Η αναβάθμιση των προκλήσεων είναι διαρκής… Οι παράτολμες - πειρατικές πρακτικές στο πεδίο και οι κατευθυνόμενες προβοκάτσιες που κινούνται ακόμη και πέρα από τα όρια της κόκκινης γραμμής, τείνουν να καταστούν ρουτίνα στην αποτίμηση της Ελληνοτουρκικής καθημερινότητας…
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Στην πατρίδα μας όμως, δυστυχώς συνεχίζουμε να καταγινόμαστε με τα αυτονόητα, σε μια προσπάθεια να προσαρμόσουμε τις ειδήσεις αλλά και τις κρίσιμες αξιολογικές προσεγγίσεις, στα μέτρα αυτών που θέλουμε να ακούμε, ενώ αυτό που οφείλουμε να κάνουμε ως κοινωνία, είναι να απαιτούμε ύψιστη ετοιμότητα, πολιτική αποφασιστικότητα, σχέδιο και φυσικά την καθημερινή επιβεβαίωση ενός ρόλου για την πατρίδα μας, που θα αποπνέει τον αέρα του πρωταγωνιστή, αρνούμενη να καταστεί φτηνό παρακολούθημα των εξελίξεων και των σχεδιασμών τρίτων.
Ας επανέλθουμε όμως στα αυτονόητα, μιας και στον τόπο μας συμπεριφερόμαστε ωσάν να υπάρχει μια αόρατη αρχή, στην οποία θα πρέπει να καταθέτουμε κάθε φορά τα διαπιστευτήριά μας, πριν επιχειρήσουμε να αξιολογήσουμε δεδομένα, εξελίξεις και συμπεριφορές…
Α. Προφανώς ΔΕΝ θέλουμε πόλεμο. Η πατρίδα μας όμως, είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανοικτή ατζέντα πολέμου, το περιεχόμενο της οποίας ΔΕΝ το διαμορφώνουμε εμείς. Και αυτήν την πραγματικότητα, είναι φανερό ότι ΔΕΝ μπορούμε να την αγνοήσουμε.
Β. Το περιεχόμενο αυτής της ατζέντας είναι συγκεκριμένο και δυναμικά διευρυνόμενο, ενώ σε ότι αφορά στην ουσία του, αποτελείται από δυο θεμελιώδη «πακέτα» επιδιώξεων.
- Το πρώτο από αυτά σχετίζεται με όλα όσα η Τουρκία απαιτεί να της παραχωρήσουμε, διότι απλώς… έτσι γουστάρει.
- Και το δεύτερο, αφορά σε όλα όσα η Τουρκία απαιτεί να μην διεκδικήσουμε, διότι απλώς και εδώ… έτσι γουστάρει.
Όταν λοιπόν, σε συνθήκες κλιμακούμενου παροξυσμού, δηλώνουμε με περισσή βεβαιότητα ότι η Τουρκία τελικά ΔΕΝ θα επιχειρήσει το απονενοημένο, αυτό σημαίνει πως...




