Ένα μάθημα που ΔΕΝ προβλημάτισε τους σύγχρονους πολιτικούς χαβαλετζήδες

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η αντιπαράθεση μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, είναι ιστορική και αποτελεί το θεμελιώδες δομικό στοιχείο του αμερικανικού πολιτικού συστήματος διαχρονικά. Η δεύτερη εκλογή Τραμπ, υπήρξε καταλυτική για τις ΗΠΑ, μιας και η αντισυμβατική παρουσία και στάση του, συνέβαλε σε θεμελιώδεις ανατροπές που σχετίζονται με την θεώρηση κρίσιμων παραμέτρων του διεθνούς συστήματος, το οποίο προσέγγισε επιστρατεύοντας την προσωπική επιχειρηματική του ευστροφία και την αποφασιστικότητά του ως πολιτικός διαχειριστής ισχύος για λογαριασμό της Υπερδύναμης. Κάπου εκεί όμως, τελειώνουν τα «καλά» στο επίπεδο των σχεδιασμών και στοχεύσεων και εγκαινιάζεται ένας σοβαρός προβληματισμός για όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, σε έναν φαύλο κύκλο ανατροφοδοτούμενων αδιεξόδων που έχει ήδη ενεργοποιηθεί…

Ο Τραμπ, λειτούργησε με αυταρχισμό, καταλύοντας κάθε έννοια συλλογικότητας στην επεξεργασία των πολιτικών αποφάσεων και επιστρατεύοντας ένα τουπέ ισχυρού, προκειμένου να καλύψει πίσω από αυτό την νηπιακή και ανερμάτιστη πολιτική του σκέψη, τα κραυγαλέα ιστορικά του ελλείμματα και την διάχυτη γεωστρατηγική του αμορφωσιά. Οι συνέπειες δεν άργησαν να έρθουν… 

Ας μην αναγορεύσουμε την βλακεία και την παπάτζα σε αξίωμα για να δικαιώσουμε την ψέκα

Εν τω μεταξύ, επιστρατεύονται διάφορα ναυάγια (από γυρολόγους του χαβαλέ μέχρι και αγαθοβιόλικα κοριτσάκια με βιντεάκια στο τικ τοκ και αλλού) για να «επιχειρηματολογήσουν» υπέρ της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κοινό χαρακτηριστικό όλων, η απροκάλυπτη υποκρισία ή εάν θέλετε η καραμπινάτη ανοησία (ας διαλέξουν οι ίδιοι τι από τα δύο θεωρούν ότι τους αφορά). Και το λέμε αυτό, διότι μέσα από τις φαιδρές παρεμβάσεις τους, επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται (ή να παριστάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται το απλούστερο. Και ποιο είναι αυτό…

Το δικαίωμα της κυρίας Καρυστιανού να παριστάνει την πολιτικό, είναι αυτονόητο και ουδείς το αμφισβήτησε. Όπως αυτονόητο είναι και το δικαίωμά της να νομίζει ότι πολλοί από αυτούς που μοστράρουν ως συνεργάτες ή ως επικοινωνιακά και άλλα δεκανίκια της, δεν έχουν παρελθόν και ότι όλοι εμείς δεν διαθέτουμε μνήμη και κρίση…

Δεν είναι όμως επίσης αυτονόητο και το δικό μας δικαίωμα να θεωρούμε ότι μια χώρα ΔΕΝ μπορεί να κυβερνηθεί με παπάτζες;;; Για να κυβερνηθεί απαιτούνται πολιτικές. Όπως απαιτούνται και άνθρωποι ικανοί να διαχειριστούν πολιτικές σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε αυτό της περιφερειακής και διεθνούς σκακιέρας. Και φυσικά για να λειτουργήσει όλος αυτός ο μηχανισμός, απαιτούνται...

Γοητεύτηκαν από το τυρί αλλά καταπίνουν αμάσητη την φάκα...

Όχι αγαπητοί… Προφανώς και ΔΕΝ θα ήταν το ίδιο, εάν η κυρία Καρυστιανού αποφάσιζε να ασχοληθεί με την πολιτική, εντασσόμενη σε κάποιο πολιτικό κόμμα και ο λόγος είναι απλός… Το συγκεκριμένο κόμμα – όποιο και εάν ήταν – θα διέθετε πολιτική, μηχανισμούς που την διαμορφώνουν, επιτελείο, συγκεκριμένες θέσεις  για τα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν την χώρα και την κοινωνία, κριτήρια για την επιλογή και την ανάδειξη των στελεχών του…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ταυτόχρονα, το αυτοαποκαλούμενο «κίνημα των Τεμπών», θα διατηρούσε αναλλοίωτη την διακριτή φυσιογνωμία του,  θα μπορούσε να ισχυροποιηθεί περεταίρω, να διευρυνθεί, να αναβαθμίσει τον ρόλο του και να υπηρετήσει με μεγαλύτερο δυναμισμό και αποφασιστικότητα τον σκοπό του…

Σε κάθε περίπτωση, ΔΕΝ θα φυλλορροούσε, θυσιάζοντας την ικμάδα του ως χορηγία   για να εξυπηρετηθούν πολιτικές φιλοδοξίες και άλλες αμφιλεγόμενες σκοπιμότητες.

Έτσι λοιπόν, μέσα σε ένα πλαίσιο απολύτως ξεκάθαρο, θα κρινόταν ΚΑΙ το συγκεκριμένο κόμμα ΚΑΙ φυσικά η ίδια η κυρία Καρυστιανού για την επιλογή της να ενταχθεί σε αυτό, είτε ΘΕΤΙΚΑ είτε ΑΡΝΗΤΙΚΑ, από τους ψηφοφόρους, ενώ ουδείς θα μπορούσε να της προσάψει το παραμικρό και φυσικά ουδείς από τους περιφερόμενους κυνηγούς ευκαιριών, θα μπορούσε να «γαντζωθεί» δίπλα της για να «κάνει παιγνίδι»…

Καμία σχέση όμως με όλα τα παραπάνω, που συνιστούν πολιτική επιλογή με ξεκάθαρη ταυτότητα, δεν έχει ο «προσεχώς» αχταρμάς και η «μαρίδα» των καιροσκόπων που...

Σαν την μύγα στο skatό…

Το πολυδαίδαλο σύστημα που λειτουργεί ως στυλοβάτης της εξουσίας, ΔΕΝ φοβάται την κυρία Καρυστιανού. Χαμογελά μαζί της και την χρησιμοποιεί. Την χρειάζεται για να εκφυλίσει πλήρως την έννοια της πολιτικής αντιπολίτευσης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την χρειάζεται για να υπονομεύσει πλήρως τον πολιτικό αντίλογο, αφήνοντας ζωτικό χώρο στον καιροσκοπισμό που υποκαθιστά την πολιτική και αναπαράγει κραυγές οργής, διαμαρτυρίας και προτροπής σε τιμωρία, με τον όχλο καθηλωμένο, αλαλάζοντα και πολιτικά ευνουχισμένο, στο περιθώριο των εξελίξεων...

Αυτό το σύστημα – στυλοβάτης της εξουσίας, χρειάζεται το φαιδρό «πολιτικό» εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού, για να επιβεβαιώσει το «αναντικατάστατο» και την «μοναδικότητα» του δεδομένου πρωθυπουργού, μέσα από την πολιτική ανικανότητα της συγκεκριμένης αλαζονικής - όπως καταγγέλλεται - κυρίας, να τον αμφισβητήσει εμπράκτως και κυρίως μέσα από την επιβεβαιωμένη πολιτική ανεπάρκειά της να διατυπώσει σοβαρό πολιτικό λόγο – αντίλογο για τα κρίσιμα εθνικά ζητήματα και για τα προβλήματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα του πολίτη.

Ως κοινωνία όμως, οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι… 

Το μεγάλο πολιτικό φιάσκο, στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας…

Προσωπικά ΔΕΝ θα με αιφνιδιάσει, ακόμη και εάν ακούσω «τρανταχτά» ονόματα (πολιτικών, ακαδημαϊκών, διπλωματών και άλλων) να έχουν πλαισιώσει στο παρασκήνιο το πολιτικό εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε… Και το σαράκι της (αυτό)επιβεβαίωσης παραμένει πάντα ενεργό, ακόμη και σε ανθρώπους που θα έπρεπε να είχαν συμφιλιωθεί και κυρίως να έχουν συμβιβαστεί με ότι μπορεί να έχει καταγράψει μέχρι χθες η διαδρομή τους στην δημόσια σφαίρα και να μην δηλώνουν πρόθυμοι να αρπάξουν βουλιμικά, το πρώτο δόλωμα που θα εμφανιστεί μπροστά τους, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες …

Παράλληλα… Το παιγνίδι των δημοσκοπήσεων, είναι καλά στημένο. Αφυπνίζει πόθους, επαναφέρει ανεκπλήρωτα ονείρατα, θεριεύει κάθε λογής φαντασιώσεις, που ΔΕΝ χαλιναγωγούνται εύκολα στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας. Είναι φανερό άλλωστε ότι όλοι αυτοί που οσονούπω θα αρχίσουν να «αποκαλύπτονται» με το ονοματεπώνυμό τους ως επίδοξοι νυμφίοι, θεώρησαν ότι σε αυτό το ιδιότυπο αλισβερίσι, που είναι βέβαιο ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, κουβαλάνε ιδιαίτερα προσαυξημένη προσωπική προστιθέμενη αξία και άρα δικαιωματικά μπορούν να παζαρέψουν την πολιτική τους αποκατάσταση στοχεύοντας ψηλά. Κούνια που τους κούναγε…

Την ίδια στιγμή, η πολιτικά ανώριμη και άπειρη (και αυτά είναι πολιτικοί χαρακτηρισμοί και όχι ύβρεις) κυρία Καρυστιανού, έχοντας παραδοθεί σούμπητη στην λαγνεία των δημοσκοπήσεων και αδυνατώντας πλήρως να διαβάσει πίσω από την κουρτίνα, είναι πιθανό έως και αναμενόμενο ότι θα έχει πλειοδοτήσει και θα συνεχίσει να πλειοδοτεί σε υποσχέσεις, απέναντι σε κάθε ενδιαφερόμενο, αλλά θα επιδιώξει ΚΑΙ η ίδια να αναβαθμίσει το ηγετικό τη προφίλ, αφήνοντας κάποιους από αυτούς να περιμένουν μάταια, στο...

Το brand «Καρυστιανού» ως φλουρί Κωνσταντινάτο και ο «ακρωτηριασμός» των κοψοχέρηδων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ας σοβαρευτούμε κύριοι… Εάν αυτό που επιχειρούν να δημιουργήσουν οι κύκλοι που χρησιμοποιούν το brand «Καρυστιανού», εκμεταλλευόμενοι την μεγαλομανία και τις πολιτικές φιλοδοξίες της συγκεκριμένης κυρίας, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών και όχι ένα πυροτέχνημα ευκαιρίας, τότε ΔΕΝ θα ήταν ένα ετερόκλητο πολιτικό συνονθύλευμα χωρίς αρχές, χωρίς κανόνες, χωρίς φυσιογνωμία ξεκάθαρη και με ορθάνοικτες τις κερκόπορτες για να μπορούν να κάνουν πάρτι σε αυτό μάγισσες, χαρτορίχτρες, γερόντισσες που μιλούν άπταιστα Αραμαϊκά, περιφερόμενοι πολιτικοί καιροσκόποι και διάφορα ναυάγια της πολιτικής, που αναζητούν εναγωνίως όχημα για να τους «πετάξει μια βόλτα μέχρι παρακάτω»…

Εάν αυτό το πράγμα, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών, τότε σίγουρα ΔΕΝ θα ήταν ένα μονοθεματικό εξάμβλωμα της πολιτικής που αναζητεί εναγωνίως πολιτική ταυτότητα βγάζοντας δίσκο στον ρεφενέ, για να μαζέψει ότι μπορεί από το «υστέρημα» των ναυαγισμένων, που έχουν την ευχαρίστηση να προσφέρουν…

Εάν αυτό το πράγμα, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών, τότε το πρώτο πράγμα που θα εξασφάλιζε, θα ήταν την στήριξη των υπολοίπων γονέων και συγγενών των θυμάτων, οι οποίοι δυστυχώς βιώνουν τον δικό τους πόνο ως συμπρωταγωνιστές στην ίδια απερίγραπτη τραγωδία και όχι την αποστροφή, την καθολική και...

Η Ιρανική εξέγερση ως κρίσιμη παράμετρος στην Γεωπολιτική της Μ. Ανατολής

Προφανώς, ο νέος γύρος των κινητοποιήσεων που έχει ξεσπάσει αυτήν την περίοδο στο Ιράν, έχει ΚΑΙ κοινωνικές δυνάμεις που πρωτοστατούν σε αυτόν, αλλά ΚΑΙ συγκεκριμένες πολιτικές και οικονομικές αφορμές που τον ανατροφοδοτούν και τον ενισχύουν. Καλό θα είναι λοιπόν η συζήτηση για τα τεκταινόμενα στην περιοχή, να μην περιορίζεται στα αυτονόητα, τα οποία έτσι κι αλλιώς ισχύουν σε κάθε περίπτωση που σχετίζεται με τις εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Και το λέμε αυτό, διότι πέρα από τα αυτονόητα, οι πολύ σοβαρές εξελίξεις που διαδραματίζονται αυτήν την περίοδο στο Ιράν, θα πρέπει να αξιολογούνται συνυπολογίζοντας τέσσερις τουλάχιστον σημαντικές και εξαιρετικά κρίσιμες παραμέτρους:…

Πρώτον: Το γεγονός ότι πέρα και ανεξάρτητα από την έκταση που έχουν προσλάβει οι κινητοποιήσεις αυτήν την στιγμή, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι η απονομιμοποίηση ενός ισχυρού, στυγνού, σκοταδιστικού και ανελεύθερου καθεστώτος, επανέρχεται, παγιώνεται και παρά τις σημαντικές δυνατότητες που έχουν οι μηχανισμοί αυτού του καθεστώτος, στον τομέα της καταστολής, η εξοικείωση της Ιρανικής κοινωνίας με την ιδέα της πολιτικής του απονομιμοποίησης, καθίσταται ουσιαστικά και πρακτικά μη αναστρέψιμη…

Δεύτερον: Οι κινητοποιήσεις αυτής της περιόδου, δεν συνιστούν ένα αποσπασματικό και μεμονωμένο γεγονός, αλλά αποτελούν μέρος μιας αλυσίδας κινητοποιήσεων, που διευρύνει την «βεντάλια» των πολιτικών αιτημάτων που υιοθετούνται από τον γενικό πληθυσμό και μάλιστα σε μια περίοδο που τα πλήγματα που έχει δεχτεί το καθεστώς των μουλάδων, είναι πολλά, είναι σημαντικά και έχουν αποδυναμώσει δραστικά την περιφερειακή του θέση, με εμφανείς πλέον συνέπειες ΚΑΙ στην εσωτερική του ισχύ…

Τρίτον: Η δυναμική την οποία προσλαμβάνει η διαδικασία διεύρυνσης των πολιτικών αιτημάτων, αναβαθμίζει αντικειμενικά τον ίδιο τον χαρακτήρα των κινητοποιήσεων. Πλέον δεν μιλάμε μόνο για ένα κίνημα που απαιτεί μεταρρυθμίσεις που...