικής της ατζέντας. Στο περιβάλλον αυτού του σχεδιασμού των κλιμακούμενων τυχοδιωκτισμών, είναι φανερό ότι υπαναχωρήσεις εκ μέρους της ΔΕΝ προβλέπονται…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σε αυτό το κρεσέντο της κλιμακούμενης προκλητικότητας, ο Ερντογάν προφανώς ΔΕΝ είναι μόνος. Σύσσωμη η αντιπολίτευση στοιχίζεται πίσω από την Τουρκική αναθεωρητική στρατηγική και ανταγωνίζεται εαυτόν σε προκλητική και άκρως επιθετική πλειοδοσία σε βάρος της χώρας μας…

Η Ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, αν και συνεχίζει να ερωτοτροπεί με την αναποφασιστικότητα, με τα πάσης φύσεως φοβικά σύνδρομα και με τις παραδοσιακές ανέξοδες φλυαρίες, εν τούτοις, την τελευταία περίοδο αποτολμά και αναλαμβάνει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες τόσο στο διπλωματικό όσο και στο επίπεδο προβολής ισχύος, επενδύοντας στο εξαιρετικά αναβαθμισμένο εξοπλιστικό προφίλ της χώρας και στηριζόμενη πρωτίστως στην στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, που επηρεάζει καθοριστικά το ευρύτερο αποτύπωμα της περιφερειακής ισχύος…

Προφανώς στην εξίσωση μπαίνουν και οι επερχόμενες εκλογές, που οδηγούν πολλά κυβερνητικά στελέχη στο να «ποιούν την ανάγκη φιλοτιμία». Θα ήταν όμως καραμπινάτο μεθοδολογικό και ερμηνευτικό ολίσθημα, το να «ακουμπήσουμε» τα πάντα και μόνο στις επικοινωνιακές ανάγκες των εκλογών και μάλιστα σε μια στιγμή που το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, αντί να συνεχίσει να κυνηγά μάγισσες αλλά και την ουρά του, αναγορεύοντας τον κομματικό και αντιπολιτευτικό λόγο σε αυτοσκοπό και υποτάσσοντας τα πάντα στην σκοπιμότητα, οφείλει να αναθεωρήσει την στάση του, να τροποποιήσει την τακτική του και κυρίως να πρωτοστατήσει στην άμεση κεφαλαιοποίηση, του μέχρι χθες ανέφικτου που αίφνης κατέστη εφικτό και με συγκεκριμένα αποτελέσματα… Του μέχρι χθες απρόσιτου που...

ΣΑΜΑΡΑΣ... Τέλος στις αποσπασματικές παρεμβάσεις. Στροφή στην καθολική & αναβαθμισμένη πολιτική παρουσία

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Από την πρώτη στιγμή στηρίξαμε την πιθανότητα επανεμφάνισης του Α. Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή, θεωρώντας ότι η παρουσία του, θα χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερο πολιτικό δυναμισμό, και ότι ως τέτοια, ΔΕΝ θα εξαντλείται στο να ανακυκλώνει μια μίζερη και αντιπαραγωγική κριτική προσέγγιση των πρωτοβουλιών και των επιλογών Μητσοτάκη, αλλά θα αποτελέσει τον καταλύτη, για μια ουσιαστική τομή στα πολιτικά πράγματα του τόπου, ικανή να επιφέρει ευρύτερες ανατροπές ιδεολογικού, πολιτικού και θεσμικού χαρακτήρα, που θα μπορούσαν να ανατάξουν το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του και να αναβαθμίσουν πλήρως το πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο λαμβάνονται αποφάσεις κρίσιμες και καθοριστικές για το μέλλον του τόπου…

Με άλλα λόγια στηρίξαμε την πιθανότητα επανεμφάνισης Σαμαρά, ΟΧΙ στην βάση της απλουστευτικής «αυριανικής» λογικής που λέει: «Άντε… Βουρ τώρα να διώξουμε τον τρισκατάρατο από την εξουσία», ΑΛΛΑ προσβλέποντας σε έναν δυναμικό επαναπροσδιορισμό των όρων με τους οποίους ένας κρίσιμος περιφερειακός γεωπολιτικός δρων - δηλαδή η Ελλάδα - μπορεί και πρέπει να λειτουργεί, να αποφασίζει και φυσικά να σχεδιάζει θεσμικά και κοινωνικά την δική της επόμενη μέρα αλλά και την υψηλή στρατηγική που θα της επιτρέψει να διεκδικεί με απαιτήσεις έναν αναβαθμισμένο περιφερειακό ρόλο, εναρμονισμένο πλήρως με τα συμφέροντα και τα ιστορικά δίκαια σύμπαντος του Ελληνισμού.

Είναι φανερό λοιπόν, ότι για όλα τούτα, ΔΕΝ αρκεί ένας στείρος και άγονος αντιμητσοτακικός λόγος που ευνουχίζει την προσδοκία και ακυρώνεται εύκολα από τον κυβερνητικό αντίλογο και από κινήσεις εντυπωσιασμού. Απαιτείται μια αποφασιστική πολιτική παρουσία που αποπνέει...

Η Συμφωνία της Μέκκας ως πολυεπίπεδο επιθετικό στρατήγημα του Νεο-Οθωμανισμού

Έχουν λεχθεί πολλά και έχουν γραφτεί ακόμη περισσότερα για την περίφημη Συμφωνία της Μέκκας. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία, οι σχολιασμοί που έχουν διατυπωθεί, τροφοδοτήθηκαν από κρίσιμες προβλέψεις της Συμφωνίας, τις οποίες σκοπίμως υπερπροέβαλε η Τουρκική πλευρά, με προεξάρχουσα την πρόβλεψη σύμφωνα με την οποία, οποιαδήποτε επίθεση σε μια χώρα από τις συμβαλλόμενες στην Συμφωνία, θα θεωρηθεί επίθεση και στις τρεις και οι αντιδράσεις θα είναι ανάλογες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Βεβαίως, γνώριζαν και οι πέτρες ότι εν μέσω συγκρούσεων σε εξέλιξη, που τείνουν να προσλάβουν διάσταση ευρύτερου περιφερειακού πολέμου, η πρώτη χώρα που θα εμφανιζόταν ως επιβεβαιωμένα ανακόλουθη και απολύτως ασυνεπής με την πρόβλεψη αυτήν, θα ήταν η Τουρκία, αφού η Σ. Αραβία δέχεται επαναλαμβανόμενες επιθέσεις, τόσο από το Ιράν όσο και από τους Χούθι (για λογαριασμό του Ιράν) και η Τουρκία δεν απαντά δηλαδή ΔΕΝ τηρεί για λογαριασμό των εταίρων της τα συμπεφωνηθέντα. Καλό θα είναι λοιπόν, όταν αναφερόμαστε στην Συμφωνία της Μέκκας, να έχουμε υπ’ όψιν μας τα εξής:

Α. Η σύλληψη και η περαιτέρω προώθηση της συγκεκριμένης ιδέας, συνιστά κατά βάσην ένα Τουρκικό στρατήγημα με προεκτάσεις πρωτίστως αφανείς, με την έννοια ότι δεν καταγράφονται μεταξύ των επισήμως διακηρυχθέντων…

Β. Η ενσωμάτωση της Σ. Αραβίας και του Πακιστάν στην συγκεκριμένη συμφωνία, ΔΕΝ μπορεί να υποβαθμίσει ΟΥΤΕ τις μεταξύ τους διαφορές οι οποίες είναι ιστορικές, αλλά ΟΥΤΕ και τις ετερόκλητες έως και ανταγωνιστικές στρατηγικές που...

Ευρώπη και ακροδεξιά παρωδία…

Το πρώτο επιβεβαιωμένο «καμπανάκι» για την Γερμανία, χτύπησε το 2024 στην περιφέρεια της Θουριγγίας. Σήμερα, το αποτέλεσμα της κάλπης της Κυριακής στην Σαξονία – Άνχαλτ, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι τα καταγγελτικά αναθέματα σε βάρος των ακροδεξιών και δη νεοναζιστικών μορφωμάτων, ΔΕΝ αρκούν για να ανακόψουν την επέλαση του διαφαινόμενου πολιτικού εφιάλτη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτά τα πολιτικά μορφώματα, δημιουργήθηκαν, εδραίωσαν την πολιτική τους παρουσία και ενδυναμώνουν σταθερά το ειδικό πολιτικό τους βάρος, όχι μονάχα στην Γερμανία αλλά σε ολόκληρο το Ευρωπαϊκό πολιτικό γίγνεσθαι, στην βάση των ανερμάτιστων πολιτικών που υιοθέτησε τόσο η Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία όσο και οι νεοφιλελεύθεροι Χριστιανοδημοκράτες, στο πλαίσιο ενός ιδιότυπου αυτοκαταστροφικού ανταγωνισμού στον οποίο πλειοδότησαν, με την καταφυγή τους σε πολιτικές που απειλούν πλέον ανοικτά, τόσο την φυσιογνωμία όσο και την ίδια την κοινωνική, πολιτική και θεσμική συνοχή της Ευρώπης.

Αιχμή του δόρατος οι επικίνδυνοι και δυστυχώς μη αναστρέψιμοι πειραματισμοί με το λαθρομεταναστευτικό οι οποίοι υιοθετήθηκαν και θωρακίστηκαν θεσμικά, αλλά ΚΑΙ οι γνωστές αθλιότητες με τον υπερπροστατευτισμό ο οποίος επεδείχθη, απέναντι στα εκτρώματα της woke ατζέντας.

Η προσπάθεια των παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων να ανακόψουν την πορεία της Ευρωπαϊκής ακροδεξιάς προς της εξουσία, παραμένει αναποτελεσματική και ατελέσφορη, αφού επιμένει να κινείται στα...

Στρατηγός Μλάντιτς... Γιατί το μόνο πραγματικό έγκλημα, είναι αυτό του "διεθνούς δικαστηρίου"

Ο στρατηγός Ράτκο Μλάντιτς πέθανε, φυλακισμένος με απόφαση ενός κατά παραγγελία δικαστηρίου που συγκροτήθηκε για να κατασκευάσει ενόχους, να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα και μέσω αυτής της καθ’ υπαγόρευση τακτικής, να συγκαλύψει τις τεράστιες ευθύνες (που είναι και οι μόνες πραγματικές) της «πολιτισμένης» Ευρώπης για την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και για τα δεκάδες χιλιάδες θύματα που την συνόδευσαν...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Μλάντιτς κατηγορήθηκε διότι έδωσε την απάντηση που ΔΕΝ θα ήθελαν, όλοι αυτοί που ευθύνονται πραγματικά για το τεράστιο έγκλημα που συντελέστηκε στην καρδιά της Ευρώπης. Όλοι αυτοί δηλαδή που εργαλειοποίησαν τα πρόθυμα μουσουλμανικά κατάλοιπα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και τον Κροατικό νοσηρό εθνικισμό, προκειμένου να εμποδίσουν την δημιουργία μιας ισχυρής Σερβίας και να χαλιναγωγήσουν έτσι πλήρως τα γεωπολιτικά υποπροϊόντα της διάλυσης μιας μεγάλης και με δυνητικά σημαίνοντα περιφερειακό ρόλο Ευρωπαϊκής χώρας. Ο Μλάντιτς και ο Κάρατζιτς, κατηγορήθηκαν επειδή εργάστηκαν για την ενσωμάτωση της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, στον Σερβικό εθνικό ιστό.

Ήταν παράλογη αυτή η επιδίωξη;;;

Κάθε άλλο. Ήταν μια απολύτως θεμιτή επιδίωξη, πλήρως ευθυγραμμισμένη με τον σεβασμό της ιστορικής αλήθειας. Αυτοί που δίκασαν τον Μλάντιτς, αναζήτησαν την «νομιμοποίηση» αυτής της αθλιότητας, στην προκλητική περιφρόνηση ΚΑΙ της ιστορικής αλήθειας αλλά ΚΑΙ του κεκτημένου της πολιτικής δεοντολογίας, στο Ευρωπαϊκό πολιτικό γίγνεσθαι.

Πως ακριβώς έστησαν το πολιτικό αφήγημα του αίσχους;;;

Το έστησαν με την καταφυγή σε μια διπλή λαθροχειρία. Έτσι… Το πρώτο πράγμα που έκαναν, ήταν να...

Φαλιμέντο…

Το μαγαζί κατέρρευσε και αποσυντίθεται ταχύτατα στα εξ ων συνετέθη. Η εξέλιξη αυτή, μπορεί να εξέπληξε και να αιφνιδίασε τους αδαείς. Ήταν όμως μια εξέλιξη απολύτως αναμενόμενη, για όσους γνωρίζουν στοιχειωδώς τον αμείλικτο τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα κρίσιμα θεμελιώδη στην πολιτική διεργασία...

 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα ετερόκλητο συνονθύλευμα πολιτικών καιροσκόπων, αντιεμβολιαστών, πολιτικών πανηγυρτζήδων και κυνηγών πολιτικών ευκαιριών που αυτοχαρακτηρίστηκε πολιτικό κόμμα, καβάλησε βίαια το καλάμι, ξεχείλισε υπεροψία υπέρμετρη, φαντασιώθηκε ακόμη και αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, οραματίστηκε πολιτικά μεγαλεία ων ουκ έστι αριθμός, ενώ το μόνο που διέθετε επί της ουσίας και δη σε πραγματικό υπερπλεόνασμα (εκτός βεβαίως από την νοσηρή φιλοδοξία και την πολιτική αμετροέπεια των συντελεστών του), είναι όλα όσα θα μπορούσαν να "εγγυηθούν" την αιφνίδια αποδόμησή του, την ταχύτατη πολιτική του αποδρομή και εν τέλει τον οριστικό αφανισμό του και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες, από το πολιτικό στερέωμα... Όπερ και εγένετο...

Ανυπαρξία πολιτικής και στοιχειώδους πολιτικής σοβαρότητας, επιτελείς που ήταν απλώς για το θεαθήναι, μηδενική πολιτική συνεκτικότητα, μπόλικα επικοινωνιακά φούμαρα για...

Παραδίδοντας και το τελευταίο ίχνος αξιοπρέπειας στους μουλάδες

Το μνημόνιο ευχών και γενικόλογων προσδοκιών στο οποίο φέρεται να κατέληξαν οι περίφημες «διαπραγματεύσεις» μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ, δεν είναι παρά ένα πλήρως απαξιωμένο και σε κάθε περίπτωση ΜΗ δεσμευτικό κείμενο, το οποίο παρουσιάζεται καθ’ υπερβολήν ως «τεχνική συμφωνία» και επιστρατεύεται όπως – όπως προκειμένου να εξυπηρετήσει αμφιλεγόμενες έως και ψευδείς εντυπώσεις και κυρίως το νοσηρό εγωιστικό αφήγημα του Αμερικανού προέδρου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με το συγκεκριμένο γονατογράφημα, πέρα από το γεγονός ότι αναβαθμίζεται πλήρως η εκβιαστική δυνατότητα του Ιρανικού καθεστώτος, εγκαινιάζεται και μια εξαιρετικά προβληματική όσο και αδιέξοδη πρακτική, που… 

• Αποδομεί πλήρως την έννοια των ουσιαστικών διαπραγματεύσεων μεταξύ των μερών… 
• Υποβαθμίζει απολύτως κρίσιμες και αυτονόητες παραδοχές αλλά και αναγκαίες δεσμεύσεις, ικανές να προσδώσουν υπόσταση και κύρος στην έννοια της Συμφωνίας… 
• Αγνοεί επιδεικτικά τα πραγματικά δεδομένα, τις προκλήσεις ασφαλείας, τον ρόλο, την στρατηγική θέση, το συγκρουσιακό φορτίο και τους ανταγωνισμούς μεταξύ των δρώντων που συνθέτουν το γεωπολιτικό παζλ της ευρύτερης περιοχής και… 
• Ορίζεται, σε τελευταία ανάλυση, ως ο θρίαμβος μιας ετεροβαρούς παραδοχής σκοπιμότητας, που υποκύπτει στον πολιτικό εκβιασμό του περιφερειακού τυχοδιώκτη και που πρακτικά αναβαθμίζει τον ηττημένο και τον καθιστά...

Ο Σαμαράς και το στοίχημα του εξορθολογισμού και της ιδεολογικοπολιτικής εξυγίανσης του πατριωτικού χώρου

Ο πρωθυπουργός, προσπάθησε κατά την διάρκεια της πρόσφατης συνέντευξής του, να απαξιώσει και πάλι την δυναμική που θα τροφοδοτήσει η επανεμφάνιση του Α. Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή... 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτήν την φορά μάλιστα, δεν δίστασε να καταφύγει ακόμη και σε στοχευμένες - συναισθηματικού χαρακτήρα - αναφορές, προκειμένου να ενεργοποιήσει συγκεκριμένα παραταξιακά αντανακλαστικά της εκλογικής βάσης στην οποία απευθύνεται παραδοσιακά η Ν.Δ. επιδιώκοντας να οικειοποιηθεί την όποια ευνοϊκή τους επίδραση και να εξασφαλίσει έτσι το καλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα και μια ακόμη πρωθυπουργική θητεία για τον ίδιο…

Η αγωνία ωστόσο η οποία διαπερνά την συγκεκριμένη παρέμβαση ήταν εμφανής, αφού πέρα από τα δημοσίως λεγόμενα και τους επίσημους ισχυρισμούς, ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι, η επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού, η σωστή διαχείριση του διαθέσιμου πολιτικού του χρόνου και κυρίως η προσεκτική επένδυση του Α. Σαμαρά, στο προφίλ ενός ηγέτη έμπειρου και ικανού να αποσυνδέσει πλήρως τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά της δικής πολιτικής επανεμφάνισης από το εκφυλιστικό πολιτικό περιβάλλον που φαίνεται να κυριαρχεί και να ευνουχίζει πλήρως την πολιτική αντιπαράθεση, είναι ένας συνδυασμός προκλήσεων, η επιτυχημένη διαχείριση των οποίων, μπορεί να οδηγήσει σε μια πραγματικά νέα κατάσταση που θα την χαρακτηρίζει ο δυναμικός εξορθολογισμός του συντηρητικού και δη του πατριωτικού χώρου, τον οποίο αυτήν την περίοδο λυμαίνονται ασύδοτα οι πάσης φύσεως πολιτικοί καιροσκόποι. Πρόκειται για μια διεργασία που θα ανακόψει πλήρως...

Ο Α. Σαμαράς ως αναπόσπαστο μέρος της κυβερνητικής λύσης

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο πρώην πρωθυπουργός, έσπευσε γι’ ακόμη μια φορά να δηλώσει «ΠΑΡΩΝ» στις εξελίξεις και να αποσαφηνίσει προς πάσαν κατεύθυνση, ότι συναρτά απολύτως τον βηματισμό και τις εν δυνάμει πρωτοβουλίες που πρόκειται να αναλάβει, με όλα όσα τον ανησυχούν και σχετίζονται με την πορεία της χώρας σε ένα περιβάλλον αυξημένων κινδύνων και πολυσύνθετων απειλών, αλλά και με το φαινόμενο της ανατροφοδοτούμενης έκπτωσης των θεσμικών λειτουργιών, που φαίνεται να προσλαμβάνει πλέον απροκάλυπτα καθεστωτικά χαρακτηριστικά. Όμως - όπως άλλωστε ήταν και αναμενόμενο - ο Α. Σαμαράς, ούτε αυτήν την φορά άνοιξε όλα τα χαρτιά του και κατά την άποψή μας έπραξε ορθά…

Πριν απ’ όλα διότι μετά από την ανακοίνωση του αμφιλεγόμενου εγχειρήματος Καρυστιανού, αλλά και μετά από την ανάληψη της γνωστής πρωτοβουλίας Τσίπρα (και πάντα με την αμέριστη στήριξη των ΜΜΕ) η κυρίαρχη πολιτική συζήτηση έχει εγκλωβιστεί προσωρινά στην αναπαραγωγή μιας εκφυλιστικής ατζέντας, που ΔΕΝ θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τα μεγάλα προβλήματα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας, αλλά την ίντριγκα και τον πολιτικό αποπροσανατολισμό, επιδιώκοντας να εκπαιδεύσει την κοινωνία στην ιδέα της πολιτικοποίησης της κατινιάς και να την καθηλώσει σε μια αδιέξοδη κομματοκεντρική εσωστρέφεια που την παροπλίζει και που εν τέλει ακυρώνει τον ρόλο της ως κρίσιμη συνιστώσα της Εθνικής μας ισχύος.

Εάν λοιπόν ο πρώην πρωθυπουργός θέλει πραγματικά να αποστασιοποιηθεί από αυτήν την επικίνδυνη νοσηρότητα και κυρίως εάν θέλει να αποσυνδέσει πλήρως...

Κάποιος να μας φασκελώσει... Έτσι για να μην μας ματιάσουν ντε...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από τις εκλογές, αποθεώνουμε τις δημοσκοπήσεις και φυσικά πανηγυρίζουμε αυτοσχεδιάζοντας με την κινητικότητα και τις εναλλαγές των συσχετισμών που καταγράφονται και αφορούν πρωτίστως στον χώρο της ευρύτερης αντιπολίτευσης...

Μετά τις εκλογές, συνειδητοποιούμε ότι αυτή η κινητικότητα, οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό, στην ανικανότητά μας να συνειδητοποιήσουμε την πολιτική γύμνια των επιλογών που μας γοήτευσαν και ότι ένας ιδιότυπος πολιτικός ρεβανσισμός ήταν αυτός που κατά κανόνα καθόριζε το εύρος των επιλογών μας. Έτσι, οι ρόλοι τροποποιούνται άρδην... Κάπως έτσι δηλαδή…

Εμείς οι μέχρι χθες τετραπέρατοι, γινόμαστε εν μια νυκτί κοψοχέρηδες, αφού γι' ακόμη μια φορά συνειδητοποιήσαμε, μετά την απομάκρυνση βεβαίως από την κάλπη, ότι υπήρξαμε καραμπινάτα αφελείς...

Από την άλλη, αυτοί που καρπώθηκαν τα ωφελήματα της αφέλειάς μας, πανηγυρίζουν για την ανοησία που μας δέρνει και πίνουν στην υγεία των κορόιδων, απολαμβάνοντας αυτά που αφειδώς τους προσφέραμε, την εποχή που επιμέναμε να παριστάνουμε τα αστροπελέκια, καμαρώνοντας για το ακαταμάχητο των εκλογικών μας επιλογών...

Και όλοι μαζί, γευόμαστε τα επίχειρα των επιλογών μας, αφού πρακτικά η ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής, ουδέποτε μας απασχόλησε σοβαρά την ώρα της κάλπης, αφού συνήθως επιλέγαμε...

Εντός... Επί τα αυτά... Κι άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε

Οι διεργασίες που φαίνεται να ενεργοποιούνται, τόσο με την εμφάνιση του μορφώματος Καρυστιανού, όσο και με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, είναι απολύτως προβλέψιμες και εν πολλοίς αναμενόμενες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Συνοπτικά, μπορούν να ορίζονται ως μια «εντός και επί τα αυτά» προσπάθεια ανασύνταξης συγκεκριμένων συνιστωσών του πολιτικού συστήματος, με στόχο την πολιτική τους μακροημέρευση και με το βλέμμα των πρωταγωνιστών τους, σταθερά στραμμένο στην νομή της εξουσίας. Θα μπορούσαν αυτές οι εξελίξεις να δρομολογήσουν διαφορετικές πολιτικές διεργασίες ικανές να προσδώσουν διαφορετική πολιτική δυναμική στην πορεία της χώρας; Η απάντηση είναι απλή: ΟΧΙ δεν θα μπορούσαν. Και να γιατί…

Α. Το κόμμα Τσίπρα, παρά τα όποια επικοινωνιακά ρετούς τα οποία υιοθέτησε ο πρώην πρωθυπουργός, από το όνομα μέχρι το σκηνικό σόου, παραμένει ένας σχηματισμός που κατά δήλωση του ιδρυτή του, επιμένει να στηρίζεται σε δυνάμεις (από την Αριστερά μέχρι την πολιτική οικολογία) η πολιτική έκφραση των οποίων έχει εξαντλήσει προ πολλού τα δυνητικά πολιτικά της όρια.

Επομένως, το μοναδικό πράγμα το οποίο μπορεί να ανακυκλωθεί μέσα από αυτό το πολιτικό σχήμα, είναι το φαιδρό παρελθόν πολιτικών και εμμονών που γνωρίσαμε, αλλά και συστημικές εργολαβίες που...

Ο «αντισυστημισμός» ως ακραιφνώς συστημικό δημιούργημα του πολιτικού marketing…

Το πολιτικό marketing έχει εισβάλει αμετάκλητα και με ιδιαίτερο δυναμισμό στην καθημερινότητά μας και ο λόγος είναι απλός…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι νεολογισμοί τους οποίους ανέδειξε και επιμένει να συντηρεί, ασκούν μια δυναμική γοητεία σε πολιτικούς χώρους στους οποίους κυριαρχεί η πολιτική ρηχότητα. Παράλληλα, αυτοί οι νεολογισμοί, προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες εργαλειοποίησής τους, από δυνάμεις αλλά και από πολιτικούς μηχανισμούς, που έχουν την ικανότητα να τους αναπαράγουν και να επενδύουν επικοινωνιακά σε αυτούς, προκειμένου να «κατασκευάζουν» ελεγχόμενα άλλοθι και να παγιδεύουν σε παραλυτικά πολιτικά αδιέξοδα διάφορους περιφερόμενους ηγετίσκους που διακατέχονται από τα γνωστά σύνδρομα του πολιτικού μικρομεγαλισμού…

Η επιδίωξη είναι ξεκάθαρη. Αυτό που θέλουν οι μηχανισμοί οι οποίοι διαθέτουν την τεχνογνωσία, την δυνατότητα και τα μέσα να εργαλειοποιούν αυτούς τους νεολογισμούς, είναι να ευνουχίσουν την κοινωνική αγανάκτηση και οργή, προκειμένου να την εκτρέψουν σε αδιέξοδες και ανώδυνες πολιτικές αναζητήσεις, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον εκφυλισμό και στην σταδιακή αυτοκατάργησή της. Και ενώ συντελείται όλο αυτό, οι πρωταγωνιστές της πολιτικής αφέλειας, έχουν την εντύπωση ότι κάνουν κάτι περισπούδαστο και πολιτικά σημαντικό, που θα τους το αναγνωρίσει η ιστορία.

Η έννοια του «αντισυστημισμού», θεωρείται πλέον η ναυαρχίδα στο φασονάδικο του πολιτικού marketing, διότι μπορεί να... 

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους Πόντιους Πιλάτους της υποκρισίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Θα ξεκαθαρίσουμε για μια ακόμη φορά σε όλους εκείνους που επιμένουν να ενοχλούνται με την κριτική μας τοποθέτηση, ορισμένες αυτονόητες αλήθειες:

Α. Σε αντίθεση με όσους επέλεξαν να λιβανίζουν νυχθημερόν και προσωπικά την κυρία Καρυστιανού, με λογικές και «επιχειρήματα» που δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με σοβαρή πολιτική αποτίμηση, η δική μας η κριτική και η στάση απέναντι στην κυρία Καρυστιανού και απέναντι στο πολιτικό της εγχείρημα ήταν και παραμένει πολιτική κατ’ αποκλειστικότητα… Δεν έχουμε τίποτε προσωπικό με την κυρία… Δεν την γνωρίζουμε προσωπικά και δεν έχουμε καμιά απολύτως φιλοδοξία να την γνωρίσουμε στο μέλλον…

Β. Σε ότι αφορά στην διαχείριση της δημόσιας εικόνας της, την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, ή ίδια φιλοτέχνησε με συγκεκριμένο τρόπο και σε συγκεκριμένη κατεύθυνση, θεωρούμε ότι αυτό το οποίο κατάφερε η κυρία Καρυστιανού, είναι να επιβεβαιώνει καθημερινά, ότι ΔΕΝ είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να συσπειρώσει και να ενώσει. Η κυρία Καρυστιανού, είναι μια βαθιά διχαστική προσωπικότητα, που κατάφερε το πρωτοφανές. Κατάφερε να...

Οι σουρεάλ παραστάσεις επιπέδου φτηνής επιθεώρησης, δεν παράγουν πολιτική…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν υπάρχει κόφτης στον αυτοσχεδιασμό κύριοι. Ειδικά όταν "ο καλλιτέχνης" επιχειρεί αυθαίρετα να δώσει προστιθέμενη πολιτική αξία σε μια σουρεάλ παράσταση, η οποία κατά τα φαινόμενα είχε τα πάντα, εκτός από σοβαρή πολιτική… 

Από ψέκια και παραδοσιακούς γυρολόγους του πολιτικού καιροσκοπισμού, έως και μερικές δεκάδες περιφερόμενου, αφιονισμένου και αλαλάζοντος πρωτογενούς υλικού, μερικοί των οποίων επιδίδονται (όπως καταμαρτυρούν και σχετικά βίντεο) σε συμπεριφορές αρμοδιότητας ειδικού επιστήμονος. Αλλά αυτά θα πει κάποιος, συνιστούν παραπολιτική γι αυτό και δεν θα μείνουμε εκεί…

Το ότι κατά την διάρκεια αυτής της παράστασης, απαριθμήθηκαν μερικοί επιλεκτικά συλλεχθέντες και γενικώς διατυπωμένοι και ευρέως αποδεκτοί πολιτικοί στόχοι, δεν σημαίνει ότι αυτό το γονατογράφημα παραπέμπει σε φυσιογνωμία πολιτικού σχηματισμού που έχει την ικανότητα να επεξεργαστεί συλλογικά πολιτικές θέσεις και να τις μετατρέψει σε εργαλείο πολιτικής ζύμωσης και πολύ περισσότερο σοβαρής πολιτικής δράσης…

Άλλωστε οι πρώτες συνεντεύξεις που έφεραν κάποιους από τους «σοφούς»;;; του εγχειρήματος, αντιμέτωπους με συγκεκριμένες ερωτήσεις δημοσιογράφων, παραπέμπουν μάλλον σε τρία πουλάκια κάθονταν παρά σε σοβαρή πολιτική παρουσία. Αναθέστε σε αυτούς τους ανθρώπους να διαχειριστούν υποθέσεις της χώρας και...

Να αιφνιδιάσουμε εάν δεν θέλουμε να αιφνιδιαστούμε...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με τον «Νόμο περί Ναυτικής Δικαιοδοσίας», η τουρκική εθνοσυνέλευση, πρόκειται να αποτυπώσει τυπικά και να θωρακίσει θεσμικά, το ευρύτερο πλαίσιο των τουρκικών αναθεωρητικών διεκδικήσεων, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο…

Παράλληλα, προαναγγέλλεται ήδη ένα πλαίσιο αποφάσεων, χειρισμών και δυνητικών πρωτοβουλιών, από τον πλήρως εξουσιοδοτημένο προς τούτο Τούρκο πρόεδρο, με το οποίο πλαίσιο θα επιδιώξει να εκβιάσει ανατροπές στην ευρύτερη περιοχή. Ανατροπές τόσο στο πεδίο, όσο και στην φυσιογνωμία αλλά και στην κατεύθυνση των συντελούμενων γεωπολιτικών διεργασιών.

Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, είναι η μοναδική πύλη θαλάσσιας διεξόδου μέσω της οποίας η Τουρκία μπορεί να αναβαθμίσει το περιφερειακό της αποτύπωμα στο πλαίσιο της επικαιροποιημένης στρατηγικής της, διαμηνύοντας ότι παραμένει παρούσα και με ισχυρές απαιτήσεις στην διαδικασία ανακατανομής της ισχύος. Παράλληλα, με την επιχείρηση της δυναμικής ενσωμάτωσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος στον ευρύτερο γεωστρατηγικό της σχεδιασμό, αυτό που επιδιώκει είναι… 

Το πολιτικό κεφάλαιο βγαίνει στο σφυρί και η ματαιοδοξία στις ρούγες

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η εικόνα είναι πραγματικά θλιβερή... Υπάρχουν άνθρωποι - ευτυχώς είναι ελάχιστοι αλλά ωστόσο υπάρχουν - που διαθέτουν ένα επιστημονικό επίπεδο, κάποιοι δε ακόμη και εξειδικευμένες γνώσεις και σπεύδουν να στοιχηθούν πίσω από την "φούσκα" Καρυστιανού, όχι γιατί γοητεύτηκαν από την ανύπαρκτη πολιτική της πρόταση, αλλά επειδή σαγηνεύτηκαν, όπως όλα δείχνουν, από την ισχυρή πιθανότητα να αρπάξουν την ευκαιρία του κύματος της οργής και να μπουν στο μισθολόγιο του κοινοβουλίου...

Πρόκειται για μια σχέση ηθικά και πολιτικά ετεροβαρή, αφού η μεν κυρία Καρυστιανού, έβγαλε στις ρούγες μια και μόνο ιδιότητα, αυτήν της μητέρας θύματος, ενώ οι δε, επέλεξαν δυστυχώς να βγάλουν στο σφυρί την διαδρομή τους, το όποιο πολιτικό τους κεφάλαιο και κυρίως επέλεξαν να ρευστοποιήσουν...

Ο τυχοδιωκτισμός ενός ανιστόρητου, θα χαρίσει στρατηγική νίκη στους μουλάδες;

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η σύγκρουση στην ευρύτερη περιοχή του Ιράν, έχει ήδη μεταλλαχθεί φυσιογνωμικά. Επί της ουσίας έχει εξελιχθεί σε ένα ιδιότυπο bras de fer μεταξύ των ΗΠΑ και των «Φρουρών της Επανάστασης», με τους δεύτερους να είναι αυτοί οι οποίοι κατά κανόνα προσδιορίζουν την ατζέντα της αντιπαράθεσης ΤΟΣΟ στο διπλωματικό ΟΣΟ και στο επιχειρησιακό επίπεδο και με τον Αμερικανό πρόεδρο, να επιδίδεται σε ανούσιες επικοινωνιακές πιρουέτες, αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες, σε ευτελείς θεατρινισμούς αλλά και σε αυτοκαταστροφικές αντιδράσεις έναντι όλων, επιβεβαιώνοντας έτσι εμπράκτως τα πολλαπλά αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει, εξ αιτίας της ανερμάτιστης, επιπόλαιας και προσωποπαγούς διαχείρισης που επέλεξε να εφαρμόσει, στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει εντός των ορίων της δικής του αντίληψης, μια σύνθετη πρόκληση με ευρύτερες γεωστρατηγικές προεκτάσεις.

Η συγκεκριμένη διαχείριση, δικαιολογημένα δέχεται τα πυρά σύμπαντος του συστημικού μιντιακού κατεστημένου των ΗΠΑ και αυτό δεν συνιστά, ΟΥΤΕ τυχαία εξέλιξη, ΟΥΤΕ βεβαίως αποσπασματική αντιπολιτευτική αντιμετώπιση από μερίδα του πολιτικού κόσμου. Είναι δε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ΔΕΝ διατυπώνεται, από καμία άλλη πλευρά, κάποιος σοβαρός και επαρκώς στοιχειοθετημένος συστημικός αντίλογος, ικανός να αντικρούσει την ασκούμενη κριτική και να θωρακίσει με συστημική εμπιστοσύνη αυτόν τον τραγέλαφο της ανερμάτιστης προεδρικής θητείας. Την ίδια στιγμή, η πολιτική και κοινωνική βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε το πολλά υποσχόμενο εγχείρημα Τραμπ, τελούν υπό κατάρρευση και αυτή η διαδικασία θεωρείται πλέον ΜΗ αναστρέψιμη, από κάθε σοβαρό και αμερόληπτο αναλυτή.

Καμία σχέση με την νέα στρατηγική Εθνικής ασφάλειας και άμυνας…

Στην χώρα της υπερβολής ωστόσο (και μιλάμε εδώ για την δική μας πατρίδα) υπάρχουν στρατευμένες φωνές που αρνούνται πεισματικά να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα και επιμένουν να ταυτίζουν τον ανερμάτιστο και καταστροφικό τακτικισμό ενός ανιστόρητου και εξαιρετικά επικίνδυνου προέδρου, με τον σκληρό πυρήνα της νέας στρατηγικής Εθνικής ασφάλειας και άμυνας των ΗΠΑ, ενώ επιμένουν να αντιμετωπίζουν αυτόν τον τυχάρπαστο τσαρλατανισμό, ως δήθεν μεθοδολογική αποφασιστικότητα, απολύτως εναρμονισμένη με την συλλογική στρατηγική σκέψη του βαθέως Αμερικανικού κράτους. Ουδέν αναληθέστερον αυτού, αφού… 

Ποταπότητα και εξευτελισμός...

Σε συνεννόηση ΚΑΙ με την Μόσχα, οι μουλάδες συνεχίζουν να δουλεύουν «ψιλό γαζί» τον Αμερικανό πρόεδρο, στοχεύοντας στον ολοκληρωτικό εξευτελισμό του. Σύμφωνα με πληροφορίες του AXIOS, το Ιράν επανήλθε στην υποτιθέμενη "διαπραγμάτευση" με νέα πρόταση η οποία προβλέπει:... 

Να γίνει πρώτα η άρση του αποκλεισμού και το άνοιγμα του Ορμούζ και μετά να ξεκινήσουν οι συνομιλίες για τα πυρηνικά. 

Όπως αντιλαμβάνεστε κύριοι, μετά από τις αλλεπάλληλες ανοησίες του ανερμάτιστου προέδρου των ΗΠΑ…

• Το βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν παραμένει σε ισχύ…
• Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, επίσης παραμένει σε ισχύ. Και…
• Το στυγνό – τρομοκρατικό καθεστώς των μουλάδων, ενισχύει την θέση του και επανεκκινεί ήδη την διαδικασία διεύρυνσης του διπλωματικού του αποτυπώματος…

Έτσι… Αυτό που επιβεβαιώνεται καθημερινά, είναι ότι ο άθλιος εμποράκος, μπήκε σε αυτήν την σύγκρουση, προκειμένου να μην επιτρέψει στο...

Γελοιότητες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όσο η διοίκηση Τραμπ παραδέρνει σε αλλεπάλληλες γελοιότητες, συμπαρασύροντας την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στην απαξίωση και στην απόλυτη ανυποληψία, τόσο πληθαίνουν - ΚΑΙ στην Ελλάδα - οι φωνές των επίδοξων «αναλυτών» που επιμένουν να ερμηνεύουν - δήθεν βαθυστόχαστα - την ρηχή έως παντελώς ανύπαρκτη στρατηγική σκέψη του Αμερικανού προέδρου. Έτσι, μετά από τον διασυρμό που του επιφυλάσσουν καθημερινά οι αποθρασυνόμενοι μουλάδες, αυτό που καταγράφεται είναι η πραγματικά απέλπιδα προσπάθεια των στρατευμένων «αναλυτών», οι οποίοι επιδιώκουν να μας πείσουν ότι ουδέποτε ήταν στις προθέσεις της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής (επί διοικήσεως Τραμπ) η ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν…

Υποθέτουμε ότι για να επιμένουν τόσο φορτικά στην αναπαραγωγή αυτής της εξυπνάδας, προφανώς η Αμερικανική διοίκηση σε χρόνο ανύποπτο, έσπευσε να τους ενημερώσει λεπτομερώς, για τον στρατηγικό της σχεδιασμό αναφορικά με την συγκεκριμένη σύγκρουση. Έτσι θα είναι εάν έτσι φαντασιώνονται. Περί ορέξεως… Κολοκυθόπιτα που λένε και στο χωρίο μου. Υπάρχει όμως μια κρίσιμη λεπτομέρεια…

Όλοι αυτοί που επιμένουν να αναπαράγουν απίστευτες ομορφιές, στο πλαίσιο της εμμονικής προσπάθειάς τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, πουλώντας στους ευκολόπιστους ως πρωτοποριακό προϊόν την σκορδαλιά ΧΩΡΙΣ σκόρδο, μας έχουν πει τα πάντα. Ένα πράγμα δεν μας είπαν…

Να σταματήσουμε να ξορκίζουμε την προοπτική της δημιουργίας ενός νέου Ιράν

Άφησαν επί χρόνια το καθεστώς των μουλάδων «ήσυχο» να οργανώσει απερίσπαστα τους διοικητικούς μηχανισμούς του και την επιχειρησιακή του επάρκεια. Το καθεστώς απέδειξε αυτό, ότι μπορεί να το κάνει και οι Αμερικανοί εισπράττουν τώρα το τίμημα αυτής της εσφαλμένης τους επιλογής… 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με τον Τραμπ να κυνηγά σήμερα εναγωνίως την όποια λύση, μετά από μια αλληλουχία απερίσκεπτων και καταγέλαστων χειρισμών που αποθράσυναν το Ιράν και ροκάνιζαν σταθερά την σοβαρότητα των ΗΠΑ, είναι φανερό ότι, αυτήν την φορά, οδηγούμαστε σε μια νέα κατάσταση, κατά την οποία η ιστορία θα επαναληφθεί ως επικίνδυνη φάρσα…

Το καθεστώς των μουλάδων, εάν αφεθεί και πάλι «ανενόχλητο», είναι βέβαιο ότι θα επιταχύνει τους ρυθμούς της επιχειρησιακής του ανασύνταξης, όπως και την διαδικασία επιτυχούς ολοκλήρωσης των επικίνδυνων σχεδιασμών του, γεγονός που θα αναβαθμίσει το σκοταδιστικό καθεστώς σε εξαιρετικά επικίνδυνη συστημική απειλή, η αντιμετώπιση της οποίας θα καταστεί εξαιρετικά δύσκολη…

Επιμένουμε και θα συνεχίσουμε να επιμένουμε, ότι η διεθνής κοινή γνώμη και κυρίως οι Αμερικανοί επιτελείς, δεν θα πρέπει και αυτήν την φορά να καθηλωθούν στην...