Κρίσιμη μεταβλητή και εκφυλιστικά φαινόμενα στην διαχείριση της Ελληνοτουρκικής κρίσης

Από την στιγμή που κυριάρχησε αυτή η λογική, τόσο η πολιτική ελίτ όσο και η ελίτ των στρατηγιστών απώλεσαν σταδιακά το εθνικό τους στίγμα, με την έννοια ότι αποδέχτηκαν να ενσωματωθούν σε έναν ρόλο απολύτως εκφυλιστικό περιοριζόμενοι να διαχειριστούν… Άλλοτε την μιζέρια της ήττας… Άλλοτε την ηττοπάθεια της μη πρόκλησης. Και άλλοτε την υπαγορευμένη ατζέντα τρίτων, αποδεχόμενοι για την χώρα την ιδιότητα του failed state, οδηγώντας την στην απόλυτη περιθωριοποίηση και στην σταδιακή Ιφιγενειοποίησή της...

Φαίνεται ότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει επαρκώς την σοβαρότητα της κατάστασης σε αυτό που είθισται να  αποκαλούμε "επιδείνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων"…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η ευθύνη βέβαια για την σταθερά αρνητική και σε βάρος της χώρας μας πορεία της ελληνοτουρκικής ατζέντας είναι πρωτίστως πολιτική, ωστόσο είναι απαραίτητο να επισημάνουμε ότι και η συμπαθής -κατά τα λοιπά- "τάξη" των στρατηγιστών (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), έχει ομοίως τεράστια ευθύνη για την μη ανακοπή αυτής της ραγδαίας επιδείνωσης, της οποίας η κρίσιμη παράμετρος είναι η διαρκής αποδυνάμωση των παραγόντων ισχύος της χώρας...

Να ξεκαθαρίσουμε πως όταν μιλάμε για «παράγοντες ισχύος», δεν αναφερόμαστε μονάχα στα σχετιζόμενα με τα εξοπλιστικά και την γενικότερη φιλοσοφία που τα διέπει, ούτε βεβαίως στην επιτελική διαχείριση που αφορά στην αποτελεσματικότητα του σχεδιασμού και στην οργάνωση της άμυνας της χώρας.

Μιλώντας για "παράγοντες ισχύος", αναφερόμαστε -παράλληλα με όλα τα παραπάνω- σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα αντιλήψεων από το οποίο θα έπρεπε να εμφορείται η πολιτική ελίτ, και μέσω αυτής να το ενστερνίζεται συνολικά και η Ελληνική κοινωνία. 

Ένα σύστημα αντιλήψεων το οποίο να αφορά στο αναγκαίο εθνικό όραμα, σε μια κυρίαρχη και απολύτως αναγκαία ενότητα αδιαπραγμάτευτων εθνικών στόχων και προτεραιοτήτων, και πριν απ’ όλα στην απαραίτητη αντιστοίχιση όλων αυτών, με την ιστορική βιωσιμότητα του Ελληνισμού και με την διασφάλιση της δυνατότητάς του να έχει ρόλο πρωταγωνιστικό και λόγο βαρύνοντα στην διαμόρφωση της ευρύτερης περιφερειακής ατζέντας.

Δεν είναι της παρούσης να επεκταθούμε περισσότερο στο περιεχόμενο των στόχων και στις κρίσιμες παραμέτρους που αφορούν σε ένα τέτοιο ολοκληρωμένο σύστημα αντιλήψεων. Έχει όμως σημασία να επισημάνουμε… 

• Την ανυπαρξία του…
• Την δυσάρεστη διαπίστωση πως η απουσία του μεταφράζεται μοιραία και σε απουσία εθνικής στρατηγικής. Και φυσικά…
• Την βεβαιότητα πως η απουσία εθνικής στρατηγικής, οδηγεί αναπόφευκτα σε μια στρεβλή προσέγγιση των...