Οι ιστορίες του Βατραχίδη (ευθυμογράφημα)

Η ΚΑΤΑΣΧΕΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΒΑΤΡΑΧΙΔΗ

 Ήταν μια βροχερή μέρα που αποφάσισε ο Βατραχίδης να αποχαιρετίσει την απεραντοσύνη της λίμνης του και να επιδιώξει τη μετεγκατάστασή του προς το νότο, για την ακρίβεια να πολιτογραφηθεί ως κάτοικος παλιάς πατρογονικής εστίας, η οποία τον είχαν ειδοποιήσει οι πελαργοί, πως έστεκε ακόμη όρθια και περίμενε χρόνια και καιρούς να την κατοικήσουν οι νόμιμοι κληρονόμοι του ιστορικού γένους των Βατραχιδών.

Της Βασιλικής Αλεξάκη - Χρονάκη

 

Ο... Βατραχίδης

Στην απόφασή του αυτή έπαιξε καθοριστικό ρόλο η διατάραξη του ήρεμου, κατά τα άλλα, υδροβιότοπου της λίμνης, από περίεργους επισκέπτες που δημιουργούσαν ατμόσφαιρα απωθητική έως εκφοβιστική, με κρότους, φωνές, εκρήξεις... άσε που κόντεψε να πνιγεί στα καλά καθούμενα, καθώς του κόπηκε για λίγο η αναπνοή.

 Χωρίς αναβολή και χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Βατραχίδης κάλεσε το λαγό, τον Καροτίδη, που του είχε υποσχεθεί ότι θα τον βοηθούσε, αν αποφάσιζε να πράξει κάτι τέτοιο, καθότι και αυτός είχε ρίζες από εκείνα τα μέρη και επιθυμούσε χρόνια τώρα να μετακινηθεί προς τα νότια. Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής στα πατρογονικά.

 Οπλισμένοι, πάνω απ’ όλα με εμπιστοσύνη στο ένστικτο της φυλής τους, καβαλικεύοντας μια σανίδα που έπλεε ακολουθώντας υδάτινες διαδρομές, αλλά και πεζοπορώντας, ταξίδευαν ασταμάτητα. Μετά παρέλευση ημερών,  έφτασαν στο μαγεμένο Σέϊχ Σου, το δάσος των προγόνων. Ρωτώντας πρόθυμους σπουργίτες, βρήκαν το σπίτι της οικογενείας Βατραχίδη.    

 Ήταν ένα όμορφο πράσινο σπιτάκι, με στέγη από συμμετρικά μανιταράκια, που φύονταν ποιος ξέρει πόσα χρόνια.  

    

 -Βρε καλώς τον, τον υποδέχθηκε μια ηλικιωμένη...