Το "μοιραίο" λάθος

 Η Ρωσοτουρκική συνεργασία, ως μια συνύπαρξη διαδραστική και επί πολλών πεδίων εκπεφρασμένη, είναι μια σχέση με δυναμικό στρατηγικό αποτύπωμα. Ωστόσο, η πορεία της δεν είναι διόλου ευθύγραμμη, αφού στην εξέλιξή της, τροφοδοτεί ισχυρούς ανταγωνισμούς και αντιπαλότητες μεταξύ των μερών, που επίσης έχουν στρατηγικό χαρακτήρα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η ίδια η συγκρότηση αυτής της συνεργασίας, είναι προϊόν των ιστορικών ευκαιριών που δημιουργεί ο φιλόδοξος σχεδιασμός μιας χειραφετημένης Τουρκίας, η οποία επιδιώκει να οικοδομήσει γύρω της ένα παράλληλο σύστημα πολλαπλών συμμαχιών, που να υπηρετεί αποτελεσματικά τις ηγεμονικές και περιφερειακές της φιλοδοξίες.

Το αυξημένο ειδικό βάρος μιας τέτοιας εξέλιξης, είναι προφανές και δεν αιτιολογείται μονάχα από το μεγάλο γεωπολιτικό μέγεθος της Τουρκίας. Έχει να κάνει κυρίως με την δεδομένη αποφασιστικότητά της να διαχειρίζεται αυτό το μέγεθος με τρόπο δυναμικό ως περιφερειακός δρων που δεν παρακολουθεί απλά, αλλά επιδιώκει να επιβάλει εξελίξεις. Και φυσικά σχετίζεται με την σύνθετη φυσιογνωμία που αφορά στην υπόσταση του ίδιου του νεο-οθωμανικού ηγεμονικού της προφίλ, η οποία ενσωματώνει μια ρεβανσιστική πολιτισμική επιθετικότητα που επιδιώκει να αποσυνθέσει την παραδοσιακή συνοχή του Αραβικού κόσμου και η οποία συνιστά στρατηγική απειλή για τις Δυτικές κοινωνίες στο σύνολό τους. Η Τουρκία τέλος, αποδεικνύει πως είναι μια δύναμη που δεν διστάζει να ενδυναμώνει την γεωπολιτική της χειραφέτηση, καταφεύγοντας σε πρακτικές που αποσταθεροποιούν την συνοχή των παραδοσιακών δυτικών συμμαχικών δομών, επενδύοντας στοχευμένα μεταξύ άλλων ΚΑΙ στις διαχρονικές αντιθέσεις τους. Φυσικά, κορυφαία παράμετρος είναι η γεωγραφική της θέση στο Ευρασιατικό σύστημα, στο οποίο αυτήν την στιγμή συντελείται μια νέα γεωπολιτική κοσμογονία.

Η Ρωσία λοιπόν δεν θα μπορούσε να προσπεράσει αυτήν την ιστορική ευκαιρία χωρίς να σηκώσει το γάντι. Αντιθέτως αυτό που όφειλε να κάνει, ήταν να προσπαθήσει να αξιοποιήσει επιλεκτικά ορισμένες κρίσιμες παραμέτρους της, άλλοτε ως όχημα για την διάχυση και ενδυνάμωση της γεωπολιτικής της παρουσίας σε περιφέρειες που παραδοσιακά απουσίαζε ή ασκούσε περιορισμένη επιρροή, και άλλοτε ως εργαλείο που θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να αποδομήσει την...

Η Ελλάδα συζητά τον γεωπολιτικό της ακρωτηριασμό & η Κύπρος την ουσιαστική και τυπική αυτοκατάργησή της

Τυπικά, ο 61^ος γύρος των «διερευνητικών» ολοκληρώθηκε στην Κωνσταντινούπολη και θεωρητικά τα δυο μέρη οφείλουν να σταθμίσουν τις ιδέες που έχουν κατατεθεί, να σκεφτούν αρμοδίως για τα ζητήματα που συμπεριελήφθησαν στην συζήτηση και να επανέλθουν. Στην πραγματικότητα ωστόσο, τα σχετιζόμενα με αυτήν την αμφιλεγόμενη διαδικασία, είναι εντελώς διαφορετικά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν απ’ όλα γιατί ο ίδιος ο χαρακτήρας αυτών των συναντήσεων, μόνο κατ’ επίφαση είναι διερευνητικός, και μόνο προσχηματικά εκλαμβάνεται ως μια διαδικασία που υποτίθεται ότι διέπεται από κανόνες Δικαίου. Στην ουσία, πρόκειται για μια παρωδία διαλόγου, που σκηνογραφείται σε ένα περιβάλλον πολλαπλών και διαρκών εκβιασμών στο οποίο σύρεται η Ελλάδα, προκειμένου από  την μία μεριά να «χτίζονται» προσχήματα μέσα από τα οποία εξωραΐζεται και εν τέλει αποκτά επίφαση νομιμότητας ο Τουρκικός αναθεωρητισμός και από την άλλη διασφαλίζονται άλλοθι στην λογική των οποίων απενοχοποιούνται οι αλλεπάλληλες υπαχαχωρήσεις του Ελληνικού πολιτικού προσωπικού, έναντι των Τουρκικών αναθεωρητικών διεκδικήσεων.

Δεύτερον διότι είναι απολύτως ψευδής ο ισχυρισμός ότι δήθεν σε αυτές τις συναντήσεις ανταλλάσσονται μόνο απόψεις και διερευνώνται μόνο προθέσεις και ότι δήθεν δεν λαμβάνονται αποφάσεις για τα κρίσιμα ζητήματα. Στο περιθώριο αυτών των διερευνητικών, συνυπάρχουν πολιτικές και στρατιωτικές διαβουλεύσεις οι οποίες καταλήγουν σε ΜΟΕ τα οποία κατ’ αποκλειστικότητα «κλειδώνουν» σταδιακά αλλά σταθερά συγκεκριμένα σημεία από το συνολικό πακέτο των Τουρκικών απαιτήσεων. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικές οι δηλώσεις Καλίν, ο οποίος πριν από την έναρξη του 61^ου γύρου έσπευσε να ξεκαθαρίσει σε όλους τους τόνους ότι... 

Οι σχεδιασμοί επιταχύνονται και όλα τα δυνητικά σενάρια έχουν ήδη απασφαλίσει

Η ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, το Αιγαίο και η Βαλκανική, μαζί βεβαίως και η Υπερκαυκασία, βρίσκονται στο επίκεντρο των εξελίξεων που σχετίζονται με την κορυφαία στρατηγική σύγκρουση αλλά και με τις επιδιώξεις ισχυρών περιφερειακών δρώντων, που διεκδικούν αναβαθμισμένο ρόλο και διευρυμένο ζωτικό χώρο στο πλαίσιο της νέας Αρχιτεκτονικής ισχύος που τελεί υπό διαμόρφωση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, οι σχεδιασμοί επιταχύνονται και όλα τα δυνητικά σενάρια έχουν ήδη απασφαλίσει, με τους κορυφαίους πρωταγωνιστές να επενδύουν στην δημιουργία καινούριων τετελεσμένων ικανών να διαμορφώσουν και τους τελικούς κανόνες του παιχνιδιού.

Επομένως, αυτό που συντελείται στην γεωπολιτική μας γειτονιά, δεν είναι απλώς μια αντιπαράθεση για τα επιμέρους, αλλά μια σύγκρουση ολοκληρωμένων ανταγωνιστικών στρατηγικών, η έκβαση της οποίας θα καθορίσει το δυναμικό γεωπολιτικό αποτύπωμα της επόμενης μέρας. Πρόκειται για μια παραδοχή που οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε με απόλυτο τρόπο, διότι αυτό που συμβαίνει στην χώρα μας είναι εξαιρετικά ανησυχητικό.

Συνεχίζουμε να επενδύουμε σε αυταπάτες, την ίδια στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι υλοποιούν σχέδια. Κορυφαίοι, περιφερειακοί αλλά και μικροί γεωπολιτικοί δρώντες, βάζουν στο τραπέζι αδιαπραγμάτευτες ή ακόμη και συμψηφίσιμες επιδιώξεις, και το κάνουν επειδή γνωρίζουν καλά πως οι ισορροπίες που επαναδιατυπώνονται, για να είναι λειτουργικές και βιώσιμες θα πρέπει να είναι πρωτίστως δυναμικές. Και αυτό σημαίνει πως η διασφάλισή τους θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως ικανή και αναγκαία συνθήκη για την απρόσκοπτη λειτουργία ενός ευρύτερου περιφερειακού σχεδιασμού μακράς πνοής και τα ωφελήματα αυτής της στόχευσης, είναι φανερό πως δεν μπορούν να τα απολαμβάνουν οι αναλώσιμοι και οι δεδομένοι.

Η Ελλάδα επιμένει στην επιχειρηματολογία μιας άλλης εποχής. Φλυαρώντας για δικαιώματα που αποφεύγει να ασκήσει και για τα οποία δηλώνει εντελώς προσχηματικά ότι επιφυλάσσεται και αναμασώντας διεθνοδικαιικά θέσφατα, παραβλέποντας πλήρως την προσαρμοστικότητα των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο τελικά απονέμεται σε κείνους που το απαιτούν και επιβάλλεται κατά κανόνα με...

Μία ή δύο δόσεις του εμβολίου για την COVID-19

Εδώ και λίγες ημέρες γίνεται μεγάλη συζήτηση διεθνώς για την δυνατότητα, δεδομένης της έλλειψης επαρκούς ποσότητας εμβολίων, εφαρμογής μιας δόσης μόνο και καθυστέρηση για μερικούς μήνες της δεύτερης δόσης. Αυτό εφαρμόζεται ήδη στο Ηνωμένο Βασίλειο, και συζητιέται και στην Γερμανία... 

Οι υποστηρικτές  της τακτικής αυτής λένε ότι παρέχεται μεν μερική μόνο ανοσία έναντι του κορωνοϊού, αλλά η ανοσία αυτή θα εγκατασταθεί σε μεγαλύτερο αριθμό ατόμων, οπότε τελικά η θνητότητα θα μειωθεί. Δεδομένου όμως ότι όλες οι μελέτες για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων που έχουν εγκριθεί έγιναν με την εφαρμογή δύο δόσεων σε καθορισμένο χρονικό διάστημα, οι περισσότεροι δεν θεωρούν ορθή την τακτική αυτή, μεταξύ των οποίων και ο Dr. Fauci των ΗΠΑ. Επίσης, μερικοί ιολόγοι, όπως ο Paul Bieniasz, καθηγητής ιολογίας του Πανεπιστημιου Rockefeller, θεωρούν ότι...

Η "πρόστυχη" συμμαχία και η τριπλή παγίδευση του Ελληνισμού

Οι προσπάθειες διεμβολισμού της ατζέντας που κυριαρχεί στην καθημερινότητα της Ελληνικής κοινωνίας είναι διαρκείς. Ωστόσο, στον παράλληλο κόσμο του σκληρού πυρήνα της πολιτικής, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος – σύμπας ο Ελληνισμός δηλαδή – βρίσκονται αντιμέτωπες με θεμελιώδεις όσο και κρίσιμες γεωπολιτικές προκλήσεις…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Τόσο το περιβάλλον στο οποίο διαδραματίζονται, όσο και η κυρίαρχη αντίληψη που διαπερνά την φιλοσοφία αυτών των προκλήσεων, σκηνογραφούνται από δυνάμεις εκτός των συνόρων, αφού τα ερωτήματα προς επίλυσην, τα υπαγορεύει στην ουσία τους ο τουρκικός επιθετικός αναθεωρητισμός και οι κανόνες του παιχνιδιού ουσιαστικά προαποφασίζονται στα στρατηγικά επιτελεία των συμμάχων.

Η επανέναρξη των διμερών διερευνητικών συνομιλιών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, αλλά και η πενταμερής που δρομολογείται βεβιασμένα με στόχο την επανενεργοποίηση των διαδικασιών για την επίλυση του Κυπριακού, συνιστούν ζητήματα τα οποία σχετίζονται ευθέως με τον σκληρό πυρήνα της στρατηγικής επιβίωσης του Ελληνισμού και της αναγκαιότητας να διεκδικήσει έναν αναβαθμισμένο ιστορικό ρόλο στην νέα Αρχιτεκτονική περιφερειακής ισχύος που τελεί υπό διαμόρφωση. Αυτό ωστόσο είναι μια σύνθετη και κυρίως μια κρίσιμη διάσταση που φαίνεται ότι απασχολεί ελάχιστα έως καθόλου την σύγχρονη Ελληνική στρατηγική σκέψη.

Για την Τουρκία, φαίνεται πως και οι δύο αυτές πρωτοβουλίες, συνιστούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία προκειμένου να προωθήσει μια συνδυασμένη τριπλή επιδίωξη η οποία αποσκοπεί:...

Σε αυτούς που ευνούχισαν τον Εθνικό δυναμισμό με υπογραφές ντροπής κάτω από Μαδρίτες

 Η συζήτηση στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή για το νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας που περιλαμβάνει τις συμβάσεις για την απόκτηση των 18 μαχητικών Rafale, επί της ουσίας δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και οι εκπρόσωποι της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ (πρώην ΠΑΣΟΚ και έχει σημασία να το λέμε αυτό), συνεπικουρούμενοι από τα υποστηρικτικά ΜΜΕ, έσπευσαν ήδη να επενδύσουν πολιτικά στο ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ και ΑΝΑΓΚΑΙΟ της θετικής τους ψήφου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Καλό το θέατρο, καλή η υποκρισία και άκρως ενδιαφέροντες οι ανέξοδοι λεονταρισμοί. Αλλά επειδή σε αυτόν τον τόπο κύριοι δεν έχουμε όλοι μας κοντή μνήμη, καλό θα είναι να πούμε γι’ ακόμη μια φορά τα πράγματα με το όνομά τους. Και οφείλουμε να το κάνουμε, διότι το τίμημα που πληρώνει ακόμη και σήμερα η πατρίδα μας, η οποία έφτασε να απειλείται ευθέως με γεωπολιτικό ακρωτηρισμό, δεν σχετίζεται με κανενός είδους πολιτική απροθυμία να επικυρωθούν συμβάσεις προμηθειών για οπλικά συστήματα. Άλλωστε οι Τσοχατζόπουλοι και το λοιπό πολιτικό και διαμεσολαβητικό σκυλολόι, υπήρξαν δημιούργημα που προέκυψε από το πλεόνασμα αυτής της πολιτικής προθυμίας.

Επομένως το πατριωτικό συναίσθημα και η στάση ευθύνης απέναντι στην πατρίδα, δεν εξαντλείται σε υποκριτικούς πανηγυρισμούς την ώρα που λαμβάνονται οι αποφάσεις για την υλοποίηση των απαραίτητων κατά τα λοιπά εξοπλιστικών προγραμμάτων. Είναι μια υποχρέωση πολύ πιο σύνθετη και μόνο ως τέτοια οφείλουμε να την αξιολογήσουμε…

Είναι μια ευθύνη που επεκτείνεται μοιραία στην ανάγκη διαμόρφωσης της απαραίτητης εθνικής στρατηγικής η οποία θα πρέπει να οχυρώνει πολλαπλά την αποτελεσματικότητα του συνόλου των πολιτικών και αμυντικών μηχανισμών, στην υπεράσπιση της Εθνικής μας κυριαρχίας…

Είναι μια υπεύθυνα εθνική στάση που θα πρέπει να επιβεβαιώνεται καθημερινά στο γήπεδο της μαχόμενης Διπλωματίας, αλλά και...

Βαρύτατο το τίμημα της στρατηγικής ανεπάρκειας και της διαχειριστικής ατολμίας

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κάνετε λάθος κύριοι όσοι επιμένετε ότι ο Ερντογάν δεν μπορεί να ξεγελάσει πλέον κανέναν με τους θεατρινισμούς του…

Ο Ερντογάν δεν προσπαθεί να ξεγελάσει τους συνομιλητές του. Επικοινωνιακά και διαχειριστικά άλλοθι εξασφαλίζει σε αυτούς που τα χρειάζονται και που δήθεν θέλουν να ξεγελαστούν, ενώ στην ουσία η μοναδική αυταπάτη στην οποία παγιδεύονται, είναι η ψευδαίσθηση ότι θα θέσουν υπό τον έλεγχό τους την Τουρκία ή ότι έστω θα συγκροτήσουν μαζί της μια συμμαχία αξιοπρεπή και με σεβασμό σε κανόνες...

Προς το παρόν, το πρώτο θύμα αυτών των θεατρινισμών είναι η Ελλάδα η οποία πιέζεται από τους "συμμάχους" της να καθίσει στο τραπέζι βάζοντας στο παζάρι ακόμη και στοιχεία της Εθνικής κυριαρχίας της και αύριο θα πιεστεί για να προσυπογράψει απαράδεκτες υπαναχωρήσεις προκειμένου να εξευμενιστεί η Τουρκική επιθετικότητα...

Το κλίμα για την Ελλάδα και την Κύπρο δεν είναι διόλου καλό. Οι "σύμμαχοι" και δήθεν προστάτες κλείνουν το μάτι στον Ερντογάν  και ταυτόχρονα διευκολύνουν την γεωπολιτική περίσφυξη της Ελλάδας, ανεχόμενοι να...