Η στρατηγική απραξία σε ένα περιβάλλον προκλήσεων μετατρέπει το πλεονέκτημα σε στρατηγική απειλή

Ο μέσος πολίτης ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ να χαμογελά με ικανοποίηση μετά από την απόφαση των Αμερικανών να αναγνωρίσουν την γενοκτονία των Αρμενίων. Και το δικαιούται διότι αν μη τι άλλο αντιλαμβάνεται ότι αυτή η απόφαση, τσαλακώνει σοβαρά ένα κρίσιμο ιστορικό αφήγημα των Τούρκων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Τα πολιτικά επιτελεία όμως, ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να σκέφτονται σοβαρά και να σχεδιάζουν στρατηγικά τον βηματισμό τους, αξιοποιώντας προς τούτο κάθε πρόσθετη δυνατότητα που ανακύπτει - ακόμη και εάν ανακύπτει αιφνίδια - και όχι να επαναπαύονται στο εύκολο και στο επιφανειακό που αρκεί για να ικανοποιήσει το θυμικό των πολιτών. Επί του προκειμένου, αυτό που υποχρεούνται πρωτίστως να κάνουν τα πολιτικο-στρατιωτικά επιτελεία στην χώρα μας, είναι να αντιληφθούν πως μια δυναμική διεργασία έχει ήδη ενεργοποιηθεί μετά από την συγκεκριμένη παρέμβαση των Αμερικανών και πως η εξέλιξή της στο άμεσο μέλλον, θα είναι συνισταμένη πολλών παραμέτρων, μία από τις οποίες σχετίζεται ΚΑΙ με τον τρόπο με τον οποίο θα παρεμβαίνει στα τεκταινόμενα η Ελληνική εξωτερική πολιτική.

Όπως ήδη έχουμε αναλύσει, η συγκεκριμένη  απόφαση συνιστά στρατηγικού χαρακτήρα, βραχυ-μεσοπρόθεσμης απόδοσης, παρέμβαση των ΗΠΑ, που τοποθετεί σε ιδιότυπες Συμπληγάδες την Τουρκία και ως εκ τούτου ελάχιστα έως καθόλου σχετίζεται με τις όποιες ευαισθησίες του Αμερικανού προέδρου απέναντι στην ιστορική αλήθεια. Άλλωστε, στην Διπλωματία των ισχυρών, δεν υπάρχουν εκκρεμότητες με τις οποίες απλώς κάποιοι δεν πρόλαβαν ή δεν θέλησαν να ασχοληθούν στην πορεία των δεκαετιών. Υπάρχουν μόνο «παρκαρισμένες» εφεδρείες, που περιμένουν την γεωπολιτική τους εργαλειοποίηση στον κατάλληλο χρόνο και με τον ενδεδειγμένο τρόπο, προκειμένου να...

Η συγχρονισμένη καπιταλιστική κρίση 1929 - 1933 - Αντιστοιχίστε τις ομοιότητες

Τα αποσπάσματα που ακολουθούν, είναι από το βιβλίο των Ρίτσαρντ Ο. Μπόγιερ και Χέμπερτ Μ. Μορέ με τίτλο: «Η άγνωστη ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ». Τα κεφάλαια απ' όπου πάρθηκαν τα αποσπάσματα, αφορούν την περίοδο της συγχρονισμένης καπιταλιστικής κρίσης 1929 - 1933, την πολιτική του «New Deal» που εφάρμοσε με την εκλογή του στην Προεδρία των ΗΠΑ (1933) ο υποψήφιος των Δημοκρατικών Φ. Ρούζβελτ, την προσωρινή αναζωογόνηση της αμερικανικής οικονομίας, μέχρι τη νέα κρίση το 1937 και την προετοιμασία του αμερικανικού κεφαλαίου να συμμετάσχει στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, που συνδέθηκε με το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης και την ανέλιξη των ΗΠΑ στην πρωτοκαθεδρία της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας…

Ανεργοι και άστεγοι σχηματίζουν μεγάλη
ουρά σε συσσίτιο στη Νέα Υόρκη

Η καταστροφή

Στα τέλη του Οκτώβρη του 1929 η σαπουνόφουσκα έσκασε. Το σύμβολο ήταν η κατάρρευση του χρηματιστηρίου, όταν σχεδόν 25 δισεκατομμύρια δολάρια σε μετοχές εξαφανίστηκαν μέσα σε μία νύχτα.

Στην πραγματικότητα, οι αιτίες βρίσκονταν αλλού. Τα μεγάλα μονοπώλια, επιδιώκοντας αύξηση των ήδη διογκωμένων κερδών τους, επέκτειναν τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις και αύξησαν την παραγωγή σε τέτοιο βαθμό, ώστε δημιουργήθηκε υπερπαραγωγή στα παραγωγικά προϊόντα (μηχανές, εργοστάσια, σίδηρος και χάλυβας) και στα καταναλωτικά αγαθά (βαμβάκι, σιτάρι, υφάσματα), όλα σε βάρος του αμερικανικού λαού.

Ενώ οι εργοδότες κρατούσαν στάσιμους τους μισθούς των περισσότερων Αμερικανών κάτω από το κατώτερο δυνατό επίπεδο που επιτρέπει την ικανοποίηση των βασικών αναγκών της ζωής, πίεζαν τους εργάτες τους να εντατικοποιούν την παραγωγή και με αυτόν τον τρόπο παρήγαν όλο και περισσότερα με όλο και μικρότερο κόστος. Αποτέλεσμα της εντατικοποίησης και της πολιτικής των χαμηλών μισθών ήταν η κατακόρυφη άνοδος των κερδών για την εργοδοσία (...)

Υπήρχαν τρόφιμα, αλλά οι άνθρωποι πεινούσαν

Η κρίση του 1929, όπως και οι κρίσεις του 1873, του 1884, του 1893, του 1907 και του 1921, ήταν το αποτέλεσμα της εγγενούς αντίθεσης μιας βιομηχανίας που λειτουργούσε κοινωνικά, αλλά ήταν ιδιωτική. Μιας οικονομίας που στηριζόταν στους πολλούς που αμείβονταν με λίγα και ανήκε στους λίγους που έπαιρναν σχεδόν τα πάντα.

Γι' αυτόν το λόγο η ίδια η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα δήλωνε σύντομα στην περίφημη αναφορά TNEC για τα μονοπώλια: «Δεν μπορούσε να κατασκευαστεί τελειότερος μηχανισμός δημιουργίας οικονομικών κρίσεων ή για να γίνονται οι φτωχοί φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι».

Ετσι, η τεράστια οικονομία της χώρας, τα εργοστάσια, οι βιομηχανίες, τα ορυχεία, τα καταστήματα, οι μεταφορές και η διανομή σταμάτησαν με...

Στρατηγικού χαρακτήρα η παρέμβαση των ΗΠΑ - Αναγκαίος ο συναγερμός στα Ελληνικά επιτελεία

Η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων, συνιστά στρατηγικού χαρακτήρα παρέμβαση των ΗΠΑ και ελάχιστα έως διόλου σχετίζεται με τις ευαισθησίες του Αμερικανού προέδρου, όπως επιχειρεί να την εμφανίσει μερίδα του τύπου και των συστημικών αναλυτών…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η ιστορική συγκυρία κατά την οποία λαμβάνεται η συγκεκριμένη απόφαση, δεν επιδέχεται μονομερείς και κυρίως δεν εξαντλείται σε απλουστευτικές ηθικοπλαστικές αναγνώσεις. 

Το «ξεπάγωμα» της συγκεκριμένης ιστορικής εκκρεμότητας, είναι μια κρίσιμη παράμετρος του πακέτου των παρεμβάσεων με το οποίο επιχειρούν οι ΗΠΑ να οργανώσουν την «αντεπίθεσή» τους, να αποκαταστήσουν τις κλονισμένες ισορροπίες στον χώρο της παραδοσιακής τους επιρροής και να χαλιναγωγήσουν την συμπεριφορά ενός χειραφετημένου και «απείθαρχου» συμμάχου, σε μια ζώνη ευρύτερου στρατηγικού ενδιαφέροντος, στο πλαίσιο της ύστατης προσπάθειάς τους να αποτρέψουν τα χειρότερα, σε μια εποχή που επιφυλάσσει πολλές και σημαντικές ανατροπές στο περιφερειακό status.

Με την πρωτοβουλία αυτή, οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν στην περιφερειακή εξίσωση, επιδιώκοντας ουσιαστικά τρία πράγματα σε ότι αφορά στην διαχείριση του Τουρκικού προβλήματος. Επιδιώκουν…

• Α. Να ανακόψουν την επιθετική εξωστρέφεια του Τουρκικού αναθεωρητισμού, μέσα από την οποία ενδυναμώνεται το σύστημα εξουσίας του Ερντογάν και αυτονομείται η γεωπολιτική περπατησιά της Τουρκίας…

• Β. Να επιτύχουν αυτήν την ανακοπή, χωρίς να σύρουν την Τουρκία σε ολοκληρωτική κατάρρευση, πράγμα που θα την εξωθούσε να...

Για ένα πλειοψηφικό ρεύμα πολιτικής ανατροπής πριν ενεργοποιηθεί ο επερχόμενος εφιάλτης

Το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και οι συνακόλουθες ανατροπές που επιβλήθηκαν, διεθνώς αλλά και στην χώρα μας, σηματοδότησαν την απαρχή της απέλπιδας προσπάθειας ενός υπερκορεσμένου και ακραία νεοφιλελεύθερου Καπιταλισμού, ο οποίος επιδιώκει να υπερβεί τα πολλαπλά αδιέξοδά του, συντηρώντας στις κοινωνίες την ψευδαίσθηση μιας δήθεν φυγής προς τα εμπρός…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ταυτόχρονα, οι εξελίξεις αυτές εγκαινίασαν και ένα ευρύ όσο και επιθετικό πακέτο θεσμικών και άλλων παρεμβάσεων, που αποσκοπούν στην αποδυνάμωση της οργανωμένης κοινωνικής αντίστασης με παράλληλη ισχυροποίηση των μηχανισμών ενός καθεστώτος ακόμη πιο ανάλγητου, ακόμη πιο αυταρχικού, παρασιτικά εξαρτημένου και αποφασισμένου να υλοποιήσει  συγκεκριμένη οικονομική και πολιτική ατζέντα, στο όνομα μιας «ανάκαμψης», που σε πείσμα των ενορχηστρωτών αυτής της καταστροφικής πορείας, επιμένει να είναι αναιμική, προκλητικά ανισομερής και καταφανώς ασταθής ως προς τα θεμελιώδη.

Στην πατρίδα μας, το εξαιρετικά δυσμενές μεταμνημονιακό (τυπικά) περιβάλλον, επιδεινώθηκε δραματικά, όχι μονάχα εξ αιτίας του εκτεταμένου «μεταρρυθμιστικού» προγράμματος (βλέπε απορρυθμίσεις) μέσα από το οποίο υλοποιείται ένα υπαγορευμένο σχέδιο παραγωγικής αποδιοργάνωσης και καθολικού μεταμορφισμού της Εθνικής Οικονομίας, αλλά ΚΑΙ εξ αιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που ασκήθηκαν, προκειμένου να εκβιαστούν εξελίξεις σε συγκεκριμένη κατεύθυνση και σε βάρος των εθνικών μας προτεραιοτήτων και συμφερόντων. Οι πιέσεις αυτές δυστυχώς ευοδώθηκαν ΚΑΙ με ανεπίτρεπτες εθνικές υπαναχωρήσεις αλλά ΚΑΙ με διαφαινόμενες νέες εθνικές τραγωδίες που βρίσκονται ήδη στα σκαριά.

Οι δευτερογενείς επιπτώσεις αυτού ολέθριου συνδυασμού, υπήρξαν ευρύτερες αλλά και εξόχως αντιφατικές. Έτσι…

Στην θετική τους αποτίμηση, καταγράφεται το γεγονός ότι καινούρια τμήματα της Ελληνικής κοινωνίας, προσέγγισαν για πρώτη φορά την πολιτική με τρόπο ενεργητικό και σ έναν βαθμό συνειδητοποίησαν πως...

Ψεκασμένο πασπαρτού σχολίων... Αξίζει να το δείτε

  

• Kiriakos Kiriakopoulos

  Κωστής

   Θα πρότεινα αγαπητέ Κωστή να μην αποστασιοποιείστε τόσο εύκολα από την "ψεκασμένη" μάνα (όπως την λες), διότι ο ψεκασμός σε πείσμα της συνήθειας, ΔΕΝ έπεσε από τον ουρανό. Το περιβάλλον των αντιλήψεων που συντηρήσατε ΕΣΕΙΣ τον εξέθρεψε και αυτά τα φαινόμενα ακραίου ψεκασμού, δεν είναι κάτι διαφορετικό από την εκτρωματική εξαλλαγή τους...                      

  
  

  Επειδή λοιπόν η διαδικασία της μετάδοσης δεν υπόκειται σε αυθαίρετους αυτοσχεδιασμούς δικούς μου ή δικούς σου, αλλά συναρτάται από...

Μπετόστοκοι... Αργόσχολοι... Και λοιπές ομορφάδες...

Είναι δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα οι περιφερόμενοι αργόσχολοι στις πλατείες, που αργά ή γρήγορα θα τους εργαλειοποιήσουν οι επιτήδειοι σε εκδηλώσεις ακραίου τυχοδιωκτισμού, και οι συνειδητοί πολιτικοί μπετόστοκοι που προσπαθούν εναγωνίως να πολιτικοποιήσουν τις νοσηρές εμμονές τους, ψαρεύοντας σε θολά νερά…

Η ανοχή που επέδειξε η κυβέρνηση στους δεύτερους, συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να ξεσαλώσουν ξεπερνώντας κάθε όριο οι πρώτοι… Ας δούμε όμως πως διαμορφώνεται η κατάσταση με την αδιαμφισβήτητη γλώσσα των αριθμών…

Στις πλατείες οι αργόσχολοι συρρέουν κατά χιλιάδες. Ένας καφές ή μια μπύρα στο χέρι και μισό τετραγωνικό γης τους αρκεί για να αυτοϊκανοποιούνται αλαλάζοντας σαν όρθια πτώματα, αφού αυτό εκλαμβάνεται από τους περισσότερους ως πεμπτουσία της «λευτεριάς» τους.

Στην Θεσσαλονίκη αντίθετα που μαζεύτηκε σήμερα η αφρόκρεμα του ψεκασμένου δικαιωματισμού, οι συγκεντρωμένοι δεν...

Τι συνέβη στην Άγκυρα - Από την μίζερη αναζήτηση "σφαλμάτων" στην επιθετική διαχείριση προκλήσεων

 Νομίζω πως δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε σοβαρά με τις εμμονές των περιφερόμενων σχολιαστών που θεωρούν ότι η κριτική επί παντός επιστητού, είναι υποκατάστατο της πολιτικής τους ανυπαρξίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτοί άλλωστε θα συνεχίσουν να βλέπουν, μόνο αυτά που θυμούνται πως ΔΕΝ είπε ο Δένδιας κατά την διάρκεια της παρέμβασής του στην Άγκυρα και το μοναδικό πράγμα που θα θεωρούν πως είναι άξιο σχολιασμών, είναι οι προσωπικές του πολιτικές φιλοδοξίες για τον ρόλο που σκοπεύει να διεκδικήσει στο χώρο της κεντροδεξιάς παράταξης.

Υπάρχει όμως πολύ σοβαρό πρόβλημα, όταν διαπιστώνουμε πως αυτή η αβάστακτη ελαφρότητα, διαχέεται και μεταξύ πολιτικών στελεχών αλλά και έμπειρων πολιτικά ανθρώπων, από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Πρόκειται για μια εικόνα παντελώς απαράδεκτη, αλλά και εξόχως αποκαλυπτική για την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού που συναποτελεί την πολιτική τάξη του τόπου.  

Όχι μονάχα γιατί όλοι αυτοί αποδεικνύουν ότι τελικά ΔΕΝ αντιλαμβάνονται την δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, εξ αιτίας της παρατεταμένης αφωνίας, των φοβικών συνδρόμων αλλά και της καταφανούς ανεπάρκειας που έχει καταγραφεί, αναφορικά με την ανάγκη για μια αποτελεσματική διπλωματικοπολιτική υπεράσπιση των αυτονόητων…

Αλλά κυρίως γιατί επιβεβαιώνουν με την στάση τους, ότι είναι πολύ κατώτεροι των περιστάσεων και απολύτως ανίκανοι να....