Η «άλλη πλευρά» του κ. Κοτζιά, είναι πως όταν
επιχειρεί να ασκήσει κριτική σε αντίπαλο, κατά κανόνα προϊδεάζει για μια νέα
εθνική υποχώρηση που με δική του ευθύνη βρίσκεται στα σκαριά, και που όπου να
'ναι θα "σκάσει"…
Είναι προφανές άλλωστε, πως στις καλύτερες στιγμές του, ο
επικοινωνιακός αντιπερισπασμός που απετόλμησε ο κ. Κοτζιάς, εξαντλήθηκε στο να
επικαλείται ως άλλοθι την επίσης απαράδεκτη διαπραγματευτική τακτική στην οποία
επιδόθηκαν και οι προκάτοχοί του.
Έτσι, στο νέο του απολογητικό παραλήρημα, μας πληροφορεί πως
δεν έκανε τίποτε περισσότερο, από το να συρθεί στο αποτύπωμα που άφησαν οι
προηγούμενοι, ισχυριζόμενος πως "Στις καλύτερες αναλαμπές της
Νέας Δημοκρατίας το Βόρεια Μακεδονία ήταν η καλύτερη λύση, την οποία δεν
κατάφεραν να πάρουν. Την πήραμε εμείς διότι ακριβώς κάναμε μια συμφωνία με
προοπτική" είπε σημειώνοντας πως: "όταν
άρχισε η παρούσα διαπραγμάτευση ήταν ήδη συμφωνηθέν το σύνθετο όνομα που
συμπεριελάμβανε το Μακεδονία".
Προφανώς ο κ. Κοτζιάς δεν αντιλαμβάνεται, πως περήφανη
στάση δεν σημαίνει να παραλαμβάνεις τη σκυτάλη από τον
προηγούμενο και να συνεχίζεις σερνόμενος τα τελευταία μέτρα
μέχρι το τέλος της προδιαγεγραμμένης διαδρομής, αλλά να σηκώνεσαι ορθός… Να
ανατρέπεις τετελεσμένα πριν κλειδώσουν… Να τροποποιείς τους
όρους… Και να...
