Η Γαλλία «κλείνει το μάτι» της εξωθεσμικής στρατηγικής συνεννόησης Η Ελλάδα αδυνατεί να "διαβάσει" την ταυτότητα των εξελίξεων

Η αναβάθμιση της τουρκικής επιθετικότητας και η στρατηγική αντιστοίχισή της με την δυναμική προβολή της νέο-οθωμανικής ατζέντας, δρομολογεί σταδιακά και ανατροπές επί του πεδίου. H Τουρκία εδραιώνει την στρατιωτική της παρουσία σε μια σειρά χώρες, χτίζοντας έτσι ένα ευρύ περιφερειακό δίκτυο γεωπολιτικού ελέγχου και ελέγχου υποδομών, σε Αφρική, Βαλκάνια, Μεσόγειο και Ν.Α Ασία…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Τουρκικές αεροναυτικές βάσεις φιγουράρουν ήδη, και άλλες δρομολογείται να δημιουργηθούν, στο Κατάρ, στην Σομαλία, στην κατεχόμενη Κύπρο, αλλά και στην Συρία, στο Ιρακινό Κουρδιστάν, στην Αλβανία, στην Λιβύη κλπ. Πρόκειται για ένα δίκτυο περιφερειακής προβολής ισχύος και ελέγχου, που τροποποιεί δραματικά της παραμέτρους που καθορίσουν τις ισορροπίες στην νέα εποχή.

Η ενισχυμένη τουρκική παρουσία συνδυάζεται με μια στρατηγικά σχεδιασμένη όσο και συστηματική προσπάθεια ασφυκτικού πολιτικού ελέγχου των εθνικών πολιτικών δυνάμεων και πολλαπλού ελέγχου των κοινωνιών σε μια σειρά χώρες, και η επιδίωξη δημιουργίας ενός περιφερειακού δικτύου απολύτως ελεγχόμενων γεωπολιτικών δορυφόρων είναι εμφανής. Αζερμπαϊτζάν, Λιβύη, Αλβανία, Κόσοβο, Βοσνία, αλλά και Παλαιστίνη, είναι μερικά μόνο χαρακτηριστικά παραδείγματα που επιβεβαιώνουν την παραπάνω διαπίστωση.

Η συνεχής διεύρυνση αυτής της προσπάθειας, είναι φανερό πως ενεργοποιεί, ως συνέπεια, τις άμυνες των παραδοσιακά ισχυρών δρώντων που διαβλέπουν τον κίνδυνο να οικοδομηθεί ένα νέο-οθωμανικό imperium, εκεί που συρρικνώνεται δραματικά η βάση της δικής τους παραδοσιακής επιρροής, και σπεύδουν να οργανώσουν την δική τους απάντηση, η οποία προσλαμβάνει πλέον πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αφού διαμορφώνεται σε ένα περιβάλλον που το επιβαρύνουν μεταξύ άλλων ΚΑΙ ισχυροί εσωτερικοί ανταγωνισμοί αλλά ΚΑΙ ποικίλες αποδομητικές αντιπαραθέσεις.

Η Ελληνική κυβέρνηση, με την πατρίδα μας να βρίσκεται κυριολεκτικά στο μάτι του κυκλώνα αυτών των τεκτονικών ανατροπών, αδυνατεί να «διαβάσει» την...

Κρίσιμα ερωτήματα σε μια άκρως επίκαιρη διπλωματική και επιχειρησιακή ατζέντα

Η φυσιολογική ικανοποίηση που αποπνέουν οι δηλώσεις Μακρόν, καλό θα είναι να μην τροφοδοτεί παραλογισμούς και αυταπάτες. Προφανώς τις έχουμε ανάγκη αυτές τις δηλώσεις. Αλλά είναι ένας σπόρος που ΔΕΝ θα ανθίσει, αν δεν καλλιεργηθεί στο έδαφος μιας παραγωγικής και στρατηγικά στοχευμένης Εξωτερικής πολιτικής.

Είναι φανερό πως η Ελλάδα έχει επενδύσει πολλά στην «αλληλεγγύη» των Ευρωπαίων «συμμάχων» της αναφορικά με την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας, αλλά όλα δείχνουν πως οι προσδοκίες αυτές θα καταρρεύσουν με πάταγο στην προγραμματισμένη Σύνοδο Κορυφής στα τέλη του Σεπτέμβρη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Φαίνεται πως οι κυρίαρχοι της Ευρώπης με προεξάρχουσα την Γερμανία, διολισθαίνουν σταδιακά σε πρακτικές που οδηγούν στον εκφυλισμό την έννοια της «συμμαχικής αλληλεγγύης», και παράλληλα υιοθετούν πρακτικές αδόκιμες όσο και δόλιες, στο πλαίσιο μιας νέου τύπου εκβιαστικής πειθαρχίας των ασθενέστερων στις κυρίαρχες επιλογές τους.

Η Ελλάδα την βίωσε αυτή την νέα πρακτική –έστω και αν αρνείται πεισματικά να βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα – από τον κατάφωρο τρόπο με τον οποίο παραγκωνίστηκε κατά την απαράδεκτη Σύνοδο του Βερολίνου για το Λυβικό. Πρωταγωνιστής της αθλιότητας, ήταν η Γερμανία. Ωστόσο το πρόβλημα δεν είναι μόνο Ευρωπαϊκό ή αμιγώς Γερμανικό. 

Η πατρίδα μας την βίωσε επίσης αυτήν την πρακτική ως πράξη ταπείνωσης και προσβολής, και τον περυσινό Αύγουστο, όταν εκβιάστηκε δημόσια και προκαταβολικά, με αφορμή την...

Διάλογος βιώσιμος, παραγωγικός και με διεθνείς εγγυήσεις όχι με όρους με τους οποίους γελούν και τα τουρκικά πόμολα

Σε πείσμα όλων όσων σπεύδουν να πανηγυρίσουν για τους κυβερνητικούς χειρισμούς, εμείς θα επιμείνουμε πως η περίοδος που διανύουμε δεν προσφέρεται για εφησυχασμό και αυταπάτες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η συγκρουσιακή κατάσταση που υπάρχει αυτήν την στιγμή στο Αιγαίο και συνολικά στην ΝΑ Μεσόγειο, έχει έκδηλα τα χαρακτηριστικά της προπαρασκευής για πολεμική αναμέτρηση, και αυτά δεν πρόκειται να οδηγηθούν σε αποκλιμάκωση αν προηγουμένως δεν καταγραφούν ευρείας έκτασης μεταβολές επί του πεδίου.

Ο Ερντογάν τις έχει ανάγκη αυτές τις μεταβολές, διότι σε διαφορετική περίπτωση γνωρίζει καλά πως ο ίδιος θα έχει πολύ άσχημο τέλος. Ομοίως ανάγκη τις έχει ΚΑΙ η Τουρκία εν συνόλω, διότι μόνο μέσα από αυτές μπορεί να διαχειριστεί επιτυχημένα την ιστορική πρόκληση που την αφορά ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη που φιλοδοξεί να διαδραματίσει και αυξημένο διεθνή ρόλο. Σε διαφορετική περίπτωση, αυτό που έρχεται είναι η ραγδαία και ανεξέλεγκτη γεωστρατηγική της αποκαθήλωση και εν τέλει ο εδαφικός της διαμελισμός.

Τα χαρακτηριστικά λοιπόν αυτής της σύγκρουσης είναι ευρύτερα. Δεν πρόκειται για μια ακραία εκδήλωση της παραδοσιακής ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, αλλά για μια ευρύτερη και πολυπαραγοντική γεωπολιτική διεργασία. Μέσα σ αυτήν, η Ελλάδα εκλαμβάνεται από φίλους και αντιπάλους ως ένα αδύναμο και φτηνό αναλώσιμο, ένα μέρος του οποίου μπορεί να εκχωρηθεί στον απαιτητικό γείτονα και ένα άλλο μέρος μπορεί να...

Να πως μετατρέπεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα η πισώπλατη μαχαιριά Στόλτενμπεργκ

Η προβοκάτσια Στόλτενμπεργκ υπήρξε αποκαλυπτική της αντίληψης αλλά και των προθέσεων από τις οποίες διακατέχονται οι ισχυροί μας «σύμμαχοι» και φιλόδοξοι διαμεσολαβητές, που ενεργοποιήθηκαν για να συμβάλουν στην αποκλιμάκωση της έντασης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Προφανώς η αποκλιμάκωση έχει τίμημα. Αλλά γι’ αυτό κανείς δεν τολμά να μιλήσει έξω από τα δόντια και ο λόγος είναι προφανής. 

Διαφορετικά το προσεγγίζει η Ελλάδα που αναζητά εναγωνίως την λύση σε έναν φαινομενικά αξιοπρεπή συμβιβασμό με υποτίθεται διαχειρίσιμο κόστος… 

Διαφορετικά η Τουρκία η οποία καθημερινά προσθέτει καινούριες απαιτήσεις στην ξέφρενη μαξιμαλιστική της ατζέντα… 

Και διαφορετικά (αλλά σε κάθε περίπτωση διόλου αμερόληπτα) οι καλοθελητές της διαμεσολάβησης που προσπαθούν να καλλιεργήσουν στον βουλιμικό Ερντογάν μια «κουλτούρα εγκράτειας», σαλαμοποιώντας τις απαιτήσεις του, επενδύοντας και οι ίδιοι στις δικές τους αδιέξοδες αυταπάτες.

Η προβοκάτσια Στόλτενμπεργκ ΔΕΝ ήταν κεραυνός εν αιθρία, αφού η προκλητικά μεροληπτική υπέρ της Τουρκίας στάση του επιβεβαιώνεται καθημερινά. Κυρίως όμως δεν ήταν μια πρωτοβουλία αυθαίρετη, αποσπασματική και...

Η λάθος ανάγνωση των δηλώσεων Πομπέο είναι εμφανής & η τάση να συμβιβαστούμε & πάλι με "καθρεφτάκια" είναι διάχυτη

Η αιφνίδια παρέμβαση Πομπέο που συμπυκνώνεται στην απαίτηση των Αμερικανών να ξεκινήσει άμεσα ο διάλογος και να δρομολογηθεί η συνολική διευθέτηση των «διενέξεων που υπάρχουν στην Ανατολική Μεσόγειο», συνιστά μια καινούρια κατάσταση και η Ελλάδα οφείλει να αξιολογήσει προσεκτικά το σύνολο των παραμέτρων που την προσδιορίζουν... 

Και το λέμε αυτό, διότι η ροπή στην λάθος ανάγνωση των δηλώσεων Πομπέο είναι εμφανής και η τάση να συμβιβαστούμε και πάλι με "καθρεφτάκια" είναι διάχυτη.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Διάχυτος είναι και ο κίνδυνος να παγιδευτεί η χώρα σε μια διπλωματική περιπέτεια μέσα από την οποία θα ροκανίζονται σταδιακά τα δικαιώματά της και η δυνατότητα προβολής τους στην ευρύτερη περιοχή.

Η παρέμβαση Πομπέο δεν προσφέρεται για απλουστευτικές αναγνώσεις. Είναι μια παρέμβαση κατάφορα μεροληπτική, και με δόλωμα το αίτημα για αποκλιμάκωση της έντασης, υπονομεύει έμπρακτα τις μεθοδολογικές επιλογές αλλά και συνολικά την κυρίαρχη στρατηγική ατζέντα της χώρας. Πιο συγκεκριμένα… 

Το σκοτεινό παρασκήνιο με την κυβερνητική κρίση στη Λιβύη

Ο Φετχί Μπασαγά, έως και πριν από λίγες ημέρες υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης της Τρίπολης στη σπαρασσόμενη Λιβύη, κατάγεται από τη Μισράτα... 

Πρόκειται για τον πυλώνα της φιλοτουρκικής παράταξης στη χώρα αυτή, αφού είναι σημαντικό μέλος της τουρκολιβυκής μειονότητας, που είναι η τρίτη σε όγκο εθνότητα στη χώρα μετά τους Άραβες και Βέρβερους.

Η μειονότητα αυτή (φυλή Koulouglis στα αραβικά και Kuloglu στην τουρκική γλώσσα - Κούλογλου ως προς την απόδοση του ονόματος στα Ελληνικά) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Λιβύης. Είναι αυτονόητο πως η Άγκυρα προσπάθησε και σε έναν βαθμό πέτυχε να...

Η σύγχρονη Τουρκία ΔΕΝ αντιμετωπίζεται με αποσπασματικούς τακτικισμούς - Τι πρέπει να γίνει...

Η ολοκληρωμένη περιφερειακή στρατηγική ανάσχεσης των παραμέτρων πάνω στις οποίες οικοδομεί η Τουρκία την ευρύτερη αναθεωρητική της στρατηγική, είναι μια σύνθετη διαδικασία που για να είναι ταυτόχρονα ΚΑΙ αποτελεσματική, θα πρέπει να ενεργοποιηθεί με τρόπο συνολικό και ενιαίο...

Μέσα από τις αλλεπάλληλες και κυρίως παραληρηματικές παρεμβάσεις της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας, αυτό που οφείλουμε πρωτίστως να διακρίνουμε, δεν είναι τις υπερφίαλες δημαγωγικές κραυγές που έχουν ως  αποδέκτη μια κοινωνία φανατισμένη και εξόχως βουλιμική, πρόθυμη να τραφεί από το εθνικιστικό delirium που τις σερβίρουν οι ηγέτες της…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αλλά τα αποκαλυπτικά όσο και ξεκάθαρα μηνύματα που αποπνέονται από μια νοσηρά ηγεμονική πολιτική ελίτ, με αποδέκτες τόσο την Ελλάδα όσο ΚΑΙ την διεθνή κοινότητα, και τα οποία διαμηνύουν με απόλυτη σαφήνεια:

• Ότι η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας θα είναι διαρκής…
• Ότι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά αυτής της κλιμάκωσης είναι δυναμικά μεταβαλλόμενα. Και…
• Ότι οι προσπάθειες της τουρκικής ηγεσίας να ανοίξει περαιτέρω την βεντάλια που αφορά στο εύρος των αναθεωρητικών και ευρύτερων στρατηγικών της στοχεύσεων, θα είναι συνεχείς και ανυποχώρητες.

Αυτό που έχουμε λοιπόν απέναντί μας, δεν είναι απλώς ένας «νευρικός γείτονας» όπως επιμένουν να τον αποκαλούν οι εκπρόσωποι της ελληνικής πολιτικής τάξης, αλλά μια φιλόδοξη Τουρκία που διαχειρίζεται μια σύνθετη γεωστρατηγική ατζέντα, μέσα από την οποία, ΔΕΝ διεκδικεί και ΔΕΝ είναι διατεθειμένη να συμβιβαστεί με τα ελάχιστα. Αυτό που επιδιώκει είναι να οικοδομήσει ένα νέο-οθωμανικό imperium με αποτύπωμα τριών Ηπείρων και πολλαπλών θαλασσών, αλλά και με ευρύτερα αναβαθμισμένο ρόλο και λόγο στην Αρχιτεκτονική της επόμενης μέρας. Καλό θα είναι λοιπόν η χώρα μας να μην εγκλωβιστεί ΚΑΙ αυτή την φορά σε εύκολες και απλουστευτικές προσεγγίσεις.

ΠΡΩΤΟΝ γιατί η σύγχρονη Τουρκία ΔΕΝ αντιμετωπίζεται με αποσπασματικούς τακτικισμούς, διότι απλούστατα τίποτε δεν μπορεί να την αναγκάσει να ασχοληθεί με αυτούς και να ανακόψει οικειοθελώς τον στρατηγικό δυναμισμό της. Και…

ΔΕΥΤΕΡΟΝ διότι η στρατηγική ανακοπής αυτού του δυναμισμού, δεν μπορεί να εκφυλίζεται αναμασώντας διαχρονικές αυταπάτες. Αντιθέτως θα πρέπει να ενσωματώνεται σε μια...