Τέσσερις στόχοι - κλειδιά για να μην αναλωθεί το πολιτικό κεφάλαιο της Διπλωματίας της Εθνικής επετείου

Ο κίνδυνος να αναλώσει ταχύτατα η Ελλάδα το πολιτικό κεφάλαιο που δημιούργησε η «διπλωματία της Εθνικής επετείου» είναι υπαρκτός, όσο τα πολιτικά στελέχη της κυβέρνησης, συνεπικουρούμενα από τα συστημικά ΜΜΕ, συνεχίζουν να επιδίδονται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα που αφορούν στις διατυπώσεις των ανακοινωθέντων και στο σαβουάρ βίβρ των δηλώσεων από το στρατόπεδο των «συμμάχων»…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η πολιτική ηγεσία της χώρας μας, οφείλει να αποκωδικοποιήσει σωστά το περιεχόμενο των δηλώσεων και των συνακόλουθων συμπεριφορών, αντί να καταγίνεται με αναπαραγωγή πανηγυρισμών που επί της ουσίας ΔΕΝ αφορούν στον σκληρό πυρήνα των σύνθετων εθνικών προκλήσεων. Και οφείλει να το πράξει χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, αφού στο περιβάλλον αυτών των προκλήσεων, η πατρίδα μας ΔΕΝ πορεύεται μόνη της και φυσικά ΔΕΝ έχει την πολυτέλεια να παραδοθεί στην ανεμελιά του επίπλαστου εφησυχασμού που συντήρησε η διπλωματική αβρότητα των ημερών. Αντιθέτως…

Πορεύεται με τους «συμμάχους» της, οι οποίοι έχουν αποδείξει ΚΑΙ στο παρελθόν αλλά ΚΑΙ σήμερα ότι ΔΕΝ επιδεικνύουν κανενός είδους ομοιογένεια στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται τις πραγματικές απειλές που αντιμετωπίζει η χώρα μας…

Πορεύεται με «συμμάχους» οι οποίοι ΔΕΝ επιδεικνύουν την οφειλόμενη αυστηρότητα στα ζητήματα που σχετίζονται με τον σεβασμό στους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου…

Με «συμμάχους» πίσω από τις δηλώσεις και τις συμπεριφορές των οποίων, κάθε δεύτερη ματιά αποκαλύπτει φαινόμενα διπροσωπίας, μεροληψίας, ανοχής ή ακόμη και σύμπλευσης με την ανομία, την επιθετικότητα και...

Στον βούρκο των ψευδαισθήσεων – Φωνές που καλούν την κοινωνία σ' έναν μοιραίο ιστορικό συμβιβασμό

Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ υπήρξε σαφέστατος κατά την συνάντησή του με τον Ν. Αναστασιάδη. «Οι ΗΠΑ δεν είναι διατεθειμένες να επιτρέψουν πολεμική σύρραξη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας» δήλωσε ο κ. Πομπέο. Και η πλευρά των πολιτικών ηγετών του Ελληνισμού σε Ελλάδα και Κύπρο, έσπευσε να υποδεχτεί με ικανοποίηση αυτήν την δήλωση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ούτε καν ειρηνοποιός με την κλασική έννοια του όρου, αλλά έμπορος μιας αγοραίας δήθεν Ειρήνης, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ επιχειρεί να ακυρώσει ουσιαστικά την εθνική φωνή Ελλάδας και Κύπρου με τρόπο αυτοκτονικό. 

Και επιχειρεί να το κάνει διεμβολίζοντας την πιθανότητα αποφασιστικής στάσης της Κύπρου, έτσι ώστε να μην ανακοπεί η διαδικασία επιβολής κυρώσεων στην Λευκορωσία. Την διεμβολίζει με πολιορκητικό κριό την Ελλάδα και το συγχωροχάρτι το οποίο δείχνει πρόθυμος να παραχωρήσει ο ίδιος ο Έλληνας πρωθυπουργός στην Τουρκία για την πειρατική της δράση όλη την προηγούμενη περίοδο, παρ όλο που αυτή παραμένει ακόμη ενεργή στις Κυπριακές θάλασσες με ολοκάθαρα τα χαρακτηριστικά της πολεμικής επιχείρησης.

Έτσι, η Αμερικανική Εξωτερική πολιτική, χειραγωγεί και πάλι τους δεδομένους και πρόθυμους να θυματοποιηθούν, προσφέροντας χάντρες και φιλικά χτυπήματα στην πλάτη, προκειμένου να εκτονωθεί η περιφερειακή ένταση στο μαλακό υπογάστριο της Ν.Α πτέρυγας του ΝΑΤΟ, να πέσει η Τουρκία και πάλι στα μαλακά με την αναστολή κάθε συζήτησης για ουσιαστικές κυρώσεις, και να πυροδοτηθεί ένα καινούριο, αδιέξοδο, αλλά πολλαπλά καταστροφικό μέτωπο εντάσεων με την Ρωσία.

Η Ελλάδα βαλτώνει και πάλι στον βούρκο των ψευδαισθήσεων που συντηρεί η ρητορική Πάιατ περί της δήθεν αισιοδοξίας για...

Κρίσιμα ερωτήματα σε μια άκρως επίκαιρη διπλωματική και επιχειρησιακή ατζέντα

Η φυσιολογική ικανοποίηση που αποπνέουν οι δηλώσεις Μακρόν, καλό θα είναι να μην τροφοδοτεί παραλογισμούς και αυταπάτες. Προφανώς τις έχουμε ανάγκη αυτές τις δηλώσεις. Αλλά είναι ένας σπόρος που ΔΕΝ θα ανθίσει, αν δεν καλλιεργηθεί στο έδαφος μιας παραγωγικής και στρατηγικά στοχευμένης Εξωτερικής πολιτικής.

Είναι φανερό πως η Ελλάδα έχει επενδύσει πολλά στην «αλληλεγγύη» των Ευρωπαίων «συμμάχων» της αναφορικά με την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας, αλλά όλα δείχνουν πως οι προσδοκίες αυτές θα καταρρεύσουν με πάταγο στην προγραμματισμένη Σύνοδο Κορυφής στα τέλη του Σεπτέμβρη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Φαίνεται πως οι κυρίαρχοι της Ευρώπης με προεξάρχουσα την Γερμανία, διολισθαίνουν σταδιακά σε πρακτικές που οδηγούν στον εκφυλισμό την έννοια της «συμμαχικής αλληλεγγύης», και παράλληλα υιοθετούν πρακτικές αδόκιμες όσο και δόλιες, στο πλαίσιο μιας νέου τύπου εκβιαστικής πειθαρχίας των ασθενέστερων στις κυρίαρχες επιλογές τους.

Η Ελλάδα την βίωσε αυτή την νέα πρακτική –έστω και αν αρνείται πεισματικά να βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα – από τον κατάφωρο τρόπο με τον οποίο παραγκωνίστηκε κατά την απαράδεκτη Σύνοδο του Βερολίνου για το Λυβικό. Πρωταγωνιστής της αθλιότητας, ήταν η Γερμανία. Ωστόσο το πρόβλημα δεν είναι μόνο Ευρωπαϊκό ή αμιγώς Γερμανικό. 

Η πατρίδα μας την βίωσε επίσης αυτήν την πρακτική ως πράξη ταπείνωσης και προσβολής, και τον περυσινό Αύγουστο, όταν εκβιάστηκε δημόσια και προκαταβολικά, με αφορμή την...

Γιατί η ελληνική διπλωματία πρέπει να ξαναμάθει το αλφάβητο της στρατηγικής

Πρωτίστως και κατά κύριο λόγο, το διεθνές δίκαιο, οι συνθήκες και τα καταστατικά των διεθνών θεσμών, αφορούν τη διεθνή τάξη. Δηλαδή, την οριοθέτηση της κυριαρχίας που καλύπτει η επικράτεια των κρατών-μελών του ΟΗΕ στο έδαφος, στη θάλασσα και στον αέρα... 

του Π. ΗΦΑΙΣΤΟΥ

Ενώ αυτό είναι το ορθό και το ορθολογιστικό, η ελληνική διπλωματία, για την ακρίβεια οι ηγετικοί κύκλοι στην Αθήνα, εν πολλοίς, παραμιλάνε, μπερδεύονται και κατρακυλάνε σε δίνη θεμελιωδών συγχύσεων. Όποτε οξυνθεί ο τουρκικός αναθεωρητισμός αναδεικνύονται, αφενός ελλειμματικές και προβληματικές διατυπώσεις όρων και...