Η στρατηγική ήττα των Δημοκρατικών και το δίδυμο στοίχημα της διοίκησης Τραμπ

Μετά την ανατροπή που συντελέστηκε στις ΗΠΑ, πολιτικοί αναλυτές και αρθρογράφοι από ολόκληρο τον πλανήτη, έχουν επιδοθεί σε μια φρενήρη προσπάθεια, προκειμένου να καταδείξουν τις αιτίες της εκλογικής συντριβής της Κάμαλα Χάρις και των Δημοκρατικών, αλλά και την σχέση αυτών των αιτιών με τις αντίστοιχες αιτίες που άνοιξαν και πάλι, για λογαριασμό του Τραμπ και των Ρεπουμπλικανών, διάπλατες τις πόρτες του Λ. οίκου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η ντετερμινιστική αντίληψη η οποία φαίνεται να κυριαρχεί στην πλειοψηφία αυτών των αναλύσεων, δεν είναι μονάχα εύκολη και απλουστευτική στην χρήση της ως κλασικό ερμηνευτικό εργαλείο. Στην πράξη, συνιστά και ένα βολικό καταφύγιο για την προσπάθεια όλων εκείνων που ΔΕΝ θα ήθελαν να θέσουν το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων αλλά ΚΑΙ των δικών τους πολιτικών ευθυνών, για λογικές και αντιλήψεις που στήριξαν, συντηρώντας ένα ψευδεπίγραφο κλίμα δήθεν αποδοχής εκ μέρους των κοινωνιών, των καταστροφικών πολιτικών που κυριάρχησαν στις ΗΠΑ και στον Δυτικό κόσμο κατά την διάρκεια των προηγούμενων χρόνων.

Και βεβαίως, στην πιο ακραία εκδοχή της ερμηνευτικής λαθροχειρίας που επιστρατεύεται από συγκεκριμένα πολιτικά και μιντιακά κέντρα, υπάρχουν και εκείνοι οι δήθεν αναλυτές που από την πρώτη στιγμή έχουν επιδοθεί σε ένα κυνήγι μαγισσών, στην προσπάθειά τους να καταγράψουν τις κατηγορίες των ψηφοφόρων που καταψήφισαν τον Τράμπ κατά την διάρκεια της πρόσφατης εκλογικής αναμέτρησης. Και το κάνουν, υπερτονίζοντας το ειδικό πολιτικό βάρος εκείνων που τον καταψήφισαν, αδιαφορώντας όμως πλήρως… ΚΑΙ για το κίνητρο… ΚΑΙ για την έκταση, αλλά ΚΑΙ για τον δυναμισμό εκείνων που τον υπερψήφισαν.

Φυσικά όλη αυτή η περί διαγραμμάτων συζήτηση, δεν γίνεται για να φωτίσει το πρόβλημα, ούτε βεβαίως για να τοποθετηθεί ανοικτά πάνω στα καινούρια δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί. Γίνεται για να συγκαλύψει κορυφαία στοιχήματα και κρίσιμα διακυβεύματα που καθόρισαν την εκλογική συμπεριφορά των Αμερικανών και που όλα δείχνουν ότι θα αποτελέσουν την θερμοκοιτίδα για την εμφάνιση και την εφαρμογή νέων επιθετικών πολιτικών που θα απορυθμίσουν εύθραυστες περιφερειακές ισορροπίες (με πολλές προκλήσεις αλλά και με όλους τους κινδύνους που ενσωματώνονται σε μια τέτοια εξέλιξη) και συνακόλουθα θα...

Σε ένα περιβάλλον που αναδιανέμονται ρόλοι και λάφυρα η στρατηγική ανυπαρξία ισοδυναμεί με αυτοκτονία

Την επόμενη μέρα των Αμερικανικών εκλογών, είναι βέβαιο πως ο πρωταγωνιστής των μεγάλων ανατροπών που κυοφορούνται στον πλανήτη, ΔΕΝ θα είναι η Αμερικανική πολιτική ηγεσία…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ήδη, μια προσεκτική ανάγνωση των πρώτων αντιδράσεων με τις οποίες υποδέχτηκαν (ή δεν υποδέχτηκαν) την προεδρική αλλαγή τόσο οι «φίλοι» όσο και οι αντίπαλοι των ΗΠΑ, επιβεβαιώνει πως στο διεθνές περιβάλλον της πρωτοφανούς γεωπολιτικής ρευστότητας, οι πραγματικοί πρωταγωνιστές θα είναι στρατηγικοί τους αντίπαλοι αλλά και σημαντικοί περιφερειακοί δρώντες, μεταξύ αυτών και ιστορικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ που διεκδικούν αυξημένο ρόλο στην νέα ισορροπία ισχύος. Και οι λόγοι είναι προφανείς.

Η μεταπολεμική τάξη διολίσθησε σταδιακά σε μια ανεπίστρεπτη εκφυλιστική διεργασία κατά την διάρκεια της μεταψυχροπολεμικής περιόδου, και εν τέλει κατέρρευσε οριστικά μετά και την οριστική αποκαθήλωση της Pax Americana την οποία μεταξύ άλλων επισφράγισε ΚΑΙ η αμφιλεγόμενη περίοδος της προεδρίας Τραμπ.

Η διαδικασία μέσα στην οποία συντελούνται αυτές οι μεταβολές, υπήρξε στην ουσία της ιδιαίτερα αντιφατική, αφού από την μια μεριά απελευθέρωσε και ενίσχυσε υποβόσκουσες περιφερειακές γεωπολιτικές φιλοδοξίες και από την άλλη υπερδιόγκωσε τις αβεβαιότητες και την ανασφάλεια που διαπερνά την κουλτούρα των εξαρτημένων και παραδοσιακά υποτελών χωρών.

Η φυσική συνέπεια αυτής της εξέλιξης, είναι η δραστική συρρίκνωση του ζωτικού χώρου στο πλαίσιο του οποίου λειτουργούσαν μέχρι πρότινος οι ΗΠΑ, με ανεξέλεγκτο ηγεμονισμό και με την υπεροψία της αδιαμφισβήτητης υπερδύναμης. Την ίδια στιγμή, καταγράφεται μια...

ΗΠΑ - Κρίσιμα και εκβιαστικά στοιχήματα πέρα από την νοσηρότητα της συνωμοσιολογίας

Το αποτέλεσμα των Αμερικανικών εκλογών φαίνεται να οριστικοποιείται. Ωστόσο η διαδικασία που προηγήθηκε, έχει τροφοδοτήσει με ανεξάντλητο υλικό ένα πρωτοφανές και αποπροσανατολιστικό παραλήρημα που μαίνεται ανεξέλεγκτο ΚΑΙ στην χώρα μας, και που ομολογουμένως παρουσιάζει μια εκπληκτική προσαρμοστικότητα σε όλες τις  εκδοχές των σεναρίων συνωμοσίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρωταγωνιστές - και αυτήν την φορά - είναι οι γνωστοί περιφερόμενοι ψεκασμένοι και διάφορα ακροδεξιά γκρουπούσκουλα και ιστοσελίδες, ενώ τα εύκολα θύματα αυτού του παραλογισμού, ψαρεύονται όπως πάντα, στα θολά νερά των καθυστερημένων πολιτικά στρωμάτων του πληθυσμού, τα οποία κατά κανόνα «τσιμπάνε» εύκολα στην βαρύγδουπη αλλά κενή πολιτικού περιεχομένου συνθηματολογία.

Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό αυτής της νοσηρής των πραγμάτων προσέγγισης, είναι η ανικανότητα  αυτών που την υιοθετούν να ερμηνεύσουν με πολιτικούς όρους την εκλογική ήττα του Τραμπ και η συνακόλουθη αδυναμία τους να κατανοήσουν - επίσης με πολιτικούς όρους - τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά και τις βαθύτερες συνέπειες της πολιτικής σύγκρουσης που διαπερνά την Αμερικανική κοινωνία, αλλά και το ίδιο το σύστημα εξουσίας των ΗΠΑ σε τελευταία ανάλυση.

Η γενεσιουργός αιτία αυτής της στρεβλής ανάγνωσης που αφορά στην εκλογική αποκαθήλωση του Τραμπ, βρίσκεται στον διαχρονικά επιπόλαιο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε συνολικά η προεδρική του θητεία. Η πραγματική πολιτική αποτίμηση αυτής της περιόδου, προφανώς δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τις απλουστευτικές προσεγγίσεις όλων αυτών που επιμένουν με απερίσκεπτες κραυγές να αναγορεύουν την προεδρία Τραμπ σε σύμβολο του αντινεοταξίτικου αγώνα υπέρ του Εθνισμού και εναντίον της Παγκοσμιοποίησης. Και φυσικά η κριτική αποτίμηση αυτής της φαιδρής όπως αποδείχτηκε περιόδου, είναι μια...