Το μοναδικά καινούριο και πραγματικά καινοτόμο το οποίο φέρνει στην φαρέτρα της η κυρία Καρυστιανού, είναι η φιλοδοξία της να ασκήσει πολιτική χωρίς να διαθέτει πολιτική…
Η προσδοκία της να αποκτήσει πολιτική, συναρμολογώντας ιδέες ατάκτως ερριμμένες, τις οποίες θα της παραδώσει (κάποια στιγμή) η Επιτροπή Σοφών, ΔΕΝ είναι συνταγή επιτυχίας. Είναι το manual της καταστροφής, που θα σαρώσει οτιδήποτε έχει απομείνει όρθιο σε αυτήν την χώρα…
Αλλά και διαφορετικά να ήταν, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι, σε έναν άνθρωπο παντελώς άσχετο, που ανακαλύπτει την πολιτική σπρωγμένος κυριολεκτικά από την οργή του και τους επιτήδειους ενός καθ΄ όλα αμφιλεγόμενου περιβάλλοντος και που θεωρεί ότι η πολιτική που ανακαλύπτει, εξαντλείται σε πέντε πιασάρικα συνθήματα, εάν του δώσεις ακόμη και τα καλύτερα εργαλεία για να διαχειριστεί ένα πρόβλημα το οποίο δεν γνωρίζει, τότε το μοναδικό που θα καταφέρει, θα είναι να καταστρέψει ΚΑΙ τα εργαλεία ΚΑΙ το περιβάλλον, χωρίς βεβαίως να...
Οι χώρες κύριοι ΔΕΝ διοικούνται με κραυγές που προσφέρονται για να αλαλάζει ο όχλος των αλαφροΐσκιωτων. Οι χώρες για να διοικηθούν, απαιτείται να διαθέτουν ηγέτη και πολιτικό επιτελείο με ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα. Από την Διπλωματία μέχρι την οικονομική πολιτική και από τα προβλήματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα του πολίτη, έως τις υψηλές απαιτήσεις της Εξωτερικής πολιτικής σε ένα εξαιρετικά ασταθές περιβάλλον, ΔΕΝ αρκούν οι ειδικοί για να ξεμπερδέψεις με το πρόβλημα. Οι ειδικοί θα διαχειριστούν εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών, οι οποίες όμως θα πρέπει να διαθέτουν ταυτότητα. Σαφή και ΕΝΤΕΛΩΣ συγκεκριμένη. Μπορεί να είναι αυτή η εκείνη… Τούτη ή η άλλη… Να την αποδέχεσαι ή να την αντιπαλεύεις… Αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι σαφής και ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ…
Η κυρία Καρυστιανού διαθέτει οργή για να αναπαράγει κραυγές και συνθήματα, αλλά αυτό που απαιτεί μια χώρα για να διοικηθεί στοιχειωδώς, ΔΕΝ το διαθέτει και φαίνεται από την στιγμή που θα ανοίξει το στόμα της ότι ΔΕΝ το διαθέτει. Η οργή, μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο στο επίπεδο του κινήματος, αλλά η οργή ΔΕΝ παράγει πολιτικό έργο. Αν την αποδεχτούμε ως υποκατάστατο της πολιτικής, τότε η χώρα έχει τελειώσει. Ας προσγειωθούν λοιπόν όσοι επιμένουν να κάθονται στο ροζ συννεφάκι τους, περιμένοντας να γίνει το θαύμα…
Θα πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι η κυρία Καρυστιανού, δεν είναι ειλικρινής όταν ισχυρίζεται ότι ένα κίνημα σαν το δικό της (κίνημά ΜΟΥ το απεκάλεσε… Τόση μετριοπάθεια δηλαδή), δεν είναι δυνατόν να έχει ιδεολογική ταυτότητα, επειδή όπως λέει «οι αξίες δεν έχουν συγκεκριμένη ταμπέλα». Πέρα από το ανερμάτιστο της διατύπωσης, υπάρχει και η ουσία την οποία για κάποιον περίεργο λόγο προσπερνά η κυρία Καρυστιανού. Πάμε λοιπόν να την δούμε αυτήν την ουσία καταφεύγοντας σε κανα δυο παραδείγματα, μπας και καταλάβουμε τελικά τι είναι αυτό που συσπειρώνει γύρω του το "κίνημά της" κατά βάσην…
Πρώτο παράδειγμα: Την περίοδο των μνημονίων και πιο ιδιαίτερα την περίοδο των πλατειών, μια αξία (που σύμφωνα με την κυρία Καρυστιανού δεν έχει συγκεκριμένη ταμπέλα), ήταν η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»… Σε αυτήν λοιπόν την «ουδέτερη» αξία, ήρθε ένα τμήμα του αλαλάζοντος όχλου και την περιέβαλε με το γνωστό σύνθημα: «Να καεί να καεί το μπouρδέλo η Βουλή»… Επιμένει η κυρία Καρυστιανού ότι ο όχλος δεν έδωσε ακροδεξιότατη - και μάλιστα στην πιο χυδαία της μορφή - ταυτότητα σε αυτό το σύνθημα;;;
Δεύτερο παράδειγμα: Την ίδια περίοδο, μια άλλη αξία που κυριαρχούσε στο νου και στην καρδιά όλων μας, ήταν η «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ». Ήρθαν λοιπόν και σε αυτήν την – κατά Καρυστιάνου – «ουδέτερη» αξία οι αλαλάζοντες, και την «στόλισαν» με κρεμάλες και γκιλοτίνες… Επιμένει η κυρία Καρυστιανού ότι όταν αντιμετωπίζεται έτσι η συγκεκριμένη αξία, δεν αποκτά αυτομάτως μια χυδαία, αποκρουστική και καθ΄ όλα ακροδεξιά ταυτότητα, επειδή αυτήν αποδέχεται ως μοναδικό εργαλείο απονομής ο όχλος;;;
Πάμε τώρα και στα του "κινήματός της"…
Έχει δει η κυρία Καρυστιανού, τον εμετό που ξερνά ο όχλος που την ακολουθεί καθημερινά και με φανατισμό στο διαδίκτυο;;;
- Τους έχει καταγγείλει ποτέ;;;
- Τους έχει καταδικάσει απερίφραστα;;;
- Έχει διαχωρίσει ποτέ με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο την θέση της από αυτήν την αθλιότητα;;;
Έχει άραγε επίγνωση ότι αυτός ο όχλος, αποτελεί εν τοις πράγμασι το ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον που την αποδέχεται και την στηρίζει και ότι ενδεχομένως κάποιοι ακόμη και από το εγγύς περιβάλλον της, προσδίδουν, καταφεύγοντας στο ανάλογο ξερατιό, την ίδια ταυτότητα στις κατά τα λοιπά «ουδέτερες» αξίες;;;
Και όπως είναι φυσικό αναρωτιόμαστε εάν η κυρία Καρυστιανού έχει επίγνωση του γεγονότος ότι, σε ένα περιβάλλον στο οποίο η πολιτική ευνουχίζεται ή λειτουργεί αποσπασματικά, προσχηματικά και περί διαγραμμάτων, τότε αυτό που ευδοκιμεί μέσα σε αυτό, ΔΕΝ είναι η αποτελεσματικότητα και ο θρίαμβος της Δημοκρατίας… Είναι η χυδαιότητα, η νοσηρότητα, ο ανεξέλεγκτος ρεβανσισμός και εν τέλει ο πολιτικός ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΣ που θα εκτροχιάσει για πολλές δεκαετίες την χώρα.
Η κυρία Καρυστιανού, οφείλει να αντιληφθεί ότι από την ημέρα που εμφανίστηκε, σε αυτήν την χώρα πάψαμε να συζητούμε για την πολιτική και καταγινόμαστε απλώς με ανοησίες και πάσης φύσεως αμπελοφιλοσοφίες και ο λόγος είναι απλός…
Αυτό που έφερε η κυρία Καρυστιανού άμα τη εμφανίσει της, ήταν ο εκφυλισμός της πολιτικής και η βίαιη αντικατάστασή της με μια μπακαλοσυζήτηση για την παραπολιτική, την μεταφυσική, τον σκοταδισμό και την ακατάσχετη συνωμοσιολογία. Έτσι θα κυβερνηθεί η χώρα;;; Αναγορεύοντας την νοσηρότητα σε πρόσχημα, προκειμένου να δικαιολογείται ακόμη περισσότερη νοσηρότητα, καταστροφική στασιμότητα και παραληρηματικός ρεβανσισμός;;;
Η κυρία Καρυστιανού οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι – ανεξάρτητα από τις προθέσεις της – αυτό που εκπροσωπεί, ενεργοποιεί και εμπνέει, είναι κάτι εν δυνάμει πολλαπλά επικίνδυνο και ο «ελαστικός» πολιτικός της οραματισμός που, κατά δήλωσή της, χωράει μέσα του «τα πάντα», το μόνο που ευνοεί είναι πολιτικές τερατογενέσεις που στο τέλος θα καταπιούν ΚΑΙ την ίδια. Ας το συνειδητοποιήσει αυτό, πριν να είναι αργά…
Σε αυτό ακριβώς βρίσκεται και η ουσία της συζήτησης. Όλα τα υπόλοιπα είναι γιρλάντες για τους ευκολόπιστους.-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου