Η πυρηνική απειλή είναι μια υπαρκτή απειλή, όχι μονάχα επειδή είναι υπαρκτό ένα εξαιρετικά σημαντικό οπλοστάσιο που την καθιστά εκ των πραγμάτων ενεργή και ιδιαίτερα ανησυχητική ως προς το πραγματικό εύρος των συνεπειών της… Αλλά πρωτίστως διότι η παράνοια, ως ανθρώπινη «αρετή», παραμένει παρούσα και καθορίζει σε σημαντικό βαθμό τις εξελίξεις αλλά και τις ασταθείς ισορροπίες στο διεθνές σύστημα…
Οι λοιπές προσεγγίσεις, οι οποίες επιχειρούν να σκιαγραφήσουν για λογαριασμό των υπηρεσιών και των πολιτικοστρατιωτικών επιτελείων την πιθανολογούμενη μεταπυρηνική πραγματικότητα, είναι μονάχα θεωρίες, οι οποίες συνυπολογίζουν κατά την διατύπωσή τους, συγκεκριμένες σταθερές «εργαστηρίου» και κυρίως συγκεκριμένες μεταβλητές από μια λίστα αυθαίρετων παραμέτρων που αφορούν στην πιθανή ανθρώπινη διαχείριση. Δεν παύουν όμως να είναι προσαρμοσμένες απόλυτα στην οπτική του εκάστοτε δρώντα, γεγονός που τις καθιστά εκ των πραγμάτων αυθαίρετες αλλά και εξαιρετικά επισφαλείς.
Είναι φανερό ότι διαφορετικά είναι τα δεδομένα που σταθμίζονται όταν ένας πυρηνικός δρων επεξεργάζεται πυρηνική στρατηγική από την σκοπιά του δυνητικά επιτιθέμενου… Διαφορετικά εάν η φαντασία του «διαχειριστή» κατακλύζεται από νοσηρά σενάρια στα οποία πιθανολογείται ότι οι πάντες εποφθαλμιούν και επιβουλεύονται την υπόστασή του, οπότε συμπεριφέρεται ως επιθετικά αμυνόμενος προκειμένου να εξυπηρετηθούν σκοπιμότητες και σχεδιασμοί που ανατροφοδοτούνται από την νοσηρότητα της σκέψης των επιτελών του… Και εντελώς διαφορετικά, εάν οι απαντήσεις που...
