Κάποιος να μας φασκελώσει... Έτσι για να μην μας ματιάσουν ντε...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από τις εκλογές, αποθεώνουμε τις δημοσκοπήσεις και φυσικά πανηγυρίζουμε αυτοσχεδιάζοντας με την κινητικότητα και τις εναλλαγές των συσχετισμών που καταγράφονται και αφορούν πρωτίστως στον χώρο της ευρύτερης αντιπολίτευσης...

Μετά τις εκλογές, συνειδητοποιούμε ότι αυτή η κινητικότητα, οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό, στην ανικανότητά μας να συνειδητοποιήσουμε την πολιτική γύμνια των επιλογών που μας γοήτευσαν και ότι ένας ιδιότυπος πολιτικός ρεβανσισμός ήταν αυτός που κατά κανόνα καθόριζε το εύρος των επιλογών μας. Έτσι, οι ρόλοι τροποποιούνται άρδην... Κάπως έτσι δηλαδή…

Εμείς οι μέχρι χθες τετραπέρατοι, γινόμαστε εν μια νυκτί κοψοχέρηδες, αφού γι' ακόμη μια φορά συνειδητοποιήσαμε, μετά την απομάκρυνση βεβαίως από την κάλπη, ότι υπήρξαμε καραμπινάτα αφελείς...

Από την άλλη, αυτοί που καρπώθηκαν τα ωφελήματα της αφέλειάς μας, πανηγυρίζουν για την ανοησία που μας δέρνει και πίνουν στην υγεία των κορόιδων, απολαμβάνοντας αυτά που αφειδώς τους προσφέραμε, την εποχή που επιμέναμε να παριστάνουμε τα αστροπελέκια, καμαρώνοντας για το ακαταμάχητο των εκλογικών μας επιλογών...

Και όλοι μαζί, γευόμαστε τα επίχειρα των επιλογών μας, αφού πρακτικά η ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής, ουδέποτε μας απασχόλησε σοβαρά την ώρα της κάλπης, αφού συνήθως επιλέγαμε...

Το πρόβλημα με την πτάνα την Ιστορία, δεν είναι η «σωστή» της πλευρά, αλλά το ποιος κχιαρατάς ήταν αυτός που την γράφει

 Και στην Ελλάδα δυστυχώς το περιεχόμενο της Ιστορίας, δεν είναι αποτυπωμένο σε ένα ενιαίο υλικό. Τα βιβλία της είναι διπλά, όπως ακριβώς συμβαίνει και σε κάθε παραμάγαζο στο οποίο κάνει πάρτι η φορολογική εξαπάτηση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Εδώ η εξαπάτηση είναι πολιτική, μιας και οι αποφάσεις στα κορυφαία ζητήματα, δεν λαμβάνονται με γνώμονα τις αδιαπραγμάτευτες εθνικές μας προτεραιότητες, οι οποίες πολλές φορές δεν είναι καν αποτυπωμένες με την απαραίτητη σαφήνεια και δεν οχυρώνονται από την απαιτούμενη ομοψυχία. Η μοναδική σταθερή αξία είναι η κολυμβήθρα του εξαγνισμού, μέσα στην οποία το υπαγορευόμενο βαφτίζεται εθνικά επωφελές και οι συνέπειες αυτών των επιλογών, κατά κανόνα επισφραγίζονται με εθνικές τραγωδίες.

Το αυθεντικό βιβλίο της Ελληνικής Ιστορίας, το έγραψε με τα έπη του, με τις θυσίες του αλλά και με το αίμα του ο Ελληνικός λαός, γι αυτό και οι πολίτες έχουν την απαίτηση να είναι διακριτή, πριν απ’ όλα η αποτίμηση των ιστορικών λαθών, τα οποία σηματοδότησαν αυτές ακριβώς τις τραγωδίες.

Η πολιτική τάξη της χώρας όμως, έχει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση, την οποία διατηρεί αμετάβλητη εις το διηνεκές. Πρόκειται στην ουσία για έναν ιδιότυπο «κώδικα τιμής», ο οποίος μεταβιβάζεται από τους απερχόμενους στους επερχόμενους και αποτελεί μέρος των πολιτικών τους διαπιστευτηρίων.

Σύμφωνα με αυτόν τον «κώδικα τιμής»...