Τα εξοπλιστικά ως φερετζές ανεπίτρεπτων Εθνικών υποχωρήσεων και συμβιβασμών

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Επώνυμοι αρθρογράφοι και «αναλυτές» παντός επιστητού, δεν διστάζουν ακόμη και να αυτοσχεδιάζουν με την αλόγιστη επίκληση κάθε λογής προσχημάτων, προκειμένου να ξεπλύνουν τους τραγικούς διπλωματικούς χειρισμούς του Έλληνα πρωθυπουργού, ο οποίος, μαζί με το επιτελείο του, φροντίζει να υπενθυμίζει προς πάσαν κατεύθυνση, ότι είναι πρόθυμος και κυρίως ότι είναι «ανοικτός» σε κάθε απόπειρα εξωγενούς χειραγώγησης, προσφέροντας έτσι στους καλοθελητές απλόχερα, το κίνητρο αλλά και την απεριόριστη δυνατότητα να σπεύσουν να αξιοποιήσουν την ομολογημένη του προθυμία…

Πρόκειται για μια αρθρογραφία γλοιώδη, προκλητική, χυδαία και από κάθε άποψη εμετική, που δεν διστάζει να υποβαθμίσει το πρόβλημα και τις καταστροφικές συνέπειές του για την χώρα, προκειμένου να στηρίξει έτσι ένα πολιτικό επιτελείο που στην επιεικέστερη των αναγνώσεων επιμένει να λειτουργεί χωρίς στρατηγική στόχευση και να ερωτοτροπεί με εξαιρετικά επικίνδυνους και παραλυτικούς τακτικισμούς που ακυρώνουν στην πράξη ολόκληρο το διπλωματικοπολιτικό οπλοστάσιο της πατρίδας μας…

Ο αδίστακτος γενίτσαρος Χακάν Φιντάν, πιεζόμενος αφόρητα από τις καταιγιστικές εξελίξεις στην Μ. Ανατολή και κυριευμένος από το άγχος της Τουρκικής Εξωτερικής πολιτικής, η οποία επιδιώκει πάση θυσία να αποκτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και κυρίως να εξασφαλίσει για λογαριασμό της τον έλεγχο των εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή, έσπευσε να αξιοποιήσει την επικοινωνιακή πάσα που προσφέρουν απλόχερα στην Τουρκική εξωτερική πολιτική οι  εκφραστές του ντόπιου γενιτσαρισμού, και επιστρατεύοντας το...

Οφειλόμενη απάντηση στον κ. Γ. Παπαχρήστο και στην συστημική δημοσιογραφία γενικώς

Μια ακόμη προσέγγιση, ιδιαιτέρως αποκαλυπτική αλλά και απολύτως ενδεικτική, για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται ορισμένοι κύκλοι εντός της χώρας, την συνεχιζόμενη κλιμάκωση της Τουρκικής επιθετικότητας και την Ελληνική στρατηγική ανυπαρξία που καθηλώνει την χώρα μας στο περιθώριο της ενεργής περιφερειακής εξίσωσης, αποτελεί και το πρόσφατο άρθρο του κ. Γιώργου Παπαχρήστου στο «ΒΗΜΑ» της 3^ης Μαρτίου 2021…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Τουρκική επιθετικότητα, αντιμετωπίζεται εν πολλοίς ως «ατσαλιά». Ως μια κακότροπη συμπεριφορά στην οποία ωθείται η Τουρκία από διάφορους απροσδιόριστους «εσωτερικούς και εξωτερικούς λόγους». Τόσο απλοϊκά λοιπόν «ξεπετάμε» ένα επικίνδυνο σχέδιο που αποσκοπεί να καταπιεί γεωπολιτικά την πατρίδα μας. Και όσο για την κλιμάκωση που συντελείται επί του πεδίου, αυτή εκλαμβάνεται ως ένα απλό «ανελαστικό μέγεθος» του οποίου το τέλος κατά έναν μαγικό τρόπο θεωρείται πως έχει οριστεί «κάπου εκεί πιο πέρα» και όπου να ‘ναι πλησιάζει και η στιγμή που θα το απολαύσουμε.

Αυτή η συλλογιστική, δεν συνιστά απλώς μια προκλητικά υπεραπλουστευτική προσέγγιση της κρίσιμης κατάστασης στην περιδίνηση της οποίας συνθλίβονται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου. Είναι ο ορισμός μιας πραγματικά σχιζοφρενικής ανάγνωσης της πραγματικότητας, η οποία γίνεται συνειδητά και αποσκοπεί σε πολύ συγκεκριμένες στοχεύσεις.

Το πρώτο που επιδιώκει αυτή η προσέγγιση, είναι να αποσυνδέσει αυτήν την κακότροπη συμπεριφορά, από της ευρύτερες στρατηγικές επιδιώξεις της αναθεωρητικής Τουρκίας. Να την υποβαθμίσει σε ένα τακτικά διαχειρίσιμο μέγεθος, η αντιμετώπιση του οποίου δεν απαιτεί αποφασιστικότητα αλλά τεχνική «μαεστρία» και...