Η εικόνα είναι πραγματικά θλιβερή... Υπάρχουν άνθρωποι - ευτυχώς είναι ελάχιστοι αλλά ωστόσο υπάρχουν - που διαθέτουν ένα επιστημονικό επίπεδο, κάποιοι δε ακόμη και εξειδικευμένες γνώσεις και σπεύδουν να στοιχηθούν πίσω από την "φούσκα" Καρυστιανού, όχι γιατί γοητεύτηκαν από την ανύπαρκτη πολιτική της πρόταση, αλλά επειδή σαγηνεύτηκαν, όπως όλα δείχνουν, από την ισχυρή πιθανότητα να αρπάξουν την ευκαιρία του κύματος της οργής και να μπουν στο μισθολόγιο του κοινοβουλίου...
Πρόκειται για μια σχέση ηθικά και πολιτικά ετεροβαρή, αφού η μεν κυρία Καρυστιανού, έβγαλε στις ρούγες μια και μόνο ιδιότητα, αυτήν της μητέρας θύματος, ενώ οι δε, επέλεξαν δυστυχώς να βγάλουν στο σφυρί την διαδρομή τους, το όποιο πολιτικό τους κεφάλαιο και κυρίως επέλεξαν να ρευστοποιήσουν...
Οι άνθρωποι αυτοί, με την συμμετοχή τους σε έναν ετερόκλητο, καιροσκοπικό και πολιτικά μη βιώσιμο αχταρμά, μετατρέπονται σε κέλυφος που διαχέει μια ψευδαίσθηση «προστιθέμενης πολιτικής αξίας» στους παραδοσιακούς γυρολόγους των πλατειών, αλλά στο τέλος της ημέρας ένα είναι βέβαιο…
Κάποιοι πιθανότατα θα καταφέρουν να θερίσουν καρπούς, «επιβραβεύοντας» πρόσκαιρα τον εμμονικό πολιτικό τυχοδιωκτισμό τους…
Αλλά το πολιτικό κεφάλαιο όσων έσπευσαν να δουν το τυρί αλλά δεν κατάφεραν (ή δεν θέλησαν) να δουν την φάκα, θα έχει αναλωθεί πλήρως, στον βωμό μιας επίπλαστης πολιτικής ψευδαίσθησης…
Η κυρία Καρυστιανού βεβαίως δεν έχει τίποτε απολύτως να χάσει, διότι δεν συνεισέφερε και με κάτι το οποίο να διατρέχει τον κίνδυνο να ρευστοποιηθεί. Μητέρα θύματος ήταν και τέτοια θα παραμείνει εις το διηνεκές.
Όλοι οι υπόλοιποι όμως και πρωτίστως εκείνοι που διαθέτουν στοιχειώδη σοβαρότητα και την αυτονόητη πολιτική κρίση, οφείλουν να συνειδητοποιήσουν έγκαιρα ότι η μεγαλομανία μιας κυρίας και το παραμύθι χωρίς όνομα (διότι μη μας πει κάποιος ότι πιστεύει στα σοβαρά πως όλος αυτός ο τζερτζελές, είναι δυνατόν να οδηγήσει κάπου) τους καθιστά μέρος του προβλήματος και κυρίως μέρος ενός σχεδίου, συγκεκριμένων δυνάμεων και μηχανισμών ΕΚΤΟΣ της χώρας, που θα κάνουν ότι μπορούν για να δρομολογήσουν την πολιτική αλλά και ευρύτερα την γεωπολιτική της αποσταθεροποίηση.
Ας σκεφτούν λοιπόν οι πάντες την στάση που πρόκειται να κρατήσουν… Τα ωφελήματα για τους ίδιους θα είναι εξαιρετικά ευτελή και πρόσκαιρα… Το κόστος για την πατρίδα όμως θα είναι μεγάλο… Όσοι λοιπόν αποδέχτηκαν να επιτρέψουν στον εαυτό τους να χρησιμοποιηθεί ως ο απαραίτητος φερετζές που θα εξασφαλίσει «προστιθέμενη πολιτική αξία» στο συγκεκριμένο εγχείρημα, οφείλουν να το ξανασκεφτούν και να επανεξετάσουν την στάση τους, πριν καταντήσουν γραφικοί μαϊντανοί, κάπου ανάμεσα στο ρούβλι, την ψέκα, τα μέντιουμ, τις χαρτορίχτρες και τις μεσαιωνικές αγιαστούρες μιας σέχτας γραφικών, που επαναφέρουν τον σκοταδισμό από το παράθυρο…
Υ.Γ. "Δεν θα μπορούσα να λείπω" (από το συγκεκριμένο εγχείρημα, δήλωσε ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός. Μάλιστα... Και γιατί δεν θα μπορούσες να λείπεις αγαπητέ;;; Τι ακριβώς δεν θα πήγαινε κατ' ευχήν χωρίς εσένα;;;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου